ZWARTE GATEN


 

Kernwoorden

Astronomie                                                                                                                                                                          http://www.allesoversterrenkunde.nl/#!/_search/?terms=zwart gat                                                                                                 http://www.astroblogs.nl/?s=zwarte+gaten+

°

zwarte gaten.docx (1.7 MB)       <–ARCHIEF   

http://nl.wikipedia.org/wiki/Zwart_gat

http://en.wikipedia.org/wiki/Black_hole

http://www.urania.be/astronomie/dossiers/zwarte-gaten

Vervorming van ruimte en tijd in een zwart gat

http://www.urania.be/astronomie/dossiers/zwarte-gaten/Vervorming-van-ruimte-en-tijd

Gravitatie of zwaartekracht wordt als natuurkracht volledig beschreven door de Algemene Relativiteitstheorie van Albert Einstein (1916).

Deze theorie ligt aan de basis van het begrip “zwart gat”. In een driedimensionele ruimte wordt de positie van een lichaam in de ruimte door drie coördinaten vastgelegd.
Bij Einstein zijn er vier: drie ruimtelijke coördinaten en de tijd. Men spreekt niet meer over ruimte en tijd afzonderlijk, maar over de ruimtetijd.

Zonder gravitatieveld (ver uit de buurt van massa’s) blijven ruimte en tijd onaangetast. Een kubieke meter is dezelfde overal in het heelal en de tijd verloopt zoals het constante debiet van een rivier.

Naarmate het gravitatieveld sterker wordt, bijvoorbeeld bij het naderen van een zwart gat, wordt niet alleen de ruimte steeds meer vervormd, maar ook het tijdsverloop wordt alsmaar minder lineair. Juist boven het oppervlak van een zwart gat zijn beide zo sterk vervormd en verweven, dat ze niet meer te onderscheiden zijn. De tijd staat stil.

– See more at: http://www.urania.be/astronomie/dossiers/zwarte-gaten/Vervorming-van-ruimte-en-tijd#sthash.cGGtddRd.dpuf

———————————————————————————————————————————————————————–

“THEORETISCHE   KOSMOLOGIE ” ……of  Gazettenprietpraat  ?  

  • Het  is en blijft  vandaag  meestal nog  bij  theoretische astronomie en kosmologie,  :   Vele  ” theorieën”  al dan niet wiskundig, maar niet echt veel feiten of zekerheden.

    •  wiskundige astronomie-kosmologie  ligt  al jaren onder vuur staat, omdat de praktijk-observaties dingen laten zien die op allerlei manieren kunnen worden geinterpreteerd   en  ook  steeds weer  anders   dan  bepaalde   wiskundige modellen voorspellen  :   daarom zijn en blijven het ook theorieën, theorieën met de vleet maar feiten zijn er maar heel weinig te vinden.

    Het enige  wat dat  bij het publiek veroorzaakt  , is dat vele mensen deze “theorieën”  gaan aannemen als zijnde feiten,

    Wetenschappers zelf doen daar gretig aan mee en zijn zelfs de aanzet er voor…en dat is heel erg jammer.
    Omdat mede hierdoor de geloofwaardigheid van de gehele wetenschap een deuk krijgt.

    Om het nog niet te hebben dat weerlegde theorieën, nog steeds worden gehanteerd en in stand gehouden..waarom is voor mij een raadsel..

    Maar , eens je goed beseft dat de theoretische astronomie en kosmologie niet veel feiten hebben, kan het best wel boeiend worden…ik vraag me altijd af wat word het de volgende keer weer.

    Honderden zwarte gaten          27/10/07 –

    Een internationaal team van astronomen heeft honderden zwarte gaten ontdekt. De ontdekking is het eerste concrete bewijs dat de meeste melkwegstelsels zwarte gaten produceren als ze zo’n drieëneenhalf miljard jaar oud zijn. Het heelal is ongeveer 14 miljard jaar geleden ontstaan.Het totale aantal zwarte gaten is door de recente ontdekking verdubbeld. “We hadden het topje van de ijsberg al gezien in onze zoektocht naar deze objecten, maar nu zien we de ijsberg zelf”, aldus sterrenkundige Mark Dickinson. 

    Satelliet vindt miljoenen zwarte gaten

     Met een Amerikaanse satelliet hebben sterrenkundigen ongeveer 2,5 miljoen kolossale zwarte gaten in het heelal gevonden.

    NU.nl/Allesoversterrenkunde.nl
    30 augustus 2012

    Daarnaast werden ongeveer 1000 melkwegstelsels ontdekt die waren verborgen achter dichte stofwolken Dat heeft de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA woensdag (lokale tijd) bekendgemaakt.

    Zwarte gaten zijn gebieden in de ruimte waar de zwaartekracht zo sterk is dat alles wordt opgeslokt. Zelfs licht kan niet ontsnappen. De zwarte gaten zijn daardoor niet te zien met het blote oog. Ze zijn wel op te sporen met infrarood licht.

    De geavanceerde satelliet WISE, wat staat voor Wide-field Infrared Survey Explorer, maakt gebruik van die techniek.

    IRAS

    De WISE werd eind 2009 gelanceerd. De Amerikaanse ruimtetelescoop is de opvolger van een baanbrekende Nederlandse sonde, de Infra-Rood Astronomische Satelliet (IRAS) uit 1983.

    De IRAS registreerde ongeveer 300.000 bronnen van infrarood licht, waaronder zes nieuwe kometen en meer dan 20.000 sterrenstelsels.

Astronomen weten nu ‘alles’ van  het  zwart gat dat deel

uitmaakt van de dubbelster Cygnus X-1

18 november 2011

 Voor het eerst is het astronomen gelukt om een volledige beschrijving te geven van een zwart gat.

Cygnus X-1

http://www.sun.org/images/black-hole-cygnus-x-1

De nauwkeurige metingen maken het mogelijk om de complete geschiedenis van het ongeveer zes miljoen jaar oude object te reconstrueren.

Het zwarte gat, dat deel uitmaakt van de dubbelster Cygnus X-1 draagt, is al bijna vijftig jaar een begrip in de sterrenkunde. Het heeft een normale ster als begeleider, waar hij materie van wegsnoept. Bij deze overdracht wordt de materie dermate heet, dat zij röntgenstraling uitzendt. Het zwarte gat zelf zendt geen enkele waarneembare vorm van straling uit. Hierdoor kunnen er maar drie stukjes informatie over zo’n object worden verzameld: zijn massa, zijn rotatiesnelheid en zijn elektrische lading.

Elektrische lading

Dankzij nieuwe metingen met drie röntgensatellieten en de VLBA, een groot Amerikaans netwerk van radiotelescopen, zijn de massa en rotatiesnelheid van het zwarte gat nu beter bekend dan ooit. Zijn elektrische lading is vrijwel nul. De VLBA-metingen hebben uitsluitsel gegeven over de afstand van Cygnus X-1.

Deze blijkt 6070 lichtjaar te bedragen, waar eerdere schattingen uitkwamen op 5800 tot 7800 lichtjaar. Uit de combinatie van deze nieuwe afstand en de gegevens die de afgelopen twintig jaar met de röntgensatellieten zijn verzameld, blijkt dat het zwarte gat in Cygnus X-1 bijna vijftien keer zo zwaar is als onze zon en meer dan achthonderd keer per seconde om zijn as tolt. De VLBA-metingen hebben verder laten zien dat Cygnus X-1 maar heel traag beweegt ten opzichte van de sterren in zijn omgeving.

Dat wijst erop dat het zwarte gat bij zijn geboorte geen grote ‘schop’ heeft gekregen. En dat versterkt het al bestaande vermoeden dat de ongeveer honderd zonsmassa’s wegende ster waaruit hij is voortgekomen geen supernova-explosie heeft ondergaan, maar ‘stilletjes’ in elkaar is gezakt.

Kleinste zwarte gat ooit ontdekt

16 december 2011   2

Onderzoekers hebben een piepklein zwart gat waargenomen. Het is het kleinste zwarte gat dat tot op heden is ontdekt.

Het zwarte gat heeft een massa die waarschijnlijk kleiner is dan drie zonsmassa’s. En dat is opvallend weinig. Astronomen hebben berekend dat een zwart gat met een iets kleinere massa dan dit exemplaar niet eens kan bestaan.

 

Röntgenstraling
De onderzoekers ontdekten het zwarte gat met behulp van NASA’s Rossie X-ray Timing Explorer (RXTE). Naast het zwarte gat bevindt zich een ster. Het gas hiervan stroomt richting het zwarte gat en vormt een schijf rond het zwarte gat. Het gas in deze schijf is bijzonder heet en stoot röntgenstraling uit.

Hartslag
De energie en intensiteit in de gasschijf verandert. Met de RXTE kunnen de onderzoekers die veranderingen waarnemen en conclusies trekken over de grootte en massa van het zwarte gat. RXTE meet namelijk het röntgenpatroon van het zwarte gat. Dit röntgenpatroon vormt de hartslag van een zwart gat. De onderzoeker vergeleken de hartslag van het nieuwe zwarte gat met de hartslag van het veel grotere zwarte gat GRS 1915. De verschillen zijn groot (zie ook onderstaand filmpje).

Een kleiner zwart gat heeft een snellere ‘hartslag’. Onderzoeker Diego Altamirano vergelijkt de hartslag van een groot en klein zwart gat met de hartslag van respectievelijk een olifant en muis. “de hartslag van een muis is veel sneller en dat geldt ook voor de hartslag van het veel lichtere zwarte gat dat wij hebben onderzocht.”

Bronmateriaal:
Astronomen observeren de ‘hartslag’ van een piepklein zwart gat” – Astronomie.nl
De afbeelding bovenaan dit artikel is gemaakt door ESO/L. Calçada (via Wikimedia Commons).

Grootste zwarte gaten ooit ontdekt

 05 december 2011   5

Wetenschappers hebben relatief dichtbij twee enorme zwarte gaten ontdekt die de boeken in gaan als de grootste ooit.

De twee zwarte gaten hebben een massa die bijna tien miljard groter is dan die van onze zon. Het grootste zwarte gat dat onderzoekers hiervoor aantroffen, was met een massa van 6,3 miljard keer de massa van onze zon een stuk kleiner.

De twee enorme zwarte gaten bevinden zich in het centrum van twee sterrenstelsels: NGC 3842 en NGC 4889. Hoewel de onderzoekers wel vermoedden dat zulke grote zwarte gaten bestonden, waren deze nog nooit echt gevonden.

De onderzoekers ontdekten en bestudeerden de zwarte gaten met behulp van telescopen in de ruimte en op aarde. Hun bevindingen publiceerden ze in het blad Nature.

Bronmateriaal:
Team sees biggest black holes yet” – BBC.co.uk
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door NASA.

°10 Miljard keer groter dan onze zon…..

  • volgens mij is OJ 287 een zwart gat van 18 miljard zonnemassa’s.

  •  ik kan me niet voorstellen hoe een enorme hoeveelheid energie dat ding opwekt, en hoeveel dat ding vernietigt.. Maar ik dacht dat de Quasar’s die ze vinden groter waren, of heb ik het dan fout?

      •  een Quasar is iets heel anders dan een zwart gat

      Een quasar is een  randverschijnsel van een zwart gat, m.a.w. de schijf materie (en gas) die rond de event horizon van een zwart gat draait.
      Uiteraard zijn deze groter dan het zwarte gat zelf…

      het bijzondere van een zwart gat is dat de massa van (hier)18 miljard zonnen is samengepakt op een bijzonder klein punt, waardoor een lucifersdoosje vol ” materie “miljoenen kilo’s zou wegen.

    Grootste zwarte gat eet van twee walletjes

    26 maart 2012 om 16:37 uur door 3

    Wetenschappers denken eindelijk te weten hoe de grootste zwarte gaten ooit zo groot konden worden.

    Sommige zwarte gaten zijn enorm groot. Neem bijvoorbeeld het zwarte gat in het hart van onze Melkweg. Het is vier miljoen keer zwaarder dan onze zon. Maar dat zwarte gat is nog niet eens het zwaarste zwarte gat ooit gevonden: er zijn ook zwarte gaten die vele malen zwaarder zijn. En in december werd nog een zwart gat ontdekt dat bijna achtien  miljard keer de massa van onze zon heeft.

    Groeispurt
    Deze enorm massieve zwarte gaten waren al volgroeid toen het universum nog heel jong was: minder dan een tiende van de huidige leeftijd,” vertelt onderzoeker Andrew King in een persbericht. Grote vraag was dan ook altijd: hoe konden deze zwarte gaten zo snel groeien?

    Twee walletjes
    Normaalgesproken groeien zwarte gaten doordat ze gas naar binnen trekken. Maar dat gaat vrij langzaam: te langzaam om binnen zo’n korte tijd een enorm zwart gat te vormen. Maar hoe waren de zwarte gaten dan zo groot geworden?

    De onderzoekers bedachten dat de grootste zwarte gaten misschien wel van meerdere walletjes aten. Wat nu als het gas (hun ‘voedsel’) niet van één kant, maar uit meerdere richtingen kwam?

    Met behulp van simulaties  probeerden ze dat te achterhalen. Ze bestudeerden met behulp van modellen een zwart gat met twee gasschijven. Na enige tijd worden de schijven groter en botsen ze, waarop een enorme hoeveelheid gas zo in het zwarte gat verdwijnt. Hierdoor kunnen zwarte gaten opeens 1000 keer sneller groeien, zo schrijven de onderzoekers in hun paper.

    Of de grootste zwarte gaten ook werkelijk op deze manier groot zijn geworden, blijft natuurlijk onduidelijk. “We weten niet precies hoe gas in het vroege universum in sterrenstelsels vloeide,” benadrukt King. Maar de theorie is overtuigend.

    Bronmateriaal:
    Astronomers put forward new theory on size of black holes” – Le.ac.uk
    De afbeelding bovenaan dit artikel is gemaakt door ESO.

    • Heeft de wetenschap enig idee hoeveel tijd het nodig heeft voor zo’n enorme zwarte gaten zulke grootte hebben,  ? —> “het is amper kort na de oerknal gebuurt,”   ik begin toch stilaan te twijfelen aan de huidige 13,7miljard jaar  , sinds  ontstaan van ons universum.

      • ( Sommige  vroegere artikels beweerden dat )…..sterren  zijn gevonden ,  amper 200 miljoen jaar na het ontstaan van ons universum,maar helaas lees ik het vervolg hier niets meer over…….,hier klop iets niet over die 13,7 miljard… ?

Superzwaar zwart gat blaast stof weg

EOS   21 juni, 2013 -| Door Eddy Echternach
c9bc241ebc9f52611d92694886ac1a8c_XL
Tekening van de omgeving van het superzware zwarte gat in melkwegstelsel NGC 3783.
Een wind van stof worden door het zwarte gat geblazen.

Gedetailleerde waarnemingen met de Europese Very Large Telescope Interferometer laten zien dat zich boven en onder de materieschijf rond het superzware zwarte gat in de kern van sterrenstelsel NGC 3783 veel koel stof bevindt. Het lijkt erop dat dit stof door het zwarte gat wordt weggeblazen.

In de afgelopen twintig jaar hebben astronomen ontdekt dat bijna alle sterrenstelsels een enorm zwart gat in hun centrum hebben. Sommige van deze zwarte gaten groeien door materie uit hun omgeving aan te trekken. Bij dat proces ontstaan de meest energierijke objecten in het heelal: actieve galactische kernen (AGN’s).

De superzware zwarte gaten in deze AGN’s zijn omringd door ‘donuts’ van kosmisch stof dat uit de omringende ruimte is opgeslokt. Vermoed werd dat de sterke infraroodstraling die de AGN’s produceren grotendeels van deze stofringen afkomstig is.

De nieuwe waarnemingen laten echter zien dat dit niet zo is: boven en onder de hoofdring, die uit heet stof bestaat, bevinden zich enorme hoeveelheden koeler stof die óók een bron van infraroodstraling zijn.

Het koele stof komt als een soort wind van het zwarte gat af.

Blijkbaar voedt het zwarte gat zijn onverzadigbare honger met materiaal uit de nabije omtrek, maar door de intense straling die hierbij ontstaat wordt een deel van het materiaal weer weggeblazen.

Het is nog onduidelijk wat het nettoresultaat van deze twee processen is en wat dit betekent voor de groei en ontwikkeling van de superzware zwarte gaten in sterrenstelsels.

De Very Large Telescope Interferometer staat in het noorden van Chili. Het instrument bestaat uit wisselende combinaties van de afzonderlijke telescopen van de Very Large Telescope (VLT). Door de lichtbundels van deze telescopen met elkaar te combineren ontstaat een instrument met een beeldscherpte die gelijk is aan die van een 130-meter telescoop. (ee)

http://www.spacepage.be/nieuws/eso-persberichten/stoffige-verrassing-rond-reusachtig-zwart-gat

Superzwaar Zwart gat laat sterren ontstaan

2 februari 2012

– De laatste tijd zijn de superzware zwarte gaten in de kernen van sterrenstelsels nogal eens beschuldigd van het afbreken van het stervormingsproces in hun omgeving.

Foto:  NU.nl/Allesoversterrenkunde.nl

Maar het blijkt ook anders te kunnen.

Een internationaal team van astronomen heeft aanwijzingen gevonden dat het zwarte gat in het nabije stelsel Centaurus A de stervorming juist lijkt te bevorderen.

http://en.wikipedia.org/wiki/Centaurus_A

De zwarte gaten in de kernen van sterrenstelsels worden soms ‘actief’. Dat wil zeggen dat ze, materie uit hun omgeving opslokken en deels met grote kracht weer terug de ruimte in blazen.

Weggeblazen

Daarbij wordt veel gas uit hun stelsel weggeblazen – gas dat anders voor de vorming van nieuwe sterren zou zijn gebruikt. Op nieuwe Hubble-opnamen van het stelsel Centaurus A is te zien hoe de ‘straalstroom’ van het zwarte gat van dit stelsel op ongeveer 10.000 lichtjaar van de kern op een gaswolk is gestuit.

Daarbij is het aanwezige gas klaarblijkelijk samengedrukt, want in de gaswolk zijn jonge sterren te zien.

Superzware zwarte gaten lijken dus een dubbelrol te spelen in het stervormingsproces.

Eerste middelzware zwarte gat ontdekt

 sterrenstelsel ESO 243-49

06 juli 2012   3

Voor het eerst is er overtuigend bewijs gevonden voor het bestaan van een zwart gat dat niet superzwaar, maar ook niet superlicht is. Het zwarte gat is middelzwaar.

Voor astronomen op dit zwarte gat stuitten, was er enkel overtuigend bewijs voor twee varianten zwarte gaten. Superzware zwarte gaten, met een massa die een miljoen tot een miljard keer groter is dan die van onze zon. En lichte zwarte gaten die slechts drie tot dertig keer de massa van de zon hebben. “Dit is het eerste object waarvan we helemaal zeker zijn dat het een middelzwaar zwart gat is,” stelt onderzoeker Sean Farrell.

HLX-1
Het zwarte gat heeft de naam HLX-1 gekregen en bevindt zich in het sterrenstelsel ESO 243-49 (zie de foto hierboven). Dit sterrenstelsel bevindt zich op een afstand van zo’n 300 miljoen lichtjaar van de aarde.

 

Röntgenstraling
De onderzoekers ontdekten het zwarte gat doordat het een heel heldere bron van röntgenstraling bleek te zijn. “Een aantal andere heldere bronnen van röntgenstraling zijn in het verleden bestempeld als mogelijke middelzware zwarte gaten. Maar al deze bronnen bleken uiteindelijk zwarte gaten met een kleine massa te zijn.” HLX-1 is dat zeker niet. “Het (zwarte gat, red.) is tien keer helderder dan deze andere kandidaten en we zijn zeker dat het een middelzwaar zwart gat is.” Het zwarte gat heeft een massa van maximaal 90.000 keer de massa van de zon. Het is een ruwe schatting: waarschijnlijker is dat het zwarte gat een massa van ongeveer 20.000 keer de massa van de zon heeft.

Eentje maar?
Dat er tot op heden maar één middelzwaar zwart gat is aangetroffen, is niet zo verwonderlijk als het lijkt. Wetenschappers ontdekken zwarte gaten aan de hand van de röntgenstraling die deze uitstoten. Maar zwarte gaten stoten die straling alleen uit wanneer ze gas tot zich nemen. Wanneer een zwart gat dus niet ‘eet’, is deze niet zichtbaar.

Wetenschappers zijn blij met de vondst van het middelzware gat. “We weten niet precies hoe supermassieve zwarte gaten tot standkomen,” vertelt onderzoeker Ron Ekers. “Maar ze kunnen het resultaat zijn van twee middelzware gaten die samensmelten. Dus bewijs vinden voor zulke middelzware zwarte gaten is geweldig.”

Bronmateriaal:
Belching black hole proves a biggie” – CSIRO.au

http://www.nu.nl/wetenschap/2852804/astronomen-ontdekken-middelzwaar-zwart-gat.html

  • “Het (zwarte gat, red.) is tien keer helderder dan deze andere kandidaten en we zijn zeker dat het een middelzwaar zwart gat is.”

    Wat bedoelen ze met helderder? zwarte gaten hebben toch z’n grote aantrekkingskracht dat zelfs licht hier niet uit ontsnapt? (m.u.v. eventueel de polen.)

    —->

    • De omgeving van  zwarte gaten   zenden wel röntgenstraling uit. als je alleen hiernaar gaat kijken zijn het dus” heldere ” röntgen-objecten ten opzichte van andere   hemellichamen ( in röntgen -licht ) . 

    • Het is helderder in de mate van röntgenstraling dat het veroorzaakt in zijn nabijheid.

      Je hebt gelijk dat het zwarte gat   zelf niet die straling uitzend.( ooit werd gedacht dat een zwart  gat  hawking- straling uitzond  en uiteindelijk  verdween  

      • Maar , weet dat Dr Hawking zijn eigen theorie kort na het publiceren er van, zelf en geheel verworpen heeft als niet mogelijk.

      De straling komt van materiaal dat in het zwarte gat wordt gezogen en daardoor zodanig wordt opgewarmd dat het röntgenstraling uitzend.

      Dit staat in het bronartikel:

      “As gas from a star or gas cloud is being sucked into a black hole, it is heated to extreme temperatures and shines in X-rays.”

      Alles wat zich nog buiten de «event horizon» van het zwarte gat bevindt is dus nog zichtbaar. Ik weet niet precies welk proces ervoor zorgt dat er  wordt opgewarmd, misschien dat iemand anders dat kan beantwoorden  ?

 

Zwarte gaten vertonen vaker activiteit dan gedacht

 Waarnemingen met een wereldwijd netwerk van radiotelescopen hebben laten zien dat de zwarte gaten in de kernen van verre sterrenstelsels vaker actief zijn – en daardoor groeien – dan werd gedacht.

Dit is het resultaat van onderzoek van de astronomen Seungyoup Chi, Peter Barthel en Michael Garrett uit Groningen en Dwingeloo, dat binnenkort in Astronomy & Astrophysics verschijnt.

Ook in op het eerste gezicht normale sterrenstelsels blijken zwarte gaten aanwezig te zijn die materie verorberen en daardoor gestaag groeien.

De intense straling die gewoonlijk het gevolg is van deze zogeheten accretieprocessen blijkt echter volledig aan het zicht te zijn onttrokken.  (1)

Alleen een netwerk van zeer gevoelige radiotelescopen kan deze processen detecteren, (2)zo concluderen de Nederlandse astronomen.

Daarmee is het vermoeden bewezen dat de zwakke radiostraling die veel sterrenstelsels in het verre, vroege heelal vertonen, voor een deel het gevolg is van accretie door hun zwarte gaten.

Westerbork

Traditionele radiotelescopen zoals die in Westerbork kunnen de precieze aard van die radiostraling niet bepalen. Daarvoor is de techniek van Very Long Baseline Interferometry (VLBI) nodig, waarbij een netwerk van ver uit elkaar staande radiotelescopen simultaan naar een en hetzelfde object kijkt.

De vele gigabytes aan gegevens van de afzonderlijke telescopen worden later samengevoegd. Deze techniek simuleert op een digitale manier een radiotelescoop met een diameter van duizenden kilometers, wat in een zeer grote beeldscherpte en gevoeligheid resulteert.

Gebruikmakend van zo’n VLBI-netwerk van zestien radiotelescopen in Europa en de VS kon een tot voor enkele jaren geleden onmogelijk geachte recordgevoeligheid en -afbeeldingsscherpte worden bereikt. Daarmee is de accretie-activiteit van de verre sterrenstelsels nu ondubbelzinnig aangetoond.

Door: NU.nl/Allesoversterrenkunde.nl

°

(1)- Een zwart gat is zo zwaar dat het alles wat in de buurt komt of wat binnen het zwaartekracht veld valt, opslokt, zelfs licht        (=fotonen )

-Omdat zwarte gaten omringende materie en energie opzuigen komt er ook onvoorstelbaar veel straling vrij.  :  Veel van het materiaal wat door een zwart gat wordt aangetrokken valt niet meteen in het zwarte gat, maar komt terecht in een schijf die draait om het zwarte gat. Dit is de accretieschijf. De temperaturen in deze schijf lopen enorm op, en als gevolg daarvan komt daar enorm veel straling vanaf. Als er veel materie aangetrokken wordt, zal er dus veel straling vrijkomen vanaf de accretieschijf.

Dat proces mag gerust worden betiteld als activiteit en is niets nieuws.Het is zelfs de reden waarom we van het bestaan van zwarte gaten weten; ze zijn immers ui zichzelf ( zonder hun accretieschijf )  onzichtbaar.

°

(2)Radiotelescopen hebben een veel lagere resolutie dan andere telescopen, omdat het golflengten van radiostraling veel groter is dan telescopen die andere vormen van electromagnetische straling, zoals infrarood en licht detecteren.

Om een beetje beter te kunnen achterhalen hoe radiobronnen zich gedragen (botsen, samensmelten), is voor het eerst een radiotelescoop met ongeëvenaard oplossend vermogen gebruikt, bestaande uit kleinere telescopen die aan weerszijden van de wereldbol staan.

Dankzij deze nieuwe configuratie, heeft men kunnen bepalen dat in het zeer vroege heelal al vele superzware zwarte gaten in sterrenstelsels waren die dit soort kapriolen vertoonden.

“Zwarte gaten waren eerder dan sterrenstelsels” …

Wat kwam   er eerst  sterrenstelsels ofde zwarte gaten in hun hun centrum. De kosmische kannibalen blijken, alvast volgens Chris Carilli van het National Radio Astronomy Observatory (NRAO), er eerder te zijn geweest.

Een internationaal team van astronomen heeft onderzoek verricht naar het eerste miljard jaar van het Universum, waarvan de leeftijd op 13,7 miljard jaar wordt geschat. De belangrijkste resultaten van deze studie zijn voorgesteld op een bijeenkomst van de Amerikaanse Vereniging van Astronomen in het Californische Long Beach.

Vroegere studies van “nabije” sterrenstelsels en het zwart gat in hun midden brachten een opmerkelijke band aan het licht tussen de massa van die zwarte gaten enerzijds en de massa van de sterren en gas die errond draaien anderzijds. De ratio tussen beide is bijna dezelfde voor een groot aantal sterrenstelsels van verschillende omvang en leeftijd. Zo bedraagt de massa van het zwart gat bijna een duizendste van de massa aan sterren en gassen errond.

Die constante ratio wijst erop dat het zwarte gat en de materie errond elkaars groei beïnvloeden in een soort van interactieve relatie”, aldus Dominik Riechers van het Calornia Institute of Technology (Caltech) in een communiqué van de NRAO. “De grote vraag is of de ene voor de andere (aan)groeit, dan wel of ze samen (aan)groeien en hun massaratio gedurende dit hele proces aanhouden”.

Om die vraag op te lossen, gebruikten wetenschappers de Amerikaanse Very Large Array Radio Telescope en de interferometer op het plateau de Bure in Frankrijk om naar de prille jeugd van het universum – tot een miljard jaar na de Big Bang – en de geboorte van de eerste sterrenstelsels te “kijken”. Aan de orde was of die massaratio al dan niet constant bleek. Volgens Fabian Walter van het Max-Planck Instituur voor Radio-Astronomie gaven de metingen aan dat de in onze buurt vastgestelde constante massaratio er toen niet was. De massa van de zwarte gaten was veel groter, wat als implicatie heeft dat zwarte gaten er eerst waren.

De volgende stap is uitvlooien hoe zwarte gaten en de sterren plus gassen errond elkaars groei hebben beïnvloed, aldus Riechers. “We weten niet welk mechanisme er speelt en waarom er op een zeker ogenblik een standaard massaratio is opgedoken”.

Daarvoor is het nodig te begrijpen hoe de eerste sterren en sterrenstelsels zich in de piepjonge kosmos hebben gevormd, zegt Carilli. (belga/jv)

08/01/09

°

Zwarte gaten bouwen eigen sterrenstelsel …

Uit recente opnamen met de extreem grote telescoop van de ESO (Europese Zuidelijke Sterrenwacht) in Chili blijkt dat zwarte gaten wellicht hun eigen sterrenstelsel bouwen. Dat meldt de Nederlandse Onderzoekschool voor Astronomie.
Geen licht
Een zwart gat is een bolvormig gebied in het heelal met zo’n sterke zwaartekracht dat er geen licht uit kan ontsnappen. Bij de zwarte gaten bevinden zich vaak sterren of andere objecten. Maar wie was daar het eerst? “Onze onderzoeksresultaten duiden erop dat superzware zwarte gaten stervorming kunnen bewerkstelligen en zo hun eigen sterrenstelsel bouwen”, zegt David Elbaz, een van de onderzoekers van ESO in het wetenschappelijk tijdschrift Astronomy & Astrophysics.

Quasar
De astronomen kwamen tot de conclusie na observatie van van een quasar, een enorm helder object miljarden lichtjaren verwijderd van de aarde. Algemeen wordt aangenomen dat het hart van een quasar bestaat uit een zwart gat. Van deze quasar HE450-2958 was geen sterrenstelsel bekend. Het zou schuilgaan achter enorme hoeveelheden stof. Met de Chileense supertelescoop ontdekten de astronomen geen stof, maar wel een sterrenstelsel in de buurt van de quasar dat aan de lopende band sterren produceert, zo’n 350 per jaar. Dat is honderd keer zoveel als gebruikelijk voor sterrenstelsels in het nabije heelal. (anp/sam)

Lees ook

30/11/09

°


Zwart gat bij Zwaan 7.800 lichtjaar ver van Aarde

4/12/09 –

(archieffoto)

De afstand van de aarde tot een zwart gat in de nabijheid van het sterrenbeeld Zwaan is ‘slechts’ 7.800 lichtjaar, meldt ruimte-instituut SRON. De afstand is veel kleiner dan deskundigen eerder dachten, staat in The Astrophysical Journal. Een lichtjaar is ongeveer 100.000 miljard kilometer.hoekverschuiving
Een internationaal team van sterrenkundigen heeft de radiostraling van het zwarte gat en zijn begeleidende ster, V404 Cygni, gemeten. Hierbij hebben zij gebruikgemaakt van zogenoemde hoekverschuiving van het duo. Deze meetmethode kent een relatief kleine foutmarge, namelijk minder dan zes procent.40 kilometer per seconde
Uit de metingen leiden de sterrenkundigen af dat dit zwarte gat is ontstaan uit een supernova-explosie. Het beweegt zich met een snelheid van 40 kilometer per seconde door de ruimte. Onderzoeker Peter de Jong hoopt via dit onderzoek een beter beeld te krijgen van het ontstaan van zwarte gaten. (belga/sam)

Lees ook

Zwarte gaten  in onze Melkweg

Op   09/11/’04  ontdekten Franse astronomen  in het centrum van onze Melkweg een tweede zwart gat, zo bericht het wetenschappelijke vakblad Nature

Een team rond Jean-Pierre Maillard van het Instiutuut voor Astrofysica in Parijs loerde naar zeven sterren die rond een zwart gat draaien en die daarmee de aanwezigheid van het anders onzichtbare object IRS 13E verraadden. Het zwart gat heeft 1.300 keer de massa van onze Zon en is daarmee relatief klein.

Drie jaar geleden ontdekten Amerikaanse astronomen een enorm zwart gat, Sagittarius A, in het centrum van ons sterrenstelsel. Het heeft 2,6 miljoen keer de massa van onze ster.

Het door het Franse team ontdekte object bevindt zich op drie lichtjaren daarvandaan, wat kosmisch gezien vlakbij is. De Fransen vermoeden dat ons sterrenstelsel, zelfs dichter bij ons, nog zwarte gaten herbergt.

Zwarte gaten zijn objecten die zodanig veel aantrekkingskracht uitoefenen dat zij alle omgevende materie opslokken en zelfs geen licht laten ontsnappen. De Franse ontdekking verschijnt ook in het vakblad Astronomy and Astrophysics.

“Grote  ZWARTE GAT  in onze Melkweg  

Zwart gat  in onze Melkweg is even hyperactief

07 november 2012 5

Wetenschappers zijn er getuige van geweest hoe het zwarte gat in het hart van onze Melkweg de helderste röntgenuitbarsting ooit geobserveerd, heeft geproduceerd. De uitbarsting was 150 keer helderder dan normaal.

De onderzoekers volgden de uitbarsting gedurende een uur. Daarna begon de activiteit van het zwarte gat – dat ook wel bekend staat als Sagittarius A – weer af te nemen.

Uitbarsting
De wetenschappers hopen dat hun waarnemingen meer duidelijkheid zullen verschaffen over de dagelijks bezigheden van een zwart gat op leeftijd. Met het oog op de grootte van het zwarte gat creëert het eigenlijk vrij weinig energie. Maar ongeveer één keer op een dag komt het zwarte gat tot leven en produceert een uitbarsting van röntgenstraling.

Trager leven
Een zwart gat verorbert materie die te dicht bij het gat in de buurt komt. Wanneer deze dat doet, geeft deze enorm veel energie af, ook in de vorm van röntgenstraling. Maar wanneer een zwart gat ouder wordt, wordt het trager en eet het minder. En dus worden die röntgenuitbarstingen ook minder helder. Sagittarius A is zo’n zwart gat op leeftijd.

Asteroïde?
En nu zorgde dat zwarte gat dus voor een toch wel behoorlijk spectaculaire uitbarsting, zo meldt het blad The Astrophysical Journal. “Opeens eet Sagittarius A om wat voor reden dan ook veel meer,” vertelt onderzoeker Michael Nowak. “Een theorie is dat een asteroïde zo nu en dan te dicht bij het zwarte gat komt, het zwarte gat zich uitstrekt en de asteroïde aan stukken scheurt, het materiaal opeet en het omzet in straling, waardoor je van die grote rontgen uitbarstingen ziet.”

Uit nader onderzoek moet blijken of zo’n plotselinge schranspartij vaak voorkomt. De onderzoekers willen het zwarte gat gedurende iets meer dan een maand gaan bestuderen om meer te weten te komen over de activiteiten ervan. Ook hopen ze natuurlijk een verklaring te vinden voor de oplevingen van het zwarte gat.

Bronmateriaal:
A burst of activity in the middle of the Milky Way” – MIT.edu
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door NASA / MIT / F. Baganoff et al.

  • Het lijkt me stug dat de leeftijd van een zwart gat er iets toe doet. Het enige dat telt is wat er  te dicht  in de buurt komt.

Zwart gat in Melkweg is dol op asteroïden

Alles wijst erop dat het zwarte gat in het midden van ons sterrenstelsel met regelmaat enorme asteroïden verslindt.Dat schrijven wetenschappers. Ze baseren hun conclusies op observaties van Chandra: een satelliet die röntgenstraling kan zien.

Helder
Chandra bestudeert het zwarte gat in het centrum van ons sterrenstelsel – Sagittarius A genaamd – al enige tijd. En ongeveer één keer per dag ziet de satelliet hoe het zwarte gat opeens meer röntgenstraling uitstoot. Hierdoor wordt het zwarte gat gedurende korte tijd ‘helderder’. Soms is het maar een klein verschil in helderheid. Soms wordt het zwarte gat echter honderd keer helderder dan normaal.

Asteroïde
Wetenschappers denken dat nu te kunnen verklaren. Ze denken dat zich rondom Sagittarius A biljarden asteroïden en kometen bevinden. Wanneer deze te dicht (dat wil zeggen: 160 miljoen kilometer of minder) bij het zwarte gat komen, worden ze door het zwarte gat in stukken gescheurd. Deze stukken komen in het hete gas rondom Sagittarius A terecht en veroorzaken dan zo’n röntgenuitbarsting. De brokstukken van de asteroïden en kometen verdwijnen uiteindelijk in het zwarte gat.

Groot
“De baan van een asteroïde kan veranderen wanneer deze te dicht bij een ster of planeet nabij Sagittarius A komt,” vertelt onderzoeker Sergei Nayakshin. “Als deze richting het zwarte gat wordt geslingerd is deze verdoemd.”

En het zijn ook zeker niet de kleinste asteroïden die door het zwarte gat worden verorberd. Sommige waargenomen röntgenuitbarstingen kunnen alleen ontstaan als een asteroïde met een straal van meer dan tien kilometer uit elkaar wordt getrokken. Waarschijnlijk verorbert het zwarte gat ook wel kleinere asteroïden, maar dat kunnen we moeilijk zien: die röntgenuitbarstingen zijn namelijk maar klein.

Het onderzoek doet vermoeden dat zich rondom het zwarte gat heel veel asteroïden bevinden. De onderzoekers hebben het namelijk even doorgerekend.

Het zwarte gat bestaat al zo’n tien miljard jaar. In die periode heeft het zwarte gat enkele biljaren asteroïden van hun ster of planeet verwijderd. Slechts een klein deel ervan is ook daadwerkelijk door het zwarte gat verslonden, dus er moeten zich nabij Sagittarius A nog voldoende asteroïden bevinden.

Bronmateriaal:
NASA’s Chandra Finds Milky Way’s Black Hole Grazing on Asteroids” – NASA.gov
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door xx (cc via Flickr.com).

  • Ik vraag me vaak af wat er gebeurd met objecten die in een zwart gat verdwijnen. Zijn ze dan volledig vernietigd of verdwijnen ze ergens naar toe?

    °Die worden geZIPed

    °  een object verdwijnt nooit erin, het wordt erin getrokken en dan komt er ‘‘hawking straling” vrij …….S.  Hawking heeft dat naar zichzelf vernoemt en dacht eerst dat die hawking straling verloren ging.    Er is een vrij gemakkelijk documentaire hierover, “through the wormhole,” ken je misschien al, er zijn 8 afleveringen met elk een onderwerp

    —>        In een zwart gat is de zwaartekracht zo groot dat alle ruimte binnen het atoom niet meer bestaat en zelf de deeltjes zo tegen elkaar worden gedrukt dat ze “verplettert” worden, resultaat: straling c.q. energie  E=M.C2 of m.a.w. de massa is vervlogen en heeft  plaats gemaakt voor energie  —>  het object  verdwijnt erin, maar het blijft “omgezet ”  bestaan—-> komt er  dus  onder de vorm van  een  hawking straling uit* weer uit  .

    ECHTER 

    •  Dr Hawking  heeft   zijn eigen theorie kort na het publiceren ervan, zelf en geheel verworpen heeft als niet mogelijk.—> Er is wel straling maar die komt  dus  NIET van  / uit het zwarte gat( of als een soort uitgebraakt   energie- restant van de materie die erin werd gezogen  ); maar van de materie aan de randen van het zwart gat  en die  op het punt staat  erin  te worden gezogen 

    Opmerkelijk    . de achterkant van een zwart gat is(WORDT VERONDERSTELD °) identiek te zijn   aan de voorkant.   ?  

*  Een zwart gat trekt naar mijn mening een deur open naar een ander universum…..Een soort wormhole.

ER gaat dus een object in …. ja  ….. en  Ik vraag me vervolgens  altijd af,wat er aan de anderen kant weer uit komt.

—–> er gaat helemaal niets door  ….. een wormgat is geen tunnel … er komt GEEN  straling uit een  zo genaamd wormgat …Dat een zwart gat zelf  straling uitzend is  fout  ….dt heeft S.Hawking  zelf heroepen  ….straling onstaat aan de randen van  het gat  door de materie/energie   die op het punt staat in het gat te vallen  

Dus  ” …..Ze geven en nemen energie van een ander universum. Het is een cyclus. Net zoals melkwegstelsels elkaar opslokken. Zwarte gaten stoten ook energie uit. Vandaar dat we ze kunnen waarnemen. (Dat is energie uit een ander universum.?   … of een terug uitbraken ?  ) ”  ………is volslagen achterhaald door  nieuwe  modellen -bouw  en verdere  meer doorgedreven  theoretische  overwegingen  

—–>  Ik dacht dat  het de de speciale relativiteitstheorie  is die  voorspelde dat de materie weer elders tevoorschijn komt. Geldt dit ook  niet  voor wormgaten?

°  relativiteitstheorie zegt allemaal   niets over zwarte gaten  . 
° de speculatie is dat een zwart gat  =een wormgat //   en dat materie dat  in een  “wit gat”   beland  ergens weer verschijnt……

°Witte gaten zijn alleen nog niet gevonden. en

°wormgaten  als tunnels  tussen twee ( of meerdere ) universa  zijn ook alleen nog maar speculatie ….(of wishtfull thinking ? ) 

°Bovendien “zwarte gaten ” hebben ze eigenlijk ook nog nooit  DIRECT   gezien( er zijn  echter  wel indirecte aanwijzingen van hun bestaan )  

—–>  *  http://www.scientias.nl/eerste-foto-van-zwart-gat-komt-eraan/53992       19 januari 2012  

Astronomen gaan de uitdaging aan. Zij gaan met de Event Horizon Telescope voor het eerst een zwart gat vereeuwigen.Een zwart gat vereeuwigen: het klinkt aanzienlijk gemakkelijker dan het is. Want een zwart gat slurpt alles wat zich in zijn omgeving voordoet naar binnen. Dus ook licht. En aangezien zwarte gaten alleen maar licht tot zich nemen en niets uitstoten, zijn ze onzichtbaar. Elke fotograaf kan u vertellen hoe lastig het is om iets onzichtbaars vast te leggen.

Hoe?
En toch zijn astronomen ervan overtuigd dat ze een zwart gat in beeld kunnen brengen. Hoe? Wanneer een zwart gat materie naar binnen slurpt dan draait het eerst nog even om het zwarte gat heen. Vergelijk het met badwater dat u weg laat lopen. Voor het door het putje gaat, vormt het een draaikolk rond het putje. Daarna verdwijnt het pas. Zo gaat dat ook met materie dat door een zwart gat naar binnen wordt getrokken. Wanneer die materie draait, wordt het samengeperst en gaat de materie gloeien. De gloed is wel waarneembaar, begrenst als het ware het zwarte gat en wordt ook wel de schaduw genoemd. En wanneer we die schaduw vereeuwigen, zien we ook het zwarte gat. Dat is namelijk de donkere ruimte binnen die schaduw.

 

Melkweg
De onderzoekers willen de proef op de som nemen met het zwarte gat dat zich in het centrum van onze Melkweg bevindt. “Tot op heden hebben we indirect bewijs dat zich in het centrum van ons sterrenstelsel een zwart gat bevindt,” legt onderzoeker Dimitrios Psaltis in een persbericht uit. “Maar zodra we de schaduw zien, is er geen twijfel meer mogelijk.”

Event Horizon Telescope
Om die schaduw waar te nemen, moet er heel wat gebeuren. Want het zwarte gat mag dan supermassief zijn. Relatief gezien is het vrij klein. Bovendien is het ook nog eens ver weg: zo’n 26.000 lichtjaar. Om het toch te kunnen zien, is dan ook een hele sterke telescoop nodig. Zo’n sterke telescoop hebben we niet, maar die kunnen we wel maken. Namelijk door zo’n vijftig grote radiotelescopen op aarde met elkaar te laten samenwerken. Samen vormen ze de Event Horizon Telescope. “In essentie maken we een virtuele telescoop met een spiegel die zo groot is als de aarde,” legt onderzoeker Sheperd Doeleman in hetzelfde persbericht uit.

Het is een prachtige uitdaging. Als het de onderzoekers lukt om de rand van een zwart gat waar te nemen dan kan onder meer Einsteins Algemene relativiteitstheorie worden getoetst.

Volgens deze theorie moet de heldere lijn die de schaduw van het zwarte gat omlijnt een perfecte cirkel vormen. Ook kan het onderzoek natuurlijk bijdragen aan een beter begrip van zwarte gaten.

Bronmateriaal:
Scientists Prepare to Take First-Ever Picture of a Black Hole” – UAnews.org
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door Alain r (cc via Flickr.com).

Nieuw zwart gat ontdekt in onze Melkweg

 08 oktober 2012   1

De Swift-satelliet van NASA heeft in ons sterrenstelsel een nieuw zwart gat ontdekt. De satelliet kwam het zwarte gat op het spoor toen deze nabij het hart van de Melkweg een uitbarsting van röntgenstraling zag plaatsvinden.

Deze uitbarsting werd veroorzaakt door een röntgendubbelster. Zo’n dubbelster bestaat uit twee sterren, waarvan één exemplaar super compact is en een neutronenster of een zwart gat vormt. De waarnemingen van Swift wijzen erop dat het hierbij gaat om een zwart gat en een ster die lijkt op onze zon.

Gas van de ster stroomt richting het zwarte gat. Normaal gesproken trekt het zwarte gat het gas geleidelijk naar binnen. Maar in dit geval is dat ietsje anders. Het gas verzamelt zich gedurende decennia voor de ‘poort’ van het zwarte gat en wordt dan plots naar binnen getrokken. En dat heeft Swift nu dus waar mogen nemen. Onderzoeker Neil Gehrels benadrukt dat dat heel bijzonder is. Zulke röntgendubbelsterren waarbij één van de sterren een zwart gat is geworden, worden maar zelden waargenomen en het is voor het eerst dat Swift ze waarneemt. “Dit is echt iets waar we op hebben zitten wachten.”

De röntgendubbelster heeft de naam Swift J1745-26 gekregen. Het object bevindt zich op zo’n 20.000 tot 30.000 lichtjaar afstand. Hoe groot het zwarte gat precies is, is nog onduidelijk. “Zodra de röntgenstraling wegebt, hopen we de massa te kunnen meten en te kunnen bevestigen dat het echt om een zwart gat gaat,” vertelt onderzoeker Boris Sbarufatti.

Bronmateriaal:
NASA’s Swift Satellite Discovers a New Black Hole in our Galaxy” – NASA.gov
De afbeelding bovenaan dit artikel is gemaakt door NASA / ESA.

Zwart gat in onze Melkweg is geen grote slokop

 30 augustus 2013  2

Impressie_zwart_gat

Impressie van het zwarte gat Sagittarius A* met daaromheen jonge sterren die grote hoeveelheden heet gas (geel en rood) uitstoten. Naast dat het gas in eerste instantie door het zwarte gat wordt aangetrokken wordt het overgrote deel weer uitgespuwd (blauw). NASA/CXC/M.Weiss

 

Lang dachten onderzoekers dat zwarte gaten alles wat binnen hun bereik kwam, opslokten. Maar waarnemingen van Chandra laten nu zien dat dat niet klopt. Het zijn geen onverzadigbare, holle bolle Gijzen die alles opeten, maar eerder selectieve diëters die minder dan één procent van het ‘voedsel’ dat ze aangeboden krijgen, naar binnen werken.

Vijf weken lang bestudeerde Chandra het zwarte gat in onze Melkweg: Sagittarius A*, of kortweg Sgr A*. Op basis van de waarnemingen van Chandra konden de onderzoekers voor het eerst gedetailleerd vaststellen wat het zwarte gat  opslokte . En tot hun verrassing was dat zeer weinig.

Oorzaken
Minder dan één procent van de materie in de omgeving van het zwarte gat, verdwijnt uiteindelijk ook echt in het zwarte gat. Dat heeft twee redenen, zo leggen de onderzoekers in het blad Science uit.

Rondom het zwarte gat bevinden zich massieve sterren. “De massieve sterren hebben extreem snelle winden bij zich en die winden botsen en draaien met hoge snelheden in het rond,” vertelt onderzoeker Q. Daniel Wang.

Het resultaat? De gassen worden zeer heet.

“Het zwarte gat blijkt allereerst al moeite te hebben om deze hete gassen te verzamelen. Ten tweede zijn de gassen dan ook nog eens te warm om door het zwarte gat opgeslokt te kunnen worden. Het zwarte gat stoot ongeveer 99 procent van dit superhete materiaal uit en laat slechts een hele kleine hoeveelheid binnen. Dat is logisch, want hoe heter het gas is, hoe moeilijker het voor het zwarte gat is om dit gas binnen te halen.”

 

Sagittarius_door_chandra

Een gecombineerde opname van de omgeving van het superzware zwarte gat in het centrum van de Melkweg in röntgenstraling (blauw) en infrarood (rood en geel). De inzet toont een close-up van Sagittarius A*. De doorsnede van de afgebeelde regio is een half lichtjaar. NASA/UMass/Q.D.Wang et al./STScI  //NASA /

 

 

Röntgenstraling
Het onderzoek verklaart waarom het materiaal dat zich rondom het zwarte gat bevindt bijna geen röntgenstraling afgeeft.

Het materiaal mag dan binnen handbereik van het zwarte gat zijn: slechts een klein deel ervan passeert de waarnemingshorizon, de denkbeeldige grens die materie moet oversteken wil het door het zwarte gat verorberd worden en in röntgenstraling oplichten.

“In tegenstelling tot wat sommige mensen denken, verslinden zwarte gaten niet alles wat ze naar zich toetrekken.                                            Sgr A* vindt het blijkbaar moeilijk een groot deel door te slikken.”

Bronmateriaal:
NASA’S Chandra Catches Our Galaxy’s Giant Black Hole Rejecting Food” – Harvard.edu
Wang, International Team Discover Why Massive Black Holes Consume Less Material Than Expected” – UMass.edu
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door xx (cc via Flickr.com).

http://www.astroblogs.nl/2013/08/29/chandra-ziet-hoe-superzwaar-zwart-gat-melkweg-voedsel-weigert/

—->Misschien  kan het zwaartekrachtveld van het zwarte gat het gas (of eigenlijk plasma) dat te heet is niet verder samen doen trekken.?

° – Dat superhete plasma heeft enorme explosieve elektromagnetische krachten, die  aan  dit zeer sterke zwaartekrachtveld kunnen weerstaan. Hierdoor wordt het hete plasma met grote kracht weggeblazen vanuit het gat in dit plaatje, dus loodrecht op de accretieschijf met de mooie kleuren hierboven.

°- Het zwarte gat ‘braakt’ dus zo alles uit wat het niet op kan slokken  . Bij deze superzware zwarte gaten zit soms een dichte plasma stroom met bijna de lichtsnelheid, die doorgaat over meer dan honderdduizend lichtjaar. Als de aarde in zo’n sterrestorm zou terechtkomen zou de hele atmosfeer er door geïoniseerd en weggeblazen worden.

°- Gelukkig kan dit niet gebeuren door Sagitarius A, want die blaast niet in onze richting. Misschien echter kunnen kleinere zwarte gaten echter soms wel in onze richting gaan blazen. Deze plasma stromen zijn dan wel niet zo heftig, maar zullen wel grote effecten hebben voor de aarde als die erin terecht komt.

 

http://www.kennislink.nl/publicaties/ons-zwarte-gat-is-een-moeilijke-eter

 

De ontdekking die het universum groter maakte

31 mei 2013 · door Roel van der Heijden

Opgelost: kosmische straling komt uit supernova’s

22 februari 2013 · door Roel van der Heijden

Zwart gat stoot recordhoeveelheid materie uit

1 december 2012 · door

Recordsnelheid voor ster rond zwart gat

5 oktober 2012 · door Roel van der Heijden

Zwart gat bestolen van sterrenstelsel

16 februari 2012 · door Roel van der Heijden

 

 

 

°

Bizar sterrenstelsel levert nieuwe inzichten in actieve zwarte

gaten

24 augustus 2013

Markarian 273

Wil je de foto in een hogere resolutie zien? Dat kan hier!

Bovenstaande Hubble-foto laat een merkwaardig sterrenstelsel zien dat bekend staat als Markarian 273. De merkwaardige vorm, inclusief het heldere centrum en de lange staart (dat 130.000 lichtjaar lang is!) doen vermoeden dat het om een samensmelting tussen twee afzonderlijke sterrenstelsels gaat.

Infrarood-waarnemingen hebben uitgewezen dat de kern van het stelsel meerdere componenten bevat, maar ons zicht wordt helaas belemmerd door dichte stofwolken. Nieuwe waarnemingen hebben echter bevestigd dat het centrum van het stelsel twee actieve galactisch kernen bevat, superheldere kernen die worden aangedreven door supermassieve zwarte gaten.

In het centrum van ieder sterrenstelsel bevindt zich een supermassief zwart gat. Ondanks de spannende naam is ons supermassieve zwarte gat (Sagittarius A*) nogal rustig. Alle jonge sterrenstelsels bevatten echter een Actieve Galactische Kern of AGN. Er zijn ook voldoende AGN’s in het lokale universum, maar de vraag blijft hetzelfde: hoe en wanneer worden deze zwarte gaten actief?

Om een antwoord te vinden op deze vraag kijken astronomen naar samensmeltende sterrenstelsels. Als twee stelsels met elkaar in botsing komen, dan vallen de zwarte gaten naar het centrum van het pasgevormde “samengevoegde” sterrenstelsel, waar ze een tijd om elkaar heen draaien – een binair zwart gat dus. Vervolgens zullen de zwarte gaten actief worden: door de botsing verliezen gaswolken voldoende hoekmoment om naar het centrum te vallen, alwaar ze binnen het bereik van de kaken van de zwarte gaten komen. Het is echter lastig te bepalen op welk moment in het samensmeltingsproces dit precies plaatsvindt.

Markarian 273 kan ons meer vertellen over AGN’s. Zoals gezegd heeft het stelsel twee actieve kernen die nog niet zijn samengesmolten. Schijnbaar worden AGN’s actief nadat het stelsel een eind gevorderd is in het samensmeltingsproces, maar voordat de actieve zwarte gaten zelf ook zijn samengesmolten.

Het volledige onderzoek kan hier teruggelezen worden

Bron: Universe Today

°

Hoe ontstaat een zwart gat? NASA toont het u
Eerst cirkelen ze om elkaar heen, alsof ze dansen. Dan beginnen ze te versmelten en voor je het weet zijn ze één. Het is geen beschrijving van een romantische film, maar wel hoe NASA ons toont hoe zwarte gaten ontstaan uit twee sterren.

 

°

 

Over tsjok45
Gepensioneerd . Improviserend jazzmuzikant . Instant composer. Jamsession fanaat Gentenaar in hart en nieren

One Response to ZWARTE GATEN

  1. Pingback: C : COSMOS | Tsjok's blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: