CNIDARIA


___________________________________________________________________

Trefwoorden ;  

___________________________________________________________________

LINKS 

http://www.deepseawaters.com/jelly-fish.htm

___________________________________________________________________

KWALLEN

Kwallenplaag ?  ( zie update
1.- Steeds meer gigantische kwallen in Japan
2.- PINGUIN WORDT VERVANGEN door de kwal ?
3.- Nieuwe soort kwal
4.- Invasie van kwallen maakt einde aan zalmkweek
5- Kwallen rukken op
6.- Dodelijke dooskwal
7.-Oorzaken bekend
8.- Kwallenplaag Middellandse Zee door overbevissing
9.- Kwallenplaag voor de kusten van Mallorca
10.- Kamkwallen

11.- FOSSIL RECORD
-Primitive Archisaccophyllia Chengjiang Sea Anemone Pair /Archisaccophyllia kunmingensis
-Ordovician Cnidarian Fossils
-FOSSIEL KORAAL

_____________________________________________________________ 

LINKS = 

(INTERNET )

EVO-DEVO : DEVELOPMENT OF CNIDARIA

http://www.plosbiology.org/article/info%3Adoi%2F10.1371%2Fjournal.pbio.1001484?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+plosbiology%2FNewArticles+(Ambra+-+Biology+New+Articles)

http://www.sciencedaily.com/releases/2013/02/130220084436.htm?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+sciencedaily+(ScienceDaily%3A+Latest+Science+News)

http://medienportal.univie.ac.at/presse/aktuelle-pressemeldungen/detailansicht/artikel/the-brainless-origin-of-our-head/

http://www.evodevojournal.com/content/3/1/3

https://groups.google.com/forum/?fromgroups#!topic/talk.origins/9I-jX9CwIw4

(FILES OP DIT BLOG  )

2008_GondwanaRes%2014_175_182[1]  <pdf

Documenten /beeldmateriaal (klik op de WP links en op de links in het nieuwe venster : het zijn grote files het duurt dus een poosje voor ze openen )

Fossil CNIDARIA overzicht  <WP file

extante kwallen <WP file

(BEELDMATERIAAL LINKS )

Photo: A floating, bell-shaped jellyfish and a bright blue fish National Geographics gallery   Jellyfish

http://ocean.nationalgeographic.com/ocean/photos/ocean-jellyfish/

(klik voor vergrotingen  op de  foto’s )

kwallen  jellyfish-chrysaora-colorata-photo-by-sanjay-acharya

Jellyfish-chrysaora-colorata-photo-by-sanjay-acharya.jpg

http://www.jellyfishfacts.net/jellyfish-species-list.html

 jellyfish4

1.- Steeds meer gigantische kwallen in Japan

Caroline Hoek  10 maart  2011

gigakwal

Japanse-reuzenkwallen jelly3

De grootste wegen meer dan 200 kilo en hebben een diameter van zo’n twee meter: 

Nemopilemanomurai. De gigantische kwallen komen jaarlijks met miljoenen tegelijk naar Japan zetten en hun aantal neemt toe.

548247_138284679659703_867079178_n

Lions Mane Jellyfish, the largest jellyfish in the world! They have been swimming in arctic waters since before the dinosaurs (over 650 million years ago) and are among some of the oldest surviving species in the world.

nomura-jellyfish-1

Wetenschapper Shin-ichi Uye verdiepte zich in de bijzondere beesten.

Het begon in 2002 echt op te vallen: duizenden en duizenden gigantische kwallen trokken ‘s zomers naar de Japanse Zee. Hun aantallen zijn net als hun omvang gigantisch en gooien zelfs de visserij in het gebied overhoop.

Bovenstaande foto is gemaakt door Yomiuri Shimbun (via Livescience.com).

China
Lang was onduidelijk waar de kwallen vandaan kwamen, maar Uye denkt het nu te weten. De dieren worden in de kustwateren van China geboren en laten zich meevoeren door de stroming richting de Japanse Zee. Onderweg groeien ze uit tot gigantische bakbeesten.

Water
Uye stelt bovendien dat de dieren steeds vaker voorkomen. Waarom is niet helemaal duidelijk, maar alles wijst erop dat de veranderingen in het water hun steentje bijdragen. Het land dat de wateren omsluit, wordt bewoond door miljoenen mensen die stuk voor stuk een grote stempel drukken op het water: de kwaliteit gaat hard achteruit. Bijvoorbeeld door overbevissing. De kwallen profiteren daarvan: hun ‘tegenstanders’ worden opgevist. Daarnaast belandt er ook steeds meer viezigheid in het water: plankton profiteert daarvan. En de kwal eet plankton.

Opwarming
Daarnaast warmt het water ook nog eens op. Om te kijken welke invloed dat warme water op de kwallen heeft, zette Uye enkele proeven op in het laboratorium. De kwallen komen als larven ter wereld en kunnen zich totdat ze volwassen kwallen zijn aseksueel voortplanten. Het warmere water bleek dat hele proces een boost te geven: de dieren produceerden meer nageslacht en werden daarna ook een stuk sneller volwassen. Dat verklaart waarom de dieren in aantal toenemen: de wateren bij Japan en China zijn de afgelopen 25 jaar iets meer dan één graad Celsius warmer geworden.

Dammetje hier, dammetje daar
Ook de bouwdrift van de Chinezen komt de kwallen ten goede. Er worden steeds meer dammen aangelegd en kwallen vinden dat ongetwijfeld prettig: als jongen moeten ze zich aan harde oppervlakken vastmaken om in leven te blijven. Door de dammen verandert ook de samenstelling van het water en ook daar blijken de kwallen baat bij te hebben.

Vissers
Waarschijnlijk zijn er nog meer (lokale) factoren die bijdragen aan de ontwikkeling van de kwallen. Vaststaat dat de dieren op dit moment de wind in de zeilen hebben. Vissers zijn er niet blij mee. Zij vangen regelmatig grote kwallen die de netten kapotmaken of de vissen die ook in het net zitten, steken. Deze vissen zijn dan niet meer geschikt voor consumptie. Ook hebben kwallen er wel eens voor gezorgd dat een boot kapseisde.

Onderzoeker Uye is zich bewust van de gevaren van de kwallen en heeft daarom op basis van zijn studies een nieuw alarmsysteem ontwikkeld. De jonge kwallen worden zorgvuldig in de gaten gehouden en met behulp van wiskundige modellen kan voorspeld worden wanneer ze de Japanse Zee binnenkomen. Het moet met het systeem mogelijk zijn om zelfs drie maanden van tevoren te voorspellen wanneer de kwallen komen. Dat geeft vissers de tijd om zich op de komst van de kwallen voor te bereiden, maar is natuurlijk nog geen oplossing voor dit letterlijk groeiende probleem.

_____________________________________________________________________________________________

2. – PINGUIN WORDT VERVANGEN door de kwal  ?

 Caroline Hoek op 19 februari 2010

Warmere temperaturen in de oceanen rondom Antarctica zorgen ervoor dat pinguïns binnenkort wel eens vervangen kunnen worden door kwallen. Dat concluderen wetenschappers. Het smeltende ijs zorgt ervoor dat het aantal garnalen – het favoriete hapje van de pinguïn – afneemt.

De kleine garnaaltjes worden vervangen door kleinere schelpdiertjes: eenoogkreeftjes. Deze diertjes zijn slechts een halve centimeter lang en zijn veel te klein om door pinguïns te worden waargenomen. Ze zijn echter een ideaal gerecht voor kwallen en vergelijkbare roofdieren met tentakels.

Volgens bioloog Huw Griffiths kan het wel eens voor grote veranderingen op de zuidpool gaan zorgen. “De zeedieren hebben er miljoenen jaren over gedaan om zich aan te passen aan de vorst en de stabiele omstandigheden van de Antarctische wateren en ze zijn heel gevoelig voor veranderingen. De wateren rondom de pool hebben een grote biodiversiteit. Maar als soorten niet in staat zijn om zich te verplaatsen of aan te passen aan de nieuwe omstandigheden dan kunnen ze uiteindelijk uitsterven.”

“Eenoogkreeftjes zijn 120 keer kleiner dan garnalen waardoor het onvermijdelijk alle soorten die er door gevoed worden, gaat beïnvloeden. Pinguïns, zeevogels en walvissen zijn allemaal gewend om grote hoeveelheden prooi te pakken. Maar kwallen halen hun voedsel uit kleinere prooien en zal het beter doen in dit warmere klimaat.”

“Ze (de kwallen, red.) zullen niet zomaar binnenvallen, maar hun aantal zal verder oplopen totdat ze de meest dominante groep zijn. En als de wateren blijven opwarmen zal er niet alleen een verandering komen in de soorten die er al zijn, maar zullen ook nieuwe soorten in staat zijn om het gebied te enteren.”

Volgens Griffiths kunnen soorten zoals kleine ongewervelden, vis en krabben – die de temperaturen van -2 graden niet kunnen tolereren – binnenkort verdwijnen. In het geval van de pinguïn gaat het dan twee keer zo hard: hun voedsel verdwijnt en het smeltende ijs zorgt er ook nog eens voor dat hun broedplaatsen kleiner worden.

In de wateren rondom de pool wonen zo’n 6000 verschillende soorten. Ongeveer de helft ervan kan enkel op Antarctica leven.

Neem bijvoorbeeld de zeespin. Dit dier floreert in de koude wateren en wordt er ongeveer twintig tot dertig centimeter groot. Hun familie leeft aan de Engelse kust, maar doet het aanzienlijk minder goed; het diertje wordt daar niet groter dan een vingernagel. “Dit is een groep die het heel goed doet in de kou. Ongeveer twintig procent van de zeespinpopulatie op aarde komt van Antarctica.”

___________________________________________________________________________________________________

3.- Nieuwe soort kwal

kwal24

°
Foto: ABC News
Het dier draagt zijn geslachtsorganen boven op zijn ‘kap’.

______________________________________________________________________________________________

4.-Noord-Ierland  Invasie van kwallen maakt

einde aan zalmkweek           maandag 26 november 2007

Tot twee keer toe overvielen miljoenen parelkwallen een Noord-Ierse zalmkwekerij.

Het bedrijf balanceert nu op de rand van de afgrond.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Parelkwal
http://users.telenet.be/peterryngaert/cala_joncols_2008.htm

Tienduizend zalmen zaten als ratten in de val. Terwijl miljoenen kwallen vanuit de Atlantische Oceaan de Glenarm Bay binnendreven, konden zij, opgesloten in de enorme drijvende netten van de Northern Salmon Company, geen kant op.

Een groot deel van de zalmen werd meerdere malen gestoken, de rest stierf door de blinde paniek die in de kweeknetten uitbrak. Die eerste aanval, eind vorige week, was al een zware slag voor het bedrijf, de enige zalmkwekerij van Noord-Ierland, maar dit weekeinde werd duidelijk dat de kwallen (van de soort pelugia noctiluca, de ‘parelkwal’) daarna ook hebben toegeslagen in de Red Bay, waar nog eens 150.000 onvolgroeide zalmen waren ondergebracht.

De schade loopt daarmee in de miljoenen. Directeur John Russell heeft de Noord-Ierse minister-president Ian Paisley (tevens Kamerlid voor North Antrim, de provincie waarin het bedrijf zich bevindt) gevraagd om financiële steun. De kans daarop is niet erg groot, maar Russell wijst erop dat zijn bedrijf uniek is voor Noord-Ierland, en ondanks alle kwallen een grootse toekomst heeft. ‘Dit is een fantastisch Noord-Iers product en de provincie kan het zich niet permitteren het kwijt te raken’, zei hij in de Belfast Telegraph. Hij heeft topkoks opgeroepen om zich in te zetten voor de door hen vaak geprezen, maar nu zo bedreigde zalm.

De invasie van de parelkwal stelt biologen voor een raadsel. De alom gehoorde verklaring voor dergelijke freak events, het broeikaseffect, lijkt hier niet op te gaan. Het dier is al enige tijd aan een opmars bezig, met name in de Middellandse Zee, waar steeds meer toeristen het slachtoffer worden. Voorlopig houden biologen het op een samenloop van geboortegolven en zeestromingen

2008-07-20017

Parelkwal

Foto Arjan Gittenberger, 1 januari 2000, Deltagebied

__________________________________________________

Kwallen rukken op

14 augustus 2008

media-xl-174810

°

De kwal heeft niet veel om het lijf. Het dier bestaat voor 94 tot 98 procent uit water. Maar sommige (buitenlandse) soorten kunnen meterslang worden en dodelijk steken. Ook de kleintjes zijn in de zee soms een plaag voor zwemmers en vissers.

Italië maakt zich op voor een grote groep kwallen die richting kust drijft. Het is het achtste jaar op rij dat vooral de parelkwal delen van de kusten van Frankrijk, Spanje en Italië teistert. Dat beest kan behoorlijk ‘prikken’. In juli hadden aan de Spaanse oostkust al 10.000 mensen zich voor steken laten behandelen.

Dat vergalt niet alleen de vakantiepret. Het internationale instituut Oceana vreest dat de kwallen blijvertjes zijn. ” Als kwallen zich echt in de zee vestigen, is het voor vissen moeilijk het gebied terug te winnen. Dat kan dus een groot probleem zijn voor de ecostructuur”, aldus een onderzoeker.

Vissers halen netten vol kwallen op in plaats van vissen. De dieren kunnen ook een probleem zijn voor viskwekerijen, zoals vorig jaar bleek. De Noord-Ierse kust werd toen getroffen door een plaag aan parelkwallen. Zeker 100.000 zalmen lieten het leven. De massa kwalletjes besloeg volgens de media meer dan 25 vierkante kilometer en was ruim 13,5 meter diep. De vissen stierven door steken van kwallen en door stress.

Volgens milieuorganisatie Oceana komen kwallen over de hele wereld steeds meer voor. Ze komen ook steeds noordelijker voor, op plaatsen waar ze vroeger niet zaten. De oorzaken: overbevissing, vervuiling en hogere temperaturen. Tonijn, zwaardvis en schildpadden komen in visnetten terecht, waardoor natuurlijke vijanden van de kwal verdwijnen. De vervuiling en klimaatverandering zorgen voor meer plankton en dus voedingsstoffen voor de ongewervelde dieren.

In Nederland is daarvan nog niet veel te merken. Waren er tot een paar jaar geleden nog regelmatig ‘invasies’ van blauwe haarkwallen, de laatste jaren zijn de stekende dieren niet meer massaal gesignaleerd, zegt Arthur Oosterbaan van Ecomare, centrum voor de Waddenzee en de Noordzee.

” Het hangt erg van het weer af. Bij aflandige wind waait het water van de kust af. Dat wordt aangevuld met water uit de diepte, waar de kwallen zitten. Gebeurt dat op een moment dat er veel kwallen zijn, dan kunnen ze de schrik van de badgasten uithangen. De laatste jaren kwam de wind op die momenten meer vanuit het westen en zuiden.” De parelkwal komt voor de kust van Nederland slechts sporadisch voor, dus de kans op een invasie is erg klein.

Een soort die volgens Oosterbaan hoogstwaarschijnlijk wel in aantal toeneemt, is de ribkwal. Deze is vanuit Amerika via ballastwater van schepen in de Noordzee terechtgekomen. De ribkwal is geen ‘echte’ kwal. Hij behoort wel tot de holtedieren, maar heeft geen vervelende netelcellen.

Elders in de wereld zorgt dit beest al jaren voor flinke problemen. In de Zwarte Zee en de Kaspische Zee verdrijven ze, niet gehinderd door enige natuurlijke vijanden, de vissen. Ook de zeehonden lijden eronder. Oosterbaan verwacht in Nederland geen grote problemen met de ribkwal. “Wij hebben te maken met een open zee. Hier is niet snel een tekort aan voedsel.”

Het NIOZ, Nederlands instituut voor zeeonderzoek, onderzoekt volgend jaar hoe het staat met de ribkwal in de Noordzee. Door de resultaten te vergelijken met metingen in de jaren ’80 kan bekeken worden of er inderdaad sprake is van een duidelijke aanwas.

Kwallenoverlast bestrijden, is lastig. Langs de Côte d’Azur zijn drijvende netten geplaatst om de parelkwallen weg te houden. Bij het Franse Antibes is een ‘vacuümboot’ gebruikt, die de dieren opzuigt. In het Spaanse Andalusië zijn zeeschildpadden uitgezet, die zich tegoed moeten doen aan de kwallen. Iran zet hoge geluiden in, die het evenwichtsorgaan van de ribkwal verstoren, waardoor het dier sterft. Oosterbaan is sceptisch over de maatregelen. “Het is dweilen met de kraan open.”

Kwallen kunnen vervelend zijn, maar horen wel gewoon in het water thuis. Ook kunnen de soorten die in Nederland voorkomen meestal weinig kwaad. Daarom maakt Rijkswaterstaat Zeeland zich niet al te druk om de oorkwallen die soms massaal opduiken in de wateren. Bij het Veerse Meer liggen de kwallen elk jaar op het strand. “We zien daar geen toename in”, zegt Eugène Daemen van Rijkswaterstaat. “En we kunnen er weinig aan doen. Als we ze weghalen, komen er gewoon weer nieuwe.”

Het is lastig de zwemmers te waarschuwen. “De ene dag zijn ze er plotseling wel, de andere niet. Dat hangt af van de wind. Ze zijn ook niet heel gevaarlijk. Je moet ze gewoon niet opzoeken. Helaas zijn er mensen die na het zien van een kwal bij ons klagen dat ze nooit meer het water in durven. Terwijl een botsing met een kwal hoogstens zorgt voor wat jeuk.”

In Burgers’ Zoo in Arnhem probeert Max Janse de kwal bekender, en geliefder, te maken. Hij kweekt, als eerste in de wereld succesvol, oorkwallen en ‘upside-down kwallen’ (mangrovekwallen). ” Bezoekers vinden het prachtig ze eens goed te kunnen bekijken. Het is toch een dier waar de meeste mensen weinig van weten. Het is ook wel een rustgevend beeld, die drijvende kwallen.”

SPAANSE   PLAAG IN 2010

Op verschillende stranden aan de Costa’s aan de Middellandse Zee mochten in 2010 strandgangers het water niet meer in. Daar is het vooral Pelagia noctiluca (parelkwal) die voor de ellende zorgt.


Marinebiologen vrezen dat deze maand, augustus 2010, de kwallenramp van het de zomer van 2008 nog gaat overtreffen.

Aan de andere kant, aan de Spaanse Atlantische kust in Asturias moesten negen stranden dicht afgelopen weekend omdat de Physalia physalis – de fameuze kwal die ook wel het ‘Portugese oorlogsschip’ wordt genoemd – er was gesignaleerd.

Maar aan de Costa’s, waar jaarlijks miljoenen toeristen hun zomervakantie vieren, is de parelkwal het probleem. Die kwal, met een diameter van ongeveer tien centimeter, heeft acht tentakels bedekt met netelcellen, en nog acht lange neteldraden die een lengte tot drie meter kunnen bereiken.

Parelkwallen aanraken is pijnlijk en kan leiden tot langdurige jeuk, rode, opgezwollen huis, duizeligheid, misselijkheid en braken. Een aantal mensen is erg gevoelig voor het dier en die kunnen overlijden als gevolg van een hartstilstand.

kompaskwal-jan-assel

media-xl-187233

KOMPASKWAL

°

BOX  JELLY FISH / DOOSKWAL  

20126-340   picture-1

Tripedalia cystophora

http://whyevolutionistrue.wordpress.com/2011/06/09/jellyfish-are-smarter-than-you-think/

box-jellyfish

box-jellyfish.png  deadlyboxjellyfish

Dodelijke dooskwal

http://whyevolutionistrue.wordpress.com/2011/06/09/jellyfish-are-smarter-than-you-think/

dooskwal

http://www.scientias.nl/doorbraak-medicijn-tegen-dodelijk-gif-van-dooskwal-ontdekt/77515

Dooskwal: gevaarlijker

Car-Sivickisi-Guam

Carybdea sivickisi Stiasny 1926   /  familie van de beruchte dodelijke box jellyfish

Ook gesignaleerd aan de Costa Blanca en Costa de Sol is Carybdea marsupialis, een kleinere dooskwal die familie is van de beruchte dodelijke box jellyfish uit Australië. Deze is niet zo giftig, maar wel erger dan de parelkwal, en wie er mee in aanraking komt heeft daar vaak drie weken last van. Marsupialis is doorgaans te vinden in Caribische wateren.

Aan de Universiteit van Alicante is nu vastgesteld dat de populatie van deze soort, die tot nu slechts uitzonderlijk voorkwam in Spaanse wateren, de jongste maand explosief is gegroeid.

,,Dat heeft ons echt verrast”, zegt professor Just Bayle, hoofd van de afdeling Marinebiologie. ,,Waarom weten we niet, we stellen wel vast dat ze vooral opduiken in stukken strandwater waar het zoutgehalte van het water net iets lager ligt.” Het gaat vooral om stranden die in de buurt van bijvoorbeeld een riviermonding liggen.

Dacha Atienza, één van de wetenschappers die de dooskwal onderzoekt, vreest dat Carybdea marsupialis brokken gaat maken de volgende weken. ,,Deze kwal is veel gevaarlijker voor strandgangers dan de minder exotische soorten zoals de parelkwal”, zegt hij. ,,Ze zijn transparant, veel moeilijker om te zien, en het is veel moeilijker om steken te vermijden.”

Oorzaken  kwallenplagen  bekend ?  


Over de oorzaak van het toenemend aantal kwallenplagen in de Middellandse Zee (en wereldwijd, want het is een globaal fenomeen) bestaat ondertussen wel een consensus.

Het is een combinatie van overbevissing (de natuurlijke vijanden zoals tonijn, zwaardvis, schildpadden zijn quasi verdwenen), van global warming (hittegolven en warmer, minder zuurstofrijk water jagen andere soorten weg, kwallen lijkt het niet te deren) en van vervuiling (kwallen gedijen in water waar andere zeedieren niet tegen kunnen).

Plan Medusa
De Middellandse Zee wordt de jongste jaren overspoelde met exotische zeedieren, die kunnen gedijen in de warmere zee maar een ravage aanrichten bij de oorspronkelijke bewoners. De Spaanse overheid kan maar weinig doen tegen de plaag. Er worden boten op zee gestuurd die de kustlijn patrouilleren en alarm moeten slaan wanneer ze grote hoeveelheden kwallen zien. Daarna wordt de rode vlag gehesen in het gebied en moeten strandgasten uit het water blijven.

Oorkwal

Daarnaast is er Plan Medusa, een campagne met ondermeer posters die mensen moet voorlichten over de gevaren van kwallen en wat je moet doen als ge in aanraking komt met zo’n beest. Het Spaanse ministerie van Leefmilieu geeft overigens toe dat het ‘elk jaar erger wordt met de kwallen’. En het probleem manifesteert zich overal, ook aan de Costa Brava en in de Balearen, waar kwallen een weerkerende pest zijn op de stranden van Mallorca, Ibiza, Menorca en Formentera.

1,5 euro per kilo
Spaanse vissers krijgen daar zelfs steun van de Spaanse regering om de kwallen te ‘vangen’: zeshonderd euro per dag en anderhalve euro voor elke kilogram kwal. Tijdens het toeristische seizoen van 2009 werden 16 vissersboten ingezet: tien voor de kust van Mallorca, drie voor Menorca, twee voor Ibiza en één voor Formentera.

Het Portugese oorlogsschip

https://en.wikipedia.org/wiki/Siphonophorae

media-l-187275   20126-340

creature-portuguese-man-o-war-02

Physalia physalis, het Portugees oorlogsschip, is trouwens ook aan een opmars bezig in de Middellandse Zee. Er zijn er al verschillende gesignaleerd voor de kust van Andalusië, in het bijzonder in de buurt van Almeria en langs de Costa del Sol tussen Cadiz en Malaga.

Technisch gezien geen kwal maar een complexe kolonie van vier soorten poliepen, is het een indrukwekkende verschijning. Het Portugees oorlogsschip kan tentakels ontwikkelen tot zeventig meter lang. Het lichaam is gemiddeld negen tot 35 centimeter groot. Het gif doodt meestal niet, maar veroorzaakt wel veel pijn, en eventueel koorts, een shock, en ademhalingsproblemen.

Toch overleven sommige mensen een ontmoeting met het Portugees oorlogsschip niet, omdat ze in het water in de tentakels verstrikt raken, verlamd worden en verdrinken.

(RED/HLN)
03/08/10

Kwallenplaag Middellandse Zee door overbevissing

Het aantal kwallen in de wereldzee챘n neemt hand over hand toe. Inmiddels overheersen de doorzichtige maar sierlijke ongewervelden de wateren zo dat onderzoekers spreken van een ware plaag. Het is het achtste jaar op rij dat de populatie kwallen, vooral in de Middellandse Zee, is gegroeid.Prima voor kwallen
Onderzoekers van het Franse instituut Oceana wijten de toename aan overbevissing. Tonijn, zwaardvis en schildpadden belanden in de visnetten, waardoor de natuurlijke vijanden van de kwal verdwijnen. Ook de toegenomen watertemperatuur en de vervuiling cre챘ren een prima omgeving voor kwallen, die door hun eenvoudige bouw niet zo veeleisend zijn als bijvoorbeeld vissen.Geen afname
De onderzoekers hadden na zes jaar een afname van het aantal kwallen verwacht, maar die bleef uit. “Als kwallen zich echt in de zee vestigen, is het voor vissen moeilijk het gebied terug te winnen. Dat kan dus een groot probleem zijn voor de ecostructuur”, aldus een onderzoeker. (anp/mvl)
18/06/08

Kwallenplaag voor de kusten van Mallorca

 Wetenschappers hebben voor de kusten van de Spaanse vakantie-eilanden Mallorca, Menorca en Ibiza grote kolonies kwallen ontdekt. Het gaat om parelkwallen, zo melden lokale media. Als de temperatuur van de zee hoger ligt dan 22 graden en de wind in de richting van het land blaast, zouden de diertjes wel eens op de stranden kunnen aanspoelen.Vijf per vierkante meter
Een schip van Greenpeace ontdekte op zo’n 20 km van de kusten van Menorca, Mallorca en Ibiza grotere banken van kwallen. Per vierkante meter werden daar tot vijf kwallen geteld, aldus onderzoeker Josep Maria Gili in de krant Diario de Mallorca. De beste voorzorgsmaatregel is de dieren op ongeveer 100 meter voor de kust uit het water te vissen.Overbevissing
De voorbije jaren is er een grote toename van het aantal kwallen in de Middellandse Zee. Dat is volgens experts een gevolg van de overbevissing, waardoor kwallen, die overleven op plankton, nog maar weinig natuurlijke vijanden hebben zoals tonijn of zwaardvis. Maar ook de opwarming van het water door de klimaatveranderingen speelt mee. (belga/mvp)
24/07/08
*
Zoals in de meeste gevallen is het een combinatie van verschillende factoren, zoals overbevissing, vervuiling en opwarming
-door o.a. overbevissing zijn er in de Middellandse zee grote, volledige dode ‘woestijnen’ ontstaan en het is juist hier dat die kwallen massaal gedijen.
-Aan de opmars van de vele kwallensoorten te zien moet men __denk ik___ helaas constateren dat de natuur- en millieu vechters , wat betreft hun strijd tegen de leeggeviste zeeen , blijkbaar (gedeeltelijk) het pleit verloren hebben!!!

32803

Gulf of mexico

http://blogs.discovermagazine.com/notrocketscience/2011/06/06/jellyfish-shift-ocean-food-webs-by-feeding-bacteria-with-mucus-and-excrement/Despite its name, the Gulf of Mexico’s Dead Zone is full with life. This region stretches over 22,000 square kilometres, an area the size of Israel. Its waters are choked by a combination of fertiliser, sewage and industrial run-offs, flowing down from the businesses that line the Mississippi. These pollutants feed large blooms of algae that rob the water of oxygen, depriving it of the ability to support fish and other typical residents. Instead, the Dead Zone has become the dominion of jellyfish.
jellyfish02
  drifters-jellyfish

DRIFTERS

°

COMB Jellyfish   KAMKWAL

Kwal800

The best-known comb jellies are the grape-sized “sea gooseberries” such as Pleurobanchia found throughout Pacific and Atlantic oceans, and around the British coast. But the most spectacular comb jelly is undoubtedly the giant 1-metre-long Cestum veneris, or Venus’s girdle, named after the Roman goddess of love. Instead of the usual egg-shape typical of ctenophores, this striking, iridescent animal has an elongated, ribbon-like body that shimmers in the sea as the sun’s rays are scattered by its rows of cilia. In Richard Dawkins’s words,Cestum is “too good for a goddess.”

Jellyfish Lake:

 (Cnidaria) 

Many rhizostomids [jellyfish in the order Rhizostomae, which has many mouths instead of a single one like many jellyfish], such as Mastigias papua, supplement their food intake by harbouring in their tissues millions of symbiotic algae capable of producing energy by photosynthesis. This enables Mastigias to live at incredibly high densities. In “Jellyfish Lake” on the Pacific island of Eil Malk in Palau, intense aggregations of Mastigias papua can sometimes reach a thousand 6-centimetre animals per cubic meter of sea water.

Here’s a video of Jellyfish Lake:

Eli Malk : Kwallenmeer

http://en.wikipedia.org/wiki/Jellyfish_Lake
http://channel.nationalgeographic.com/channel/great-migrations-animals-golden-jellyfish
http://www.coralreefresearchfoundation.org/CRRFassets/Reports/OTM_FactSheet.pdf

Op het eiland Eli Malk in de Grote Oceaan ligt het Kwallenmeer. , volkomen afgeladen met de beesten.
De kwallen raakten zo’n twaalfduizend geleden ingesloten in het meer op het eiland , dat deel uitmaakt van de republiek Palau.
Zonder natuurlijke vijanden raakten ze hun gif grotendeels kwijt en leven ze nu, met z’n allen, zo’n beetje alleen in dat meer.
Ze overleven door een bijzondere symbiose met de algen die in hun lichaam leven.
‘s Nachts duiken ze naar beneden zodat de algen zich tegoed kunnen doen aan voedingsstoffen, en overdag volgen ze de zon in ondieper water.

Golden-jellyfish

img-4011s

Mastigias Papua

 echeng on Flickr:

°

Pacific sea nettle.

jellyfish2  kwal-847542h

http://jezzbean.wordpress.com/2010/01/02/the-threatening-world-of-the-jelly-fish/

obrien-090612-4464

obrien-090612-4466

obrien-090612-4490

obrien-090612-4493  obrien-090612-4495

pacific-sea-nettle

http://pobphoto.wordpress.com/2009/06/13/the-jelly-fish-whisperer/

obrien-090612-4478

p279510-monterey-ca-jellyfish1

stygiomedusastygiomedusa-450

STYGOMEDUSA

Stygiomedusa gigantea     http://news.bbc.co.uk/earth/hi/earth_news/newsid_8639000/8639814.stm

 

°

Turritopsis nutricula: de onsterfelijke kwal

 30 juni 2013 0

Turritopsis nutricula

Turritopsis nutricula kan volwassen worden en vervolgen weer jong worden en zijn levenscyclus letterlijk opnieuw beginnen.

In theorie is de kwal dan ook onsterfelijk.

Een organisme wordt geboren en gaat dood. Het pad dat het organisme daartussen aflegt, is qua ontwikkeling meestal redelijk voorspelbaar. Het organisme groeit, wordt volwassen en geslachtsrijp, wordt ouder en sterft. De stapjes in dat proces zijn onomkeerbaar. Een organisme dat eenmaal geslachtsrijp is, kan niet meer terug naar de fase waarin het bijvoorbeeld een larf of een peuter was. Tenminste: dat dachten we altijd. Er is namelijk een (meercellig ) organisme dat dit hele ontwikkelingsplan aan zijn laars kan lappen.

Onsterfelijk
En dat is de kwal Turritopsis nutricula. De kwal kan nadat deze geslachtsrijp is, weer teruggaan naar het eerste stadium van zijn ontwikkeling. Het levert ‘m een interessante bijnaam op: de onsterfelijke kwal. Omdat het dier de cyclus keer op keer opnieuw kan beleven, kan deze in theorie namelijk eeuwig in leven blijven.

Een poliep van T. nutricula. Foto: Alvaro E. Migotto (via Encyclopedia of Life).

Een poliep van T. nutricula. Foto: Alvaro E. Migotto (via Encyclopedia of Life).

De levenscyclus
Bevruchte eitjes van T. nutricula groeien uit poliepen die deel uitmaken van een poliepenkolonie. Uit deze poliepen ontstaan kwallen die binnen ongeveer twee weken geslachtsrijp zijn. Deze kwallen produceren weer eitjes of zaadcellen. Veel andere kwallen leggen nadat ze zich van nageslacht verzekerd hebben, het loodje. Maar T. nutricula is anders. De kwal kan nadat deze geslachtsrijp is geworden weer terugkeren naar het stadium van de poliep. Het maakt daarbij niet uit of de kwal al een tijdje of nog maar net kwal is: hij kan altijd weer terug, zo suggereert onderzoek.

Hoe een kwal weer een poliep wordt. De kwal trekt zijn tentakels in, wordt kleiner, kan op een gegeven moment niet meer zwemmen, verandert in een cyste en uiteindelijk in een poliep. Afbeelding: Viol. Bnll. 190: 302-3 12. (Juni, 1996).

Hoe een kwal weer een poliep wordt. De kwal trekt zijn tentakels in, wordt kleiner, kan op een gegeven moment niet meer zwemmen, verandert in een cyste en uiteindelijk in een poliep. Afbeelding: Viol. Bnll. 190: 302-3 12. (Juni, 1996).

Nieuw uiterlijk
Het klinkt misschien simpel, maar het is nog een hele onderneming. Zo ziet een poliep er heel anders uit dan een kwal. De kwal moet dus ook radicaal van uiterlijk veranderen. Zodra de kwal geslachtrijp is en zich heeft voortgeplant, absorbeert deze al zijn externe onderdelen en verandert in een soort cyste die nog het meeste lijkt op een amoebe. Deze cyste verbindt zich aan de bodem van de zee en groeit uit tot een kolonie poliepen. Deze poliepen beginnen weer aan een hele nieuwe levenscyclus waar uiteindelijk volwassen kwallen uit voortkomen.

Transdifferentiatie
Om van een volwassen kwal weer in een poliep te veranderen, maakt de kwal gebruik van celtransdifferentiatie. Dat betekent – kort gezegd – dat cellen van het ene type cel in het andere type veranderen.

De cellen veranderen hierbij hun hele samenstelling en functie. Dat is op zichzelf niet zo heel opzienbarend in het dierenrijk. Er zijn wel meer dieren die de samenstelling en functie van cellen kunnen veranderen, bijvoorbeeld om een bepaald lichaamsdeel te regenereren.

De hagedis doet dat bijvoorbeeld nadat hij zijn staart is kwijtgeraakt. ( overigens kan  de kleine   zoetwaterpoliep   hydra  zijn gehele lichaam regeneren uit enkele cellen )

Toch is de prestatie van T. nutricula  ook  bijzonder: de kwal pakt namelijk niet één lichaamsdeel, maar zijn gehele lichaam aan.

En dat doet de kwal ook niet zomaar één keer. Onderzoek toont aan dat deze kwallen herhaaldelijk weer jong kunnen worden.

Vandaar dat de kwal ook wel ‘onsterfelijk’ wordt genoemd. Biologen spreken liever van biologische onsterfelijkheid. En dat is inderdaad ook een betere term. Want genoeg T. nutricula leggen dagelijks het loodje. Bijvoorbeeld omdat roofdieren ze te pakken krijgen of omdat ze ziek worden.

Als het tegenzit
Weer jong worden: het klinkt ons mensen misschien fantastisch in de oren. Toch kiest T. nutricula er niet spontaan voor om weer jong te worden, zo blijkt uit experimenten.

Onderzoekers verzamelden een aantal kwallen en verdeelden ze in twee groepen. De ene groep werd aan lastige omstandigheden blootgesteld. Zo zorgden de onderzoekers ervoor dat de watertemperatuur opeens steeg of daalde of dat de kwallen geen eten konden vinden.

De kwallen in deze groep transformeerden zichzelf tot een cyste.( overigens een taktiek die  veelvuldig wordt toegepast door  “eencelligen ” )   In prettige watertemperaturen groeide die cyste vrij snel weer uit tot poliepen. Maar bij koud water, lasten de kwallen een pauze in: ze bleven tot wel drie maanden in het cyste-stadium hangen.

Toen de temperatuur na die drie maanden begon op te lopen, ontwikkelden ze zich moeiteloos alsnog tot poliepen. De kwallen die het goed hadden, deden dat niet.

Het wijst erop dat de kwallen het trucje toepassen als ze het heel moeilijk hebben. In plaats van het loodje te leggen, worden ze weer jong.

T. nutricula komt wereldwijd voor. Afbeelding: Discover Life / The Polistes Corporation.

T. nutricula komt wereldwijd voor. Afbeelding: Discover Life / The Polistes Corporation.

De wereld veroveren!
Dat betekent dat deze kwallen heel veel kunnen hebben. Als het ze te lastig wordt, veranderen ze zichzelf gewoon in een cyste en doen ze het een tijdje rustig aan.

Recentelijk onderzoek wijst erop dat dat er zo langzamerhand tot leidt dat T. nutricula de hele wereld verovert.

De kwallen komen in ballastwater terecht: water dat ongeladen schepen oppompen om dieper en stabieler te liggen. In tegenstelling tot andere kwallen kan T. nutricula het in dat ballastwater maandenlang volhouden. En zodra het schip volgeladen gaat worden en het ballastwater lost, kunnen de meegereisde kwallen een nieuw leefgebied betrekken.

Het levensverhaal van T. nutricula is bijzonder.

Turritopsis Nutricula

Wetenschappers bijten zich er maar wat graag in vast. Want zo’n in theorie onsterfelijk bestaan, spreekt mensen van nature wel aan. En wie weet, kan de kwal ons op dat gebied nog wel iets leren!

 

 

Bronmateriaal:
Reversing the Life Cycle: Medusae Transforming into Polyps and Cell Transdifferentiation in Turritopsis nutricula (Cnidaria, Hydrozoa)” – The Biological Bulletin
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door Alvaro E. Migotto (via Encyclopedia of Life).

 

 

°

DIEPZEE

deep4

diepzeekwallen

deep sea jelly fish

 deep1

GRANROJO 

big red jelly

“Big Red” jelly (Tiburonia granrojo).

This individual of Tiburonia granrojo has white sacks near the arms that are full of hundreds of eggs.
“Big red” is the nickname that MBARI marine biologists gave to this startlingly large jellyfish, which grows over one meter (3 feet) in diameter. After determining that it was an entirely new species of jelly, they named it Tiburonia granrojo after MBARI’s remotely operated vehicle Tiburon. This giant scyphomedusa would be hard to miss, except it lives deep below the oceans surface, at depths of 650 to 1,500 meters (2,000 to 4,800 feet). “Big red” has since been observed in deep waters off the west coast of North America, Baja California, Hawaii, and Japan. It uses its four to seven fleshy “feeding arms” instead of stinging tentacles to capture food.

 

http://en.wikipedia.org/wiki/Tiburonia

http://nl.wikipedia.org/wiki/Tiburonia_granrojo

°

DEEP SEA siphonophore

https://en.wikipedia.org/wiki/Siphonophorae

http://www.sciencedaily.com/releases/2005/07/050708054735.htm

http://www.mbari.org/news/news_releases/2005/lures.html

http://www.siphonophores.org/


Image credit: (c) 2003 MBARI

This newly discovered deep-sea siphonophore is about 45 cm (18 inches) long. The upper half of the colony consists of swimming bells that pulse like jellyfish to keep the colony moving through the water. The lower half carries hundreds of pale white stinging tentacles, which are used to capture small deep-sea fishes.


Image credit: Steven Haddock (c) 2004 MBARI

This microphotograph shows a tentacle of the newly discovered siphonophore (top), with the tentilla and red, glowing lures hanging down below.


Image credit: Steven Haddock (c) 2004 MBARI

This close view shows the newly discovered siphonophore’s tentilla—tiny filaments that branch off the main tentacles. Each tentilla contains thousands of stinging cells. The red lures are on separate stalks, which move up and down, causing the lures to wiggle like swimming copepods (a typical food of small midwater fishes).


Image credit: Steven Haddock (c) 2004 MBARI

This close up view shows several of the red, glowing lures and tentilla on the newly discovered siphonophore. The inset at upper right shows a side view of a lure, which closely resembles a swimming copepod.

Rood licht in de diepzee

Hoe de buiskwal vissen verleidt

http://www.wetenschap24.nl/nieuws/artikelen/2005/juli/Rood-licht-in-de-diepzee.html

De buiskwallen die Haddock en collega’s omhoog haalden, zijn relatief klein: 45 centimeter. Het linkergedeelte bestaat uit klokvormige cellen die samentrekken en het organisme vooruitstuwen. De rechterhelft bevat honderden stekende tentakels.

De buiskwallen die Haddock en collega's omhoog haalden, zijn relatief klein: 45 centimeter. Het linkergedeelte bestaat uit klokvormige cellen die samentrekken en het organisme vooruitstuwen. De rechterhelft bevat honderden stekende tentakels.   Zoom    

Een nieuw ontdekte kwallensoort verleidt zijn prooi met rood, lichtgevend lokaas aan het eind van zijn tentakels. Dat is opmerkelijk, want onderzoekers zijn er altijd van uitgegaan dat diepzeevissen geen rood licht kunnen zien.

Met een op afstand bestuurbaar onderzeebootje bestudeerden Steven Haddock en collega’s de diepzee voor de kust van Californië. Ze maakten video-opnames van het zeeleven tussen de 1600 en 2300 meter diep, en haalden drie exemplaren van een tot nu toe onbekende buiskwal (Siphonophora) omhoog. Buiskwallen zijn kolonievormende organismes. Ze kunnen tientallen meters lang worden. Doorgaans leven ze op een dieet van schaaldieren. In de maag van twee van de gevangen buiskwallen troffen de onderzoekers echter de halfverteerde resten aan van enkele kleine visjes.
°
Verrassend, want op een dergelijke diepte zijn vissen een zeldzaamheid.Opname gemaakt met scanning electron microscoop. De kleine dubbele bultjes zijn de lichtorgaantjes van de buiskwal. [Alle foto's: Steve Haddock]
scanning electron microscop e
De kleine dubbele  bultjes zijn de lichtgevende orgaantjes van de buiskwal (steve Haddock )
°
De nieuwe buiskwallensoort moet dan ook wel een bijzonder vaardig visser zijn, willen de onderzoekers maar zeggen. De onderzoekers van het Monterey Bay Aquarium onderzoeksinstituut denken dat de buiskwal zijn prooi verleidt met de rode, lichtgevende aanhangseltjes aan zijn vele duizenden giftige tentakels.
°
Het flikkerende lichtschijnsel van de aanhangsels, en de manier waarop ze bewegen, doet denken aan een rivierkreeftje, suggereren de onderzoekers, en daar komen vissen op af. Dat is een opmerkelijke aanname, want rood licht is in de diepzee verre van praktisch. Het licht dringt door de lange golflengte ervan maar nauwelijks door in de duisternis. Blauw licht reist veel verder, en met blauw lokaas kunnen prooidieren dan ook van veel grotere afstand worden gelokt. Bovendien zijn er maar weinig diepzeevissen die überhaupt rood licht kunnen zien. Van maar drie soorten is bekend dat ze gevoelig zijn voor rood licht, vertelde de Britse visexpert Ron Douglas aan de nieuwsdienst van Nature. Uit de halfverteerde resten die Steven Haddock aantrof in de buiskwallen was niet op te maken of het inderdaad om een van die drie soorten ging, maar, stelt Haddock, de dieren zouden het lokaas niet ontwikkeld hebben als ze er niet tenminste een flinke hoeveelheid vis mee konden verschalken. Wellicht zijn er veel meer vissen gevoelig voor rood licht dan tot nu toe aangenomen werd, aldus Haddock.
°
Naar schatting 90 procent van de diepzee-organismen maakt gebruik van lichtsignalen. De meeste dieren gebruiken het echter als verdedigingsmechanisme, vergelijkbaar met een inbrekersalarm dat met veel sirenes en knipperende lichten een inbreker af moet schrikken. Haddock noemt het dan ook ‘een paradigmaverschuiving’ dat de nieuwe buiskwal zijn lichtjes gebruikt om prooidieren mee te lokken. De Brit Douglas suggereert nog dat de buiskwallen hun rode schijnsel wellicht voor iets anders gebruiken dan om te vissen. Misschien gebruiken ze het om mee te communiceren, oppert hij in Nature, hoewel hij toegeeft ‘geen idee’ te hebben waar de buiskwallen het dan over zouden moeten hebben. Intrigerend detail: de buiskwal heeft geen ogen, dus zijn eigen licht kan-ie in ieder geval niet zien.
°
Jacqueline de Vree
°
S. H. D. Haddock et al, ‘Bioluminescent and red fluorescent lures in a deep-sea siphonophore’, in: Science, 8 juli 2005. 

http://www.lifesci.ucsb.edu/~biolum/

http://www.mbari.org/default.htm

http://www.ted.com/talks/lang/nl/edith_widder_glowing_life_in_an_underwater_world.html

Zo’n 80 tot 90 procent van de diepzeewezens maakt licht — en we weten erg weinig over hoe en waarom.
Bioluminescentie-deskundige Edith Widder verkent deze stralende, glinsterende, lichtgevende wereld, en deelt glorieuze beelden en inzichten  in de verborgen diepten (en lichten) van de oceaan.

°

Halve meter grote kwallen gespot in de Waddenzee

 

In de Waddenzee huizen reuzenkwallen. Ze hebben een doorsnede van ongeveer een halve meter en wegen een slordige elf kilo. Ze hebben de zachte winter overleefd, zijn al die tijd door blijven groeien en meren nu onder meer op Texel aan.

Tijdens een koude winter gaan kwallen dood. Alleen de poliepen blijven in leven. Zo tegen het einde van de lente snoeren deze weer kwallen af. En in de zomer ziet u die terug op het strand of voor de kust. Omdat ze maar enkele maanden hebben kunnen groeien, zijn ze doorgaans klein.

 

Een reuzenkwal op het strand van Texel. Afbeelding: Foto Fitis / Sytske Dijksen.

 

Texel

Een reuzenkwal op het strand van Texel. Afbeelding: Foto Fitis / Sytske Dijksen.

 

°
Maar nu zijn er onder meer op Texel reuzenkwallen aangespoeld. Ze zijn ongeveer een halve meter breed en wegen meer dan tien kilo. Het zijn kwallen die de bijzonder zachte winter overleefd hebben en al die tijd zijn blijven groeien.

Moment
Dat de kwallen zo groot zijn, is bijzonder. Maar ook het moment waarop ze opduiken, is uitzonderlijk. Normaal zijn deze kwallen alleen in de nazomer en herfst langs de Nederlandse kust te spotten.

De reuzenkwallen die nu onder meer op Texel aanspoelen, behoren tot de soortRhizostoma pulmo, oftewel zeepaddenstoel of bloemkoolkwal. Ze zijn bol en blauwkleurig. De kwallen hebben acht vangarmen, maar hebben geen tentakels. Ze zijn ongevaarlijk en steken niet.

 

Bronmateriaal:
Reuzenkwal is overlever” – Ecomare.nl
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door tato grasso (via Wikimedia Commons).

°

 

UPDATE

Enorme toename van aantal kwallen blijkt fabeltje

Enorme toename van aantal kwallen blijkt fabeltjeU heeft het misschien ook al wel ergens gehoord of gelezen: het aantal kwallen neemt wereldwijd toe. Een

°

INTRODUCTION TO  Cnidaria  :

°

FOSSIL RECORD 

071031-jellyfish elusive-jellyfish-fossil-5261 

jellyfish-hMany of the very best cnidarian fossils date back to the time when animals first appear in the fossil record, the Vendian. Since then, the fossil record of cnidarians without mineralized skeletons is quite sparse, and restricted to unusual sites with excellent fossil preservation.

On the other hand, cnidarians which possessed hard skeletons, in particular the corals, have left a significant legacy of their existence. While a few mineralized coral-like fossils have turned up in the Cambrian Period, identifiable corals began an evolutionary radiation in the Early Ordovician. These Paleozoic corals included taxa known as tabulate coralsrugose corals, and heliolitid corals. All these forms were wiped out at the end of the Permian Period, in a mass extinction event that claimed something like 95% of all marine invertebrate species.

Fossil cast of Mawsonites spriggi thought to be a jellyfish imprint.  Found in South Australia and creature existed in the Late Neoproterozoic.  Fossil on display at Smithsonian Museum of Natural History on August 2010.Learn more about it at Wikipedia.

1 mawsonites-spriggi-cast-of-fossil-late-neoproterozoic-south-australia---display-at-smithsonian-museum-of-natural-history-august-2010

Fossil cast of Mawsonites spriggi thought to be a jellyfish imprint. Found in South Australia and creature existed in the Late Neoproterozoic. Fossil on display at Smithsonian Museum of Natural History on August 2010.
Learn more about it at .Wikipedia.

Scleractinian corals first appear in the Middle Triassic, about 15 milion years after the Permian extinction. They rapidly expanded into ecological niches once dominated by tabulate and rugose corals, and became the dominant hermatypic(reef-building) organisms in shallow tropical marine habitats. Because corals are sensitive to changes in light, temperature, water quality, and salinity, their fossils provide information that can be used to interpret climate and geography of past environments.

http://www.fossilmuseum.net/fossils/Cnidaria-Fossils.htm

Primitive Archisaccophyllia Chengjiang Sea Anemone Pair  /Archisaccophyllia kunmingensis

Phylum Cnidari  Geological Time: Early Cambrian (~525 million years ago)

Size (25.4 mm = 1 inch): Archisaccophyllia fossil is 10 mm and 15 mm long on a 60 mm by 40 mm matrix.

Fossil Site: Chengjiang Maotianshan Shale, Quiongzhusi Section, Yu’anshan Member, Heilinpu Formation, Mafang Village, Anning, Kunming, Yunnan Province, China

Xianguangia-sinica-L

CJF1237A CJF1237B

CJF1237CDescription: This is an example of the incredible diversity of early life known from the Chengjiang Biota. The diversity of soft-tissue fossils is astonishing: algae, medusiforms, sponges, priapulids, annelid-like worms, echinoderms, arthropods (including trilobites), hemichordates, chordates, and the first agnathan fish make up just a small fraction of the total. Numerous problematic forms are

known as well, some of which  may have represented failed attempts at diversity that did not persist to the present day. The original describers believe it is an early Cnidaian, a sea anemone much like those to come later. The striated stem and rounded base are indeed evocative of such an assignment. This specimen is known as Archisaccophyllia kunmingensis, and differs from Xianguangia by virtue of less tentacles (typically 12 vs 16) and a more flexible body. Indeed while both have been considered Cnidarians, the describers of this taxon feel Xianguagia is not an actinarian. Archisaccophyllia seemed to be a gregarious animal; a single colony of 15 m2 was found to possess over 350 individuals. This example shows two of these colonial animals.

Reference: Lethaia, Vol 38 pp 193-203 (2005).    Also see: Chengjiang Biota Chengjiang Fossils

Jellyfish Fossil

Phylum Cnidaria (a jellyfish)

Geological Time: Cambrian

Size (25.4 mm = 1 inch): Matrix measures 115 by 97

Fossil Site: Krukowski Quarry, Mount Simon Sandstone Outlier, Mosinee,Wisconsin


Phylum Cnidaria (anemones, corals, jellyfish and sea pens) are among the most ancient animals , simplest in body form, and yet are ubiquitous and widespread even today in marine environments. The earliest forms in the fossil record appear in Ediacarian fauna of Southern Australia, which dates to the Precambrian some 600 million years ago. This is clear testiment that old and simple animals can be enormously successful.Here we have a Cambrian Cnidarian from an intriguing site in Central Wisconsin. Being comprised entirely of soft tissue unlike animals with exoskeletons (e.g., trilobites) or skeletons (vertebrates), jellyfish fossils are body fossils that are impressions of the jellyfish. Such fossil impressions are rare, especially from the Cambrian. Note that these jellyfish have but have tentacles in the familiar radial symmetry of all Cnidarians. Jellyfish were some of the most ferocious preditors of the Cambrian marine environment.

These jellyfish come from a particular horizon in the Mount Simon Sandstone formation that also yields facinating Diplichnites and Protichnites, huge Jellyfish (Medusae) andClimactichnites.

DD6a DD6b

Ordovician Cnidarian Fossils

The Cnidarian phylum is found exclusively in aquatic environments. It includes corals, jellyfish, anemones, and medusae. The phylum’s name is derived from the Greek word “cnidos” which means stinging nettle and is appropriately named due to the nematocysts that eject barbed threads with poison.

eldonia-berberi-

Members of this group are either radially or biradially symmetric. Members typically fall into two groups, medusae such as jellyfish, and polyps, such as corals.

——————————————————————————————————-

FOSSIEL KORAAL 

Class:Anthozoa
Subclass:Zoantharia
Order:Rugosa

Genus/species:Grewingkia canadensis

grewingkia1grewingkia2grewingkia3grewingkia4grewingkia5

First two specimens are a solitary rugose coral specimen about 7.5 cm in length. Internal structure not visible since it is encased in matrix. Small amounts of matrix still remain on exterior.
Third specimen is a horn coral 4.34 cm in length.
Fourth specimen is 6.06 cm in length.
Fifth specimen is 5.96 cm in length and has been broken to reveal some of the internal structure.

Class:Anthozoa
Subclass:Rugosa
Order:Stauriida

Genus/species : Favistina stellata

favistina1

Nearly spherical coral about 3.25

cm in diameter.

Over tsjok45
Gepensioneerd . Improviserend jazzmuzikant . Instant composer. Jamsession fanaat Gentenaar in hart en nieren

3 Responses to CNIDARIA

  1. Pingback: BIODIVERSITEIT INLEIDING | Tsjok's blog

  2. Pingback: Dode zones in de zeëen | Tsjok's blog

  3. Pingback: VERKLARENDE WOORDENLIJST PALEONTOLOGIE C | Tsjok's blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: