pantservissen


 

 

Pantservissen

Verwantschappen 

Placodermi verwantschappen

Pantservissen of Placoderma, vroeger de samenvattende naam voor twee groepen ‘primitieve’ vissen, ook wel Oervissen genoemd. De huid was bedekt met grote beenplaten op de kop en het voorste deel van het lichaam. De Pantservissen worden aangewezen als voorouder van alle gewervelden.

Ostracodermii, dit is een groep Pantservissen ‘zonder kaken’ en zijn vergelijkbaar met de tegenwoordige Prikken. Zij leefden in het Siluur en het Devoon in voornamelijk zoetwater, van deze groep is betrekkelijk weinig bekend, 챕챕n groep in deze klasse miste het kopschild, Anaspida.

Placodermii, een groep Pantservissen ‘met kaken’ en leefden van het Devoon tot in het Perm en zouden nog het meest verwant zijn met de Beenvissen en de Longvissen.

 

 

Zie ook

Lijst van fossiele vissen

Bronnen, noten en/of referenties:
  • Vertebrate paleontology, Romer, A.S.(deel-3-1966)
Image:FINAL FISH ANIM (00200).jpg
http://www.decomputermeester.nl/Pagina’s%20overig/Uitgestorven/Inhoud/Phanerozo%C3%AFcum/Paleozo%C3%AFcum/Devoon/Fauna/Vissen/devoon_vissen_placodermi.htmPANTSERVISSEN (Placodermi)De Placodermi of Pantservissen vormen een afsplitsing van de evolutionaire tak die leidde tot het ontstaan van de beenvissen. De kop en voorste deel van de romp werden beschermd door een pantser. De fossiele resten van de placodermi worden gevonden in lagen van het Vroeg-Devoon tot aan het Vroeg-Carboon. Zij hadden geen tanden maar scherpe beenranden die geschikt waren om de schalen van schelpen e.d. te kraken.

Les Placodermes sont les premiers Gnathostomes à être apparus (du silurien au carbonifère inférieur). Ils avaient une plaque dermique osseuse, une mâchoire inférieure bien développée Ils ont vite disparu et ce sont les Chondrichtyens qui les ont supplantés.
http://www.fossiliraptor.be/faunedudevonienvertebres.htm

http://www.huntsearch.gla.ac.uk/index.html

http://www.huntsearch.gla.ac.uk/cgi-bin/foxweb/huntsearch/SummaryResults.fwx?collection=all&Searchterm=Asterolepis+
Asterolepis maxima* Agassiz /left anterior dorso-lateral plate /[near Elgin, Nairn, (Nairnshire), Highland], [Scotland][Upper Old Red Sandstone], [Frasnian-Famennian], [Devonian (Upper)] An antiarch.

*Asterolepis maxima* Agassiz or *Bothriolepis* sp.; median ventral plate /Scat Craig, Elgin, (Morayshire), [Highland], [Scotland] O[ld]. R[ed]. Sandstone, [Devonian]

An antiarch.

bothriolepis04   

repro-bothriolepis-oct00

bothriolepis2
 

This bottom feeding armored fish lived in brackish water and seas, in the middle of the Late Devonian period, about 370 million years ago. It has been found in every continent except Africa and South America. Bothriolepis had a blunt head and wide body covered with plates that measured about 10 inches (25cm) in length. The tail and posterior part of the trunk had no armor. The overall size of the living fish would have been about 24 inches (60cm). With two pockets, which served as lungs, if stranded on land it could breath air until it again found water.

As one of the earliest known Placoderms, Bothriolepis represents a very important link to understanding the evolutionary journey of fish.

Age: Late Devonian (365 MYA)
Locality: Ontario, Canada
Notes: The original (Bothriolepis canadensis) is in the permanent collection of Black Hills Institute.

a bothriolepis canadensis fossil



Bothriolepis gigantea* Traquair /dorso-lateral plate /Alves, Elgin, (Morayshire), [Highland], [Scotland] Geology: /Alves Beds, [Middle Old Red Sandstone], [Eifelian], [Devonian (Middle)]

“Eerste copulatie ooit was moeilijke bevalling”

 

microbrachius_dicki___sex_in_the_devonian_by_gogosardina-d83fejj
 Zo moet het er ongeveer uit hebben gezien wanneer deze Placodermen geslachtsgemeenschap hadden. Afbeelding: Flinders University.
Artist’s impressions of Microbrachius mating scene / Brian Choo, Flinders University 
ma 20/10/2014 Rik Arnoudt
De eerste copulatie uit de geschiedenis – voor zover geweten – dateert van wellicht 380 miljoen jaar geleden. Door de grootte en de vorm van hun geslachtsorganen moesten de antiarchi, een uitgestorven vissensoort die in meren leefde, zijdelings paren. Volgens wetenschappers moet dit geen makkelijke bedoening zijn geweest.
Het bericht staat in het tijdschrift “Nature”.

Het L-vormige geslachtsorgaan van de mannelijke antiarchi was bijna even lang als hun lichaam. Dat inbrengen bij een vrouwelijke soortgenoot moet een hele klus zijn geweest, want het vrouwelijke geslachtsorgaan had aan twee kanten een soort plaatje dat wordt beschreven als “kaasschaaf”. Het mannelijke orgaan was ook voorzien van een soort grijparmen om het ding “op zijn plaats te houden”.

“Wellicht was de missionarishouding voor de antiarchi onmogelijk”,

zegt professor John Long van de universiteit van Adelaide, in Australië. De wetenschappers zijn tot hun bevindingen gekomen door de studie van fossielen van antiarchi. Die zijn gevonden in China, Estland en op de Schotse Orkney-eilanden.

De wetenschappers omschrijven copulatie bij de antiarchi als “erg ruw”, “zoals bij velcro”.

Antiarchi worden beschouwd als placodermen, uitgestorven  primitieve vissen, ook de oudst bekende dieren met een onderkaak.

Armen
Het onderzoek lost een  tweede  mysterie op  dat onderzoekers al lang bezig houdt op.

Microbrachiusbetekent ‘kleine armen’,” vertelt Long. De visjes hebben die naam te danken aan hun kleine, benige armen. “Eeuwenlang wisten we niet waar deze eigenlijk voor dienden. Wij hebben dit mysterie opgelost, ze werden gebruikt tijdens het paren.” Terwijl een mannetje en vrouwtje zij aan zij lagen, hielden ze zich met hun armen aan elkaar vast, zodat het mannetje de gelegenheid had zijn geslachtsorgaan in het lichaam van het vrouwtje te brengen.

Het onderzoek benadrukt nog eens hoe belangrijk de placodermen waren.

“Placodermen werden ooit gezien als een doodlopende evolutionaire tak, zonder levende familieleden,” vertelt onderzoeker Brian Choo. “Maar recente onderzoeken tonen aan dat onze evolutie geworteld is in de placodermen en dat veel van de kenmerken die wij hebben – zoals kaken, tanden en ledematen – voor het eerst in deze groep vissen ontstonden. En nu hebben we onthuld dat ze ons ook geslachtsgemeenschap gaven.”

 

http://www.scientias.nl/wetenschappers-ontdekken-de-uitvinders-van-seks/106131

http://www.nu.nl/wetenschap/3907282/inwendige-bevruchting-bestaat-langer-dan-gedacht.html

 

http://www.the-scientist.com/?articles.view/articleNo/41251/title/Ancient-Sex/

sex , paleontology, fossils, evolutionary biology, evolution and copulation

http://www.nature.com/nature/journal/vaop/ncurrent/full/nature13825.html

°

http://theconversation.com/copulate-to-populate-ancient-scottish-fish-did-it-sideways-30910

The 385 million-year-old placoderm fish Microbrachius dicki from Scotland shows the first evidence for mating by copulation in our evolutionary lineage. The males bore large L-shaped bony claspers for inseminating the females. Left, female fossil; centre, male fossil; right, mating position.J Long & B.Choo, Flinders University

placoderm fishes    Microbrachius dicki 

 

This small single fossil bone in the collections of the University of Technology, Tallinn, was the first clue as to the how antiarch placoderms such as Microbrachius mated. The bony clasper is the organ used to transfer sperm into the female.

 

°

REACTIES 

– Deze  microbrachius  zijn natuurlijk niet degenen die het eerst seks hadden.                                                                                                                                Wel degenen die het eerst geslachtsgemeenschap hadden.

De voortplanting van haaien is verder ook interessant: // het vrouwtje produceert eieren die niet worden gelegd maar inwendig uitgebroed (alhoewel er ook een paar soorten zijn die eieren leggen of een placentale-achtige  verbinding met hun jonkies hebben). Ik kan me zo voorstellen dat dat voordelen geeft (bescherming embryo’s, geen harde eierschaal nodig) en nadelen (maar een half dozijn eieren per keer).

Het zou niet de eerste keer zijn dat een primitief gebruik afstamt van een (in onze ogen) moderner vernuftiger gebruikt systeem  (zo zijn virussen waarschijnlijk door evolutie steeds simpeler geworden/ dat is de regel bij alle parasietachtigen ). En het geeft  bovendien  maar weer eens aan dat we heel voorzichtig moeten zijn als we kenmerken ‘primitief’ noemen.

 

 

http://en.wikipedia.org/wiki/Antiarchi

Antiarchi zijn een orde van uitgestorven vissen uit het Siluur en Devoon, die behoren tot de placodermen. De placodermen hadden allen een karakteristiek pantser van benen platen, maar de Antiarchi spanden de kroon. Wikipedia

google zoeken

google zoeken

Afbeeldingen van antiarchi  <—

 

 

 

COCCOSTEUS  

coccosteus01

coccosteus00
 coccosteus01
cocosteus07
 CAMPBELLODUS 
campbellodus01
groenlandapsisGroenlandaspis
GROENLANDAPSIS
°
°
°
°
Fossiel van de pantservis A. gardineri
met twee fossiele embryo’s    Beeld Museum Victoria

Australische vis blijkt ‘oudste moeder ooit’

 29 mei 2008

In Australië is een 380 miljoen jaar oude fossiel gevonden van een vis met een embryo aan een navelstreng in de buik. De ontdekking van het fossiel betekent dat het levend baren van nageslacht al zo’n 200 miljoen jaar langer voorkomt in het dierenrijk dan tot nu toe gedacht.

De tot nu toe onbekende diersoort baarde waarschijnlijk levende jongen op dezelfde manier zoals sommige haaiensoorten vandaag de dag nog doen. De ontdekking toont volgens de studie ook aan dat seks met penetratie ouder is dan tot nu toe gedacht.

De ongeveer 25 centimeter lange ‘moedervis’ behoorde tot de placodermen, een uitgestorven gewerveld dier dat 420 tot 350 miljoen jaar geleden leefde.

Het fossiel dat is gevonden en geprepareerd had een circa 7 centimeter lange babyvis in haar buik, met een navelstreng eraan.

Hester van Santen

Een artist impression van Materpiscis met kind

Placoderm birth   Mother Fish Animation

http://museumvictoria.com.au/about/mv-news/2008/mother-fish/

The mother fish – video at Nature Online <—-

.De Australische ontdekkers zelf noemen hun vondst ‘de oudste moeder ooit’. Vandaag beschrijven ze in het wetenschapsblad Nature het gefossiliseerde vrouwtje van een 380 miljoen jaar oude pantservis, die in haar buik een embryo draagt aan een haarfijne navelstreng. Het zachte materiaal versteende onder uitzonderlijke omstandigheden. De vis, een nieuwe soort, is met afstand het oudst bekende dier waarvan aangetoond is dat ze levende jongen baarde.

Australische paleontologen graven al tientallen jaren in de Gogo Rif Formatie in het noordwesten van het land. Ooit was dit een koraalrif voor de kust van het oercontinent Gondwana. De koraalsoorten bestaan echter al lang niet meer, net als de meeste van de vissen die er zwommen.

Bijzonder

“Dit is zeker een van meest bijzondere fossielen die ooit is gevonden”, aldus paleontoloog en onderzoeksleider John Long. “Het is niet alleen het allereerste fossiele embryo met een navelstreng, maar sowieso het oudste fossiel van een levendbarend dier.”

De nu beschreven moedervis, Materpiscis attenboroughi gedoopt ter ere van natuurfilmer David Attenborough, hoort bij zo’n uitgestorven groep. Ze was, net als de meeste vissen in het Devoon, een pantservis: vooral haar kop was bedekt met benige platen. Pantservissen kwamen in het Devoon in alle soorten en maten voor, maar stierven aan het eind van het tijdperk uit.

Hoe de pantservissen zich evolutionair verhouden tot de haaien en roggen, die in het Devoon ook floreerden en waarvan de meerderheid ook levende jongen baart, is voer voor discussie onder biologen. Naast Materpiscis en haar jong, werden in het gebied twee verwante pantservissen (Austroptyctodus gardinderi) gevonden die eveneens embryo’s dragen. De Australiërs zelf oordelen dat het levend baren bij haaien en pantservissen onafhankelijk ontwikkeld is.

Afgezien van die discussie is het zeer bijzonder dat weefsels als een navelstreng en de fragiele beenderen van het embryo bewaard zijn gebleven. De Gogo Formatie staat erom bekend – eerder werden er al het oudste spier- en zenuwweefsel opgegraven.

De navelstreng van Materpiscis is ongeveer een centimeter lang; de draaiing is te zien, evenals een kanaal voor een bloedvat. De onderzoekers, onder leiding van het Museum Victoria in Melbourne, beschrijven hoe ze het fossiel twee maanden lang in korte etappes in een azijnbad wasten om het kalksteen op te lossen. Toevallig merkten ze daarbij het skelet van het embryo op in de buikholte. Toen de Australiërs daarop nog eens naar hun bestaande fossielenvoorraad keken, ontdekten ze nog drie embryo’s bij de Austroptyctodus-vissen. De visjes kunnen geen ingeslikte soortgenoten zijn, betogen zij – anders waren de fijne botjes wel gebroken bij het happen.

a, Body with embryo. The boxed area is magnified in panel cb, Embryo at early preparation. cd, Umbilical cord and embryo at later preparation. e, Adult skull roof in dorsal view. f, Adult left marginal. h, Dermal armour restored in lateral view. i, Left adult tooth plates in mesial view. gAustroptyctodus gardineri (WAM 86.9.662) showing embryos. ADL, anterior dorsolateral plate; AL, anterior lateral plate; Ce, central; df.bas, dorsal fin basal plate of adult; haem, haemal arch; Ifg, inferognathal; MD, median dorsal plate; Mg, marginal; neur, neural arch; Nu, nuchal; PNu, paranuchal plate; PRO, preorbital; PTO, postorbital; Sgn, supragnathal; SM, submarginal plate; umb, umbilical cord.

 Holotype of Materpiscis attenboroughi gen. et sp. nov. (WAM 07.12.1)Full size figure and legend (189K)

a–e, SEM images of umbilical cord. a, Umbilicus section. b, Image showing a vascular canal (v). c, image showing pit (p). d, Image showing possible appendiculae (app) and pit (p). e, Image showing outer epithelium surface (ep) and stalk wall. f, High-resolution computer tomogram (HRCT) showing embryonic bones. g, HRCT tomogram showing supragnathals in occlusion. h, HRCT showing umbilicus (white arrowheads). Abbreviations as for Fig. 1 except for: ep, epithelium; sym, symphysis.

 Holotype of Materpiscis attenboroughi gen. et sp. nov. (WAM 07.12.1) .Full size figure and legend (88K)

a, Diagram showing position of embryo and yolk sac within the mother. b, Artist’s reconstruction of Materpiscis gen. nov. giving birth (by B. Choo).

Materpiscis   gen. no Full size figure and legend (79K)

bronnen  ; http://www.nrc.nl/wetenschap/article1903424.ece/Australische_vis_blijkt_oudste_moeder_ooit       http://www.nature.com/nature/journal/v453/n7195/fig_tab/nature06966_ft.html

Devonische vis oudst bekende levendbarende gewervelde dier

Onderzoekers hebben een bijzondere vis aangetroffen op de bekende West-Australische vindplaats van Devonische vissen in de Gogo-Formatie.

De vis, die behoort tot de uitgestorven groep van de Placodermi (pantservissen), moet ongeveer 380 miljoen jaar geleden hebben geleefd. Het fossiele exemplaar werd al tijdens veldwerk in 2005 gevonden, maar pas bij laboratoriumonderzoek werd het bijzondere karakter ervan herkend. Dat gebeurde toen onderzoeksleider John Long de vis aan het uitprepareren was uit de kalksteen waarin hij was gevonden, en daarbij de kalk beetje bij beetje verwijderde met azijnzuur.

Long JA, Trinajstic K, Young GC, Senden T (2008) Live birth in the Devonian period. Nature 453:650-652.
i-08b6659b7d99ab36baa86857451e5165-materpiscis.jpg
Het fossiele exemplaar van Materpiscis attenboroughi

Bij die behandeling bleek de vis een embryo met zich mee te dragen. Hoewel het embryo niet compleet aanwezig is, was de fossilisatie zo goed dat er tal van details konden worden waargenomen die slechts zelden in visfossielen zijn te zien. Die details konden overigens slechts zeer gedeeltelijk direct worden waargenomen: de meeste gegevens kwamen naar voren bij r철ntgenonderzoek dat werd uitgevoerd met een speciale 3-dimensionale scanner die op de Australian National University was gebouwd.
http://scienceblogs.com/pharyngula/2008/05/29/materpiscis-attenboroughi/

i-30bbeb003e04870f189ebaceaad2bd5b-materpiscis_recon.jpg
a, Diagram showing position of embryo and yolk sac within the mother. b, Artist’s reconstruction of Materpiscis gen. nov. giving birth.

De ligging van het embryo

Het röntgenonderzoek leverde onder meer als resultaat op dat een navelstreng aanwezig is. Op basis van deze ontdekking (en diverse andere bevindingen aan de hand van bewaard gebleven zachte weefsels) moet worden geconcludeerd dat de vis levendbarend was. Daarmee is dit het oudst bekende exemplaar van een gewerveld dier waarbij de voortplanting op deze wijze plaatsvond. Dat was zeker verrassend, hoewel paleontologen tot nu toe vergeefs hadden geprobeerd op grond van fossiele exemplaren te achterhalen hoe pantservissen zich precies voortplantten.

Bij eerder onderzoek van mannelijke exemplaren van het verwante geslacht Austroptyctodus was overigens al gebleken dat deze soort een voortplantingsmechanisme had dat in veel opzichten vergelijkbaar is met dat van haaien, waarbij het vrouwtje via copulatie inwendig werd bevrucht.
File:John Long with Gogo fish in the field 2005.jpg
Onderzoeker John Long op de vindplaats

Vanwege het feit dat de fossiele vis met het embryo als een echte ‘moeder’ moet worden beschouwd, is het (nieuwe) geslacht waartoe zij behoort Materpiscis (moedervis) genoemd; de soortnaam(attenboroughi) is gekozen ter ere van Sir David Attenborough.

Toen het levendbarende karakter van deze vissoort duidelijk was geworden, heeft Kate Trinajstic (van de Universiteit van West-Australi챘) andere Placodermi uit de museumcollectie in Perth op dezelfde wijze onderzocht.

Daarbij vond ze drie embryo’s in een volwassen exemplaar van Austroptyctodus. Een en ander wijst erop dat het heel goed mogelijk is dat alle pantservissen levendbarend waren.

Waarom een dergelijke voortplantingswijze zich zo vroeg in de evolutie van de gewervelde dieren ontwikkelde, is niet duidelijk. De onderzoekers hopen echter dat nieuwe onderzoek van de uitgebreide collectie pantservissen op de Australian National Universty met behulp van de bijzondere 3-dimensionale scanner meer licht zal werpen op de talrijke aspecten van deze vissen, waarover nog steeds relatief weinig bekend is.

Referenties:
  • Long, J.A., Trinajstic, K., Young G.C. & Senden, T., 2008. Live birth in the Devonian period. Nature 453, p. 650-652

Foto’s welwillend ter beschikking gesteld door Gavin Young, Victoria Museum, Melbourne (Australië).

Het  gevonden  fossiel  ( A) behoort tot de placodermen, de pantservissen, een groep oervissen die wordt gezien als de voorouder van zowel de ’gewone’ beenvissen als van de kraakbeenvissen
waaronder de haaien en roggen vallen.
Terwijl de meeste vissen hun eitjes ergens droppen, bevruchten en aan hun lot overlaten, had deze verre voorouder dus een ’hypermoderne’ voortplantingstechniek.
 Een fantastische vondst, zegt Lars van den Hoek Ostende, paleontoloog van Natuurhistorisch Museum Naturalis.
Zo€’n mooi fossiel, zo mooi intact, prachtig driedimensionaal bewaard  €
Maar zo opmerkelijk vindt hij het nu ook weer niet.
Levendbarendheid heeft Moeder Natuur ( =de blinde  convergente  evolutieprocessen )wel vaker” uitgevonden” .
Alleen al bij de vissen
 (1)zeker twaalf keer, onafhankelijk van elkaar.
Sommige haaien doen het ook.
We vermoedden al dat sommige vroege haaien levend baarden.
Deze studie legt ’de eerste keer’ nog verder terug in de tijd.”
Dat betekent dat ons beeld van de (populaire ideeen over de )evolutionaire stamboom iets moet worden bijgewerkt?
Deze pantservis was vermoedelijk niet de directe voorouder van haaien en andere vissen, maar vormde een zijtak.(2)
Dat is ook de les die de Australiërs aan hun collega’s meegeven: kijk bij de classificatie van een nieuw fossiel niet alleen naar de vorm van de botjes, maar ook naar zijn voortplanting.
In feite was hier gewoon de evolutie aan het werk, zegt Van den Hoek Ostende.
„Als een vinding het goed doet, heeft ze grote kans van slagen.
Bevruchte eitjes achterlaten in een troebel vennetje is niet erg effectief.
Het is veiliger om de eitjes in het lichaam uit te broeden. Maar dan moeten de dieren wel een vorm van interne seks ontwikkelen.
Dat zien we ook: 

bij sommige fossielen hadden de mannetjes grijporganen
( –> bij mannelijke  haaien en roggen  zijn dat een soort  achterse buikvinachtige organen   : –> claspers/klampers  )
waarmee ze het vrouwtje tijdens de daad konden vasthouden.”
 Uitvinding van sex bij gewervelden   ….
 °
Een derde variant (van de “levendbaren ” uitrusting )   is de onze(3):
het embryo in een baarmoeder laten groeien en via een navelstreng voeden.
Het is niet gezegd dat de Australische oervis het exact op onze manier deed.
Van den Hoek Ostende:
„Je moet hier niet meteen aan een placenta denken. De onderzoekers suggereren wel dat de navelstreng aan een soort dooierzakje vastzat, maar dat is
allemaal niet gefossiliseerd, dus daar zit heel veel interpretatie in.”
 ________________________________________________________________________________________________
(A)
Gevonden in de  Gogo-formatie in West-Australië«, waar de laatste dertig jaar meer fossiele vissen uit die tijd, het Devoon, zijn opgegraven
De formatie is als vindplaats ontdekt  door de beroemde natuurfilmer Sir David Attenborough. Vandaar dat het fossiel
naar hem is  vernoemd: Materpiscis (moedervis) attenboroughi.
°
Noten
°
(1)
( creato)
Waarom waren/zijn alle andere vissen  niet naar dit beter en veiliger voortplantingssysteem   ge-evolueerd?
-a) Het kan nooit om  “alle” vissen  gaan ;
Dit soort algemeen geldende absolute  “regels”( zonder een enkele uitzondering )  zijn kompleet uit den boze in de biologie  …
Bovendien
blijkt elk individueel organisme de drager( het voertuig ) te  zijn  van  een “unieke” genetische  opstelling ( en  een ontwikkeling te hebben doorlopen )/en  kan  dat
unieke organisme een gedeelte van zijn genen doorgeven  ( indien “niet “-succesvol ( onvruchtbaar ) dan verdwijnt minstens  die particuliere opstelling ,  uit de genenpoel
van de volgende generatie )  ….
-b)Evolutie ( als blinde ontwerper ) werkt met onderdelen/dingen ( genetische programma’s ) die voorhanden ( = nog niet verloren ) zijn en die ze ombouwt of aanvult vanuit  redundante  duplicaties van  genetisch kapitaal  en/of door het verwerven van nieuwe programmas dmv HGT ( waaronder ook virii )c)
Levend baren is wel bijzonder onder de vissen, maar toch minder ongewoon en   dichterbij dan we denken.
°
Guppies baren ook levend.
De eitjes worden in de buik van de moeder bevrucht (de mannetjes-gup heeft een buikvin ontwikkeld tot soort van geslachtsorgaan)
en pas nadat de babyguppen uit het ei komen, komen ze uit de moeder.
Zo is de overlevingskans iets groter.
Daarom, als je guppen hebt, heb je wel eens ineens de hele bak vol met babyguppen, terwijl je geen eitjes hebt gezien.
 °
(2)
elk fossiel is het resultaat van een  lange  ontwikkeling van  opeenvolgende  generaties levende wezens
elk levend wezen is in potentie  het startpunt van een  aftakking  ( en dus eigenlijk een  missing link ) ….
Het is met  grote  zekerheid  hier praktisch ook  het geval ;alhoewel het kan dat er een “rechtstreekse  ” (ladder specifieke ) voorvader wordt gevonden , is dat
vermoedelijk nooit vaststelbaar ; het fossiel heeft zijn geboorte-akte of identiteitsbewijs of certificaat van origine( met handtekening van de schepper)   niet bij zich
 °
(3)
er  zijn aanwijzingen dat de ontwikkeling  van een placenta strategie , niet mogelijk zou zijn geweest zonder de voorafgaandelijke  historische  invasies(besmettingen met) van( retro )virussen in  de genomen van de  voorouders van de placentale  zoogdieren …Het is zelfs mogelijk(opperen sommigen )  dat dit verschillende keren  zou hebben
plaatsgevonden in  reeds uitgewaaierde  zij-takken op de evolutionaire boom van de  zoogdieren  .
°

Fossiele vis baarde levend leven

David Davidson   26 februari 2009

 

°

°

Opnieuw zijn embryo’s ontdekt in de fossiele resten van een miljoenen jaren geleden uitgestorven vis. Dat schrijven Australische en Zweedse wetenschappers in Nature.

De embryo’s werd ontdekt in een fossiel van Incisoscutum ritchiei, een zeer primitieve pantservis. De versteende resten zijn 380 miljoen jaar oud en werden gevonden in de Gogo-formatie, een voormalig koraalrif in West-Australië.

De vondst versterkt de gedachte dat pantservissen, ook wel placodermen genoemd, net als veel tegenwoordige haaiensoorten levendbarend waren. De klasse van de pantservissen is een voorloper of zijtak van de been- en kraakbeenvissen: de huidige ‘normale’ vissen en haaien.

Volgens de onderzoekers is het heel bijzonder dat sporen van levendbarendheid in fossiele resten worden aangetroffen. Vorig jaar werd een embryo aangetroffen in een vissenfossiel van vergelijkbare ouderdom.

Hoewel al sterke aanwijzingen bestonden voor de levendbarendheid van pantservissen, bevestigt de vondst dat deze vorm van leven geven veel vaker voorkwam dan altijd werd gedacht.

De onderzoekers lieten ook zien dat Incisoscutum, de mannetjes althans, vermoedelijk organen had die geschikt waren voor interne bevruchting. Vergelijkbaar met moderne haaien, zouden mannelijke pantservissen zich met die organen tijdens de daad vastklampen aan hun prehistorische partner.
Nature.

°

Bij een inspectie van drie mannelijke fossielen van placodermen in de klasse Arthrodira troffen de onderzoekers een bijzonder lang stuk bot aan in het bekken, dat nooit eerder werd beschreven in wetenschappelijke studies.Waarschijnlijk was het bot oorspronkelijk verbonden met een stuk kraakbeen dat een langwerpig geslachtsorgaan vormde. De vissen gebruikten het uitsteeksel mogelijk om vrouwtjes te penetreren.

°

Kraakbeen

Ook haaien hebben langwerpige uitsteeksels van kraakbeen in het bekken – zogenaamde claspers – die dienen als geslachtsorgaan.Tot nu toe werd dan ook aangenomen dat haaien ongeveer 340 miljoen jaar geleden als eerste dieren hun vrouwtjes bevruchtten doormiddel van penetratie.

Ouder  //Maar aangezien placodermen zeker 40 miljoen jaar eerder leefden, is de ‘oorsprong van seks’ volgens de wetenschappers ook ouder dan gedacht.
“Deze ontdekking is  belangrijk”, aldus onderzoekster Zerina Johanson van het Natural History Museum.

Bewijs van reproductie is extreem zeldzaam in de fossielen die tot dusver zijn ontdekt.”

VIDEO
°

Exceptional preservation of nerve and muscle tissues in

Late Devonian placoderm fish and their evolutionary implications

http://www.pubmedcentral.nih.gov/articlerender.fcgi?artid=2375963

 The name of referred object is rsbl20060604f02.jpg
Figure 2

Phylogenetic tree supporting the hypothesis that placoderms are the sister group to all other gnathostomes.

See table 1 for list of characters.

Biol Lett. 2007 April 22; 3(2): 197–200.
Published online 2007 February 6. doi: 10.1098/rsbl.2006.0604.
°

Vissen waren eerste dieren die seks hadden voor het plezier

De prehistorische placodermvissen gebruikten hun forse kaken bij het copuleren.

Volgens aanwijzingen op fossielen die in het westen van Australië werden aangetroffen, waren haaiachtige vissen de eerste dieren die puur voor het plezier seks hadden.

Voordien werd aangenomen dat de kaken van de vissen over de generaties groeiden om makkelijker te kunnen eten, maar nu menen wetenschappers dat die grotere kaken hielpen bij het paren.

Bijters
“Veel haaien bijten zich vast in de achtervinnen van de wijfjes, zodat de copulatie kan plaatsgrijpen”,

stelt projectleider John Long.

Levende wezens hadden voor het eerst seks door copulatie tussen 400 en 410 miljoen jaar geleden.

“Deze vissen schoten niet zomaar kuit in het water, hun seks was plezant”,

verklaarde Long op de 70ste verjaardag van de Society of Vertebrate Paleontology.

Placodermvissen
De wetenschappers kwamen tot hun conclusies na het bestuderen van fossielen van embryo’s van de ptycytodontin en arthrodiran placodermvissen, verwant met haaien zoals we ze nu kennen.

Geavanceerde voortplanting

“Onze bevindingen tonen aan dat deze uitgestorven gepantserde vissen, de placodermen, intiem copuleerden. De mannetjes brachten staven op hun heupvin bij het vrouwtje binnen om er hun sperma te deponeren”, aldus nog Long.

De ontdekking is “relevant omdat het betekent dat een geavanceerde vorm van voortplanting middels copulatie meer voorkwam dan we tot nog toe dachten”. (lb)

15/10/10
 ___________________________________________________________________________________
 APPENDIX 
speculatieve opmerkingen 
°
“PLacenta’s”  ? Ervs  ?
 –
ERV’S ?
Het  ERV3 ( = het endogenous retro virus   kreeg  wel  een paar supplementaire  introns,(1) maar het)  is   kompleet aanwezig in het menselijke genoom    
Dit schakel”gen” (1) vertelt het  immuunsysteem om(een) bepaald(e)  gen(en)  te negeren ( uit te schakelen ? ),wanneer dat nuttig is voor de  moeder en het  zich inwendig ontwikkelend nageslacht (bij de mens )
 –
Elk lichaamsvreemd (=  bijvoorbeeld  een organisme met een ander genoom dan het lichaamseigen ) wordt door het immumsysteem  normaliter als  vreemd beschouwd en aangevallen en vernietigt .
Echter , in het geval van een zich  inwendig ontwikkelend  embryo is het  vreemde”lichaam ”  GEEN  bacteriële of virale besmetting, maar  de  genenbijdrage van de  vader .
Een baby kan men  beschouwen  als een soort parasiet  in de  moeder :  die  voedsel opneemt ( de moeder kan zelfs  bedreigende  bepaalde voedsel , mineralen en vitamine  gebreken ontwikkelen ) en wordt  verder ook  beschut door het moederlichaam tegen o.a. fysico-chemische  schommelingen   in het millieu  tijdens deontwikkeling  ; het zit in een soort beschermde werkplaats ….
Het  moet ook  tegen het immuunsysteem worden beschermd,omdat dit systeem het niet  zomaar  herkend zonder een speciale voorziening
Vandaar het ERV3 virus.
Op welk tijdstip van  onze geschiedenis we  het hebben verworven  is nog niet bekend  …
Retroviruses kunnen  zich in het  genoom  laten opnemen( ze plakken zich  vroeg of laat in sequenties  van  het gastheergenoom ) en kunnen vandaar uit verder  gekopieerd worden
Het is allemaal begonnen  toen de voorlopers van deze  soorten  ERV’s ook bleken te kunnen worden gebruikt  als   beschermende  uit-schakelaar(s)  van  diverse  genetisch programma die de aanval op de (inwendige ) bevruchte eieren  door het immuumsysteem van van  het moederlichaam  regelden  .___Althans  dat is  vastgesteld bij zoogdieren met  placenta ….
Dat maakte het voor de bevruchte eieren mogelijk om in het inwendige lichaam te blijven gedurende hun ontwikkeling  ;
Dergelijke  voorbeelden van  inplakkende  retrovirussen en hun verdere functies binnen het oorspronkelijke  gastheer-genoom)  stelden  ( mogelijk /maar dat is erg speculatief )  de deur wagenwijd open voor  alle diverse (vandaag bekende ) vivipaire  strategieeën ?
Maar ___zeker bij( deze ) placodermi ____weten we daar helemaal  niets  van  …
(zie ook)
Human endogenous retroviruses in health and disease: a symbiotic perspective
Frank P Ryan, FRCP FLS
http://www.pubmedcentral.nih.gov/articlerender.fcgi?artid=1079666
 –
“LEVENDBARENDE” INRICHTINGEN &  STRATEGIEEN
Het schijnt niet al te moeilijk te zijn om ” levendbarende strategieen evolutionair te ontwikkelen ?
De oude biologie leerboeken  ( waarin zoogdieren  levendbarend   )zijn te simplistisch
 –
*Sommige  zoogdieren zijn helemaal geen placentale zoogdieren
*ook veelandere groepen van gewervelden zijn levendbarend
Er bestaan levendbarende haaien , kikkers  ,  hagedissen ,  monotreme en  placentale  zoogdieren .
 –
En nu dus ook een enkel  fossiel van een  levendbarende  pantservis uit het Devoon
Misschien waren er ook levendbarende zeereptielen?
Ichthyosauriers, pleisiosaurierss, mosasauriers ,
komen alleszins in aanmerking
Maar  het is echter nogal onvoorzichtig al die strategieen  placentaal te noemen
 –
Een  placenta is een erg gespecialiseerde   zoogdier uitrusting  ( in de  buik ) dat dient  voor de direkte  d transfert van allerlei noodzakelijke stofwisselingsprodukten en voeding tussen moeder de cirkulatiesystemen /bloedbanen  van de  moeder en haar kroost   ( *de reeds  vermelde  kikker ontwikkeld echter ook een voedingssysteem  in zijn “rugzak” )
Bij deze placoderm  is  “ dooierzak aanwezig   maar (vermoedelijk) geen eiomhulsel; “(Ik kan  natuurlijk  verkeerd zijn zo op het eerstegezicht )
Men veronderstelde altijd dat de scheidingslijn tussen ovoviparii en viviparii  ligt  bij het   ei (namelijk een omhulsel van één of ander type)
Mensen hebben ook een dooierzak maar bevat  GEEN meer dooierproteïnen (meer) .
Nietemin  worden  sommigen  haaien en hagedissen nog steeds  als “placentale ” dieren beschreven  wat betreft de voortplanting  en ontwikkelingsstrategieen  van hun broed …

Noten :
(1)
—> Peg10 is  mogelijk  een  van uit een  retrovirus ontwikkeld   gen  dat  nu  functioneerd als een schakelaar  ?
°
OUDE  SPIEREN

Prehistorische buikspieren

EOS  Artikel | 14 juni, 2013

ref :

 Fossil Musculature of the Most Primitive Jawed Vertebrates
http://www.sciencemag.org/content/early/2013/06/12/science.1237275

Pantservissen uit de gogo formatie  

gogonasus 2013

 ;  Deze primitieve vissen  bezat krachtige nek- en buikspieren, een ontwikkeling die vroeger exclusief  werd  toegeschreven aan recentere landdieren.

Heel zelden worden fossielen gevonden waar nog zacht weefsel uit te recupereren valt. Daarom wordt kennis over die zachte weefsels – organen, spieren, zenuwen – vaak afgeleid uit ‘naakte’ skeletten. Die zeldzame fossielen waarop toch zacht weefsel wonderbaarlijk geconserveerd bleef, zijn daarom buitengewoon interessant voor paleontologen.

http://en.wikipedia.org/wiki/Gogonasus

http://museumvictoria.com.au/melbournemuseum/discoverycentre/600-million-years/timeline/devonian/gogonasus/

gogo fish    daily mail

Rare soft tissue samples have been found by Swedish scientists in the fossils of fish from the Gogo Formation of north western Australia. They show that the jawed fishes had strong neck and abdominal muscles
http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2341160/How-fossils-fish-lived-380-million-years-ago-help-explain-modern-day-pack-evolved.html#ixzz2WHX6m4if

Zweedse en Amerikaanse onderzoekers beschrijven deze week zo’n fossiel in Science. Het gaat om een primitieve vissen , leden van een uitgestorven klasse van kaakvissen en 380 miljoen jaar oud, die gevonden werd in Noordwest Australië. Op de fossielfragmenten van minstens drie vertegenwoordigers   troffen de wetenschappers ( tot nu toe ) stukjes zenuwweefsel en nek- en buikspieren aan.

Met behulp van contrastrijke röntgenopnames (synchotron scans )  kon de volledige ( composiete ) musculatuur gereconstrueerd worden: de pantservissen  uit het  fossiele   gogo-rif    bezaten   krachtige nek- en buikspieren. Dat is opvallend, want moderne vissen hebben over het algemeen een meer eenvoudige musculatuur, en de ontwikkeling van buikspieren wordt( nu nog altijd en tot zo lang de huidige  studie is nagecheckt en aangevuld  / bekommentarieerd )   toegeschreven aan de eerste viervoetige gewervelde dieren.

Deze vondsten  tonen echter   aan dat complexe spieren ook eerder al voorkwamen. (kv)

http://www.abc.net.au/science/articles/2013/06/14/3781188.htm#.UbxBzKBCTcc
http://www.sciencenews.org/view/generic/id/351006/description/Primitive_fish_could_nod_but_not_shake_its_head
http://www.upi.com/Science_News/2013/06/14/Ancient-fish-found-with-abdominal-muscles/UPI-61771371241504/

http://www.newscientist.com/article/dn23699-prehistoric-armoured-fish-had-the-worlds-first-abs.html?cmpid=RSS|NSNS|2012-GLOBAL|online-news#.UbxEh6BCTcc

This is an alternative version with a picture depicting the location in the fossil fish – & – virtual thin section made in a nodule showing preserved bundles of muscles attached to the skull plate of a placoderm (fossil armored fish).

Credit: ESRF/Sophie Sanchez

Read more at: http://phys.org/news/2013-06-flesh-bones-ancient-fish-synchrotron.html#jCp

http://news.discovery.com/earth/rocks-fossils/ancient-fossil-fish-had-abs-130614.htm#mkcpgn=rssnws1
http://www.sciencedaily.com/releases/2013/06/130613142825.htm

http://sciencewise.anu.edu.au/articles/gogofish

gogofish &  scan model 1

The gogofish skull alongside the super high resolution 3D computer model created by the µCT scanner.

Article Illustration

Tim Sender and Gavin Young with the CT scanner.

 

Over tsjok45
Gepensioneerd . Improviserend jazzmuzikant . Instant composer. Jamsession fanaat Gentenaar in hart en nieren

3 Responses to pantservissen

  1. Pingback: VISSENEVOLUTIE | Tsjok's blog

  2. Pingback: (Been)vissen evolutie | Tsjok's blog

  3. Pingback: Oldest Sex Act Revealed | Mobi Mobi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: