Buitenaards leven : astrobiology


INHOUD COSMOS

°mars.docx (2.8 MB)
  • Mars
  • een artikel van science magazine over mars. Het kan zijn dat leven zich eerder heeft onwikkeld op mars dan op aarde! http://adf.ly/KjvTa

PANSPERMIA

PANSPERMIA   & Interstellar organic matter

PANSPERMIA & Interstellar organic matter

 

buitenaards

°

Aanwijzingen  gevonden dat leven op

Mars vroeger tot de mogelijkheden

behoorde  (*)

 12 maart 20132

Een analyse van gesteente, verzameld door de Curiosity Rover van NASA op Mars, heeft uitgewezen dat er op de planeet omstandigheden heersten die leven mogelijk hebben gemaakt.

curiosity

Marsrover Curiosity heeft aanwijzingen gevonden dat leven op Mars in het verleden tot de mogelijkheden behoorde. Dat heeft NASA  tijdens een persconferentie bekend gemaakt.

In een steen op Mars trof Curiosity belangrijke chemische elementen (CHNOPS en bepaalde verbindingen ervan   ) die nodig zijn voor leven, aan.

Enkele weken geleden boorde Curiosity een gaatje in een steen op Mars.(**)

De Marsrover verzamelde vervolgens materiaal uit de steen en analyseerde dat. Uit de analyse is nu gebleken dat zich in het poeder dat Curiosity uit de steen heeft gehaald zwavel,(S)  waterstof(H) , zuurstof(O), fosfor(P), koolstof(C) en stikstof(N) aanwezig is.

Dit zijn stuk voor stuk basis-elementen   (en  bepaalde verbindeingen ervan zijn  ingrediënten ) voor(aards)  leven.(1)

Ook ijzerverbindingen   ( toch ook een niet onbelangrijke ingredienten  )zijn  op mars aanwezig

“Een fundamentele vraag die we tijdens deze missie wilden beantwoorden, is of er ooit leven(2) mogelijk was op Mars,” vertelt onderzoeker Michael Meyer ofmet andere woorden  ooit  de noodzakelijke condities aanwezig waren …..  En ook    ‘Zou Mars ooit een levensvatbare  omgeving  (=waterrrijk)hebben gehad.’“Op basis van wat we nu weten, is het antwoord    op die vragen  ‘ja’.”

Vochtig
Curiosity onderzocht een steen in de Yellowknife Bay.

“Het verzamelde monster bestaat voor zeker 20 procent uit kleimineralen,”

vertelt onderzoeker David Blake.

Het wijst erop dat het gebied meerdere malen in de geschiedenis vochtig was en in tegenstelling tot andere gebieden op Mars niet extreem zout, niet zuur en niet oxiderend.

Energie
De onderzoekers zijn verbaasd dat ze in de steen een mix van geoxideerde, minder geoxideerde en zelfs niet-geoxideerde chemicaliën hebben gevonden.

“De diversiteit aan chemische ingrediënten die we in dit monster hebben aangetroffen is indrukwekkend.”


Van microben op aarde weten we dat ze dol zijn op zo’n diversiteit aan chemische stofjes: ze gebruiken ze als energiebron. Mogelijk hebben microben op Mars ooit hetzelfde gedaan.

Al met al krijgen we zo een heel ander beeld van het droge, rode Mars dat we vandaag de dag zien.

Ooit waren de omstandigheden op de planeet gunstig als het gaat om het ontstaan of in stand houden van leven.

De onderzoekers hopen in de komende weken nog meer onderzoek in Yellowknife Bay te doen.

Daarna zal Curiosity doorrijden naar Mount Sharp. Hier komen ook kleimineralen en sulfaatmineralen voor: wellicht kan een onderzoek daar ons meer informatie geven over hoe lang de omstandigheden die gunstig waren voor leven, aanhielden.

…Curiosity  onderzocht eerder al :

 http://www.scientias.nl/nieuw-bewijs-voor-water-op-mars-ontdekt/51627

Bronmateriaal:
NASA Rover Finds Conditions Once Suited for Ancient Life on Mars” – NASA.gov

(*)

Minstens zo belangrijk, wat gebeurde er waardoor dit nu niet meer (gemakkelijk of helemaal niet (?)meer  )  mogelijk is  geworden   ? 

  1. Dus :   Gegevens verzamelen, werkhypotheses opstellen, verdere gegevens verzamelen, hypotheses testen, verwerpen, reviseren, verfijnen, enzovoort. … zoals altijd 
  1. leven op mars is nu  niet meer mogelijk omdat de kern gestold is ( a)  , de weinige warmte  weg is,  er is geen noemenswaardig  magnetisch veld    en daarom dus ook   geen beschermend schild tegen straling ( de atmosfeer is bovendien ook al  bijzonder iel en grotendeels weggelekt )…  Het ooit zaanwezige water is grotendeels (samen met  het grootste deel  van de atmosfeer ontsnapt in de ruimte  ) verdampt …..De aantrekkingskracht ( en dus ook de ontsnappingssnelheid is kleiner van de aardse )  dus niet veel  kans meer op leven  ….
  2. “De zwaartekracht op mars is te klein om de noodzeakelijke   atmosfeer lang genoeg vast te houden waarin leven mogelijk is.” Deze uitspraak moet je nuanceren…aards menselijk leven is er niet mogelijk in die ijle  atmosfeer die wél overbijft …. 

    1. Op de lange termijn kan Mars in ieder geval geen atmosfeer vasthouden. Maar het is mogelijk dat Mars, door een combinatie van ontgassing (ooit was mars geologisch aktief met een vloeibare kern ? ) en het kometen-bombardement, gedurende lange tijd een atmosfeer heeft gehad die vele malen dichter was dan die nu is. De vraag is of die situatie lang genoeg heeft kunnen bestaan om het ontstaan van leven tot de mogelijkheden te laten behoren.( wat dus niet noodzakelijk zuurstof ademend (energieopwekking ) gebaseerd    leven moet zijn /op chnops gebaseerde   chemotrofen zijn ook mogelijk  )

(a)

Interne opbouw

Het modelleren van het binnenste van Mars leidt tot de veronderstelling van een kern met een straal van ongeveer 1480 km. Deze kern bestaat uit ijzer aangevuld met 14-17% zwavel en kleinere hoeveelheden andere elementen, waaronder nikkel. Tenminste een deel van de kern van Mars moet nog vloeibaar zijn. Dit blijkt uit metingen van het zwaartekrachtsveld van Mars, die wijzen op een vervorming van Mars onder invloed van de aantrekkingskracht van de zon. Omdat Mars een lichtere planeet is dan de Aarde is de planetaire differentiatie niet zo lang doorgegaan en bevat de kern van Mars aanzienlijk hogere concentraties lichtere elementen dan de aardkern.

Interne opbouw van Mars

Om deze kern heen ligt een vaste mantel die voornamelijk bestaat uit ijzer- en magnesiumsilicaten. Deze mantel was waarschijnlijk de bron voor veel van de vulkanische en tektonische oppervlakteverschijnselen, maar is tegenwoordig inactief. In de mantel komen op verschillende dieptes enkele faseovergangen in het belangrijkste mantelmineraal olivijn voor, dat daar van kristalstructuur verandert. In de Aarde is de belangrijkste van deze overgangen van de spinel– naar de perovskiet-structuur, die de boven- van de ondermantel scheidt. Omdat de druk in Mars door de kleinere massa minder snel toeneemt met de diepte dan in de Aarde, bevinden de fase-overgangen zich in Mars op een grotere diepte. Vanwege de onzekerheid over de precieze diepte waarop de Marsmantel in de Marskern overgaat is het vooralsnog niet duidelijk of de spinel-perovskiet-overgang ook in de mantel van Mars optreedt, of dat de Marsmantel daar gewoon niet dik genoeg voor is. Men denkt dat, net als de aardmantel, de mantel van Mars langzaam convecteert.

De buitenste laag, de korst, bestaat net als de mantel voornamelijk uit ijzer- en magnesiumsilicaten en is gemiddeld ongeveer 50 km dik, met een maximum dikte van ongeveer 125 km.[48] De aardkorst, die gemiddeld 40 km dik is, heeft verhoudingsgewijs naar de grootte van de twee planeten een drie maal zo kleine dikte. Er is een duidelijk verschil in korstdikte van enkele tientallen kilometers tussen het noordelijk en het zuidelijk halfrond. Hiermee gepaard gaat een hoogteverschil van het oppervlak van gemiddeld enkele kilometers. Dit verschijnsel wordt de dichotomie van Mars genoemd.

De langgerekte magnetische anomalieën in de Marskorst.

 Magnetisch veld

Convectie onder invloed van de afkoeling in de vloeibare buitenkern van de Aarde is de oorzaak van het aardmagnetisch veld. Hoewel Mars waarschijnlijk een gedeeltelijk vloeibare kern heeft, heeft Mars tegenwoordig geen actief magnetisch veld meer. Grote delen van de korst van Mars, met name op het zuidelijk halfrond, zijn echter gemagnetiseerd in langgerekte patronen, die doen denken aan de gestreepte afwisselende magnetisatie van de oceaankorst op Aarde bij de naden tussen aardschollen. Het is mogelijk dat deze magnetisatie op Mars net als op Aarde veroorzaakt werd door omkeringen van een magnetisch veld, dat op Mars later verdween. Het magnetisch veld op Mars zou zijn verdwenen door het grotendeels stollen van de metallische kern van Mars.[49] Volgens sommige onderzoekers zijn de langgerekte patronen bewijs dat er ooit platentektoniek op Mars plaatsvond.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Mars_(planeet)

(**)

De steen ligt in de krater Gale, niet ver van de plaats waar in september 2012 sporen van een oud beekje werden gevonden. Mogelijk is het vroeger een riviermonding of een meer geweest. De locatie is niet zo onherbergzaam als andere plekken op Mars, aldus de NASA.

gaatje

De steen voor hij werd aangeboord

Curiosity boorde het gaatje in een steen die NASA de naam ‘John Klein’ heeft gegeven

De situatie voor- en nadat Curiosity zijn boor aanzwengelde. Foto: NASA / JPL-Caltech / MSSS.

De situatie voor- en nadat Curiosity zijn boor aanzwengelde. Foto: NASA / JPL-Caltech / MSSS.

” The rock is made up of a fine-grained mudstone containing clay minerals, sulfate minerals and other chemicals.”

  1. versteende modder, (en  gips/anhydriet )vind je vaak op aarde in gebieden die ooit nat waren .
  2. Er is allang  bewijs van  water gevonden op mars…..Bevroren water ( sneeuw ? ) zelfs

(1) Bouwstenen. Prima.

Er zijn meer planeten waar je deze stoffen kunt vinden. Nu nog een fossiel

*Bewijs van leefbaarheid. Er word dan ook met geen woord gerept over aannames dat er leven was zelfs als blijkt dat alle vereisten daar zijn.

*Als alles indiceert dat er een leefbare periode was en men kan definiëren wanneer dat ook moet geweest zijn (doel van curiosity) dan pas kan men een onderzoek starten (nieuwe expeditite dus) om gericht op zoek te gaan naar sporen van leven.

*Als er fossiele resten toevallig het pad kruisen van curiosity zal hij dat kunnen ontdekken. Het zou erg  mooi zijn dat er op de hellingen van mount sharp iets bloot ligt  door erosie…. al zijn het  (slechts ) erg   kleine simpele gefossiliseerde organismen.

(2) leven gebaseerd op koolstof en wateroplossingen  (gelijkaardig aan ” aardachtig”  leven   ) …..zelfs wat wij     noemen  kunnen martiaans zijn ?  …

  1.  Het is niet zo gemakkelijk iets zo complex als leven te bouwen op basis van iets anders dan koolwaterstoffen, aangevuld met kleine hoeveelheden andere elementen. Theoretisch zou je koolstof misschien kunnen vervangen door silicium, maar dat komt in het heelal veel minder voor. Niet toevallig zitten de elementen in koolwaterstoffen tamelijk laag in het periodiek systeem, en elementen hoger in het periodiek systeem zijn veel zeldzamer in het heelal. Dus als ik zou gokken dan is het eerste buitenaardse leven dat we tegenkomen chemisch verwant aan ons  aards leven

 

 

 

 

 

Leven op Mars mogelijk’

Inge Loes ten Kate

12-3-2013

Gale CraterZeven maanden na de landen, net op een kwart van de missie, en Curiosity heeft het voor elkaar! Het allereerste boormonster buiten de aarde is gemeten én blijkt meteen de belangrijkste vraag van de missie te beantwoorden! Het lijkt er inderdaad op dat leven op Mars mogelijk was.

Boormonsters
Inmiddels alweer een week of wat geleden heeft Curiosity voor het eerst geboord en inmiddels zijn de eerste resultaten binnen. Het monster is gemeten met twee verschillende instrumenten: CheMin, de röntgendiffractometer die mineralen meet, en SAM, de analytische alleskunner met zijn drie instrumenten die door opwarming vrijgekomen gassen in het monster meet.

Wat wisten we al?
De Gale krater
is uitgezocht als werkgebied van Curiosity op basis van allerlei informatie die we vanuit een baan om Mars al vergaard hebben. De belangrijkste redenen om naar de Gale krater gaan, waren aanwijzingen dat er ooit vloeibaar water is geweest en de aanwezigheid van klei en zwavelhoudende mineralen (sulfaten) aan de voet van Mount Sharp.

We wisten dus al dat we waarschijnlijk sporen van water, sulfaten en kleien zouden vinden. Ook wisten we dat het oppervlak van Mars behoorlijk geoxideerd, verroest eigenlijk, is. Vandaar de rode kleur.

Wat willen we weten?
De grote vraag die Curiosity wil beantwoorden is of er ooit leven mogelijk was in de Gale krater. Om deze vraag te beantwoorden, moet je natuurlijk eerst definiëren waaraan een gebied moet voldoen om leefbaar te zijn. Op aarde hebben we inmiddels leven op de meest onlogische plekken gevonden, dus de definitie is behoorlijk breed.

Om een eerste indicatie te krijgen van de leefbaarheid van een andere planeet wordt daarom gekeken naar de omstandigheden waarin de meest voorkomende vormen van leven zich bevinden. Deze omstandigheden zijn onder andere de aanwezigheid van vloeibaar en bij voorkeur zoet water, een neutrale zuurtegraad (pH=7) en de aanwezigheid van een bron van energie en voedsel.

Boorgruis voor analyseLaatste nieuws!


De reden om te boren waar nu geboord is, in de steen ‘John Klein’, was eigenlijk voornamelijk om het hele boorproces te ijken. Uit de metingen is nu gebleken dat John Klein eigenlijk ontzettend interessant is.

John Klein bestaat uit versteende klei doorsneden met aders die gevormd zijn in water. Deze versteende klei blijkt voor zeker 20% te bestaan uit smectiet, een groep kleimineralen die gevormd worden doordat zoet water met bepaalde mineralen (in dit geval olivijn) reageert.

Het water dat hier ooit heeft gestaan was dus waarschijnlijk zoet, niet zout. Verder zijn er calciumsulfaten gevonden. Deze mineralen laten zien dat de grond hier een redelijk neutrale of hooguit iets basische zuurtegraad heeft.

Op de foto is al duidelijk het kleurverschil te zien tussen het geboorde poeder en de omgeving. De omgeving is rood en het poeder is grijzig. Dit betekent dat alleen het oppervlak van Mars geoxideerd is en dat vlak onder het oppervlak de originele mineralen zijn terug te vinden.

Verder zijn ook tijdens de analyses mineralen in verschillende stadia van oxidatie gevonden. Dit is goed nieuws voor de zoektocht naar organisch materiaal. Organisch materiaal kan namelijk worden afgebroken door oxidatie en het lijkt erop dat dit proces direct onder het oppervlak geen rol speelt.

Het is echter ook goed nieuws voor eventuele microbiologie. Deze verschillende oxidatiestadia zorgen voor een energieverschil tussen het oppervlak en er vlak onder. Hiervan kunnen microben gebruik maken om te kunnen leven.

Chemolithoautotrofen
http://standardsingenomics.org/index.php/sigen/article/view/sigs.2456004/713

Chemolithoautotrofen zijn micro-organismen die voeden met energie die ze uit chemische reacties van anorganisch elementen halen. Deze bacteriën hebben geen licht en geen organisch materiaal nodig als voedsel en zouden hier dus prima kunnen groeien. Uiteraard is er nog niets in deze richting ontdekt en ook kan Curiosity dit soort microben niet meten. Dus dit is enkel ter illustratie van wat er (geweest) zou kunnen zijn.

Wat nu?
Na zeven maanden al het doel bereikt, lijkt het wel. Wat gaan we nu de komende anderhalf jaar doen? Dit zijn pas de eerste resultaten van de eerste boring, dus we zullen voorlopig nog veel meer gelijksoortige metingen moeten doen om deze vindingen te bevestigen. En om meer bewijs te vinden in de vorm van andere mineralen.

En ondertussen gaat de zoektocht naar organisch materiaal ook verder, want dat zou een heel belangrijk puzzelstukje toevoegen.

Vóór die tijd moet het geheugen van Curiosity, dat eind vorige maand haperde, weer op volle sterkte werken, maar dat gaat de goede kant op. Als dat eenmaal werkt, is er weer een maand pauze, want in april staat Mars in conjunctie, dat wil zeggen aan de verkeerde kant van de zon. Hierdoor is de hele maand april geen communicatie mogelijk. Dus pas in mei verwachten we weer een boring te kunnen doen en nieuwe resultaten te krijgen

Mount Gale  ontstond door wind, niet door water

Door: Martine Steenvoort
7/05/13 Bron: Volkskrant.nl

Mount Sharp, gefotografeerd door Curiosity. © reuters.

NASA’s Marsrover Curiosity is momenteel op reis naar Mount Sharp. Lange tijd werd gedacht dat de 5,5 kilometer hoge berg ooit werd gevormd door lagen slib. Maar nu suggereren Amerikaanse wetenschappers in een nieuw onderzoek dat de berg helemaal niet door toedoen van water tot stand kwam, maar door wind.

De onderzoekers van de Princeton University en het California Institute of Technology suggereren dat de berg ontstond doordat stof en zand met de wind mee de krater in werden geblazen. Dat concludeerden ze aan de hand van beelden van ruimtesonde Mars Reconnaissance Orbiter (die het oppervlakte van de planeet in kaart brengt).

Wetenschappers veronderstelden eerder dat zich op de plek van Mount Sharp ooit een groot meer bevond. De berg zou zijn ontstaan doordat lagen slib, afkomstig van de bodem van het meer, zich langzaam opstapelden. Hierdoor was de berg een perfecte onderzoekslocatie voor Curiosity.

De Marsrover onderzoekt namelijk of er ooit leven mogelijk is geweest op de planeet en ( het universeel oplosmiddel )water  is een van de stoffen die leven mogelijk maken.

  • Doelen van Curiosity: (Citaat van: http://en.wikipedia.org/wiki/C…)    …….”The rover’s goals include: investigation of the Martian climate and geology; assessment of whether the selected field site inside Gale Crater has ever offered environmental conditions favorable for microbial life, including investigation of the role of water; and planetary habitability studies in preparation for future human exploration.[11][12]”……..

    Als dan nu ineens blijkt dat in de Gale krater geen/weinig water aanwezig geweest zou zijn, is de uitspraak uit het –-bronartikel– :…..“The quest to determine whether Mars could have at one time supported life might be better directed elsewhere, he (Kevin Lewis) said.”…… beter te begrijpen.

Uit beelden van de    orbiter blijkt   dat de laagjes waar Mount Sharp uit is opgebouwd niet min of meer plat op elkaar liggen. En dat zou men wel verwachten als de sedimenten afkomstig zijn uit een meer. Met behulp van computermodellen tonen de onderzoekers vervolgens aan dat wind wel kan leiden tot de opeenstapeling van  de  laagjes waar Mount Sharp uit is opgebouwd.

Het is niet ondenkbaar dat zich in een soort gracht aan de voet van de berg ooit water bevond, zo benadrukken de onderzoekers. Maar Mount Sharp zelf heeft nooit onder water gestaan, zo schrijven ze in het blad Geology.

“Onze studie sluit het bestaan van meren in de Gale-krater niet uit, maar suggereert dat het grootste deel van het materiaal waaruit Mount Sharp bestaat door wind is afgezet,” vertelt onderzoeker Kevin Lewis. “Elke dag en nacht heb je te maken met deze sterke winden die op en neer bewegen langs de steile hellingen. En nu blijkt dat het heel natuurlijk is dat een berg zoals Mount Sharp zich in een krater zoals de Gale-krater vormt.”

Stijgende lucht
Doordat het oppervlak van de Rode Planeet overdag opwarmt, stijgt er via de randen van de krater lucht omhoog. In de koelere namiddag keert dit proces zich om en daalt deze lucht. Volgens de onderzoekers neemt deze lucht stof en zand mee, die in het midden van de 154 kilometer brede krater belanden.

Wind stroomt 's ochtends langs de hellingen van de krater krater (rode pijlen) en langs de flanken van Mount Sharp omhoog. 's Avonds draait dit scenario zich om. De blauwe pijlen laten variabele windpatronen op de bodem van de krater zien. Ook de landingsplaats van Curiosity staat op de afbeelding aangegeven (X). Afbeelding: NASA / JPL-Caltech / ESA / DLR / FU Berlin / MSSS.

Wind stroomt ‘s ochtends langs de hellingen van de krater krater (rode pijlen) en langs de flanken van Mount Sharp omhoog. ‘s Avonds draait dit scenario zich om. De blauwe pijlen laten variabele windpatronen op de bodem van de krater zien. Ook de landingsplaats van Curiosity staat op de afbeelding aangegeven (X). Afbeelding: NASA / JPL-Caltech / ESA / DLR / FU Berlin / MSSS.

Is Mount Sharp nu niet meer interessant voor NASA? Volgens onderzoeker Lewis wel

“Ook al ontstond Mount Sharp door wind in plaats van water, de berg bevat waarschijnlijk een grote hoeveelheid aan waardevolle geologische – zo niet biologische – gegevens van de geschiedenis van Mars.

Deze uit sedimenten opgebouwde heuvels kunnen ons nog steeds een beeld geven van de historie van het klimaat op Mars. Linksom of rechtsom bouwen we zo een enorm geschiedenisboek op met daarin alle gebeurtenissen die plaatsvonden terwijl dit  eolische sediment hier werd afgezet. Ik denk dat Mount Sharp ons nog steeds een ongelofelijk verhaal te vertellen heeft. Maar het gaat alleen niet over een meer.”

Curiosity landde in augustus op Mars. De Gale krater is de werkplek van de Marswagen. In oktober en november deed de rover onderzoek bij het gebied Rocknest, waar Curiosity zijn eerste grondmonster nam.

In februari boorde Curiosity een gat in een steen. Na analyse bleek dat er in een ver verleden microbieel leven op de planeet mogelijk is geweest. In de steen werden onder andere sporen van zwavel, stikstof, waterstof, fosfor en koolstof gevonden.

Lees ook

 © afp.

© epa.
New analysis suggests wind, not water, formed mound on Mars” – Princeton.edu
°

Raadsel van berg op Mars stilaan ontrafeld

Belga

di 09/12/2014 – 16:33 Michaël Torfs
De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie Nasa heeft een rapport gepubliceerd met een mogelijke verklaring waarom de Marsjeep Curiosity tegen zo’n grote berg aankijkt in de Gale Crater. Mogelijk heerste er op Mars lang geleden een heel vochtig en warm klimaat. Er is zelfs sprake van een oceaan of een grote zee op de Rode Planeet.

De Marsjeep Curiosity arriveerde op Mars in augustus 2012 na een lange reis van 563 miljoen kilometer, die ruim 8 maanden had geduurd. Curiosity landde in de Gale Crater, een grote krater waar in het midden een reusachtige berg van 5.500 meter hoog staat, Mount Sharp (officieel Aeolis Mons, red). Onderzoekers breken zich al een tijd het hoofd waarom die berg daar staat, en nu hebben ze een nieuwe verklaring.

Een specialistenteam bij de Nasa beweert in een nieuw rapport dat de berg eigenlijk een reusachtige massa van sedimentair gesteente is (foto onder) die daar ooit is neergezet door verschillende meren die de krater – met een huidige diameter van 154 kilometer – toen nog vulden (foto boven). Dat proces nam wellicht “tientallen miljoenen jaren” in beslag.

De berg bestaat uit honderden verschillende afzettingslagen. Het gesteente werd er afgezet door meren, rivieren en wind.

Later verdween het water en gingen sterke winden een grote rol spelen. Zij sleten de ruimte rond de voet van de berg, op de bodem van het vroegere meer, uit en creëerden een rondom liggende vlakte waardoor Mount Sharp nog mooier gepolijst werd.

Had Mars ooit een oceaan?

Als die theorie klopt, heeft dat meteen ook grote gevolgen voor de klimaattheorieën over Mars. In de eerste twee miljard jaar moet het klimaat er veel natter geweest zijn dan eerst werd aangenomen. Zo kan het dat er op Mars een uitgesproken nat klimaat heerste, in verschillende cycli met regen en sneeuw. Sommigen gaan verder en zeggen dat er misschien een oceaan bestond op de Rode Planeet.

Een kratermeer zoals op de plaats waar Curiosity is geland, kan immers alleen maar langere tijd bestaan als de omstandigheden op de hele planeet daarvoor goed genoeg waren. “Een meer dat enkele miljoenen jaren overleeft, kan alleen dankzij een zeer vochtige atmosfeer, en dus moet er wellicht ook een groot waterreservoir zoals een oceaan geweest zijn”, zegt Ashwin Vasavada van het Curiosityteam.

Warm klimaat: waarschijnlijk of onwaarschijnlijk?

Deze meest recente ontdekkingen en theorieën voeden opnieuw het oude idee dat er ooit een zee bestond in de noordelijke laaglanden op Mars. Automatisch volgt dan ook de denkpiste dat er ooit een veel warmer klimaat heerste in vroegere tijden, maar daarover houdt Vasavada zich op de vlakte.

“Zelfs met een dikkere atmosfeer van koolstofdioxide en andere gassen zoals water, zwaveldioxide of waterstof, is het moeilijk om aan te tonen dat dit voldoende was om de algemene temperatuur op Mars voldoende te laten stijgen. Anderzijds, als dat niet zo was, komt het erop neer dat welke vloeistof dan ook heel snel bevroor.

“De warme-klimaattheorie met de dikkere atmosfeer die de algemene temperatuur boven het nulpunt tilde is een radicale uitleg. Vooralsnog weten we nog niet hoe de atmosfeer dat zou kunnen hebben gedaan.” Mogelijk kwam de warmte niet direct van het klimaat zelf, maar vanuit de buik van de planeet.

http://www.scientias.nl/curiosity-ontdekt-dat-marskrater-ooit-langdurig-water-bevatte/108026
Curiosity ziet verschillende gesteentelagen opdoemen die hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt zijn door afzettingen van een meer. Afbeelding: NASA / JPL-Caltech / MSSS.

Curiosity ziet verschillende gesteentelagen opdoemen die hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt zijn door afzettingen van een meer. Afbeelding: NASA / JPL-Caltech / MSSS.

Bronmateriaal:

NASA’s Curiosity Rover Finds Clues to How Water Helped Shape Martian Landscape” – NASA.gov
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door NASA / JPL-Caltech / ESA / DLR / FU Berlin / MSSS.

°

NASA vindt organische moleculen op MarsNASA

di 16/12/2014 –  Jos De Greef
De Amerikaanse Marsjeep Curiosity heeft organische moleculen gevonden op de rode planeet.
Dat gebeurde in de krater Gale die ooit onder water zou gestaan hebben.
Bovendien zijn ook sporen van methaangas waargenomen in de atmosfeer.

De bevindingen van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA zijn gepubliceerd in het weekblad Science en worden voorgesteld op de American Geophysical Union Conference.

Belga

Sinds augustus 2012 rijdt de jeep Curiosity rond in Gale, een impactkrater met een diameter van ongeveer 154 kilometer.

Eerder deze maand maakte de NASA  al  bekend dat die krater wellicht ooit gevuld was met water en dat er sedimenten waren afgezet.

Nu pakt de NASA uit met een dubbele ontdekking.

(1)Enerzijds heeft Curiosity organische moleculen -dus verbindingen  met (minstens )zuurstof , waterstof  en  koolstof- ontdekt in een rots op de bodem van de krater Gale.

(2) Anderzijds heeft het tuig nu ook methaangas ontdekt in de atmosfeer van Mars.

Verder onderzoek moet nu uitwijzen of zowel het organisch materiaal als het methaangas geproduceerd zijn door oud of huidig leven op Mars of het gevolg zijn van geochemische processen.

 

 

–Dat er op Mars een kleine hoeveelheid methaan aanwezig is, was al bekend. Het ging echter over zo’n kleine gehaltes dat dat niet echt als een aanwijzing voor leven werd beschouwd. De wetenschappers van NASA die zich met Curiosity bezighouden meldden vandaag echter dat de dure robot – goed voor zo’n 2,5 miljard dollar – een piek kon opmeten.

De wetenschappers hebben geen enkel idee waar het methaan vandaan komt, maar het zou wel eens kunnen wijzen op het bestaan van levende organismen op de rode planeet. De meest logische verklaring voor de aanwezigheid van methaan is immers dat het werd aangemaakt door bacteriën…De wetenschappers baseren zich voor hun vaststelling dat methaan op regelmatige basis op de Rode Planeet wordt uitgestoten, op meer dan twintig maanden van informatieverwerking. Curiosity stelde de methaan  uitstoting vast in de krater van Gale,

Chemicaliën
De NASA meldde ook dat Curiosity verschillende Martiaanse chemicaliën heeft ontdekt in het poeder dat de robot uitboorde uit de Cumberland-rots.// een rots die onder het water van  de  (opeenvolgende )meren van de gale krater  lag ( of werd afgezet ) 

Het poeder dat Curiosity vorig jaar al uit het Marsoppervlak boorde.

© reuters.

 

Het gaat om de eerste definitieve ontdekking van organische elementen in het Marsoppervlak. Het is wel niet duidelijk of die organismen zich op Mars zelf hebben gevormd of er gekomen zijn door een meteorietinslag.

Organische moleculen zijn GEEN  bewijs van leven op Mars. Maar ze zijn op aarde wel de bouwstenen van alle leven en hun aanwezigheid wordt dan ook algemeen beschouwd als een absolute voorwaarde voor op  koolstof gebaseerd leven op een planeet  als  Mars.Het is en blijft  dus    een interessante vondst. Het bewijst namelijk dat Mars beschikt over één van de ingrediënten van leven.

Een ander – minstens zo belangrijk – ingrediënt bestaat uit de juiste omstandigheden.

Op dit moment is Mars niet geschikt voor leven zoals wij dat kennen. Maar er is bewijs dat dat in het verleden anders was. Miljarden jaren geleden zou de temperatuur op de rode planeet een stuk aangenamer zijn geweest en moeten er zelfs meren en rivieren op het oppervlak te vinden zijn geweest.

“We denken dat het leven op aarde zo’n 3,8 miljard jaar geleden begon en onze resultaten laten zien dat plaatsen zoals Mars rond die tijd in dezelfde omstandigheden verkeerde: er was vloeibaar water, een aangename temperatuur en organisch materiaal,” vertelt onderzoeker Caroline Freissinet. “Dus als het leven op aarde onder deze omstandigheden ontstond, waarom zou dat dan ook op Mars niet gebeurd kunnen zijn?”

De organische moleculen die door Curiosity op Mars zijn aangetroffen bevatten ook chlooratomen.

Onder de moleculen bevinden zich onder meer chloorbenzeen, dichloorethaan en dichloorpropaan.

Chloorbenzeen komt het meest overvloedig voor met concentraties tussen de 150 en 300 deeltjes per miljard.

Chloorbenzeen komt van nature niet op aarde voor, maar wordt gebruikt om bijvoorbeeld verf en pesticiden te maken.

Dichloorpropaan treffen we op aarde in verfafbijtmiddelen aan en wordt als kankerverwekkend beschouwd.

Het is mogelijk dat deze chloorbevattende organische moleculen daadwerkelijk in de gesteenten op Mars voorkomen, maar het is volgens de onderzoekers waarschijnlijker dat in de gesteenten andere organische moleculen zaten en dat de chloor ontstond door reacties in Curiosity zelf toen de verzamelde monsters voor onderzoek werden opgewarmd.

Koolstof – aangetroffen in de organische moleculen – kent volgens de onderzoekers zeer waarschijnlijk wel een Martiaanse oorsprong.

Bronmateriaal: “NASA Goddard Instrument Makes First Detection of Organic Matter on Mars” – NASA.gov

http://www.scientias.nl/curiosity-ontdekt-bouwstenen-voor-leven-op-mars/108261

°

De wetenschap kan vandaag  nog steeds  geen  sluitende  bewijzen (buiten elke redelijke twijfel) voorleggen maar wetenschappers  zijn  wel op de goede weg om de vraag of er al dan niet leven is(was) op Mars, op te lossen …

°

Mogelijk sporen van biologische activiteit ontdekt in Marsmeteoriet

marsmeteoriet

Was er ooit leven op Mars? Of is het er misschien nog steeds?

Nieuw onderzoek suggereert nu dat leven op Mars waarschijnlijker is dan gedacht;in een Marsmeteoriet zijn sporen van mogelijke biologische activiteit op de rode planeet ontdekt.

In juli 2011 landde een meteoriet – afkomstig van Mars – in de Marokkaanse woestijn. Uit nader onderzoek bleek dat de steen verschillende breuken telde die gevuld waren met koolstof bevattende materie. Verschillende onderzoeksteams hebben al aangetoond dat de koolstof organisch is.

Maar waar de koolstof exact vandaan kwam? Dat bleef de vraag. Een internationaal team van onderzoekers heeft zich nu in dat vraagstuk vastgebeten en stelt dat koolstof in de breuken werd afgezet toen de steen zich nog op Mars bevond en omringd werd door vloeistoffen die rijk waren aan organisch materiaal met een biologische oorsprong.

“TOT IEMAND MET EEN ANDER, OVERTUIGENDER SCENARIO KOMT, KUNNEN WE AANNEMEN DAT LEVEN OP MARS BESTOND”

Afkomstig van Mars    (1) 
De onderzoekers analyseerden het materiaal in de breuken en kunnen allereerst uitsluiten dat de koolstof afkomstig is van de aarde; de koolstof werd voordat de steen Mars verliet in de breuken afgezet. Bovendien komen ze met een bron voor de koolstof op de proppen. Ze stellen dat een meteorietinslag op Mars ervoor zorgde dat de steen breuken opliep en net onder het oppervlak van Mars begraven werd. Vloeistoffen met daarin organisch materiaal met een biologische oorsprong kwamen in aanraking met de steen en zetten het koolstof bevattende materiaal in de breuken van de steen af (zie ook het filmpje hieronder). Het hele scenario is gebaseerd op de aanwezigheid van leven op Mars, in ieder geval in het verleden. “Tot iemand met een ander, overtuigender scenario komt, kunnen we aannemen dat leven op Mars bestond,” zo stellen de onderzoekers.

 

 

 

Koolstofisotopen
Het is niet voor het eerst dat onderzoekers zich over deze meteoriet buigen. Eerder stelden wetenschappers al dat koolstof in de breuken het resultaat was van kristallisatie van magma. Maar volgens de onderzoekers is het scenario dat zij in hun nieuwe onderzoek presenteren – met de organische materie bevattende vloeistoffen – veel aannemelijker. Ze trekken die conclusie onder meer op basis van koolstofisotopen: de manier waarop koolstof-13 zich verhoudt tot koolstof-12. De verhouding komt bijvoorbeeld keurig overeen met de verhouding tussen deze koolstofisotopen in aards kool (dat een biologische oorsprong heeft).

“Tot op heden is er geen enkele theorie die wij overtuigender vinden,”

zo stelt onderzoeker Philippe Gillet wanneer hij het over de theorie heeft die stelt dat de koolstof in de breuken van de meteoriet waarschijnlijk een biologische oorsprong heeft. Tegelijkertijd is hij ook voorzichtig.

“Stellen dat we het zeker weten is onverstandig, zeker als het om zo’n gevoelig onderwerp gaat.”

Hij is er zich ook zeker van bewust dat er wellicht andere studies gaan volgen die zijn onderzoeksresultaten tegen spreken.

“Maar onze conclusies zijn wel van zo’n aard dat ze het debat over biologische activiteit op Mars – in het verleden – in ieder geval zullen aanzwengelen.”

 

Bronmateriaal:

Traces of possible Martian biological activity inside a meteorite” – EPFL.ch
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door © Alain Herzog / EPFL.

 

http://www.sciencedaily.com/releases/2012/10/121011141439.htm

 

H. Chennaoui Aoudjehane, G. Avice, J.-A. Barrat, O. Boudouma, G. Chen, M. J .M. Duke, I. A. Franchi, J. Gattacecca, M. M. Grady, R. C. Greenwood, C. D. K. Herd, R. Hewins, A. Jambon, B. Marty, P. Rochette, C. L Smith, V. Sautter, A. Verchovsky, P. Weber, and B. Zanda. Tissint Martian Meteorite: A Fresh Look at the Interior, Surface, and Atmosphere of Mars. Science, 11 October 2012 DOI: 10.1126/science.1224514

Fig. 1

The Natural History Museum (London) stone. This 1.1-kg stone (BM.2012,M1) exhibits a black fusion crust with glossy olivines. The olivine macrocrysts (pale green) and the numerous black glass pockets and veins are characteristics of this shergottite. The scale is in centimeters.

 

°

(1)

  • WAAROM KOMT DiE  METEORIET   VAN MARS ?

De Aarde is de derde “rocky planet” en Mars de vierde. Globaal kan je stellen dat brokstukken die van Mercurius of Venus afkomen, door b.v. een inslag, zich richting de Zon zullen bewegen. Die heeft de grootste aantrekkingskracht/massa. Mars brokstukken kunnen onderweg richting de Zon natuurlijk wel op Aarde crashen.

Dan, de overige 4 planeten zijn 2 gasreuzen en twee ijsreuzen. Daar kunnen moeilijk brokken steen vanaf slaan want zwaardere elementen komen alleen in hun kern voor (als dat al zo is). En als het een brok ijs zou zijn van Neptunes of Uranus, dan is er altijd nog de goalkeeper Jupiter die er als stofzuiger tussen zit (tussen ons en die ijsreuzen).

De eerste meteoriet van buiten ons zonnestelsel moet nog gevonden worden. Wat natuurlijk niet uitsluit dat die niet kunnen bestaan. Men gaat er van uit dat een exo-zonnestelsel-meteoriet onmiskenbaar zal zjn vanwege diens samenstelling.

De samenstelling van een metoriet is goed te matchen met de samenstelling van de overige lichamen in ons zonnestelsel. En helemaal als er gasbelletjes zijn ingesloten, die perfect blijken te matchen met de atmosfeer van Mars. Ook op die wijze hebben ze Mars-metrorieten kunnen indentificeren.

De kans op een meteroriet van Mars (of onze maan) is het grootst vergeleken met de rest van de opties.

 

http://meteorite.museums.ualberta.ca/browseresults.php?txt=2

Northwest Africa 1068


Morocco //Olivine-phyric shergottite; single individual fragment showing desert weathering on the exterior.

Northwest Africa 5789


Morocco //Olivine-phyric shergottite, primitive.

Jiddat al Harasis 479


Oman 2008
Dar al Gani 1037


Libya 1999

Dar al Gani 1037


Libya 1999

Dar al Gani 1037


Libya 1999
Dar al Gani 1037


Libya 1999

Northwest Africa 5790


Morocco: Erfoud 2009

Northwest Africa 2737


Morocco 2000

 °

°

Tales from a Martian rock: New chemical analysis of ancient Martian meteorite provides clues to planet’s history of habitability

°
December 22, 2014
University of California – San Diego
°
Summary:
A new analysis of a Martian rock that meteorite hunters plucked from an Antarctic ice field 30 years ago this month reveals a record of the planet’s climate billions of years ago, back when water likely washed across its surface and any life that ever formed there might have emerged.
°
Robina Shaheen, Paul B. Niles, Kenneth Chong, Catherine M. Corrigan, and Mark H. Thiemens. Carbonate formation events in ALH 84001 trace the evolution of the Martian atmosphere. PNAS, December 22, 2014 DOI:10.1073/pnas.1315615112
°
141222165037-large
The surface of Mars was once wet, but no water flows there now. UC San Diego chemists and others took a close look at meteorite that may have been blasted from this huge rift across the planet’s surface. The image is a composite of hundreds of photos taken by NASA’s Viking missions in the 1970s. Credit: USGS, NASA.
 °

Ook Europa gaat zoeken naar leven op Mars

Na de Amerikanen gaan ook Europa en Rusland zoeken naar sporen van leven op Mars. Samen sturen ze in 2018 een onbemand karretje naar de rode planeet.

14 maart 2013

De verkenner zal gaten van 2 meter diep boren in het oppervlak, op zoek naar antwoorden op de vraag of er ooit leven op Mars is geweest en heel misschien nog steeds is.

De ruimtevaartorganisaties ESA (Europa) en Roskosmos (Rusland) hebben donderdag een contract voor de missie ExoMars ondertekend. In 2016 is er een proefvlucht. Europa en Rusland willen daarbij de technieken voor de reis naar en de landing op Mars testen.

Ook wordt er dan een satelliet in een baan rond Mars gebracht. Die gaat meten hoeveel gassen zoals methaan er in de dampkring van de planeet zijn. Methaan kan van vulkanen komen, maar ook van microben, minieme organismen die mogelijk onder het Marsoppervlak leven.

Rusland levert de raketten voor de beide vluchten naar Mars.

Europa ontwikkelt de satelliet en de lander die in 2016 naar Mars gaan en de verkenner die in 2018 gaat rondrijden.// 14 Europese landen doen  mee  aan de missie.

De ESA werkte tot nu toe samen met de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA, maar die stapte vorig jaar uit het project. De NASA heeft   nml al enkele robot-verkenners op Mars rondrijden.

Flinke Marskrater lijkt ooit gevuld te zijn geweest met water

 21 januari 2013 3

krater

Wetenschappers hebben op Mars een krater gevonden waarin zich waarschijnlijk ooit een meer bevond. De krater is aardig diep en lang geleden zou er grondwater in gestroomd zijn.

Onderzoekers trekken die conclusie nadat ze de krater met behulp van NASA’s Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) bestudeerden. De krater heeft een diameter van ongeveer 92 kilometer en is 2,2 kilometer diep. Op de bodem van de krater vonden onderzoekers onder meer carbonaat- en kleimoleculen die alleen in de aanwezigheid van water kunnen zijn ontstaan.

Grondwater
De krater beschikt niet over kanalen die water in de krater konden brengen. Dat suggereert dat het meer gevuld was met grondwater, zo schrijven de onderzoekers in het blad Nature Geoscience. “Al met al voorzien de observaties in de McLauglin-krater ons van het beste bewijs dat carbonaten in een meer ontstonden en dus niet van buitenaf in de krater zijn beland,” stelt onderzoeker Joseph Michalski.

Verschillende lagen op de bodem van de krater laten gesteenten zien die mineralen bevatten die alleen in de aanwezigheid van water kunnen zijn ontstaan. Afbeelding: NASA / JPL-Caltech / University of Arizona.

Verschillende lagen op de bodem van de krater laten gesteenten zien die mineralen bevatten die alleen in de aanwezigheid van water kunnen zijn ontstaan. Afbeelding: NASA / JPL-Caltech / University of Arizona.

Vloeistof
Uit eerder onderzoek was al gebleken dat rotsen onder het Marsoppervlak, die door een meteorietinslag bloot waren komen te liggen, al vroeg in de geschiedenis van Mars van uiterlijk veranderd waren, waarschijnlijk door toedoen van hydrothermale vloeistoffen. “Deze vloeistoffen die gevangen zaten onder het oppervlak kunnen in diepe bassins, zoals de McLauglin-krater regelmatig door het oppervlak zijn gebroken,” merkt Michalski op.

Nu meer bewijs gevonden is dat zich onder het oppervlak van Mars ooit vloeistoffen bevonden, rijst natuurlijk de vraag hoe de omstandigheden daar onder het oppervlak waren. Kon hier leven ontstaan of in stand blijven?

“Dit nieuwe onderzoek en andere studies laten een steeds complexer Mars zien,” stelt onderzoeker Rick Zurek.

“En tonen aan dat sommige gebieden ons beter dan andere gebieden wellicht meer kunnen vertellen over leven (op Mars, red.).”

Bronmateriaal:
Martian Crater Once May Have Held Groundwater-Fed Lake” – NASA.gov
De afbeelding bovenaan dit artikel is gemaakt door High Resolution Stereo Camera (HRSC) / Mars Express / Freie Universität Berlin.

Overtuigend bewijs gevonden dat Mars ooit rivieren bezat

 31 mei 2013  32

stenen

Marsrover Curiosity heeft overtuigend bewijs gevonden dat er ooit rivieren op Mars stroomden. Het wijst erop dat de rode planeet ooit niet zo koud en droog was als nu en vroeger misschien zelfs wel over de ideale omstandigheden voor leven beschikte.

Dat schrijven wetenschappers in het blad Science. Het is niet voor het eerst dat bewijs voor stromend water op Mars wordt gevonden. Eerder lieten satellietbeelden van de planeet al zien dat Mars over een netwerk van kanalen beschikte. Maar dat was geen hard bewijs voor de aanwezigheid van water: de kanalen konden ook wel eens ontstaan zijn door lava. Een analyse van enkele stenen op Mars toont nu echter op overtuigende wijze aan dat de rode planeet ooit rivieren en stroompjes bezat.

Stenen
De onderzoekers bestudeerden stenen die Marsrover Curiosity fotografeerde. De camera’s van Curiosity legden de stenen in kleur vast en beschikken over filters waarmee bepaalde golflengtes licht geïsoleerd kunnen worden, waardoor een foto ons ook meer kan vertellen over de mineralen die op het oppervlak van de planeet te vinden zijn.

Afbeelding: NASA.

Afbeelding: NASA.

Ronde steentjes
Eén van de stenen die Curiosity fotografeerde, ziet u hiernaast. De steen bestaat uit verschillende ronde stenen. Die vorm is interessant. De stenen zijn namelijk zo rond geworden door middel van erosie. Ze erodeerden terwijl ze door stromend water werden meegevoerd. De grootte en oriëntatie van de ronde stenen wijst erop dat ze door één of meer ondiepe, snelstromende rivier(en) zijn meegevoerd. “Deze stenen wijzen erop dat Mars in het verleden warmer was en nat genoeg was om water vele kilometers over het oppervlak van Mars te laten stromen,” stelt onderzoeker Linda Kah.

De rivier
Een verdere analyse van de ronde stenen wijst erop dat deze zeker enkele kilometers door water werden verplaatst. De rivier waarin dat gebeurde, zou minder dan een meter diep zijn geweest. Het water stroomde met een snelheid van zo’n 0,2 tot 0,75 meter per seconde.

De vondst is belangrijk, omdat deze mogelijk ook antwoord geeft op één van de prangende vragen die Mars omringt: was er ooit leven mogelijk op de rode planeet? “Een lange, stromende rivier kan een bewoonbaar gebied zijn,” stelt onderzoeker John Grotzinger. Marswagentje Curiosity heeft de opdracht gekregen om gebieden die bewoonbaar waren en geschikt waren voor de evolutie van leven op te sporen. Toch zal het wagentje zijn reisplan op basis van deze vondst niet aanpassen en dus niet langer bij deze bewijzen stil blijven staan. “Dit gebied is niet de beste plaats om op zoek te gaan naar bewaard gebleven organisch materiaal. Daarom gaan we gewoon (zoals gepland, red.) naar Mount Sharp.” Maar dat wil niet zeggen dat we deze gevonden bewijzen dan maar moeten vergeten. “We hebben ons eerste mogelijk bewoonbare gebied ontdekt.”

Bronmateriaal:
Mars Curiosity Rover Provides Strong Evidence for Flowing Water” – UTK.edu
NASA Rover Finds Old Streambed On Martian Surface” – NASA.gov
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door NASA / JPL-Caltech / MSSS.

zie ook een ouder artikel (2012) over hetzelfde onderwerp :

 http://www.scientias.nl/curiosity-vindt-bewijs-voor-stromende-rivier-op-mars/72924

 

 

kommentaren : 

2012

1) //Update from Curiosity: Gale Crater might be drier than expected        

http://phys.org/news/2012-09-curiosity-gale-crater-drier.htm

2) Er is  bijna  zoveel geweten over Mars als over onze eigenste planeet : Temps, windsnelheden, geo en vulkanologie, waar en zelfs hoeveel ijswater-grondwater-ijs, zandduinen ….

Although the Martian atmosphere is very thin, it is capable of high velocities, driven by temperature differences between sunny and dark areas, and winter and summer regions. Those winds produce many effects. Aside from the extensive erosional features shown just below and at Erosional Features on Mars, winds raise dust devils, dust storms which can cover the entire planet with an impenetrable veil, and create sand dunes and ripples, wind shadows and other features. Pictures of such features are shown below.
http://cseligman.com/text/plan…

Climate of Mars
http://en.wikipedia.org/wiki/C…

http://quest.nasa.gov/aero/pla…

 

Het wil niet zeggen omdat Mars een dunne (zelfs blauwe ) atmosfeer heeft dat dan ook nog eens zo lek als een zift is, er daarom geen wolken mogelijk zijn, laat staan geen wind.
Behalve tijdens en enige tijd na een flinke zandstorm die trouwens flinke wind snelheden kunnen behalen, kleurt de atmosfeer licht tot donker rood-bruin.
Er zijn verschillende temperaturen : Mars heeft ook polen en seizoenen, alles is aanwezig voor stevige winden.
De meeste Marse duinen zijn net als op Aarde ontstaan door wind, net zoals de meeste rotsen en rots formaties, kuilen en kraterranden aangetast zijn door de wind.
En eigenlijk mag ik niet zeggen de wind, want het is in feite een combinatie van zand-grond en wind.
Op Aarde komt daar ook nog eens het water bij, maar op Mars heeft het al voor een paar honderd miljoen tot een paar miljard jaar niet meer geregend.

De meeste sporen van eventueel water boven grond, zijn daarom in de loop der miljarden jaren nagenoeg weggeveegd, door wind-zand en jawel grondverschuivingen-erosie.
Grondverschuivingen kunnen zover ik weet veroorzaakt worden door uitdroging, zand, wind en water erosie.

Ik zeg ook niet dat er geen water-ijs in de krater aanwezig zou zijn, want dat is er weldeglijk al is het diep onder de grond.
Dan is uiteraard de logische conclusie dat daar ooit water is geweest, maar nog niet op de plek of de hoeveelheid waar ze in het huidige artikel mee langs komen, want dat kan ook nog steeds een andere reden hebben.

 

2013 …

(1) Oh ja, en dan is er nog …

Gamma-Ray Evidence Suggests Ancient Mars Had Massive Oceans

“Results from Mars Odyssey and other spacecraft suggest that past watery conditions likely leached, transported and concentrated such elements as potassium, thorium and iron, Dohm said.

“The regions below and above the two shoreline boundaries are like cookie cutouts that can be compared to the regions above the boundaries, as well as the total region.”

The younger, inner shoreline is evidence that an ocean about 10 times the size of the Mediterranean Sea, or about the size of North America, existed on the northern plains of Mars a few billion years ago.

The larger, more ancient shoreline that covered a third of Mars held an ocean about 20 times the size of the Mediterranean, the researchers estimate.

Sporen van oude oceaan ontdekt op Mars

07 februari 2012  3

Een ruimtesonde heeft op Mars overtuigende sporen gevonden die erop wijzen dat zich op de planeet ooit een oceaan bevond.

Eerder troffen de onderzoekers op Mars al resten aan die deden denken aan een kustlijn. Binnen die kustlijnen heeft de Mars Express – een ruimtesonde van ESA – nu sedimenten gevonden die erop wijzen dat zich hier ooit daadwerkelijk een oceaan bevond.

Versterken
Wetenschappers vermoeden al langer dat Mars ooit oceanen bezat, maar de bewijzen die daarvoor werden aangedragen zijn niet zo overtuigend. Deze nieuwe ontdekking van de Mars Express versterkt de bewijzen en doet toch vermoeden dat de wetenschappers het bij het juiste eind hebben.

Twee oceanen

Wetenschappers vermoeden dat Mars twee oceanen heeft gehad. De ene ontstond vier miljard jaar geleden toen het veel warmer was op Mars. De andere oceaan ontstond zo’n drie miljard jaar geleden door een inslag. De inslag zorgde ervoor dat ijs smolt en zo ontstonden riviertjes die allemaal leidden naar lager gelegen delen op Mars. Daar ontstond een oceaan.

Sediment
De sedimenten die de Mars Expressaantrof, bevinden zich op een diepte van zo’n zestig tot tachtig meter onder het oppervlak van Mars. Ze hebben een beperkte dichtheid. Dat wijst erop dat het materiaal door water geërodeerd en meegevoerd is. “We interpreteren deze als afzettingssedimenten met mogelijk ijs,” vertelt onderzoeker Jérémie Mouginot.

Kort
De oceaan was waarschijnlijk maar een kort leven beschoren. Binnen een miljoen jaar bevroor het water weer of verdampte het. De kans dat de oceaan het ontstaan van leven bevorderde, is dan ook klein. Daarvoor was deze er te kort, zo concluderen de onderzoekers. Hun werk staat in schril contrast met een eerdere studie waaruit bleek dat vloeibaar water nog veel korter op Mars stroomde. Wetenschappers concludeerden onlangs namelijk nog dat er vanaf het ontstaan van Mars slechts hooguit 5000 jaar op rij vloeibaar water op de planeet zou zijn voorgekomen.

Desalniettemin kunnen wetenschappers deze kwestie nu verder gaan onderzoeken. Want deze nieuwste constatering brengt weer nieuwe vraagstukken met zich mee. Bijvoorbeeld: waar is het water dat ooit zo rijkelijk op Mars voorkwam nu precies gebleven?

Bronmateriaal:
ESA’s Mars Express radar gives strong evidence for former Mars ocean” – ESA.int
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door ESA / C. Carreau.

Over tsjok45
Gepensioneerd . Improviserend jazzmuzikant . Instant composer. Jamsession fanaat Gentenaar in hart en nieren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: