MEXICO GUATEMALA BELIZE


 

 

°foto’s midden amerika.docx (7.3 MB) 
°midden amerika teksten.docx (4.2 MB)

°Precolombiaanse offerpraktijken.docx (801.9 KB)  …de Maya mensenoffers Lees er hier alles over!

Een universeel  gegeven  

http://en.wikipedia.org/wiki/Human_sacrifice

http://www.scientias.nl/?s=mensenoffers&x=19&y=12

MEXICO

mapa azteca Un paseo por la historia de México, Teotihuacan

2000 jaar oude nederzetting met piramide ontdekt in Mexico

 15 juli 2013

Archeologen hebben in Mexico de resten van een zeer oude nederzetting teruggevonden. In de nederzetting – die zo’n 2000 jaar oud is – troffen de archeologen onder meer dertig graven en de resten van een piramide terug.

De nederzetting bevindt zich in het zuidoosten van Mexico, in de stad Jáltipan. De Mexicanen stuitten op de nederzetting tijdens bouwwerkzaamheden. Daarop werden er archeologen bijgehaald. Zij zijn opgravingen begonnen en hebben al verschillende ontdekkingen gedaan.

Graven
. In zeker twee ervan liggen kinderen begraven. De overledenen kregen flink wat offers mee. In de graven zijn botten van honden, coyotebeenderenresten van hertengeweien, vissen en vogels teruggevonden, . “Lange beenderen en grote tanden” kunnen dan weer van kamelen en dwergneushoorns afstammen, aldus INAH-projectleider Alfredo Delgado. De wetenschappelijke analyse, die minstens drie maanden zal duren, moet meer duidelijkheid brengen

. Mogelijk was het de bedoeling dat de dieren de doden tijdens hun reis naar de onderwereld zouden vergezellen.

Volgens het INAH kan het gaan om een gemeenschappelijke begraafplaats of marktplaats van verschillende oude Amerikaanse volksgroepen. De keramische figuren worden aan onder andere de Teotihuacan-, Maya-, Nahua- en Popoluca-culturen toegeschreven.

.

Fossiele resten

In de nederzetting werden ook veel fossiele resten aangetroffen. Sommige resten zijn van dieren die al meer dan 10.000 jaar zijn uitgestorven. Daarmee zijn deze fossiele resten dus aanzienlijk ouder dan de nederzetting zelf. Mogelijk verzamelden de inwoners van de nederzetting deze fossiele resten.

Piramide
Ook troffen de onderzoekers op een naburige  heuvel de resten van een piramide aan. Het stenen gebouw moet zo’n twaalf meter hoog zijn geweest zestig meter lang en vijfentwintig meter breed en was bekleed  met kalksteen . De vondst is heel bijzonder, zo benadrukken de archeologen. In dit deel van Mexico worden namelijk maar zelden stenen gebouwen van dit type teruggevonden is.

INAH denkt dat  in een nabijgelegen werkplaats voor bakstenen van mogelijke invloed van de Maya-cultuur getuigt.

Inwoners
Onduidelijk is nog wie er precies in de nederzetting woonden. Tijdens de opgravingen zijn namelijk sporen van diverse culturen teruggevonden. Sommige gebouwen doen bijvoorbeeld denken aan de Maya’s, terwijl het ontdekte aardewerk weer afkomstig lijkt uit de stad Teotihuacán. Mogelijk was de nederzetting een plek waar allerlei culturen samenkwamen, bijvoorbeeld een markt of overheidscentrum.

De archeologen vermoeden dat de nederzetting rond het begin van de jaartelling tot stand kwam. Tot het jaar 600 of 700 was de nederzetting bewoond

Bronmateriaal:
Entierros prehispánicos y pirámide en Veracruz” – INAH
De foto bovenaan dit artikel is afkomstig van INAH.

http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/wetenschap/belga_20130711_precolumbiaanse_graven

  • INAH

 

 

Mensenoffers  van de azteken  nabij Xaltocan meer  in

Mexico

An Ancient Surprise” – GSU.edu

 28 januari 2013

tlaloc

Onderzoekers hebben in Mexico de resten van tientallen mensen teruggevonden. Het gaat waarschijnlijk om mensenoffers die ergens tussen het jaar 660 en 890 werden gebracht.

Eigenlijk was antropoloog Christopher Morehart van plan om nabij het meer Xaltocan onderzoek te doen naar oude sporen van landbouw. Maar zijn onderzoek veranderde radicaal toen hij op menselijke resten stuitte. Inmiddels zijn de stoffelijke resten van 31 mensen blootgelegd.

Onthoofd
De doden liggen allemaal met hun hoofd op het oosten gericht, begraven. En alles wijst erop dat ze geofferd werden. “Er is overtuigend bewijs dat deze mensen geofferd en onthoofd werden,” vertelt Morehart. De mensen vonden ergens tussen 660 en 890 de dood. In deze periode kwam er een einde aan het machtige nabijgelegen Teotihuacan en kwamen de machtige Azteken op.

Tlaloc
In de graven werden beeldjes teruggevonden die doen denken aan de goden die lang geleden in dit gebied werden vereerd. Tlaloc bijvoorbeeld: de god van regen en water (zie de afbeelding hierboven). “Er was hier een soort ritueel gaande waarbij offers gebracht werden aan goden die geassocieerd werden met de aarde en regen en daarbij werden ook mensenoffers gebracht die weer samenhangen met geweld, conflicten en oorlogsvoering,” stelt Morehart.

Pollen
Ook lang nadat de mensenoffers hier ter ruste werden gelegd, bleef deze laatste rustplaats belangrijk. Er werden geen mensenoffers meer gebracht, maar men bleef er rituelen uitvoeren. Zo werd er wierook gebrand en zijn pollen teruggevonden van planten waarvan we weten dat ze een rituele betekenis hadden. Sterker nog: zelfs in moderne tijden was deze plaats nog van betekenis. Zo zijn er ook sporen van modernere rituelen teruggevonden.

Morehart zet zijn onderzoek in het gebied voort en hoopt nog meer te weten te komen over wat zich hier door de eeuwen heen heeft afgespeeld

.

Teotihuacan

 04 augustus 2010   4

Archeologen hebben onder de ruïnes van de Mexicaanse stad Teotihuacan een verborgen tunnel en meerdere kamers ontdekt. De kans is groot dat de tunnel naar de graven van de eerste leiders van Teotihuacan leidt. Daarmee zou een einde komen aan veel mysteries.

Van Teotihuacan is tegenwoordig weinig meer over, maar vroeger was het een zeer beroemde stad. De stad ontstond zo rond 200 voor Christus en groeide uit tot een cultureel centrum met meer dan 100.000 inwoners. Rond het jaar 750 raakte de stad in verval. Rond 1300 kwamen de Azteken in het gebied en zij gaven de stad de naam Teotihuacan. Dat betekent letterlijk: ‘de plaats waar men god wordt’. De meeste mensen kennen Teotihuacan tegenwoordig vooral van de piramide van de zon en de piramide van de maan.

Van boven naar onder: de piramide van de zon, de piramide van de maan en uitzicht over Teotihuacan.

Opgraving
Wetenschappers weten vrijwel niets van de sociale structuren van Teotihuacan. De stad wordt al zo’n 100 jaar bestudeerd, maar afbeeldingen en graven van de leiders zijn nog nooit ontdekt. Ook geschriften ontbreken. Daarom moet de archeologie  het vooral van opgravingen hebben.

Qetzacoatl
Archeologen vermoedden in 2003 al dat zich onder de stad een tunnel bevond. Tijdens een zware storm zakte de grond aan de voet van de tempel van Qetzacoatl weg. Afgelopen jaar begonnen de archeologen met graven en onlangs stuitten ze op twaalf meter diepte eindelijk op het dak van de tunnel.

Heilige
Met behulp van een camera namen de archeologen een kijkje in de tunnel. Deze bleek vier meter breed te zijn. De wetenschappers vermoeden dat de tunnel tussen 200 en 250 na Christus is afgesloten. Het zou een zeer heilige plaats voor de bewoners van Teotihuacan zijn geweest. “Ik denk dat de tunnel het centrale element was,” legt archeoloog Sergio Gomez uit. “Het belangrijkste element waar de rest van dit ceremoniële centrum omheen is gebouwd. Dit was de heiligste plaats.”

Kamer
Met behulp van scans hebben de archeologen de tunnel inmiddels al beter kunnen bestuderen. Ze ontdekten dat deze na 37 meter dood lijkt te lopen: er bevindt zich een steen of muur. Maar de scans tonen aan dat de tunnel achter die barrière gewoon doorloopt en eindigt in een grote kamer van tien bij tien meter. Deze kamer bevindt zich direct onder de tempel. Aan elke kant van de tunnel bevinden zich dan nog twee kleinere kamers.

Leider
Volgens Gomez wijst alles erop dat het gaat om een tombe van een belangrijke leider. In de tunnel vonden de archeologen namelijk 50.000 offers. Deze zijn er kort voordat de tunnel voorgoed werd afgesloten, in gegooid. “Elke archeoloog die in Teotihuacan heeft gewerkt, heeft geprobeerd om de graven van de leiders te vinden. Er is een grote kans dat dit de plaats is. In de centrale kamer kunnen we de resten vinden van degene die Teotihuacan regeerde.”

Volgens Gomez duurt het nog zeker twee maanden voordat de archeologen de tunnel kunnen betreden. Hopelijk zal dan blijken hoe Teotihuacan geregeerd werd en uit kon groeien tot een stad met verstrekkende culturele invloed.

Tunnel ontdekt onder Mexicaanse tempel

31 mei 2011   0

Wetenschappers hebben onder de tempel van Quetzalcoatl een tunnel ontdekt. De tunnel werd zo’n 1800 jaar geleden dichtgemaakt.

De onderzoekers ontdekten de tunnel met behulp van radarbeelden. De tunnel bevindt zich op een diepte van zo’n veertien meter en is 120 meter lang.

Onderwereld
In de tunnel troffen de onderzoekers allerlei symbolen aan. De symbolen wijzen erop dat de tunnel een representatie van de onderwereld is.

Grafkamer
Waar de tunnel naartoe leidt, is nog onduidelijk. Maar wetenschappers gaan ervan uit dat zich aan het eind van de tunnel een grafkamer bevindt. “Aan het eind bevinden zich meerdere kamers die mogelijk de restanten van heersers van de Meso-Amerikaanse beschaving bevatten,” legt archeoloog Sergio Gomez Chavez uit. “Als dat bevestigd wordt, is dit één van de belangrijkste archeologische ontdekkingen van de 21e eeuw.”

De tempel en de tunnel bevinden zich in Teotihuacan. De stad is van grote archeologische waarde: het was voordat de Spanjaarden Mexico binnenvielen de grootste stad van Meso-Amerika. Er staan tal van bekende gebouwen zoals bijvoorbeeld de zonnepiramide en de maanpiramide.

Bovenstaande foto is gemaakt door Daniel Lobo (via Flickr.com)

Bronmateriaal:
Tunnel found under temple in Mexico” – Physorg.com

.

“Tunnel naar de onderwereld “in Mexico bevat 50.000 objecten

 

 . De 120 meter lange tunnel werd in 2003 ontdekt en is de laatste jaren onderzocht door robots en mensen.

Daarbij   troffen zij ook drie grafkamers aan.

Ongeveer 2000 jaar geleden leefden er meer dan 120.000 mensen in het gebied rondom de Tempel van de Gevederde Slang. Daarmee was de stad Teotihuacán voor die tijd een echte wereldstad. Enkele honderden jaren later was de stad zo goed als uitgestorven. Wetenschappers hopen dat de vondsten in de grafkamers en in de tunnel meer onthullen over hoe de bewoners van Teotihuacán leefden. Wellicht dat zelfs de graven van belangrijke leiders terug te vinden zijn. Op dit moment zijn deze graven nog niet gevonden, maar de onderzoekers geven de hoop niet op. “Als we deze graven vinden, dan treffen we mensen aan die enorm belangrijk waren”, vertelt projectwetenschapper Sergio Gomez.

 

offergaven

offergaven

 

This Aug. 6, 2014 photo released by Mexico’s National Institute of Anthropology and History (INAH) shows a sculpture unearthed at the Teotihuacan archeological site in Mexico. Mexican archaeologists have concluded a yearslong exploration of a tunnel sealed nearly 2,000 years ago at the ancient city of Teotihuacan and found thousands of relics. Teotihuacan dominated central Mexico centuries before the rise of the Aztecs in the 14th century. (AP Photo/Proyecto Tlalocan, INAH)

 

http://www.nu.nl/wetenschap/3915861/heilige-tunnel-mexico-blootgelegd.html

http://media.zie.nl/e/?v=385zkjbfna7p

 

 

OVER TEOTIHUACÁN

Wie de stad met daarin tal van machtige bouwwerken die tot op de dag van vandaag te bewonderen zijn, bouwden, is onduidelijk. De mensen die de stad stichtten, lieten voor zover bekend geen geschriften achter. We weten zelfs niet hoe ze hun stad noemden. De naam Teotihuacán kwam pas veel later in zwang en is bedacht door Azteken die zichtbaar onder de indruk waren van Teotihuacán wat letterlijk zoiets betekent als ‘de stad waar mensen goden worden’.

De tunnel is mogelijk gebruikt door de leiders en andere belangrijke mensen van Teotihuacán. Zo vonden de archeologen bij de ingang van de tunnel een offertafel, waar inwoners geschenken voor de goden konden neerleggen. Deze geschenken werden opgeslagen in de tunnel en mogelijk gebruikt om de macht te houden. De inwoners van Teotihuacán gebruikten de tunnel tot het jaar 250 na Christus, waarna de ondergrondse gangen werden afgesloten.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Teotihuac%C3%A1n_(historische_stad)

 

 

50.000 objecten
Naar verwachting liggen er 50.000 objecten in de tunnel, waaronder 4.000 houten figuren, sculpturen van steen, juwelen en schelpen. Op foto’s en videobeelden zijn ook messen van vulkanisch glas en pijlpunten zichtbaar.

Koninklijke tombe
Gomez hoopt dat tijdens toekomstige expedities nog meer belangrijke vondsten worden gedaan. Aan het einde van de tunnel hoopt de onderzoeker een koninklijke tombe te vinden.

“Gezien de grote hoeveelheid offergaven aan het einde van de tunnel, kan deze tombe niet op een andere plek zijn”, meldt Gomez.

 

 

p

trap zijdelings

Tempel van de gevederde slang

Afbeeldingen van tempel van de gevederde slang  <—

http://wikimapia.org/19471789/nl/Piramide-van-de-Gevederde-Slang

 

Bronmateriaal:

ABUNDANTE OFRENDA, UMBRAL DE CÁMARAS BAJO EL TEMPLO DE LA SERPIENTE EMPLUMADA” – INAH

http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2813097/Filled-artifacts-ancient-Mexican-tunnel-lead-royal-tombs.html

http://phys.org/news/2014-10-mexico-archaeologists-explore-teotihuacan-tunnel.html

 

°

Offers ontdekt onder Piramide van de Zon

http://en.wikipedia.org/wiki/Pyramid_of_the_Sun

  1. De piramide van de zon is het grootste bouwwerk in de Mexicaanse ruïnestad Teotihuacán en het op een-na-grootste bouwwerk van het precolumbiaanse Meso-Amerika. Wikipedia
  2.  San Juan Teotihuacán, 55800 Teotihuacán de Arista, Edomex, Mexico
15 december 2011 1

Het jade masker

De offers zijn waarschijnlijk meer dan 1900 jaar oud en werden nog voor de bouw van de piramide begon, gebracht.

Dat maken archeologen van het Mexicaanse Instituto Nacional de Antropología e Historia (INAH) bekend. Er werden potten, beeldjes van mensen en stukjes vulkanisch glas aangetroffen. Ook vonden onderzoekers pijlpunten en iets wat lijkt op messen. Tevens werden de restanten van dieren aangetroffen: onder meer een arend, katten en honden. De offers zijn nog voordat de piramide er was, gebracht. Hoogstwaarschijnlijk ter ere van een regengod.

Groen masker
In de fundering van de piramide werd nog een bijzondere vondst gedaan: een groen masker.

Volgens de onderzoekers is het voor het eerst dat in het oude stadje in een rituele context een masker wordt teruggevonden.

De piramide van de zon. Foto: Stefan Perneborg (cc via Flickr.com).

Teotihuacan
De piramide van de zon bevindt zich in de oude stad Teotihuacán. De piramide is zo’n 225 meter breed en lang en zo’n 65 meter hoog. De bouw ervan startte meer dan 1900 jaar geleden. Tussen de eerste en zevende eeuw na Christus werd er aan de stad Teotihuacán gewerkt. De gebouwen werden niet zomaar neergezet: er werd rekening gehouden met de stand van bijvoorbeeld de zon. Ooit moeten de religieuze gebouwen deel uit hebben gemaakt van een enorme stad: Teotihuacán besloeg op het hoogtepunt zo’n 36 vierkante kilometer. Zo’n tien procent van die ruimte werd besteed aan bouwwerken voor de goden. Gedurende de zevende eeuw werd de stad getroffen door brand. De bewoners vertrokken hierop.

De onderzoekers hebben altijd vermoed dat zich onder de piramide offers zouden bevinden.

Daarom werden diverse tunnels onder het bouwwerk gegraven in een poging de offers te vinden.

Bronmateriaal:
Hallan ofrenda originaria de pirámide del sol” – INAH.gob.mx
Pre-Hispanic City of Teotihuacan” – Unesco.org
De foto bovenaan dit artikel is afkomstig van de site INAH.gob.m).

http://phys.org/news/2011-12-teotihuacan-pyramid.html#nRlv

Robot ontdekt drie grafkamers onder Mexicaanse  tempel

van de  gevederde  slang

 

 

busto quetzalcoatl en teotihuacàn

busto quetzalcoatl en teotihuacàn

25 april 2013 
De GEVEDERDE SLANG ;KUKULCAN/ QUETZALCOATL
Afbeeldingen van kukulcan god  <—-zie ook reactie onderaan  
File:Teotihaucan-3027.jpg
Pyramid of the Feathered Serpent, from the top of the Adosada platform.
File:Teotihaucan-3015.jpg

Adosada platform in the midground, Pyramid of the Feathered Serpent behind the platform, person beside a small platform in the foreground gives scale

Archeologen hebben met behulp van een robot drie kamers ontdekt onder de Tempel van de Gevederde Slang in Teotihuacán, Mexico. En dat is verrassend: onderzoekers dachten maar één kamer onder de tempel aan te gaan treffen.

Om de kamertjes te ontdekken, werd het uiterste van Tlaloc II-TC gevraagd. Het robotje werd in een 2000 jaar oude tunnel geplaatst en moest vervolgens ondanks zijn flinke gewicht (ongeveer 35 kilo) en alle modder waarin zijn wielen konden blijven steken, zo ver mogelijk zien te komen. Terwijl de robot zich door de gang begaf, maakte deze foto’s en scans van zijn omgeving.

Over Teotihuacán

Wie de stad met daarin tal van machtige bouwwerken die tot op de dag van vandaag te bewonderen zijn, bouwden, is onduidelijk. De mensen die de stad stichtten, lieten voor zover bekend geen geschriften achter. We weten zelfs niet hoe ze hun stad noemden. De naam Teotihuacán kwam pas veel later in zwang en is bedacht door Azteken die zichtbaar onder de indruk waren van Teotihuacán wat letterlijk zoiets betekent als ‘de stad waar mensen goden worden’.

Zo ontdekten de archeologen dat onder de tempel niet één kamer, maar drie kamers te vinden zijn. De onderzoekers hopen dat de ontdekking ze meer kan vertellen over de oorspronkelijke bewoners van Teotihuacán. Iets minder dan 2000 jaar geleden moeten in dit gebied meer dan 120.000 mensen hebben geleefd. En daarmee was het naar de maatstaven van die tijd een echte wereldstad. Maar enkele honderden jaren later verlieten deze mensen de stad opeens. Onduidelijk is nog waarom. De archeologen verwachten dat de tempel ze veel meer kan vertellen over het (rituele) leven van de bewoners van Teotihuacán. Ze hopen in de kamers onder de tempel uiteindelijk de graven van belangrijke leiders van het gebied terug te vinden.

De tunnel onder de tempel werd in 2003 ontdekt toen heftige regenval een flink gat in de grond nabij de tempel blootlegde. Het gat bleek toegang te geven tot een netwerk van tunnels onder de tempel. Met behulp van de robot wordt dat netwerk nu bestudeerd. De robot is al een heel eind: alleen de laatste dertig meter van de 120 meter lange tunnel moet nog onderzocht worden. Maar voor de robot dat kan doen, moet eerst de aarde die ‘m nu de weg verspert, worden verwijderd. De archeologen doen dat ongetwijfeld graag. Ze hebben namelijk grote verwachtingen van het laatste stukje van de tunnel. Ze verwachten dat zich hier een trap bevindt die ze nog eens drie tot vier meter dieper onder de tempel brengt.

Bronmateriaal:
Son tres las cámaras subterráneas detectadas en Teotihuacan” – INAH.gob.mx
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door jschmeling (via Wikimedia Commons).

http://phys.org/news/2013-04-robot-chambers-ancient-mexico-temple.html

http://portalvacaciones.com/tag/piramide-del-sol/

 

 

 

MAYA’S

Maya_map

De Maya’s leefden en handelden in een streek die Meso-Amerika wordt genoemd. Geografisch strekt Meso-Amerika zich uit van het noorden van Mexico tot aan Nicaragua en Costa Rica. Het omvat Quintana Roo, Yucatán, Campeche, Chiapas, en Tabasco in Mexico, het gehele tegenwoordige Guatemala, Belize, en het uiterst westelijke deel van Honduras en El Salvador. Deze streek is ongeveer 900 km van noord naar zuid, en 500 km van oost naar west.

Wikimedia Commons

YUCATAN  

Een van de bekendste Mayasteden op Yucatán is Chichén Itzá, die op de Werelderfgoedlijst staat van Unesco.

19 juni 2013

Opnieuw Mayastad ontdekt in jungle van Mexico

 De nederzetting strekt zich uit over een gebied van 22 hectare.

De nederzetting op het schiereiland Yucatán, die een paar weken geleden is ontdekt, telt talrijke resten van tempels, paleizen, woningen en velden voor het heilige balspel van de Maya’s. De grootste tempel zou 23 meter hoog zijn, aldus het Nationale Instituut voor Antropologie en Geschiedenis (INAH).

Karakteristiek voor de stad zijn steenblokken met inscripties, zogeheten stèles. ”Heerser K’inich B’ahlam heeft de rode (of grote) steen in 751 opgesteld”, valt op een van de rijk versierde stèles te lezen. Het onderzoeksteam moest zich een weg van twee uur door het dichte regenwoud van de deelstaat Campeche banen om bij de ruïnes te komen.

Archeologen hebben een grote Mayastad gevonden in de oostelijke  jungle van Mexico(yucatan ). De Mayastad – met de naam ‘Chactún’ – ligt in een gebied waar ook veel andere Mayasteden zijn gevonden. Tot op heden bleef deze Mayastad onopgemerkt, omdat Chactún haast niet bereikbaar is.

Archeologen vermoeden dat de Mayastad zijn bloeiperiode kende in de periode van 600 tot 900 na Christus. De stad is vergelijkbaar in grootte met beroemde Mayasteden als El Palmar, Becan en Nadzcaan. “Het is één van de grootste Mayasteden van de centrale laaglanden”, onthult de Sloveense onderzoeksleider Ivan Šprajc.

Mayasteden

Met enige regelmaat worden er nieuwe Mayasteden gevonden, zoals in 2011. Hoewel Mexico vrij toeristisch is, zijn de jungles nog onbekend terrein.

Moeilijk bereikbaar
De onderzoekers onderzochten stereoscopische luchtfoto’s en zagen vervolgens architectonische overblijfselen in de jungle. Om vast te stellen dat het inderdaad een nieuwe Mayastad is, reisden de onderzoekers door de jungle met een terreinwagen. Regelmatig moesten zij stoppen om de weg vrij te maken, omdat vegetatie een deel van de weg had opgeslokt. Na een paar uur rijden bereikten zij de nieuwe Mayastad.

Piramides, altaren en stèles
Chactún is ongeveer 22 hectare groot. Het gebied bestaat uit drie monumentale complexen. Er zijn veel piramidale structuren zichtbaar. Verder troffen de archeologen terrassen, pleinen, gebeeldhouwde monumenten, speelvelden (waar de Maya’s een balspel speelden) en woonwijken aan. De hoogste piramide is 23 meter hoog. De onderzoekers prijzen vooral de mooie altaren en stèles. Stèles zijn steenblokken met inscripties. Drie van de negentien stèles in Chactún zijn uitstekend bewaard gebleven. “Eén van de stenen is opgesteld in 751 door de heerser K’inich B’ahlam”, vertelt Šprajc.

Hergebruikt
Veel van de altaren, stèles en andere monumenten zijn minder goed bewaard gebleven. Deze zijn honderden jaren later hergebruikt. Šprajc: “De mensen die de monumenten hergebruikten wisten niet wat ze betekenden.”

Bekijk beelden van de ruïnes:

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11"
  • 12
Bronmateriaal:
DESCUBREN SITIO MAYA EN CAMPECHE” – Conaculta

GUATEMALA

Begin Maya-beschaving ?

26 april 2013  

De beschaving van de Maya’s ontwikkelde zich ver voor onze jaartelling en beleefde zijn hoogtepunt in de zogenaamde “klassieke periode”:, die grofweg duurde van 250 tot 900 na Christus. De Maya’s ontwikkelden zich tot de meest geavanceerde cultuur van ‘precolumbiaans Amerika’ (de tijd vóórdat ontdekkingsreiziger Christoffel Columbus daar in 1492 aankwam). Zo waren ze de enige indianencultuur die over een volledig ontwikkeldschrift beschikte. Verder verwijzen de vele tempels, piramiden en zelfs complete steden in de jungles van Mexico, Guatemala en Belize naar de grootsheid van het oude volk.

Maya-map

Het leefgebied van de Olmekencultuur en de latere Maya-beschaving

Maar over waar de Maya’s vandaan kwamen, door wie ze cultureel beïnvloed werden en hoe hun vroegste ontwikkeling verliep is maar weinig bekend.

Veel Maya-onderzoekers zijn van mening dat ze sterk beïnvloed zijn door de Olmeken, een volk die tussen ca. 1500 en 400 v. Chr. langs de kusten van de Golf van Mexico leefde. De Olmeken worden wel als de moeder-cultuur van de Maya’s gezien.

Bij de Olmeken werden de culturele innovaties gedaan. Het bouwen van de piramide-achtige tempels en grote vierkante pleinen. Die zien we nu als typisch voor de Maya’s, maar werden door vrijwel alle Midden-Amerikaanse indianenculturen gebouwd. Ook bepaalde ideeën over politieke centralisatie die de Maya’s later verder succesvol uitbouwden, zouden bij de Olmeken zijn ontstaan, denken deze onderzoekers.

Andere onderzoekers zijn van mening dat de Maya’s de Olmeken vooral als rivalen zagen en nauwelijks cultureel uitwisseling met hen hadden. Volgens hen ontwikkelde de Maya-cultuur zich vrij geïsoleerd van andere culturen.

800px-seibal-temple

Piramide-achtige Mayatempel in Ceibal, Guatemala

 wikimedia commons

Een nieuw onderzoek wijst er echter  op dat de Maya-beschaving op een heel andere manier is gestart dan archeologen dachten. Dat stellen archeologen nu ze in de Maya-stad Ceibal het oudste Maya-observatorium ooit hebben ontdekt.

Als het over het ontstaan van de Maya-beschaving gaat, zijn archeologen het beste in twee kampen te verdelen. Het ene kamp denkt dat de Maya-beschaving onafhankelijk van andere beschavingen in de jungle van het huidige Guatemala en het zuiden van Mexico ontstaan is. Het andere kamp denkt dat de Maya-beschaving sterk beïnvloed wordt door de veel oudere beschaving van de Olmeken en dan in het bijzonder door hun centrale stad: La Venta.

Allebei fout?
Het lijkt er nu op dat beide kampen er met hun ideeën naast zitten, zo schrijven archeologen in het blad Science. Ze baseren die conclusie op opgravingen in Ceibal: een Maya-stad in Guatemala. Tijdens de opgravingen stuitten ze op een observatorium dat aanzienlijk ouder bleek dan gedacht. Uit de opgravingen blijkt dat La Venta zo’n 200 jaar nadat Ceibal tot stand kwam, uitgroeide tot het belangrijke centrum dat het voor de Olmeken was.

 

Complex
Het onderzoek stelt niet dat de Maya-beschaving ouder is dan de beschaving van de Olmeken.

De Olmeken hadden namelijk nog een andere belangrijke stad die eerder dan La Venta ontstond. Maar het onderzoek suggereert wel dat La Venta GEEN   enorme invloed kan hebben gehad op de prille Maya-beschaving.

“We stellen dat het scenario van de prille Maya-cultuur veel complexer is dan we dachten,” vertelt onderzoeker Victor Castillo.

De archeologen zijn zich ervan bewust dat er wel overeenkomsten zijn tussen de beschaving van de Olmeken en die van de Maya’s. Zo lijkt de architectuur van beide beschavingen op elkaar en zijn er ook wel overeenkomsten tussen rituelen die de Maya’s en Olmeken erop nahielden. Maar het zou te kort door de bocht zijn om te stellen dat de Maya’s de Olmeken simpelweg na-aapten.

De onderzoekers denken dat zowel het Ceibal van de Maya’s als La Venta van de Olmeken het resultaat is van een geografisch verder reikende culturele verandering die zo’n 1000 voor Christus optrad.

“Er was sprake van een enorme sociale verandering die van de zuidelijke laaglanden van de Maya’s tot de kust van Chiapas en de zuidelijke Golfkust reikte en het gebied van Ceibal maakte deel uit van die bredere sociale verandering,” vertelt onderzoeker Inomata Triadan.

“De opkomst van een nieuwe vorm van samenleven – met een nieuwe architectuur en nieuwe rituelen – werd de belangrijke basis voor alle latere Meso-Amerikaanse beschavingen.”

Bronmateriaal:
Archaeologists Unearth New Information on Origins of Maya Civilization” – UAnews.org
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door Sébastian Homberger (via Wikimedia Commons).

 T. Inomata; D. Triadan; V. Castillo, Early Ceremonial Constructions at Ceibal, Guatemala, and the Origins of Lowland Maya Civilization, Science, 26 april 2013    DOI:10.1126/science.1234493

Tombe van beroemde Maya-koningin K’abel ontdekt

Geschreven op 04 oktober 2012 om 08:35 uur door 

The Holy Snake Lord: Archaeologists say this tiny alabaster vessel shows a depiction of Queen Kalomt'e K'Abel, considered one of the great warrior queens of the Maya civilisationThe Holy Snake Lord: Archaeologists say this tiny alabaster vessel shows a depiction of Queen Kalomt’e K’Abel, considered one of the great warrior queens of the Maya civilisation

Remains of the great queen: This picture shows the bone of Queen K'Abel, who reigned for 20 years over the region and is onsidered the greatest ruler of the Maya's Late Classic periodRemains of the great queen: This picture shows the bones of Queen K’Abel, who reigned for 20 years over the region and is onsidered the greatest ruler of the Maya’s Late Classic period

Read more: http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2212761/Raiding-tomb-Holy-Snake-Lord-Researchers-uncover-7th-Century-resting-place-Mayas-great-warrior-queen.html#ixzz2RUSvGVe0

Archeologen hebben in Guatemala de tombe van Maya-koningin K’abel teruggevonden. De koningin leefde in de zevende eeuw en wordt gezien als één van de belangrijkste vorsten van de klassieke Maya-beschaving.

De onderzoekers vonden het graf bij de tempel in een oude Maya-stad: El Perú-Waka, op zo’n 75 kilometer afstand van Tikal. De stad moet ooit heel indrukwekkend zijn geweest: in het hart ervan bevonden zich op ongeveer één vierkante kilometer pleinen, paleizen, huizen en tempels. En daaromheen strekte de stad zich nog vele vierkante kilometer uit en waren nog meer huizen en tempels te vinden.

Het graf van koningin K’abel. Foto: Washington University in St Louis

Vaasje        De onderzoekers vonden het graf op een prominent plekje in de stad. Dat het het graf van K’abel was, ontdekten ze toen ze op een klein vaasje (zie hierboven), gemaakt van albast stuitten. Uit de opening van het vaasje komt het albasten hoofd en een albasten arm van een oudere vrouw. Daarnaast staan op het vaasje ook enkele hiëroglyfen die erop wijzen dat het vaasje aan koningin K’abel toebehoorde. Naast het vaasje werden ook vazen van keramiek in het graf teruggevonden. En buiten het graf stonden steles (stenen platen) met daarop teksten.

A drawing of the glyphs on the back of the vessel which researchers say is the name of Queen K'Abel

A drawing of the glyphs on the back of the vessel researchers say is the name of Queen K’Abel

Relics discovered in the tomb of Queen K'Abel: The Maya queen was buried alongside a hoard of jade jewels and other artifactsRelics discovered in the tomb of Queen K’Abel: The Maya queen was buried alongside a hoard of jade jewels and other artifacts

Ancient: A stucco polychrome bowl with a lid found at the Peru-Waka siteAncient: A stucco polychrome bowl with a lid found at the Peru-Waka site

El Peru-Waka is situated towards the top right of this map of western Peten and adjacent parts of of the Maya worldEl Peru-Waka is situated towards the top right of this map of western Peten and adjacent parts of of the Maya world

Read more: http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2212761/Raiding-tomb-Holy-Snake-Lord-Researchers-uncover-7th-Century-resting-place-Mayas-great-warrior-queen.html#ixzz2RUTH9OF3

Hoogste Strijder
Kan-Koning Yuhknoom Ch’een de Grote veroverde de regio Péten, waarin de stad El Perú ligt, ergens tussen 636 en 686. Hij werd daarbij geholpen door de Wak-koning K’inich Bahlam II. Vervolgens zorgde de Kan-koning ervoor dat de Wak-koning trouwde met een vrouw uit zijn familie (waarschijnlijk zijn dochter): prinses K’abel. K’abel regeerde samen met haar echtgenoot K’inich Bahlam. Samen hadden ze de macht zeker twintig jaar in handen, maar waarschijnlijk nog veel langer. K’abel werd ook wel aangeduid met de titel ‘Kaloomte’ wat zoveel betekent als ‘Hoogste Strijder’ daarmee was haar gezag welbeschouwd groter dan dat van haar echtgenoot.

Rond 800 na Christus kwam er een einde aan de macht van de familie van K’abel en K’inich Bahlam. Maar eerder bleek uit onderzoek al dat de tempel in het stadscentrum zelfs vele generaties daarna nog steeds door aanbidders werd bezocht. Ze brachten offers en zetten fragmenten van koninklijke steles voor de tempel. Onderzoekers konden dit maar niet verklaren, maar de vondst van het graf van K’abel maakt alles duidelijk. Eén van de machtigste vrouwen uit dit gebied werd hier begraven.

Koningin K’abel is een oude bekende voor de archeologen. Enkele decennia geleden werd van haar namelijk een prachtig portret (rechts) teruggevonden. En ook haar echtgenoot werd vereeuwigd (links).

Bronmateriaal:
The queen of El Perú-Waka, New discoveries in an ancient Maya temple” – Wustl.edu
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door Washington University in St. Louis.

Graf van  K’utz Chmané  ontdekt

 26 oktober 2012  

Archeologen hebben in Guatemala de tombe van leider K’utz Chman teruggevonden. Hij zou de grondlegger van de Maya-cultuur zijn geweest, zo meldt onder meer de BBC.

De onderzoekers vonden het graf terug in Tak’alik Ab’aj. In deze oude stad zijn in het verleden al ontdekkingen gedaan die getuigen van de ondergang van de Olmeken (de eerste grote beschaving van dit gebied) en de daaropvolgende opkomst van de Maya’s.

Elementen
Met de vondst van de tombe denken de onderzoekers nu de sporen van een man gevonden te hebben die een zeer belangrijke rol speelde in de opkomst van de Maya’s. Volgens archeoloog Miguel Orrego zou K’utz Chman verschillende elementen geïntroduceerd hebben die de Maya-cultuur later zouden kenmerken. Denk bijvoorbeeld aan de bouwstijl van de Maya’s.

 

Sieraden
In de tombe – die ergens tussen 700 en 400 voor Christus gebouwd zou zijn, troffen onderzoekers onder meer sieraden aan. De botten van K’utz Chman zijn niet teruggevonden: de archeologen vermoeden dat deze al helemaal zijn vergaan. Dat de persoon die hier begraven lag een leidinggevende rol had, zou blijken uit de vondst van een ketting: hierop is een beeltenis te zien van een man met het hoofd van een gier. De vogel staat symbool voor macht en een hoge status, zo schrijft de BBC.

De Maya’s ontwikkelden zich gaandeweg tot een zeer machtige cultuur met hele uitgesproken kunst en architectuur. Ze hadden hun eigen goden en rituelen en een eigen schrift. Ze waren bijzonder goed onderlegd: zo hadden ze kaas gegeten van wiskunde en was ook hun kennis van de astronomie  indrukwekkend. De cultuur bereikte na het jaar 250 na Christus een hoogtepunt. Rond het jaar 800 begon de cultuur in verval te raken: de Maya’s verlieten hun steden en daarmee sijpelde ook langzaam maar zeker de cultuur van de Maya’s weg. Over de redenen achter dat verval wordt nog steeds volop gediscussieerd. Sommigen stellen dat (een door de Maya’s zelf veroorzaakte) klimaatverandering het volk fataal werd. Anderen denken dat meerdere factoren een rol speelden: droogte, een veranderend klimaat en sociale onrust, bijvoorbeeld.

Packed with jade jewels and other artefacts, it is the oldest royal Mayan burial ground ever found.

A jade figure found in the royal tomb of a Mayan king found on June 2012, at Takíalik Abíaj Archaeological National Park in Retalhuleu departament, 180 km south of Guatemala City.
jade beads found in the royal tomb of a Mayan king found on June 2012

Extraordinary artefacts: A jade figure (up ) and jade beans (bottom ) found in the royal tomb of the Mayan king

Unearthed: Pots in the grave of King K'utz Chman, a priest who is believed to have reigned around 700 B.C.Unearthed: Pots in the grave of King K’utz Chman, a priest who is believed to have reigned around 700 B.C.
Great treasures: Packed with artefacts, the grave is the most ancient royal Mayan burial ground found to dateGreat treasures: Packed with artefacts, the grave is the most ancient royal Mayan burial ground found to date
Amazing find: More pots found in the royal tomb of the Mayan king, located to the west of Guatemala City: More pots found in the royal tomb of the Mayan king, located to the west of Guatemala City
Verification: Scientists found the grave in June, but it has taken until now to confirm it belonged to K'utz ChmanVerification: Scientists found the grave in June, but it has taken until now to confirm it belonged to K’utz Chman
Past times: Ceramic dolls found in the royal tomb of the Mayan king discovered at the Tak'alik Ab'aj dig Past times: Ceramic dolls found in the royal tomb of the Mayan king discovered at the Tak’alik Ab’aj dig
jade beans
jade beans

Jade beans: Guatemala is studded with amazing ruins from the Mayans, who thrived between A.D. 250 and 800

Importance: The team found glistening jade jewels, including a necklace with a pendant carved in the shape of a vulture's head - a symbol that represented power and high economic statusImportance: The team found glistening jade jewels, including a necklace with a pendant carved in the shape of a vulture’s head – a symbol that represented power and high economic status
On location: The site of the discovery of the royal tomb at the Tak'alik Ab'aj dig in Retalhuleu in GuatemalaOn location: The site of the discovery of the royal tomb at the Tak’alik Ab’aj dig in Retalhuleu in Guatemala

Read more: http://www.dailymail.co.uk/news/article-2223355/Grave-ancient-king-laid-foundations-Mayan-civilisation-700-B-C-discovered-archaeologists.html#ixzz2RURddGfL

Bronmateriaal:

met video op de pagina  …
‘Oldest Mayan tomb’ found in Guatemala’s Retalhuleu” – BBC.co.uk

Tempel van de zonnegod van de Maya’s ontdekt

 20 juli 2012  5

A tracing of an image found at the El Zotz archaeological site in Guatemala depicts the Maya sun god. “The stuccos provide unprecedented insight into how the Maya conceived of the heavens,” said archaeologist Stephen Houston, “how they thought of the sun, and how the sun itself would have been grafted onto the identity of kings and the dynasties that would follow them.” Credit: Stephen Houston

Archeologen hebben in Guatemala een piramide en tempel ontdekt die ter ere van de zonnegod door de Maya’s werd opgericht. De vondst kan ons veel meer vertellen over het godsdienstig leven van de oude Maya’s.

De tempel is rijkelijk versierd. Op de tempel bevinden zich allerlei maskers. Die maskers laten zien door welke fasen de zon (die de Maya’s als een god beschouwden) dagelijks heen ging. De maskers zijn zo’n 1,5 meter hoog. Tussen de maskers lopen banden waarop zich juwelen bevonden. Die vertegenwoordigden Venus en andere planeten.

Tombe
Eerder werd in ditzelfde gebied een tombe met daarin menselijke resten en allerlei objecten teruggevonden. Het zou om een koninklijke tombe gaan. Waarschijnlijk hoort de tempel erbij. Deze zou na het overlijden van de edele nabij het graf zijn gebouwd om hem in verband te brengen met de eeuwige zon.

“De zon was een heel belangrijk element voor de leiders van de Maya’s,” vertelt onderzoeker Stephen Houston. “Het was een icoon dat ze opzettelijk in verband brachten met de koninklijke lijnen, de koninklijke identiteit en de koninklijke macht. Het (de zon, red.) is het meest dominante hemellichaam. Het is iets dat elke dag opkomt en in alle hoekjes en gaatjes doordringt, net zoals de koninklijke macht dat verondersteld wordt te doen. Dit gebouw viert dat nauwe verband tussen de koning en het machtigste en dominantste object dat aan de hemel aanwezig is.”

Tempel
De tempel bevindt zich net achter de tombe, boven op de zogenoemde Diablo Piramide.

“De Diablo Piramide is één van de meest ambitieus gedecoreerde gebouwen in het oude Amerika,” vertelt Houston. “Het pleisterwerk geeft ons een heel nieuw kijkje in hoe de Maya’s de hemel zagen, hoe ze over de zon dachten en hoe de zon zelf deel uitmaakte van de identiteit van koningen en de dynastieën die daarop volgden.”

Zichtbaar
De piramide met daarop de tempel moet zo’n 1600 jaar geleden een fantastisch gezicht geweest zijn. De piramide bevindt zich op een berg die zich hoog boven de oude Mayastad El Zotz uitstrekte. De tempel op de top van de piramide was waarschijnlijk helemaal rood geverfd. Wanneer de zon onderging en opkwam was de tempel het beste te zien. Zelfs op 25 kilometer afstand moet de tempel nog zichtbaar zijn geweest. En dat is mogelijk niet voor niets. De tempel werd gebouwd in een tijd dat de Maya’s het niet al te gemakkelijk hadden. Ze kwamen in contact met de mensen van Teotihuacan: een grote stad nabij het huidige Mexico-Stad. Deze mensen vielen het gebied van de Maya’s soms binnen.

De piramide en tempel zijn mogelijk opgericht als een symbool van macht, om te laten zien dat El Zotz de touwtjes nog stevig in handen had.

Levend wezen?
Eén vondst wijst er voorzichtig op dat de Maya’s de piramide en tempel ook echt als een levend wezen zagen. Op een gegeven moment werden de neuzen en monden van de maskers namelijk systematisch verminkt. Ook de banden op het voorhoofd waarop stond wat de maskers voor moesten stellen, werden beschadigd. Mogelijk was dat een manier om het gebouw te ‘deactiveren’.

De Maya’s deden dat waarschijnlijk toen ze een nieuw gebouw aan het bestaande wilden toevoegen.

Het is heel waarschijnlijk dat de tempel ons nog veel meer over de Maya’s gaat vertellen. Onderzoekers hebben op dit moment nog maar een klein deel van de tempel teruggevonden. Zeker zo’n 70 procent van het gebouw moet nog worden bestudeerd.

http://en.wikipedia.org/wiki/El_Zotz

http://news.nationalgeographic.com/news/2012/07/120720-maya-temple-el-zotz-masks-faces-science-houston/

One of the stucco masks found in the substructure of the pyramid. El Diablo, El Zotz, Petén.

One of the stucco masks found in the substructure of the pyramid. El Diablo, El Zotz, Petén.

http://www.revuemag.com/2010/09/mayan-royal-tomb-unearthed/02-f12-el-zotz-012/

Bronmateriaal:
El Zotz masks yield insights into Maya beliefs” – Brown.edu
De afbeelding bovenaan dit artikel is gemaakt door Stephen Houston.

http://www.mesoweb.com/reports/ZotzTomb.pdf

 ° de grootste dam die de Maya’s ooit hebben gebouwd

°

BELIZE 

gtb-maya-site-map-belize-big

http://www.guidetobelize.info/en/maya/belize-mayan-map-directory-guide.shtml

http://en.wikipedia.org/wiki/Maya_ruins_of_Belize

maya-crocodile-effigy-belize

An anthropomorphic effigy vessel found in the Maya Ruins of Belize.

It features a modeled human face emerging from a crocodile’s mouth – probably used as an offering vessel.

°

El SALVADOR  

Ceren 

http://www.scientias.nl/oude-weg-van-de-mayas-ontdekt/47907

http://www.scientias.nl/ceren-het-pompeii-van-de-mayas/50037

http://www.scientias.nl/maya-keuken-ontdekt-in-het-pompeii-van-centraal-amerika/83683

Bronmateriaal:
CU-Boulder team discovers ancient road at Maya village buried by volcanic ash 1,400 years ago” – Colorado.edu
Joya de Cerén Archaeological Site” – WHC.UNESCO.org
Boek: Before the volcano erupted: the ancient Cerén village in Central America. Door: Payson Sheets. 

UC Research on Maya Village Uncovers ‘Invisible’ Crops, Unexpected Agriculture” – UC>edu

ceren

De Maya’s: wat geloofden ze nu echt?

 19 september 2010 8

Aan goden geen gebrek bij de Maya’s. Voor vrijwel elk façet van hun bestaan hadden ze een god. En al die goden hadden hun eigen kenmerken, nukken en wensen. Geen wonder dat met name de priesters en elite daar hun handen vol aan hadden. Toch deden ze het met alle liefde, want de Maya’s wisten ook wel: voor wat, hoort wat.

In het begin was er op de hemel en de zee na helemaal niets. De goden van de hemel besloten daar verandering in te brengen en gingen in conclaaf met de goden van de oceaan. Ze kwamen overeen dat ze vereerd wilden worden, maar ze waren niet van plan om elkaar te gaan vereren en dus moest er een derde persoon bij komen. Om dat mogelijk te maken, creëerden de goden een plaats waar deze kon wonen. Ze hoefden het woord ‘aarde’ maar uit te spreken en direct was het er. De goden gingen toen dieren maken. Maar dat bleken niet zulke goede vereerders te zijn: ze krijsten maar wat. Daarop probeerde men de eerste mens te maken. Deze bestond uit modder en sprak alleen maar wartaal. Om dat op te lossen, maakten de goden een mens van hout. Dat leek perfect, maar de houten mens voelde niets en kon zijn scheppers dus ook niet oprecht vereren. De goden verwoestten de mensen die ze gemaakt hadden en deden een nieuwe poging. Ze maalden mais fijn, voegden er water aan toe en zo ontstond de mens. Deze kon de goden goed en oprecht vereren.

Schepping
Het scheppingsverhaal van de Maya’s is bijzonder. De Maya’s dateerden het zelf op de datum 13.0.0.0.0.4 Ahau 8 Cumha. Wie deze combinatie van twee Maya-kalenders omrekent, komt uit op 13 augustus 3114 voor Christus. Toen begon het allemaal. Met dank aan het narcisme van de goden.

Wereld
De Maya’s hadden een bijzonder beeld van de wereld. De aarde was in hun beleving plat en vierkant. Boven hun hoofden bevond zich het hemelrijk en onder hen het dodenrijk. Er zijn verslagen waarin te lezen valt dat het hemelrijk uit dertien lagen bestaat met elk een eigen god. De onderwereld zou negen ‘verdiepingen’ tellen.

In het midden van dit alles stond de wereldboom 

Op de hoeken van de aarde stonden vier bomen. Deze zorgden ervoor dat de hemel niet naar beneden viel. De god Pauahtun hielp waar nodig een handje door de hemel te ondersteunen. De aarde maakte volgens de Maya deel uit van een groter geheel. Hoe de planeet zich precies tot de rest verhield, wisten ze niet goed. Sommigen dachten dat de aarde op de oerzee dreef. Anderen vermoedden dat een enorme schildpad de aarde op zijn rug had genomen en zo door de oerzee zwierf.

Boven: de maangodin. Midden: de zonnegod. Onder: de maisgod (links) en Chac (rechts)

Goden
De Maya’s moesten op deze vierkante aarde dus hun goden vereren. Een hele klus; het pantheon was omvangrijk. Een greep uit de belangrijkste goden:

De god van de dag werd – hoe kan het ook anders – belichaamd door de zon. De Maya’s noemden deze god  Kinich Ahau wat letterlijk ‘heer met het gezicht van de zon’ betekent. Het volk bedacht dat deze god elke ochtend opnieuw geboren werd, gedurende de dag veranderde in een oude man en zo de cyclus van een mensenleven dagelijks meemaakte. In de nacht verbleef de zon in het dodenrijk. Daar vocht deze met een jaguar. Gelukkig won de zon elke keer weer, zodat deze toch kon opkomen.
De god van de nacht werd belichaamd door een vrouw: de maangodin. Zij werd meestal naakt afgebeeld.
En dan was er ook nog Chac.
Deze god ging over de regen, donder en bliksem. Daarmee was hij een god die men graag zag komen (vanwege de regen), maar even vaak graag zag gaan (vanwege het onweer).
Ook voor het voedsel hadden de Maya’s een god: Hun Hunaphu oftewel de maisgod. Dankzij hem was de mens ooit (uit mais!) ontstaan en nu maakte hij groei en ontwikkeling mogelijk.
Ook voor andere facetten hadden de Maya’s hun goden. Zo was er een god voor de handel, voor de kunst en voor de onderwereld.
Wanneer een koning van de Maya’s stierf, werd deze ook goddelijk. De koning ging dan deel uitmaken van de hemel. Ook de omgeving van de Maya’s werd als spiritueel gezien. Zo waren bergen heel belangrijk voor het volk, omdat de zielen van de voorouders daar zouden wonen.Ritueel
Het mag duidelijk zijn dat het dagelijks leven van de Maya’s doordrenkt was met godsdienst.Dat gold vooral voor de elite en priesters. Zij waren in het bijzonder op de goden aangewezen, omdat ze deze vrijwel dagelijks om advies en hulp moesten vragen.Om in contact te komen met de goden, werden diverse rituelen uitgevoerd. Vaak kwam daar een hoop pijn bij kijken, zo blijkt uit afbeeldingen en beeldjes die de Maya’s ons hebben achtergelaten. Er zijn beelden bekend waarbij de vrouw van de koning een touw met doornen door een gat in haar tong trekt. Terwijl ze – ongetwijfeld door pijn, dagenlang vasten en het gebruik van middelen die hallucinaties veroorzaken – in extase raakt, krijgt ze een visioen. Het contact is dan gelegd.Maar niet alleen vrouwen moesten de rituelen ondergaan. Er zijn ook beeldjes gevonden van mannen die met een mes of pijl hun eigen penis openrijten. De Maya’s zagen het als vanzelfsprekend. De goden deden immers ook zoveel voor hen.

De goden deden ook aan zelfkastijding wanneer dat nodig was om de mensen in hun behoeften te voorzien. Hier is te zien hoe een god danst terwijl hij onder meer in zijn hoofd snijdt.

Mensenoffer
Om alle goden te vriend te houden, moest er hard gewerkt worden. Gelukkig was er altijd wel een mogelijkheid om de goden te paaien: een mensenoffer deed bijvoorbeeld wonderen. In de meeste gevallen waren het krijgsgevangen of slaven die door de Maya’s werden geofferd.

Om te bepalen wie dat macabre lot ten deel viel, gebruikten de Maya’s soms een balspel. Hoe het spel precies gespeeld werd, is niet helemaal duidelijk. Vaststaat dat er twee teams waren en dat de bal in een ring geworpen moest worden.
Waarschijnlijk speelden de Maya’s zelf tegen hun sterk verzwakte krijgsgevangen, zodat ze zeker wisten dat ze wonnen.
De verliezer werd geofferd.
Geur
Mensen die geofferd moesten worden, werden goed verzorgd. Het was tenslotte een cadeautje voor de goden. Kort voor de ceremonie werden de slachtoffers blauw geverfd en kregen ze een hoofdtooi op.Zo werden ze naar de top van de piramide gebracht. Het offeren kon daar op verschillende manieren gebeuren. Soms werden de slachtoffers eerst onthoofd. Maar het kwam ook voor dat het offer nog levend op het altaar werd gelegd.De priester maakte een snee in de borst en rukte het nog kloppende hart eruit. Het lichaam werd daarna naar beneden gegooid. Naast mensen werd ook voedsel geofferd.De Maya’s dachten niet dat de goden dit echt opaten: de geur was genoeg.

De krijgsgevangen worden gepresenteerd aan de koning.

Overdreven
Hoewel wij bij de Maya’s tegenwoordig al snel aan deze gruwelijke daden denken, lijkt enige relativering op zijn plaats. Het is niet zo dat de Maya’s dagelijks mensen offerden. De offers vonden voornamelijk plaats wanneer de goden in actie moesten komen: bij droogte, ziekte of oorlog bijvoorbeeld. Of als een tempel werd geopend.

Dat de Maya’s toch vooral door hun mensenoffers beroemdheid verworven, lijkt te wijten te zijn aan de Spaanse kolonisten die het gedrag van de Maya’s flink overdreven en zo hun harde aanpak goed praatten.
De Spanjaarden vielen het land van de Maya’s rond 1520. Toch betekende dat niet direct het eind van de mensenoffers. Volgens de Mexicaanse regering zou de laatste mens nog  omstreeks 1860 zijn geofferd.Het hiernamaals
Wanneer een Maya stierf, daalde hij af in de onderwereld. Daar kwam hij oog in oog te staan met de heren die daar de dienst uitmaakten. Hun namen spreken voor zich: Een dood, Zeven dood, Demon van de Pus, Beenderscepter en Bloedverzamelaar. Wanneer de onderwereld verslagen was, zegevierde de dode.In het geval van de Maya-koningen betekende dat dat zij zelf goden werden en hun plaats in de hemel mochten innemen.De wisselwerking tussen de Maya’s en hun goden is interessant. In de beleving van de Maya’s waren ze volledig afhankelijk van hun goden, maar konden ze hun lot desalniettemin enigszins zelf sturen.Zolang zij hun goden vereerden en tevreden hielden, zou de wereld niet vergaan en was hun hachje gered.Het was een wisselwerking: voor wat, hoort wat.Tegelijkertijd hielpen de goden en hun mythen onverklaarbare zaken te verklaren en bewezen die onverklaarbare zaken maar weer eens dat de goden bestonden.Het is een godsdienstig systeem dat prima werkte voor de Maya’s.Sterker nog: er zijn nog altijd   oude Maya’s die dit geloof nog steeds handhaven. Hier en daar werd het wel wat aangepast en vermengd met het door de Spaanse bezetter meegebrachte katholicisme.

Rekenen met de Maya’s

 29 augustus 2010 7

De Maya’s vormden een bijzonder volk dat zijn tijd ver vooruit was. Een goede reden om de beschaving eens onder de loep te nemen. De komende weken trakteren we u elk weekend op een uitgebreid Maya-artikel. Deze week deel 1. Over één van de specialiteiten van het Zuid-Amerikaanse volk: keiharde wiskunde in een bijzonder cijferschrift.

De Maya’s vestigden zich in het jaar 1800 voor Christus in het zuidelijke deel van Amerika en zetten er in no-time een bijzondere beschaving neer. Toen de Spanjaarden in de zestiende eeuw arriveerden, ging het volk en haar cultuur grotendeels ten onder. Maar archeologische opgravingen pogen de kennis en kunde van de Maya’s al jarenlang nieuw leven in te blazen. En dat lukt: het volkje weet ons keer op keer weer te verbazen.

Dresdener Codex
Zo wisten wetenschappers de hand te leggen op de Dresdener Codex. Dit boek – geschreven in de elfde of twaalfde eeuw – bevat heel veel tabellen, teksten en ook cijfers. Het boek – eigenlijk een lange strook papier gemaakt van boomschors – is van onschatbare waarde, want er is maar weinig geschreven informatie van de Maya’s bewaard gebleven. De Spanjaarden en met name hun fanatieke bisschoppen wisten wel raad met de ‘godslasterlijke’ geschriften en verbrandden het grootste deel. Gelukkig konden wetenschappers uit de Dresdener Codex nog veel informatie halen. Vooral over het bijzondere cijferschrift van de Maya’s dat gebruikt werd voor de handel, kalender en astronomie.

Cijfertjes
De Maya’s ontwikkelden een eigen cijferschrift bestaande uit puntjes en streepjes. Ze gebruikten deze tekens voor van alles: van de handel tot de sterrenkunde. Dat betekende dat het omvangrijk moest zijn: van kleine tot enorme getallen. En dat lukte moeiteloos. De Maya’s creëerden een systeem waarin gemakkelijk tot in de miljoenen kon worden geteld. Bovendien was het relatief simpel.

Afbeelding: Bryan Derksen

Nul
De Maya’s hadden ook een symbool voor nul. En dat is tamelijk bijzonder. Het is onwaarschijnlijk dat het volk de eerste was die met dit symbool voor ‘niets’ kwam, maar vaststaat dat de Maya’s met het

gebruik ervan toch hun tijd vooruit waren.

Grote getallen
Getallen werden in kolommen genoteerd. Hierbij betroffen de onderste rij de eenheden. De rij daarboven de twintigtallen en de rij daarboven ging met vierhonderdtallen en de rij daarboven weer per 8000 enzovoort.

Tekens: Bryan Derksen

Berekeningen
Het uitvoeren van berekeningen werkte relatief simpel. Het was gewoon een kwestie van de streepjes en stipjes (die zoals u eerder zag in kolommen worden genoteerd) bij elkaar optellen.

Tekens: Bryan Derksen

Goden
De Maya’s hadden nog een tweede cijferschrift dat van een iets creatievere aard is. Hierbij werden de hoofden van goden gebruikt om cijfers aan te duiden. Zo zou het hoofd van de maïsgod symbool

hebben gestaan voor nummer acht. Deze aanpak komt vooral terug in monumenten en kunstwerken.

Al die tekentjes en getalletjes gingen veelal op in het grotere geheel. De Maya’s waren zich er terdege van bewust dat ze deel uitmaakten van een veel grotere kosmos en legden die voor zover hun kennis en kunde dat toeliet in geschriften vast. Zo hielden ze zich onder meer bezig met astronomie en voorspellingen. Ook ontwikkelden ze diverse kalenders waarin de cycli die ze zelf in het leven hadden bespeurd weer terugkwamen. Daarover kunt u de komende weekenden meer lezen. Met volgende week deel 2: De Maya-kalender. Hoe zit het nu echt?

Bronmateriaal:
Boek: De Maya’s. Leven, mythen en kunst. Van Timothy Laughton.
Maya numerals” – Wikipedia.org

Sterren kijken met de Maya’s

12 september 2010 4
File:Chichen Itza Observatory 2 1.jpg

De Maya’s hadden sterk het idee dat ze als mens en volk onderdeel uitmaakten van de veel grotere kosmos. Wat in die kosmos gebeurde, had dan ook automatisch grote consequenties voor het individu. Een goede reden om het universum goed in de gaten te houden. Want een gewaarschuwd man telde – ook in die tijd – voor twee.

De Maya’s waren gek op de heldere sterrenhemel en alle sterren en planeten die zich daar ophielden. Het heelal hielp ze wanneer ze hun kalenders in wilden vullen, hun steden vorm moesten geven en gaf volgens het fascinerende volkje zelfs een stukje van de toekomst prijs.

Observatorium
Men doet er goed aan om de sterrenkundigen onder de Maya’s niet te onderschatten. Ze bestudeerden de hemel met verve en hadden zelfs speciale observatoria tot hun beschikking. Eén daarvan staat in Chichén Itzá en ziet er nog prima uit. Het observatorium heeft diverse gangen en een aantal daarvan liggen precies op één lijn met de zuidelijkste en noordelijkste plek waar de planeet Venus (chak’ek) ‘s avonds ondergaat. De Maya’s wisten wat ze deden.

Venus. Foto: NASA

Venus
Venus was enorm belangrijk voor de sterrenkundigen en profeten. De laatstgenoemde groep baseerde een belangrijk deel van de profetieën op de planeet. Venus vertegenwoordigde het lot in de negatieve zin van het woord. Wanneer de planeet ‘s ochtends of ‘s avonds verscheen, was dat voor de Maya’s het teken dat er iets ergs ging gebeuren. Dat kon van alles betekenen: droogte of oorlog bijvoorbeeld. De Maya’s zagen de planeet heel nadrukkelijk als iets negatiefs. Velen van hen dachten zelfs dat de straling van de planeet hen zou beschadigen. Daarom gingen de luiken van veel huizen zodra de planeet verscheen, dicht.

Indrukwekkend
De Maya’s hadden geen telescopen of andere apparatuur en namen alles met het blote oog waar. Nog indrukwekkender is het feit dat ze ook de juiste verbanden wisten te leggen. Zo verschijnt Venus 260 dagen lang voor zonsopgang en een even lange periode na zonsondergang. Toch concludeerden de Maya’s terecht dat deze ochtend- en avondster in werkelijkheid dezelfde planeet was. Ook berekenden ze precies wanneer de planeet weer verschijnen zou en wanneer diens opkomst gepaard ging met de opkomst van andere hemellichamen. De omwenteling van de planeet duurde volgens de Maya’s 584 dagen. Moderne wetenschappers concludeerden dat het om 583,92 dagen gaat en daarmee zat het oude volk er slechts 0,08 dagen naast.

Het observatorium in Chichén Itzá. Foto: Jim Gateley

Onderwereld
Venus werd naadloos in de godsdienstige verhalen van de Maya’s opgenomen. Als de planeet onderging, dan bezocht deze het dodenrijk oftewel de onderwereld: Xibalba. Het is niet zo’n gek idee dat de Maya’s echt het idee hadden dat Venus na ondergang ‘verdween’. Het volk ging er namelijk vanuit dat de aarde plat was. Boven de aarde was de sterrenhemel. Daar bevonden zich ook de Mayavorsten die overleden waren. Wanneer deze met succes uit Xibalba wisten te ontsnappen, gingen ze namelijk voor eeuwig deel uitmaken van het universum. Onder de aarde bevond zich de gevreesde onderwereld.

Zon en maan
Ook de zon en de maan waren belangrijk voor de Maya’s. Volgens de mythe wisten de tweelingbroers Hunahpu en Xbalanque de bazen van de onderwereld met een trucje op het verkeerde been te zetten. Zo overwonnen ze het dodenrijk en om dat te vieren veranderen zij in de zon en maan. De Maya’s leken zich gedegen bewust van de invloed die deze twee hemellichamen op het dagelijks leven hadden. Het volk moest dan ook niet veel van zons- en maansverduisteringen hebben waarbij de tweeling door een donker monster leek te worden opgegeten.

Een deel van de Dresden Codex. Dit ‘boekwerk’ van de Maya’s heeft het meeste weg van een soort almanak. Niet alleen de data, maar ook de banen van diverse planeten en sterren staan erin beschreven.

Dierenriem
Natuurlijk keken de sterrenkundigen en profeten veel verder dan Venus. Ze ontwikkelden zelfs hun eigen dierenriem. Deze verschilt sterk met die van ons westerlingen. Alleen de schorpioen duikt in beide dierenriemen op. Behalve de schorpioen hadden ook de schildpad (de gordel van Orion), jaguar (ram), kikker (het westelijke deel van de leeuw), papegaai (steenbok), vogel (weegschaal), geelbekslang (boogschutter), aap (maagd), stekelvarken (het oostelijke deel van de leeuw), skelet (vissen), vleermuis (waterman), ratelslang (plejaden) en uil (tweelingen). De sterrenkundigen en profeten combineerden twee sterrenbeelden met elkaar. Een paar bestond uit twee sterrenbeelden waarvan er één aan de oostelijke hemel en één an de westelijke hemel stond. Er is verder weinig over de dierenriem bekend; veel geschriften van de Maya’s zijn door de Spanjaarden vernietigd.

Macht
De cycli van hemellichamen waren dus doorslaggevend voor de Maya’s. Door naar de hemel te kijken, dachten ze te kunnen voorspellen wat er zou komen en wat er moest gebeuren. Dreigde er onheil? Dan moesten de goden zo spoedig mogelijk in de watten gelegd worden. En stonden de sterren ‘goed’? Dan was het tijd voor oorlog. Maar niet alleen de profeten gebruikten de sterrenhemel om hun zin door te drijven. Koningen deden dat net zo. Zo is van koning Yax Pac bekend dat hij zijn levensloop overtuigend met die van de kosmos wist te verbinden. En daardoor nam zijn macht en invloed toe.

De Maya’s waren als”wetenschappers” in staat om hun kennis omtrent de sterrenhemel steeds verder uit te breiden.

Maar de verklaring voor al die natuurverschijnselen bleven ze in hun godsdienst zoeken.

Sterker nog:

de wetenschap was ondergeschikt aan de godsdienst(eigenlijk zoals alle geloven ; een  superstitie -). Het bestuderen van de hemel was geen keuze, maar (volgens die goedsdienst ) een noodzakelijkheid. Alleen zo kon achterhaald worden wat de goden met de aarde – in de ogen van de Maya’s een vierkante speelbal in de handen van meedogenloze goddelijke machten – voor ogen hadden.

Uiteraard was hun astronomie niet meer dan een  lokale vorm van astrologie ….en was hun  gegeven verklaring van hun waarneming   …..pseudowetenschap 

De kunst en architectuur van de Maya’s

 26 september  1

De Maya’s waren zich er terdege van bewust dat ze maar voorbijgangers in een hele lange cyclus waren en dus legden ze hun gedachten, overtuigingen, gebeurtenissen en grote kennis zo nauwkeurig mogelijk vast voor het nageslacht. Dat resulteert in machtige bouwwerken en verfijnde tekeningen. Allemaal met een eigen verhaal.

De Maya’s waren meesters in het verbeelden van verhalen. Ze deinsden nergens voor terug en gebruikten een breed scala aan materialen: van steen tot het kostbare jade en van gips tot hout. De thematiek was dwars door alle eeuwen heen eigenlijk altijd hetzelfde: voor goden, vorsten en de elite was een hoofdrol weggelegd. Maar ook de natuur – een spirituele kracht in de beleving van de Maya’s – werd niet vergeten.

Natuur
De vormen die we tot op de dag van vandaag in steden aantreffen, zijn stuk voor stuk gebaseerd op de natuur. De enorme pleinen zijn als meren. De pilaren vormen een woud en de piramides waar menig religieuze ceremonie werd gehouden waren de bergen oftewel de plek waar de zielen van de voorouders huisden. Bij de bouw van sommige steden werd nauwlettend rekening gehouden met de sterren. Astronomie en astrologie waren heel belangrijk voor de Maya’s en gebouwen werden veelvuldig versierd met astronomische voorstellingen. Soms werden gangen in gebouwen ook in dezelfde lijn als planeten aangelegd. Dat geldt bijvoorbeeld voor één van de observatoria. Een aantal gangen daarvan liggen op één lijn met de meest zuidelijke en meest noordelijke plek waar Venus ‘s avonds ondergaat.

Het paleis van Palenque. Hier valt de verfijnde bouwstijl op.

Proces
Denk niet dat de Maya’s er gedurende hun geschiedenis en dwars door hun rijk dezelfde bouwstijl op nahielden. Ze ontwikkelden zichzelf. Op sommige plekken zijn de piramides bijvoorbeeld vrij breed en laag, terwijl ze elders weer boven het woud uittorenen. Onderzoekers hebben geconcludeerd dat de bouwsels van de Maya’s regelmatig aangepast werden. Zo zou er aan de Noord-Acropolis in Tikal in totaal vijftienhonderd jaar gebouwd zijn. De komst van een nieuwe koning was meestal aanleiding voor zo’n verbouwing.

Propaganda

De elite en vorsten kwamen ruimschoots aan hun trekken in de kunst. Ze werden onder meer vereerd middels stenen zuilen. Elke keer als de vorst iets bijzonder meemaakte, werd dat met zo’n zuil vereeuwigd. Zo zijn er zuilen voor het huwelijk, gewonnen oorlogen en troonsbestijgingen. Zo’n zuil kon soms wel tien meter hoog zijn. Met behulp van beelden en hiëroglyfen werd uitgelegd waarom de vorst diens troon verdiende. Welbeschouwd is het dan ook gewoon eeuwenoude propaganda; de Maya’s deinsden er niet voor terug om kunst te gebruiken om verkeerde beslissingen van een koning goed te praten.

Betekenis
Wie de gebouwen of andere kunstwerken van de Maya’s gadeslaat, zal ongetwijfeld direct zien dat details heel belangrijk waren. Gebouwen zijn geheel versierd met reliëf, hiëroglyfen of afbeeldingen. Het mooie is dat elk detail een betekenis heeft. De Maya’s decoreerden namelijk niet om het decoreren. Alles voegde iets toe aan de betekenis van het gehele kunstwerk. Kunstenaars tekenden, beeldhouwden of bouwden ook vrijwel altijd natuurgetrouw. Abstractie kwam wel voor, maar was altijd nog te herkennen, omdat anders de betekenis niet te achterhalen was.

Wie waren de kunstenaars?
In de meeste beschavingen hulden kunstenaars zich in de anonimiteit. De Maya’s deden dat niet. Zij signeerden hun werk regelmatig. Vandaar dat we ook weten wie de kunstenaars waren. Uit onderzoek is gebleken dat de meeste kunstenaars deel uitmaakten van de koninklijke familie. Het waren bijvoorbeeld de jongere broers van de koning zelf. Van de architecten weten we dan weer heel weinig. Hun namen staan nergens opgetekend.

Kleurtje
Wanneer we tegenwoordig aan de kunst van de Maya’s denken, dan zien we bruine of grijze beeldjes en gebouwen voor ons. Ooit was dat wel anders. De Maya’s versierden hun gebouwen zowel binnen als buiten met felle kleuren. Ook beelden, borden en vazen kregen een kleurtje. De meest beroemde kleur is toch wel het maya-blauw dat zelfs duizenden jaren na dato nog goed bewaard is gebleven.

Wetenschap   en het recept van Maya-blauw

Stevig verfje

Geschreven op 02 augustus 2010 om 10:36 uur door 8

Wetenschappers hebben verf ontwikkeld die zeker duizend jaar mee kan. Het geheim? De Maya’s! Het volk gebruikte honderden jaren geleden al felblauw pigment en dat heeft de tand der tijds goed doorstaan. 

Dit pigment is eeuwenlang in de gevaarlijke omstandigheden van de jungle bewaard gebleven,” vertelt onderzoeker Eric Dooryhee. “Wij proberen dat na te doen en zo nieuwe materialen te maken.

Jarenlang bestudeerden Dooryhee en zijn collega’s de verf van de Maya’s. Uiteindelijk slaagden ze er met behulp van röntgenstraling in om de structuur van de verf te achterhalen.

Sterk
De meeste organische soorten verf gaan na enige tijd verloren, maar het helderblauwe pigment van de Maya’s is sterk. Niet alleen doorstond het eeuwenlang regen, hitte en licht, ook de zuren die onderzoekers er in laboratoria opgooiden, konden geen schade berokkenen.

Moleculen

Hoe kan dat?

De Maya’s maakten wierook van hars en verbrandden dat. De hitte daarvan gebruikten ze om een mengsel van indigoplanten en klei – palygorskiet – te verwarmen. Uit de röntgenbeelden blijkt dat de moleculen van de indigo tijdens het verhitten in de klei kropen en zo alle kleine gaatjes opvulden. Hierdoor kon de kleur niet verdwijnen. De klei beschermt vervolgens de indigo tegen bijvoorbeeld extreme weersomstandigheden.

Zeoliet
Dooryhee wilde het kunstje van de Maya’s natuurlijk dolgraag herhalen. Maar dan wel op een manier dat wij daar tegenwoordig iets aan hebben. Hij combineerde indigo met de poreuze stof zeoliet. Zeoliet wordt tegenwoordig veel gebruik voor het maken van bijvoorbeeld cement. Door deze stoffen te combineren ontstond een nieuw soort, eeuwige verf. Volgens Dooryhee is deze verf zeer geschikt voor het restaureren van schilderijen. De verf zou ook heel goed kunnen worden gebruikt voor het vervaardigen van gekleurd cement.

Chaak
De Maya’s ontwikkelden de verf zo’n 1700 jaar geleden. In 1931 werd het pigment voor het eerst door archeologen ontdekt. De Maya’s gebruikten de kleuren niet alleen voor hun kunstwerken, maar zouden ook hun offers van een kleurtje voorzien hebben. Voorwerpen, maar ook mensenoffers werden blauw geverfd en/ of ritueel geslacht  en/of   alvorens deze in een diepe natuurlijk bron ( cenote )  of een  door tropische stormen onstaan  draineergat  ,  werden gegooid. In de bronnen woonde volgens de Maya’s de regengod Chaak en een  draineergat was een gevaarlijk verschijnsel dat  een zoenoffer verlangde  voor diezelfde god ….

De stoffen die de Maya’s in de verf stopten, werden door het volk als helend beschouwd. Het is dan ook logisch dat zij juist de offers voor de regengod van deze ‘helende’ verf voorzagen: de god van de regen was met zijn buien in staat om ook het land te helen.

…wetenschappers vorig jaar eindelijk bronnen van Maya-blauw hebben ontdekt?

Geschreven op 03 april 2012 om 16:46 uur door 1

Na tientallen jaren onderzoek denken wetenschappers te weten waar een belangrijk ingrediënt voor Maya-blauw vandaan komt.

Wetenschappers weten al langere tijd dat Maya-blauw bestaat uit indigo en palygorskiet, een kleisoort. Maar de bronnen van het mineraal waren tot nu toe onduidelijk. In een nieuw onderzoek in het Journal of Archaeological Science combineren onderzoekers de hedendaagse kennis van de inheemse bevolking en een analyse van oude monsters van Maya-blauw. Op basis daarvan trekken ze conclusies. Het palygorskiet in sommige monsters van de kleur zou uit mijnen in Yucatan, een schiereiland van Mexico, komen.

Maya-blauw
De fascinerende kleur werd aangebracht op potten, beeldhouwwerken en muurschilderingen in Meso-Amerika tijdens de Klassieke en Post-Klassieke perioden (250-1520 na Christus). Meso-Amerika is een gebied dat zich uitstrekt van Centraal-Mexico tot Nicaragua en hier zijn vele volkeren ontstaan zoals de Azteken en de Maya’s. De ongewone kleur speelde een grote rol in oude religieuze rituelen. Zo werden mensenoffers en de altaren waarop deze werden gebracht, versierd met de kleur. Maya-blauw is bijzonder goed bestand tegen hitte en vocht en staat voor de helende werking van water.

Palygorskiet
Het onderzoek naar de bronnen voor palygorskiet is al sinds 1960 bezig. Door een combinatie van etnografisch onderzoek en mineralogische analyses zijn wetenschappers er achter gekomen dat de kleisoort uit twee mijnen in Yucatan komt. Eén daarvan ligt in Sacalum en een andere vlakbij de stad Ticul. Het team verzamelde 200 monsters van het mineraal uit de Yucatan regio en vergeleek deze met het Maya-blauw pigment, gevonden op potten uit Chichén Itzá en Palenque. En wat bleek? Het pigment uit Chichén Itzá kwam overeen met de monsters van palygorskiet uit Sacalum. De pigmenten uit Palenque komen mogelijk ook uit Sacalum of een andere onbekende bron, maar dit kon niet worden vastgesteld.

De mijnen zouden de ideale bron geweest zijn voor de oude Maya’s. Beide plekken zijn namelijk erg toegankelijk, ideaal voor de Maya’s zonder moderne technologie. Maar om de mijnen definitief in verband te brengen met de oude Maya’s moet er eerst meer onderzoek plaatsvinden.

03 april 2013  1

maya-blauw

Het prachtige, heldere Maya-blauw pronkt tot op de dag van vandaag op muren en aardewerk. Maar hoe de Maya’s deze verf maakten? Dat is een raadsel. Wetenschappers denken het recept nu echter eindelijk op het spoor te zijn.

De ingrediënten van het Maya-blauw kennen we. De verf bestond uit een organisch onderdeel (indigo, van de plant Indigofera suffruticosa) en een anorganisch onderdeel (palygorskiet, een soort klei).

Maar hoe die twee bestanddelen precies bereid werden en uiteindelijk het Maya-blauw vormden? Dat weten wetenschappers niet goed. De huidige theorie stelt dat Maya-blauw op één unieke manier gemaakt werd en dat er dus ook maar één Maya-blauw is.

Verschillende tinten
Een nieuw onderzoek van twee universiteiten in Valencia trekt die theorie nu in twijfel. “We ontdekten een tweede pigment in de verf,” zo vertelt onderzoeker Antonio Doménech. Het gaat om het pigment dehydro-indigo.

“Dit moet zich gevormd hebben door oxidatie van de indigo wanneer dit aan warmte werd blootgesteld. Indigo is blauw. Dehydro-indigo is geel. De aanwezigheid van beide pigmenten in verschillende verhoudingen zou het Maya-blauw een groenere of minder groene tint geven. Het is mogelijk dat de Maya’s wisten hoe ze de gewenste tint moesten verkrijgen door te variëren met de temperatuur waarmee de verf gemaakt werd, bijvoorbeeld door de mix korter of langer te verhitten of door meer of minder hout op het vuur te gooien.”


Binding
Een andere vraag die wetenschappers er omtrent het Maya-blauw op nahouden, is hoe de indigo-moleculen zich aan de klei hechten. En ook die vraag denken de onderzoekers van de Spaanse universiteiten op te kunnen lossen. Wanneer zowel de klei als de kleurstof verhit worden tot een temperatuur tussen 120 en 180 graden Celsius, verdampt het water dat in de klei aanwezig is. De indigo bindt zich aan de klei (terwijl een deel van de indigo oxideert en dehydro-indigo vormt). En later vult de verf de lege kanalen in de klei (achtergebleven nadat het water is verdampt). De onderzoekers benadrukken dat het een hypothese is.

Eerder onderzoek
Het is niet voor het eerst dat wetenschappers voorzichtig conclusies trekken over de bereiding van het beroemde Maya-blauw: een helder verfje dat bovendien uitstekend in staat is gebleken om de tand des tijds te doorstaan. In 2008 stelden wetenschappers nog dat het hele mysterie omtrent Maya-blauw was opgelost. Ze hadden namelijk een kom gevonden met daarin de verf, gemixt met wierook.

Dus de simpele conclusie die ze toen trokken, was dat de verf bereid werd door wierook te verwarmen,” stelt Doménech, die zich in die simpele uitleg absoluut niet vinden kan.

Het Maya-blauw werd voor tal van doeleinden gebruikt. Zo is het aangetroffen op aardewerk, maar ook op muren, beeldhouwwerk en in geschriften van de Maya’s. Doménech sluit niet uit dat het Maya-blauw door de eeuwen veranderde en ook voor andere doeleinden werd gebruikt.

De kleurige kunstwerken van de Maya’s, met rechts het overbekende Maya-blauw.

Hoofden
De Maya’s beelden ook vaak mensen af. Wat opvalt aan die afbeeldingen is de manier waarop ze dat deden. De mensen hebben een extreem schuin voorhoofd. Dat is geen fantasie: de Maya’s vonden dat heel mooi en deden er alles aan om ook zo’n schuin voorhoofd te krijgen. Baby’s kregen bijvoorbeeld een houten plankje op hun voorhoofd gedrukt om dat te bewerkstelligen.

Afbeelding uit het boek De Maya’s. Leven, mythen en kunst

Humor
De Maya’s mochten dan altijd een boodschap hebben met hun kunst, humor was ook belangrijk. Dat vinden we dan ook regelmatig in hun kunst terug. Bijvoorbeeld in het beeldje hiernaast. Een oude man laat zijn handen onder de jurk van een jonge dame glijden. Het beeldje werd gevonden in een graf en verbeeldt mogelijk de verwachtingen die de Maya’s hadden van het leven na de dood.

Schrift
De kunst van de Maya’s beperkte zich niet tot tekeningen, beeldhouwwerken en architectuur. Om er zeker van te zijn dat de boodschap overkwam, grepen de Maya’s ook regelmatig naar het schrift. Hun schrift bestond uit fonetische hiëroglyfen en enkele logogrammen (tekeningen die een woord uitbeelden). Pas in 1952 slaagde een wetenschapper erin het schrift min of meer te vertalen. Dat onderzoek staat echter nog steeds in de kinderschoenen en veel teksten moeten nog vertaald worden. Vaststaat dat de schrijvers ervan hun werk tot kunst verhieven. De schrijvers waren belangrijk in de maatschappij van de Maya’s en maakten – net als de meeste kunstenaars – vaak deel uit van het koninklijk hof.

Codices
De schrijvers legden zoveel mogelijk zaken vast. Hun geschriften gaan over mysteries, astronomie en godsdienst, maar ook over praktische zaken. Hoe moest er gejaagd worden? Wanneer moesten de goden vereerd worden? En wanneer verscheen Venus weer aan de hemel? De schrijvers legden het allemaal vast. Helaas zijn er weinig geschriften bewaard gebleven. De Spaanse kolonisten waren ervan overtuigd dat de boeken van de Maya’s – ook wel codices genoemd – vol stonden met duivelse leugens en verbrandden de meesten. Al met al zijn er slechts vier codices overgebleven. Hierin worden de geschriften afgewisseld met afbeeldingen en daarmee vormen de werken een kunstwerk op zich.

Een deel van de Madrid-codex. Deze codex is vernoemd naar de stad waarin deze zich momenteel bevindt.

Wetenschappers koesteren de kunstwerken die de Maya’s hebben achtergelaten. Vocht, Spanjaarden en ouderdom hebben menig vaas, geschrift en gebouw de kop gekost en wat er nog is, wordt zorgvuldig bewaard. Want alleen de werken van de Maya’s zelf kunnen nog getuigen van een bloeiende beschaving die haar tijd op vrijwel alle fronten ver vooruit was.

De ineenstorting van het Maya-rijk: wat ging er mis?

 03 oktober 2010  6

De oude Maya’s hadden de macht, kennis en kunde om hun beschaving onsterfelijk te maken. Maar het schijnbaar onmogelijke gebeurde in de achtste en negende eeuw. Delen van de beschaving stortten in, Maya’s verlieten hun steden halsoverkop en de cultuur wankelde. Het is één van de grootste mysterieus uit de archeologie.

Zo omstreeks de achtste en negende eeuw verlieten de Maya’s hun steden in het zuidelijke laagland van hun rijk. Enkele boeren bleven achter, maar de cultuur die gedragen werd door priesters, de elite en kunstenaars verdween. Dat gebeurde niet van de één op de andere dag. De steden waren al langer in verval, zo concluderen archeologen. In die tijd werden minder monumenten opgericht en ook de bouw van gigantische architectonische pareltjes kwam stil te liggen.

Machteloos?
Vreemd genoeg greep niemand in. De Maya’s die zich toch altijd op overtuigende wijze met de toekomst bezighielden, zagen dit blijkbaar niet aankomen. Of waren ze machteloos? Uit onderzoek blijkt dat het noodlot stad voor stad bij de keel greep. De data op monumenten houden in de stad Bonampak omstreeks 792 abrupt op. In Piedras Negras stopt de telling in 795. En Palenque werd vier jaar later verlaten. Yaxchilán bleef na 808 stil. Eén van de laatste steden die nog bewoond werd was Tikal. En deze viel in 889. Tegelijkertijd deed het noorden van het rijk het prima. Sterker nog: de steden leefden hier op. Slechts een deel van het rijk raakte uit balans.

De resten van Bonampak

Antwoord
Archeologen zijn al decennia lang op zoek naar het antwoord op de prangende vraag waarom de Maya’s in het zuiden hun schepen achter zich verbrandden. Er zijn heel veel theorieën, maar niet één kan met zekerheid bevestigd worden.

Droogte
Eén van de theorieën die door de jaren heen het best overeind is gebleven is die van de droogte. Omstreeks de negende eeuw bevonden de Maya’s zich op hun piek. Op elke vierkante kilometer woonden meer dan 775 mensen. Zelfs het platteland was drukbevolkt. En dat kan een beschaving, hoe sterk en slim ook, opbreken. “Ze deden het zichzelf aan,” meent archeoloog Tom Sever. “De Maya’s worden vaak gezien als mensen die in harmonie met hun omgeving leefden,” voegt onderzoeker Robert Griffin toe. “Maar net als vele andere culturen voor en na hen, probeerden ze de moeilijke tijden te overleven door hun omgeving te verwoesten.” Niet alleen nam akkerland en bebouwing veel land in beslag, bomen waren ook hard nodig als bouwmateriaal. “Ze moesten twintig bomen verbranden om genoeg kalksteen te verwarmen om één vierkante meter van hun gigantische tempels, fonteinen en monumenten te bepleisteren,” vertelt Sever.

Kleurrijke tekeningen in de tempel van Bonampak

Neerwaartse spiraal
De onderzoekers berekenen de scenario’s door. Als de Maya’s alle bomen zouden kappen, betekende dat een temperatuurstijging van zo’n drie tot vijf graden Celsius en twintig tot dertig procent minder regen. Die hitte en droogte zou met name in de steden keihard zijn aangekomen. “De steden probeerden genoeg water voor zo’n achttien maanden in hun reservoirs te houden. (…) Zonder voldoende regen komen de reservoirs droog te staan.” En dat resulteert in een ontevreden volk. En dat leidt tot onrust, ontwrichting van het leiderschap en uiteindelijk wellicht zelfs de ondergang. Het was een neerwaartse spiraal waar de Maya’s in het zuiden niet aan konden ontsnappen.

Catastrofe
De theorie omtrent de droogte laat zien dat dit vraagstuk meerdere antwoorden heeft. Een stad of een beschaving valt niet door één oorzaak. Pas wanneer meerdere gebeurtenissen elkaar opvolgen, brengt dat een catastrofe teweeg. Veel archeologen wijten de val van de steden en een deel van het rijk van de Maya’s aan onrust (intern en extern), ziekte en zelfs oorlogen. Het lijkt erop dat ze allemaal een stukje van de waarheid in pacht hebben.

Hedendaagse Maya’s

Ontwrichting
Om te begrijpen hoe droogte (of iets anders) in het geval van de Maya’s tot zulke grote problemen kon leiden, is het goed om de sociale verhoudingen nog eens onder de loep te nemen. De koning maakte de dienst uit. Hij was een verlengstuk van de goden en verantwoordelijk voor het welzijn van het land en het volk. Als er in het land iets fout ging, dan wees de beschuldigende vinger al snel naar de koning. Maar wanneer die kritiek aanzwelt, komt het hele systeem onder druk te staan. Want de koning heeft zijn plaats te danken aan de goden. Twijfel aan de gevestigde orde kan een samenleving die zo gericht is op eenheid en zich nauw verbonden weet met het goddelijke gemakkelijk ontwrichten.

Onrust
Dat verklaart ook waarom de Maya’s eigenlijk nooit meer van deze klap herstelden. Vele Maya’s ontvluchtten het zuiden en probeerden het in andere delen van het rijk opnieuw. Maar ze evenaarden de pracht en glorie nooit meer. Er was teveel onrust, die nog eens vergroot werd door een invasie van de Tolteken. Die onrust hield bovendien eeuwen lang aan. En dat vergemakkelijkte de veldtocht van de Spanjaarden veel later aanzienlijk. Zij stuitten tijdens hun ontdekkingstocht door Latijns-Amerika in de zestiende eeuw op de Maya’s. Dat gaf de neerwaartse spiraal die al in de negende eeuw was ingezet een boost. De Maya’s waren niet bestand tegen de ziekten van de Spanjaarden en werden gedwongen hun cultuur en religie af te staan.

De kolonisten dwongen het trotse volk op de knieën. De geschriften waarin duizenden jaren aan kennis en kunde was vastgelegd, werden verbrand. Maar ook nadat de Spanjaarden het gebied hadden verlaten, ging de discriminatie door. De Maya’s werden achtergesteld en bij vlagen zelfs massaal omgebracht. Naar schatting wonen op dit moment nog zo’n acht miljoen Maya’s in Mexico en omgeving. Een deel van hen probeert het leven van diens voorouders te leven, maar het grootste deel vecht met de eigen identiteit. Enerzijds lokt de moderne samenleving en anderzijds voelt het volk zich sterk verbonden met het geweldige erfgoed van de voorouders. Het is het lot van een volk dat ooit zijn tijd ver vooruit was, maar op de knieën gedwongen werd en nooit meer overeind kwam.

 

Over tsjok45
Gepensioneerd . Improviserend jazzmuzikant . Instant composer. Jamsession fanaat Gentenaar in hart en nieren

3 Responses to MEXICO GUATEMALA BELIZE

  1. sneaker op gympen zegt:

    Prachtig blog, helaas geen gevederte slang gezien.

    • tsjok45 zegt:

      de Gevederde SlangKukulkan/Kukulcan bij de MAYAS en bij de AZTEKEN ook wel bekend als Quetzalcoatl/Quetzalkoatl .

      “…..
      Quetzalkoatl was a god and a culture bringer of the Maya cultures and the Aztecs.
      Quetzalkoatl is also known with the names Kukulcan and Gucumaz.

      Based on tradition, Quetzalkoatl came to the Aztecs from heaven and founded the Aztecs empire. From there he flew on a huge beating ship over the sea.
      He said that he would return…… making the Spanish conquest of Central America possible because the Aztecs thought the conquistadores (Note by tsjok ; in particular the bearded Hernan Cortes )were the returning gods. ….”

      kukulkan

      °
      Quetzalcoatl

      °
      http://en.wikipedia.org/wiki/Kukulkan
      http://nl.wikipedia.org/wiki/Quetzalcoatl

      kukulkan

      Gevederde slang- steen aan de voet van de piramide,in Chichèn itza
      die het hoofd van de Maya-god Kukulcan voorstelt …

  2. Pingback: ARCHEO- ANTROPOLOGIE INHOUD | Tsjok's blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: