STAMBOOM ZOOGDIEREN


 

zoogdieren  <—

Grotere versie  —>

http://whyevolutionistrue.wordpress.com/2011/10/31/a-new-phylogeny-of-the-mammals/f1-large-5/

http://whyevolutionistrue.wordpress.com/2011/10/31/a-new-phylogeny-of-the-mammals/

Hypothetische voorouder van alle placentadieren

“gereconstrueerd”

http://whyevolutionistrue.wordpress.com/2013/02/09/the-orders-of-modern-placental-mammals-originated-after-the-extinction-of-the-dinosaurs/
http://whyevolutionistrue.wordpress.com/2013/02/11/more-on-placental-mammals/

http://www.biologged.com/gene-expression/the-placental-explosions/
http://blogs.discovermagazine.com/gnxp/2013/02/the-placental-explosions/

http://www.scientias.nl/verste-voorouder-van-placentadieren-ontdekt/45408

Image2(skln-fur-reco)Juramaia sinensis

Juramaia sinensis

http://en.wikipedia.org/wiki/Juramaia

http://nl.wikipedia.org/wiki/Juramaia

Bronmateriaal:
‘Jurassic mother’ found in China” – News.discovery.com

Deze oude  chinese   Eutherian (160 à 165 miljoen jaar(ouder dan eomaia )  suggereert dat   scheiding tussen placentadieren en buideldieren waarschijnlijk ook vroeger plaats  vond  dan (voor 2011 ) gedacht.

De grote diversificatie  ( met de huidige  extante   placentadier-groepen )vond echter zo rond 63 miljoen jaar geleden plaats … zo stelt  een nieuwe  hypothese  (2013 )   : 

Wetenschappers hebben met behulp van   computer en een reusachtige data base  een  (hypothetisch theoretische  reconstructie-simulatie/voorpelling   )MODEL  gemaakt van de oudste voorouder die alle placentadieren (waaronder dus wij mensen) delen. Het was mogelijk een klein, insecten etend beestje met een lange,  harige staart. 

Dat schrijven onderzoekers van de universiteit van Yale en het American Museum of Natural History in het blad Science. Het gepuzzel  levert niet alleen een reconstructie van de voorouder van alle placentadieren op, maar laat tevens zien dat placentadieren zich pas heel laat in de geschiedenis onderverdeelden in de verschillende lijnen die we vandaag de dag kennen.

Knaagdieren en dino’s
Het onderzoek wijst er namelijk op dat die diversificatie pas nadat de dinosaurussen waren uitgestorven, plaatsvond.

“Een analyse van deze enorme hoeveelheid gegevens laat zien dat placentadieren niet tijdens het Mesozoïcum ontstonden,” vertelt onderzoeker Maureen O’Leary.

“Placentale  groepen zoals knaagdieren en primaten deelden de aarde niet met de lopende  dinosaurussen ( met uitzondering van de vogels ), maar ontstonden NA de ondergang van de heersende dinosaurussen uit een gezamelijke voorouder: een klein, insecten etend dier.”   *

*Er waren echter al  lang  zoogdieren aanwezig  in de dinotijd  ( sommigen (reponamus  rodustus ) zijn zelfs  fossiel  teruggevonden met de resten van verorberde dinosaurier- jongen (?)  in hun maag … )

Repenomamus

http://www.scientias.nl/knobbels-brachten-multituberculata-ver/58363

Multituberculata

Veel later
De voorouder van alle placentadieren zou pas 200.000 tot 400.000 jaar na het uitsterven van de dinosaurussen zijn ontstaan. “Dat is zo’n 36 miljoen jaar later dan we puur op basis van genetische informatie voorspelden,” stelt onderzoeker Marcelo Weksler. 

Gondwana
het geleverde  onderzoek gooit nog   meer vroeger gemaakte  aannames overhoop. Zo dachten sommige onderzoekers dat de diversiteit onder placentadieren veroorzaakt   werd door het opbreken van supercontinent Gondwana.

Maar dat is onmogelijk: Gondwana viel miljoenen jaren voor de dinosaurussen uitstierven al uiteen.

“De nieuwe  opgestelde  stamboom wijst erop dat de fragmentatie van Gondwana ver voor de oorsprong van placentadieren optrad en er dus geen verband mee houdt,” legt onderzoeker John Wible uit.

Aanpak
De onderzoekers trekken die conclusies nadat ze de genen en fysieke kenmerken van de meest uiteenlopende placentadieren (waaronder een aantal die we alleen van fossiele resten kennen) analyseerden. Fysieke kenmerken waar de onderzoekers bijvoorbeeld naar keken, waren: de aan- of afwezigheid van vleugels, de vacht en de structuur van de hersenen. De keuze om naast het DNA ook naar het uiterlijk van de dieren te kijken, was een hele bewuste, zo legt onderzoeker Michael Novacek uit. Het is soms niet mogelijk om DNA uit fossiele resten te halen, maar uiterlijke kenmerken kunnen onderzoekers er nog wel uit afleiden. “En we willen geen stamboom bouwen zonder gebruik te maken van het directe bewijs dat deze fossielen kunnen leveren.” “Het ontdekken van de stamboom van het leven is net zoiets als het bij elkaar puzzelen van het verhaal van een plaats delict: het is een verhaal dat in het verleden plaatsvond en dat je niet kunt herhalen,” voegt onderzoeker Maureen O’Leary toe. “Op een plaats delict voegt DNA belangrijke informatie toe, net als andere fysieke aanwijzingen zoals een lichaam of in het geval van de wetenschap: een fossiel. Het combineren van al dat bewijs levert de best onderbouwde reconstructie van een gebeurtenis in het verleden op.”

Het onderzoek is belangrijk, zo benadrukt onderzoeker Nancy Simmons.

“Er zijn meer dan 5100 levende soorten placentadieren en de diversiteit onder deze dieren is enorm: ze verschillen in grootte, wijze van voortbeweging en omvang van het brein. Met het oog op die diversiteit is het heel belangrijk om te weten wanneer en hoe deze tak voor het eerst evolueerde en steeds diverser werd.”

<

“Het geeft ons een nieuw beeld van hoe grote veranderingen – zoals het uitsterven van de dinosaurussen – de geschiedenis van het leven kunnen beïnvloeden: het uitsterven van de dinosaurussen was een groots gebeuren in de geschiedenis van de aarde en legde mogelijk de fundering voor de diversificatie van zoogdieren, waaronder onze eigen, verre voorouders,” stelt onderzoeker Jonathan Bloch.

Models of placental mammal radiation (Rose, 2006).

Models of placental mammal radiation (Rose, 2006).

Hypothetical early placental mammal (O'Leary et al., 2013).

Hypothetical early placental mammal (O’Leary et al., 2013).

De eerste kenmerken

Nu de wetenschappers een reconstructie hebben gemaakt van hoe de voorouder van alle placentadieren er mogelijk uitzag, weten we ook welke eigenschappen placentadieren als eerste (binnen  de zoogdieren )  ontwikkelden.
De voorouder moet ( volgens deze hypothetische reconstructie ) onder meer een ingewikkelde hersenschors gehad  hebben.
°
Ook beschikte deze over een placenta die het bloed van de moeder in nauw contact met de membranen die de foetus omringden, bracht.( “placenta- achtige  structuren ” zijn  ook  bekend bij haaien en  oude prehistorische  “levendbarende “vissen  )
°
* Volgens  enkele  modernere  inzichten ( onder andere    door onderzoek  van de ontwikkelingsbiologie  van schapen) zou  het  zoogdier- placenta wel  eens  tot de evolutionaire   mogelijkheden  zijn gaan behoren  mede door  infektie ( en  latere integratie  symbiose )  met bepaalde  virus- achtige  mobiele  genetische elementen  (ERV’s  en HERV’s )
°
zie daarover o.a;   : Carl Zimmer 
°

O’Leary, M.A., et al. 2013. The placental mammal ancestor and the post-K-Pg radiation of placentals. Science 339:662-667. (abstract)

Rose, K.D. 2006. The Beginning of the Age of Mammals. Johns Hopkins University Press, Baltimore. (Google Books)

Yoder, A.D. 2013. Fossils versus clocks. Science 339:656-658. (abstract)

°

http://www.livescience.com/28206-cretaceous-mammal-jaw-unearthed-japan.html

http://www.nature.com/news/debate-over-which-mammals-roamed-with-the-dinosaurs-1.14522

°

“LUCK”

Vintana ­sertichi

http://news.discovery.com/animals/dinosaurs/toothy-mammal-named-luck-coexisted-with-dinosaurs-141105.htm

” marmot-achige ” bij  de dinos

De Vintana: bever van buiten, iets heel anders van binnen. ©Nature

 

 Vintana ­sertichi
Vintana ­sertichi © AP    // De goed  bewaarde schedel werd  in Madagaskar aangetroffen,

Een wonderlijke ontdekking kwam deze week van Madagascar: daar blijken tussen de dinosaurussen grote, 9 kilogram zware marmotten te hebben rondgescharreld. Wetenschappers beschreven de kop van het dier deze week in Nature.

So what, denkt u misschien.

Tot je beseft dat die prehistorische “marmotten”  in het geheel niet verwant zijn aan hedendaagse knaagdieren. Ze verdwenen samen met de dino’s van de aardbodem. Waarna de evolutie doodleuk weer nieuwe knaagdieren afleverde, die sprekend op de oude lijken.

Een geval van ‘convergente evolutie’, stelt Jelle Reumer van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam. Daarbij ontstaan op geïsoleerde plekken soorten die op elkaar lijken, maar die genetisch niet aan elkaar verwant hoeven te zijn. Die vorm van evolutie kan plaatsvinden wanneer dieren een vergelijkbare ecologische niche invullen.

..

Bij ‘convergente evolutie’ ontstaan op geïsoleerde plekken soorten die op elkaar lijken, maar niet genetisch aan elkaar verwant zijn

Het dier, genaamd Vintana sertichi, lijkt qua gebitskenmerken op knaagdieren als bevers en stekelvarkens, maar leefde tientallen miljoenen jaren geleden geïsoleerd op Madagaskar, voor het 66 miljoen jaar geleden uitstierf. Dat betekent dat Vintana zich los van moderne knaagdieren ontwikkelde tot een vergelijkbare diersoort, die knaagt en hard voedsel eet.

De vondst is extra interessant omdat de Vintana tot een orde van knaagdierachtigen hoort – de Gondwanatheria – waarover zeer weinig bekend is, stelt Reumer. Eerder werden slechts enkele tanden en stukken kaak gevonden. Over de onderlinge verhoudingen tussen verschillende soorten bestond veel onduidelijkheid. Vintana lijkt wat op een uit de kluiten gewassen hamster, maar de schedelbouw heeft nog kenmerken van primitieve zoogdieren.

De ontdekking toont aan dat er in de dinosaurustijd meer relatief grote zoogdieren bestonden dan eerder gedacht. De meeste waren klein en de Vintana was met een geschatte 9 kilogram het voor zover bekend grootste zoogdier van het zuidelijk halfrond. Dat dieren van die grootte konden overleven, laat zien dat zoogdieren zich niet noodzakelijk verstopten als overlevingsstrategie om aan dinosaurussen te ontkomen, stelt paleontoloog Anne Schulp van Naturalis.

 

http://www.demorgen.be/wetenschap/groot-knaagdier-liep-tussen-de-dino-s-door-a2112613/

http://www.theguardian.com/science/2014/nov/05/prehistoric-groundhog-vintana-sertichi-gondwana-dinosaurs

‘Huge’ Ancient Mammal Sheds Light On Evolutionary History

November 6, 2014
Newsy / Powered by NewsLook.com
Summary:
The discovery of one of the biggest mammals that lived alongside dinosaurs could shed light on how the early mammals evolved.

http://www.sciencedaily.com/videos/93a58271c58d24e2ed98ffc0115f54c9.htm

http://sb.cc.stonybrook.edu/news/general/141005creature.php

 

http://www.nature.com/nature/journal/vaop/ncurrent/fig_tab/nature13922_ft.html

  1. Cranium of the Cretaceous gondwanatherian mammal Vintana sertichi.

    Figure 1

    Cranium of the Cretaceous gondwanatherian mammal Vintana sertichi.

  2. Upper dentition of Vintana sertichi.

    Figure 2

    Upper dentition of Vintana sertichi.

  3. Relationships of Vintana
phylogeny

phylogeny

  1. Figure 3

    Relationships of Vintana and spatiotemporal distribution of major groups of Mesozoic mammaliaforms and their relatives.

  1. Enamel microstructure of Vintana sertichi.

    Extended Data Figure 1

    Enamel microstructure of Vintana sertichi.

  2. Craniofacial and endocranial morphology of Vintana sertichi.

    Extended Data Figure 2

    Craniofacial and endocranial morphology of Vintana sertichi.

  3. Endocranial and inner ear morphology of Vintana sertichi.

    Extended Data Figure 3

    Endocranial and inner ear morphology of Vintana sertichi.

  4. Composition and features of basicranium of Vintana sertichi.

    Extended Data Figure 4

    Composition and features of basicranium of Vintana sertichi.

  5. Composition and features of occipital region of Vintana sertichi.

    Extended Data Figure 5

    Composition and features of occipital region of Vintana sertichi.

  6. Dental wear features of Vintana sertichi.

    Extended Data Figure 6

    Dental wear features of Vintana sertichi.

  7. Relative contributions of the primary muscles of mastication to the total moments about the dentary-squamosal joint axis (DSJ).

    Extended Data Figure 7

    Relative contributions of the primary muscles of mastication to the total moments about the dentary-squamosal joint axis (DSJ).

  8. Sensory anatomy and ecology of Vintana sertichi.

    Extended Data Figure 8

    Sensory anatomy and ecology of Vintana sertichi.

 

Vintana sertichi

Over tsjok45
Gepensioneerd . Improviserend jazzmuzikant . Instant composer. Jamsession fanaat Gentenaar in hart en nieren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: