SPINNEN


spinnen <–Doc archief 

OUDSTE SPINNENWEB   ter wereld gevonden

vrijdag 23 juni 2006

Het fossiel van het spinnenweb is gevonden in een stuk amber . Het web telt 26 draadjes. De spin had in het web onder meer inmiddels uitgestorven soorten mijt, kever en vlieg gevangen. Het web is cirkelvormig. Directeur David Grimaldi van het Amerikaanse Natuurhistorisch Museum in New York noemde de geometrische vormen van het web volmaakt.

Het web is 110 miljoen jaar oud en bewaard gebleven in een stuk Amber in de plaats Escucha(In de provincie Teruel in het oosten van Spanje )

Het bouwsel telt 26 draadjes en de ronde vorm is vergelijkbaar met die van de webben die we kennen van de hedendaagse spinnen.

Volgens directeur David Grimaldi van het Amerikaanse Natuurhistorisch Museum in New York heeft de spin een web gesponnen met volmaakte geometrische vormen.

Uitgestorven

Wat het oude web nog interessanter maakt, is dat er insectensoorten in zijn aangetroffen die inmiddels al zijn uitgestorven. De spin had mijt, kever en vlieg gevangen die tegenwoordig niet meer bestaan.

Biologen delen vliegende insecten doorgaans in in vier hoofdsoorten. Daarvan zijn er drie in het oude web teruggevonden. Volgens wetenschappers is dat een teken dat de evolutie van spinnen en die van insecten onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Het web is gesponnen in het voege Krijt, een periode waarin pterosaurussen (enorme vliegende wezens) samen met andere dinosauriërs de dienst op aarde uitmaakten.

In deze tijd begonnen ook vliegende insecten op te duiken, en deze beestjes verspreidden zich in rap tempo over de wereld. De insecten kregen al meteen te kampen met de kleverige valsstrikken van de spinnen.

Tegenwoordig hebben spinnen nog steeds, samen met vogels en vleermuizen, een enorme impact op de populatie van (vliegende) insecten.

“De vorm van het web en de insecten die erin hangen tonen aan dat spinnen al gigantisch lang bezig zijn met het ‘vissen’ naar insecten”, aldus Grimaldi.

Aan de manier waarop de beestjes gevangen worden is in al die miljoenen jaren kennelijk weinig veranderd.

Zijde
Het web is overigens niet intact gebleven. Het wetenschappelijke team trof fragmenten aan van het bouwsel. Maar genoeg webstructuur heeft de tand des tijds doorstaan, zodat de experts een vrij duidelijk beeld hebben gekregen van de vorm en structuur van het complete web. Ook staat vast dat de spin dezelfde soort zijde heeft gebruikt als zijn ‘moderne’ soortgenoten.

Volgens sommige wetenschappers is het cirkelvormige spinnenweb een voorbeeld van een convergente evolutie, dat wil zeggen een ontwikkeling die zich splitst en zich onafhankelijk van elkaar en in verschillende tijdsperioden voltrekt, in dit geval twee. Maar een genetische studie heeft uitgewezen dat alle spinnen die een rond web maken dezelfde soort zijde-producerende proteïnen bezitten. Dat wijst erop dat ze juist uit dezelfde familie afkomstig zijn.

Gecombineerd met het bewijs van de fossielen wijst dit erop dat spinnen al 136 miljoen jaar bezig zijn met het weven van webben.

      Penalver2006SpiderWebCretaceous[1]   pdf   (Science mag ) 

 

Spider web with adhered arthropods from the Early Cretaceous of Spain (strands are not visible in the photomicrograph, so they have been drawn in here). A map of silk strands in the amber portion, with a Microphorites fly and a mite (CPT-963 and CPT-964), also shows details of the rectilinear strand with droplets to which a mite adheres (upper box shows the measured droplets, two big and three small, arrows). Five strands are in the same plane and have a similar orientation and thickness (b1 to b5), and three of them are connected perpendicularly to an incomplete strand (b6), but the other two strands are possibly also connected. Two consecutive main strands are connected by two very thin strands (c1 and c2); one of them was broken inside the resin and appears bent (c1). Another long strand is crossed by a longer rectilinear strand with the same thickness (d). These two strands cross at an acute angle, like the intersection of two silks in this amber portion but which lie in a different plane and are unconnected to the main group (e1 and e2). Other views of the amber piece reveal a more extensive web. Scale bar, 1 mm.

i-96305c3aaccbb20c0ac5b1d1b8e34ed1-orb_phylo.gif

Relationships of orb-weaving spiders and spidroins. (A) Deinopoid (purple) and araneoid (green) lineages (2), depicting inferred ancestral web and spidroins. Orb-web frame and radii composed of MaSp1 (blue) and MaSp2 (brown) are shown along with temporary spiral with MiSp (black) and capture spiral with Flag (red). (B) Summarized phylogeny of spidroin family members.

Garb JE, DiMauro T, Vo V, Hayashi CY (2006) Silk Genes Support the Single Origin of Orb Webs. Science 312(5781):1762.

Peñalver E, Grimaldi DA, Declòs X (2006) Early Cretaceous Spider Web with Its Prey. Science 312(5781):1761.

http://scienceblogs.com/pharyngula/2006/06/23/old-spiders/

Links:

Fossil spider webs   1

 

 

 

New Scientist: Afbeelding van het web

Dodelijke spin dringt Europa binnen

A now-extinct parasitic wasp, Hymenopteran Evaniidae, was trapped in the web (Image: Science)
 Wielwebspinnen of Argiopidae
Orb webs have a spiral strand wound on radial spokes, in this case by a Californian spider Argiope trifasciata (Image: Mark Chappell)

TIJGERSPIN

1202407359_6701

1202407359_6701

 

Tijgerspin (Argiope bruennichi).

Deze behoort tot de Wielwebspinnen of Argiopidae. De architectuur van hun web is min of meer rond, waarin sommige spinnen een zogenaamd stabilimentum maken. Dat is een zone met extra weefsel dat het web extra sterk moet maken.

En zoals je op de foto kunt zien weet de Tijgerspin net zoals zijn menselijke “soortgenoten” natuurlijk dat driehoekjes de ideale verstevigers zijn.

Volgens het boekje kan dit spinnenvrouwtje een lijf hebben van 15 mm, maar meer nog , indien het lichaam is gevuld met eitjes.

Lunchen met de wespspin “ 10 september 2008 Ramirezi

Tijgerspin of Wespspin (Argiope bruennichi)

°

Argiopes kunnen makkelijk door de vorm van hun web gedetermineerd worden. Opvallend is de witte zigzagband van witte zijde in haar web.

Zoals veel wielwebspinnen heeft zij ook duidelijk geringde poten.

De functie van de zigzagband in haar web is niet geheel duidelijk. Er zijn verschillende theorieën in omloop.
Het kan bedoeld zijn om insecten aan te trekken. De witte zijde zou UV-licht weerkaatsen wat insecten zou aantrekken.

Een andere verklaring is dat het rovers zou afschrikken. Als de spin gestoord wordt begint zij hevig te trillen in haar web zodat de spin een wazige witte vlek lijkt te worden.
Een andere verklaring is dat de witte band het web duidelijk zichtbaar maakt zodat er geen dieren doorheen lopen.

Waarschijnlijk zijn alle theorieën een beetje waar en helpt het de spin te overleven

°

Argiope bruennichi – Wespspin of tijgerspin

Argiope bruennichi female

 

De karakteristieke zig-zag in haar web

http://ednieuw.home.xs4all.nl/Spiders/Araneidae/Argiope/ArgiopeBruennichiNL.htm

 

°

 

Wetenschappers hebben een spin aangetroffen die met poten van vijftien centimeter lang de boeken ingaat als de grootste gefossiliseerde spinachtige ooit.

De spin leefde zo’n 165 miljoen jaar geleden in China en is op sublieme wijze gefossiliseerd. Het lijf en de poten zijn nog goed zichtbaar. De spin heeft de naam Nephila jurassica gekregen en zou poten van wel vijftien centimeter lang hebben gehad.

De grootste
“Ze is de grootste, ons bekende fossiele spin,” vertelt Paul Selden. “Haar lichaam is niet het grootst, maar als je haar lange poten erbij optelt is ze wel de grootste.”

Lang
De spin maakt deel uit van een geslacht dat nog steeds op aarde voorkomt: de Nephila. De oudste spin die ooit uit dit geslacht werd aangetroffen, was zo’n 35 miljoen jaar oud. Met de vondst van deze nieuwe gigant wordt echter bevestigd dat het geslacht al veel langer op aarde ronddoolt.

De moderne Nephila is een bijzondere soort. Zo zijn de vrouwtjes vele malen groter dan de mannetjes. Alles wijst erop dat dat vroeger ook al het geval was. De 35 miljoen jaar oude spin die eerder werd gevonden, is een mannetje en normaal geproportioneerd. Maar dit 165 miljoen jaar oude exemplaar is gigantisch en van het vrouwelijke geslacht.

Bovenstaande foto is gemaakt door Paul Selden.

Moderne spinnen uit het geslacht Nephila. De grote spin is het vrouwtje. Het kleintje erachter is een mannetje. Foto: Micha L. Rieser (via Wikimedia Commons).

Bronmateriaal:
Fossilised spider ‘biggest on record’” – BBC.co.uk

Spinnen die vleermuizen doden en opeten:

het gebeurt vaker dan gedacht

15 maart 2013  

spin en vleermuis

Voor wie zou de vleermuis een blokje om gaan? Grote roofvogels? Jawel. Slangen? Ook. Maar nieuw onderzoek wijst erop dat vleermuizen nog een geduchte vijand hebben: spinnen. Het komt veel vaker voor dan gedacht dat spinnen vleermuizen opeten, zo hebben wetenschappers ontdekt.

“Vleermuizen hebben weinig natuurlijke vijanden,” zo schrijven de onderzoekers in het blad PLoS ONE. “De meest prominente vijanden van de vleermuis die in de wetenschappelijke literatuur worden genoemd, zijn uilen, haviken en slangen.” En zo heel af en toe blijken ook geleedpotigen het op vleermuizen voorzien te hebben. “In een grot in Venezuela is waargenomen hoe duizendpoten plooilipvleermuizen en bladneusvleermuizen doodden en opaten.” En er is ook wel eens waargenomen hoe zweepspinnen dode bladneusvleermuizen in grotten in het Caribisch gebied opaten, maar onduidelijk was of de spinnen de vleermuizen ook gedood hadden of dat ze meer dienst deden als aaseters. De onderzoekers vroegen zich dan ook af hoe vaak het werkelijk voorkomt dat spinnen vleermuizen doden en opeten.

bat eating

A small bat entangled in the web of a Nephila pilipes spider in Australia. The spider appeared to be feeding on the dead bat. Credit to Carmen Fabro.

Foto's: Nyffeler M, Knörnschild M (2013) Bat Predation by Spiders. PLoS ONE 8(3): e58120. doi:10.1371/journal.pone.0058120.

Foto’s: Nyffeler M, Knörnschild M (2013) Bat Predation by Spiders. PLoS ONE 8(3): e58120. doi:10.1371/journal.pone.0058120.

Onderzoek
Om dat uit te zoeken, bestudeerden ze eerdere onderzoeken die naar spinnen en vleermuizen zijn gedaan. Ook bestudeerden ze foto’s die bijvoorbeeld bloggers de afgelopen jaren plaatsten en waarop te zien is hoe een spin zich tegoed doet aan een vleermuis. Ook werd er contact opgenomen met mensen die vleermuizen opvangen en indien nodig behandelen. De onderzoekers vroegen deze mensen onder meer of ze wel eens vleermuizen uit spinnenwebben hadden gered. Ook gingen de onderzoekers in gesprek met collega-wetenschappers om niet-gepubliceerde rapporten waarin melding werd gemaakt van vleermuizen die door spinnen gedood waren, op het spoor te komen.

Overal
Op basis van al die bronnen, kunnen de onderzoekers vaststellen dat spinnen veel vaker dan gedacht vleermuizen doden en opeten. Het komt op alle continenten – met uitzondering van Antarctica – voor. Maar het gebeurde het vaakst in de tropen. Dat is goed te verklaren: spinnen moeten wat groter zijn om vleermuizen de baas te kunnen en grotere spinnen komen nu eenmaal meer in de tropen voor.

Tarantula
Spinnen die in staat zijn om vleermuizen te overmeesteren, zijn onder meer de jagende spinnen, zoals de tarantula (vogelspin). Maar ook spinnen die hun prooien met behulp van een web vangen, zijn een geduchte tegenstander van de vleermuis. Grote wielwebspinnen in Peru, Colombia en Guatemala zijn bijvoorbeeld in staat vleermuizen in hun web te vangen. En ook spinnen uit het geslacht Nephila zijn een geduchte tegenstander: hoewel ze slechts één tot zeven gram zwaar zijn, kunnen ze met hun sterke web dat soms wel 1,5 meter breed is prima vleermuizen vangen.

Dichterbij

Spinnen die vleermuizen vangen: het gebeurt niet alleen ver weg. De onderzoekers wijzen ook op een web in Stuttgart (Duitsland). Het web behoorde toe aan een wielwebspin en bevatte een dode vleermuis. En ook in het zuidoosten van Engeland is wel eens een dode vleermuis in een spinnenweb aangetroffen.

Kleine vleermuizen
Lang niet alle vleermuizen hebben in spinnen een geduchte tegenstander. Het zijn vooral kleine soorten met een spanwijdte van tussen de tien en 24 centimeter en een gewicht van 3 tot 8 gram. Vooral spinnen die vleermuizen in hun web vangen, moeten het van kleine vleermuizen hebben: de grotere exemplaren vliegen er namelijk dwars doorheen.

Kunnen we met zekerheid stellen dat de spinnen vleermuizen doden en in dit geval dus geen aaseters zijn? De onderzoekers denken van wel. Ze wijzen onder meer op het filmpje hieronder dat bewijst dat een tarantula een vleermuis kan doden. Ook wijzen ze op de vele waarnemingen die ze tijdens hun studie aantroffen, waaruit bleek dat spinnen die vleermuizen in hun web vangen deze direct inpakken en gaan bijten. Nadat de vleermuis het loodje had gelegd, at de spin nog uren van de vleermuis. “Hoewel in sommige gevallen vleermuizen die in een web terecht zijn gekomen, gestorven zijn aan uitputting, honger, uitdroging en of oververhitting zijn er genoeg andere gevallen waarin werd waargenomen dat spinnen de gevangen vleermuizen actief aanvielen, doodden en opaten. Dit bewijs suggereert dat de jacht van spinnen op vliegende gewervelden veel vaker voorkomt dan gedacht.”

the paper: http://bit.ly/13Z3QwT

http://www.livescience.com/27947-bat-eating-spiders-worldwide.html

http://www.wired.com/wiredscience/2013/03/bat-eating-spiders/

Vogelspin lijkt dubbele hartslag te hebben

Geschreven op 01 juli 2011 om 16:16 uur door 2
Scan of a tarantula (image: Gavin Merrifield / Edinburgh University)
Scientists colour the MRI images to highlight organs. The heart is shown in lighter colours in the posterior part of the body.
  • kunstmatig gekleurde scan   van een vogelspin

Wetenschappers hebben een kijkje genomen in het lijf van een levende vogelspin.

Ze ontdekten zo dat het dier een dubbele hartslag heeft.

De onderzoekers verdoofden de vogelspin en legden deze in een MRI-scan.

Op de scans is goed te zien hoe het bloed door het hart van de spin stroomt.

Ook lijkt het alsof de vogelspin een dubbele hartslag heeft. Het hartje klopt twee keer snel achter elkaar. Dat kwam als een verrassing: wetenschappers hadden er nooit bij stilgestaan dat spinnen op deze manier bloed door hun lichaam zouden pompen. Welke functie deze methode heeft, is onduidelijk.

Het is voor het eerst dat een spin op deze manier wordt bestudeerd. En het zal zeker niet de laatste keer zijn. De onderzoekers hopen in de toekomst nog meer spinnen in de MRI-scan te leggen. Hopelijk wordt dan ook duidelijk waarom de vogelspin een dubbele hartslag lijkt te hebben.

Bovenstaande foto laat een MRI-scan van een vogelspin zien. Foto: Gavin Merrifield.

Bronmateriaal:
Inside a tarantula spider’s beating heart” – BBC.co.uk

Negen nieuwe vogelspinnen ontdekt in Brazilië

31 oktober 2012 1

Wetenschappers hebben in het oosten en midden van Brazilië maar liefst negen nieuwe soorten vogelspinnen ontdekt. De vogelspinnen leven allemaal in bomen en planten en zijn bijzonder kleurrijk.

“In plaats van de zeven soorten die we eerder in deze regio kenden, hebben we er nu zestien,” vertelt onderzoeker Rogério Bertani. Hoewel de negen nieuwe soorten allemaal tarantula’s zijn, verschillen ze in veel opzichten sterk van elkaar. Zo zijn er vier hele kleine tarantula’s bij: deze soorten gaan de boeken in als de kleinste soorten die in bomen leven.

Lange poten

Vogelspinnen die in bomen wonen, vindt u vooral in tropische gebieden zoals Afrika en het Caribisch gebied, maar ook in het zuiden en midden van Amerika en Azië. De vogelspinnen hebben een iets andere bouw: hun lichamen zijn dunner, hun poten zijn langer en de uiteinden van de pootjes zijn beter in staat om op verschillende oppervlakken stand te houden.

Kieskeurig
En dan is er ook nog een tarantula die bijzonder kieskeurig is. De vogelspin leeft alleen in bromelia’s. De tarantula leeft op bergtoppen waar bomen zeldzaam zijn. De bromelia voorziet de vogelspin van water en beschermt hem tegen zeer fel zonlicht.

Overeenkomsten
Toch hebben de vogelspinnen ook wel overeenkomsten. Zo zijn ze allemaal vrij kleurrijk, meldt het blad Zookeys. Prachtig om te zien, maar tegelijkertijd kan dat de soorten ook in gevaar brengen. Zo zijn dergelijke kleurrijke spinnen heel populair in dierenwinkels.

Links de Typhochlaena amma en rechts de Iridopelma katiae. Foto’s: Dr. Rogerio Bertani.

Dat er in één klap negen nieuwe soorten in Brazilië (maar buiten het Amazonegebied) zijn aangetroffen, is toch wel heel verrassend. Volgens de onderzoekers laat het zien dat er nog genoeg te ontdekken valt. Ook buiten de Amazone, in gebieden dicht bij mensen.

Bronmateriaal:
9 colorful and endangered tree-dwelling tarantulas discovered in Brazil” – Zookeys (via Eurekalert.org)
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door Dr. Rogerio Bertani.
Schotse spinnen
Fossil trigonitarbid
    

Aphanthomartus

http://researchnews.osu.edu/archive/silkspinpics.htm
Aphantomartus pustulatus, a 300-million-year-old fossil trigonotarbid
 
    
Trigonotarbid arachnids
     
    
   
Trigonotarbid reconstruction (wax)
Fig 1. Cyclotrogulus sturii
Fig 2. Stenotrogulus salmii
Fig 3, 4. Eophrynus presviciiFrom: ‘Palaeozoische Arachniden’ By A. Fritsch. Published Prague,1904

Spinrag helpt de wetenschap vooruit

Publicatiedatum: 4 november 2004  //De meeste mensen hebben een hekel aan spinnen. Vooral in de herfst: spinnentijd. Niet twee Amerikaanse wetenschappers. Zij denken met spinrag een sleutel in handen te hebben om een van de grootste raadsels ter wereld op te lossen.

Overal lijken ze vandaan te komen. Uit hoekjes en kiertjes, uit de tuin, soms lijkt het alsof ze uit het niets komen. Als de dood zijn sommige mensen voor de kleine beestjes, maar anderen houden er een aantal als hobby in een terrarium. De bangeriken weten van gekheid niet wat ze moeten doen. Binnenshuis blijven is voor hen geen oplossing, want aan het plafond in keuken hangt een groot web en als je wakker wordt weet je nooit zeker of de slaapkamer ’s nachts spinvrij is gebleven.

Spinnenwebben
Spinnenvereerders genieten, vooral in de herfst, van de grote ingenieuze spinnenwebben, die soms hele struiken bedekken. Zij loven de kracht van spinrag en de bijna raadselachtige manier waarop een spin zijn web weeft. Spinrag is sterk en toch enorm elastisch. Dat merkt iedereen die wel eens met zijn gezicht in een draad tussen twee bomen is gelopen.

Door die soepelheid en kracht is vaak geprobeerd rag te gebruiken voor nuttige doeleneinden. Spinnen vangen natuurlijk vliegjes en vervelende insecten in hun web, maar je zou er bijvoorbeeld ook kleding van kunnen maken of misschien touwsoorten. Er is wel eens geopperd dat de draden ideaal zouden zijn voor bijvoorbeeld kogelvrije vesten. Maar het is nog niet zo gemakkelijk om spinnen te temmen en het rag te gebruiken.

Evolutie
Amerikaanse wetenschappers van de universiteit van Californië hebben het wetenschappelijk belang van spinrag ontdekt. In spinnenwebben ligt veel belangrijke informatie verscholen.

Zij beweren dat spinnenwebben het evolutieraadsel kunnen helpen oplossen. Studie-object waren webben van verschillende soorten Tetragnathaspinnen op Hawaiaanse eilanden.

hawaai  F4.large

 

 

Op de eilanden heeft elke soort spin een eigen speciale manier om een web te maken, maar, zo bleek, een aantal webben op de verschillende eilanden kwamen sterk overeen.

Zelfs het aantal en de lengte van draden waren hetzelfde.DNA-onderzoek toonde aan dat de makers van de gelijkende webben geen genetische relatie met elkaar hebben.

Bewonderenswaardige diertjes
Spinnen maken dus onafhankelijk van elkaar in vergelijkbare omstandigheden dezelfde webben.Dat zou kunnen betekenen dat evolutie minder willekeurig is dan wel wordt beweerd.

http://www.pnas.org/content/106/13/522

http://nature.berkeley.edu/~gillespie/Publications_files/BlackledgeGillespiePNAS.pdf

 

> convergente evolutie <  conway Morriss


spinnenwebben  

 

Wat spinnenliefhebbers al langer weten: spinnen zijn bewonderenswaardige dieren. Misschien verdienen ze wel een beter lot dan een klap met een oude krant of een einde in de binnenkant van een slofzuiger.

Webben zien er ook zo mooi uit, vooral ’s ochtends als dauwdruppels ze witkleuren. En ze vangen insecten, niet te vergeten.

Grote oerspin was verrassend modern

De vrouwelijke spin had poten met een spanwijdte van 15 centimeter. Het dier heeft de naam Nephila jurassica gekregen, zo meldt Wired News.

Gouden zijdespinnen zijn misschien wel de meest indrukwekkende spinnen van de tropen. Zeker als je weet dat ze in 165 miljoen jaar nauwelijks zijn veranderd.

Zelfs minuscule haartjes op de poot van een spin kunnen de eeuwigheid overleven, bewijst het spinnenfossiel dat Paul Selden, ChungKun Shih en Dong Ren laten zien in Biology Letters.

Het is het grootste spinnenfossiel dat ooit is beschreven het is uitstekend bewaard en de afdruk is dan ook verrassend gedetailleerd.

“Het gaat om de grootste fossiele spin die we kennen”, verklaart hoofdonderzoeker Paul Selden van de Universiteit van Kansas op BBC News. “Ze heeft niet het grootste lichaam van alle spinnen, maar als je haar lange benen meetelt, is ze wel het grootste individu.’

“Je kunt niet alleen de haartjes op haar poten zien zitten, maar zelfs de trichobotria”, aldus Selden. “Dat zijn nog veel, veel kleinere haartjes die de dieren gebruiken om trillingen in de lucht te detecteren.”

Dankzij de fijne details is de spin duidelijk herkenbaar als lid van het genus Nephila, de gouden zijdespinnen.

De reusachtige vrouwtjesspin behoorde ( volgens alle geanalyseerde kenmerken ) tot het geslacht Nephilia, dat nog steeds op aarde voorkomt.

Dat zijn uit de kluiten gewassen bewoners van tropische gebieden, die metersgrote webben weven (= kunnen meer dan anderhalve meter groot worden).van goudkleurige draden.van een bijzonder sterk spinrag

Uit genetische analyses hadden biologen eerder opgemaakt dat die groep Nephilia-spinnen , minimaal 20 miljoen jaar geleden is gevormd…..vanwege de wereldwijde verspreiding van deze soorten vermoedden ze echter al dat ze veel ouder waren : eerst minstens 35 miljoen en later minstens 160 miljoen jaar, omdat dat de laatste keer was dat alle contintenten aan elkaar zaten in supercontinent Pangaea.

De vondst van de Nephila jurassica toont aan dat het geslacht al in het Jura aanwezig was .Het nu gevonden fossiel is 165 miljoen jaar oud en is Nephila jurassica gedoopt, naar het tijdperk waarin het leefde.

(Elmar Veerman) Noorderlicht

http://noorderlicht.vpro.nl/noorderlog/bericht/44667124/

(Dennis Rijnvis )http://www.nu.nl/wetenschap/2496730/grootste-fossiel-van-spin-gevonden-.html

°

De grootste nog levende spinnen zijn

-de Heteropoda maxima. Deze jachtkrabspin heeft poten met een spanwijdte van maarliefst 30 centimeter.

-de grootste bestaande spin is een Theraposa Apophysis met een pootwijdte van 33 cm ,

-familie van deze spin een Theraposa Blondi is de zwaarste spin die tot nu toe ontdekt is.

°

http://www.brisbaneinsects.com/brisbane_weavers/CommonNetCasting.htm

Hogesnelheidsopname van de vangst van een insect door een net-bouwende spin (net-casting spider) of Deniopidae.

Het gaat hier om een spin die zijn prooien vangt met een net in plaats van met een web.

Een filmploeg die voor de BBC kort geleden een documentaire maakte over het nachtelijke leven (The Dark: Nature’s Nighttime World) in een bos in Centraal-Amerika, heeft met deze camera opnames kunnen maken van de spin in actie.

De spin spint enkele draden tussen de takken waar prooidieren tegenaan zullen lopen. Door de trillingen voelt de spin dat ze binnen het bereik van de val zijn en werpt daarop vliegensvlug zijn net uit.

Op deze webpagina van de BBC is het filmpje te zien.

Er bestonden al video’s van deze spin in actie, maar die zijn niet in slowmotion.

Behalve de pracht van deze voor het eerst op deze manier vastgelegde actie van de spin, is de opname ook leuk vanwege het enthousiasme van de filmers dat erg aanstekelijk werkt.

BBC Nature //The net-casting spider’s deadly strike is completed in a split-second

Hieronder een ingekort kopietje ( en van mindere kwaliteit ) van dit filmpje op Youtube

° Eusparassus-crassipes

ARABEL
http://www.arabel.ugent.be/

http://www.arabel.ugent.be/nl.php?page=gal

The Order Araneae, or spiders, contains approximately 40,000 living species.
Spiders have a lengthy fossil record dating back 390 million years to the Middle Devonian, before the appearance of the first amphibians.
http://en.wikipedia.org/wiki/Evolution_of_spiders

SPINNEN

KRUISSPIN

HUISSPIN

°

Waterspin kan dag onder water blijven

 09 juni 2011

De waterspin bouwt een web om zich heen, vult het met zuurstof en kan zo maar liefst een hele dag onder water blijven, zo blijkt.

De spin leeft in kleine wateren in Europa en het noorden van Azië. Het was reeds bekend dat een soort bel – ondersteund door het web van de spin – deze in staat stelt om onder water adem te halen. Maar op een gegeven moment is zo’n web leeg. En wat dan?

Experiment
Wetenschappers rekenden uit dat de spin zeker elke twintig tot veertig minuten boven water moet komen om de bel weer te vullen. Onderzoeker Roger Seymour en zijn collega’s wilden wel eens weten hoelang de spin werkelijk onder water kan blijven en namen de proef op de som.

Zuurstof
Ze zetten een aantal spinnen in het water en maten zowel het zuurstofniveau in de bel van de spinnen als in het omringende water. Tot hun verbazing bleek er tussen de bel en het omringende water een uitwisseling van gassen plaats te vinden. “Als de spin zuurstof consumeert vanuit de lucht in de bel dan wordt de concentratie zuurstof in de bel lager,” legt Seymour uit. “De hoeveelheid zuurstof kan onder het niveau van opgelost zuurstof in het omringende water komen en als dat gebeurt kan zuurstof vanuit het water in de bel worden gedreven. De koolstofdioxide die de spin produceert, veroorzaakt geen problemen, omdat het snel in het water oplost.”

Stikstof
De bel van de spin is vergelijkbaar met een kieuw: zuurstof wordt opgenomen en koolstofdioxide wordt afgegeven. In theorie zou de spin dus altijd onder water moeten kunnen blijven. Maar dat is niet helemaal het geval. Er zijn namelijk ook wel enkele verschillen tussen de kieuwen en de bel van de spin. Want de spin haalt natuurlijk niet alleen zuurstof naar binnen. Er komen al snel ook andere gassen binnen die niet verbruikt worden. Deze bouwen zich op in de bel en daardoor kan de bel knappen. Een voorbeeld van zo’n overbodige stof is stikstof.

Maar de opbouw van stikstof gaat gelukkig voor de spinnen heel langzaam. Het duurt een dag voordat de bel te vol raakt. De spin is dus zeker in staat om een dag onder water te blijven. En dat doet het beestje goed. Want hoe vaker deze naar boven moet, hoe vaker deze kwetsbaar is en hoe minder tijd er overblijft om voedsel te verzamelen.

Bovenstaande foto is gemaakt door Norbert Schuller Baupi (via Wikimedia Commons).

°…een spin  heeft  helemaal geen acht poten nodig  Waarschijnlijk heeft hij enkele reservepoten!

Spin heeft enkele reservepoten

Geschreven op 08 juni 2011 om 08:28 uur door 2

Wetenschappers hebben ontdekt dat spinnen waarschijnlijk reservepoten hebben: ze hebben er namelijk meer dan nodig is.

De onderzoekers verzamelden duizenden vrouwelijke spinnen die in het wild leefden. Ze ontdekten dat meer dan tien procent van de spinnen één of meer van hun poten misten. En dat zette de onderzoekers aan het denken. Zouden de spinnen last hebben van het feit dat ze maar zeven of nog minder poten hadden?

Experiment
De wetenschappers namen de proef op de som en plaatsten 123 spinnen in plastic boxen. Zestig spinnen hadden acht poten. 63 spinnen misten één of meer poten. De spinnen gingen een web bouwen.

Web
De onderzoekers vergeleken de bouwwerken van de spinnen en konden geen verschil ontdekken tussen die van spinnen met acht of minder poten. Vervolgens lieten de onderzoekers enkele vliegen los in de plastic boxen. Zowel de spinnen met acht als de spinnen met minder poten waren perfect in staat om de vliegjes te vangen. “We waren echt verbaasd,” vertelt onderzoeker Alain Pasquet. “We verwachtten dat het missen van een poot de vaardigheid om voedsel te verzamelen zou aantasten, maar dat was niet het geval.”

Reserve
De onderzoekers concluderen dan ook dat spinnen helemaal geen acht poten nodig hebben. Dat ze er toch acht hebben, komt waarschijnlijk doordat er enkele reservepoten bij zitten. Handig als een poot wordt afgebeten door een roofdier.

Overigens wil dat niet zeggen dat spinnen heel veel poten kunnen missen, zo schrijven de onderzoekers in het blad Naturwissenschaften. Spinnen die het met vijf poten moesten doen, waren minder goed in staat om een web te bouwen.

Bovenstaande foto is gemaakt door Donebythehandsofabrokenartist (cc via Flickr.com).

Bronmateriaal:
Spiders Evolved Spare Legs” – News.nationalgeographic.com
…onlangs de grootste fossiele spin ooit werd ontdekt?

Over tsjok45
Gepensioneerd . Improviserend jazzmuzikant . Instant composer. Jamsession fanaat Gentenaar in hart en nieren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: