archaeopteryx


GLOS A   
1.-NaDarwin ; Archaeopteryx lithographa
2.-Beste specimen ooit
3.-Hersenonderzoek bij archaeopteryx
4.-Een brein dat kon vliegen
5.-Leden Archaeopteryx en andere dino’s aan hersenbeschadiging?
6.-Archaeopteryx had ‘verstandelijk’ vermogen tot vliegen
7.-Klauw mogelijk bewijs evolutie dinosaurus in vogel

°

 Archaeopteryx capturing a meal
(from: Evolutionary Genetics )

 

   <–klik op de figuren  voor vergrotingen
banner
Archaeopteryx lithographica
 een artikel  van Tim Spaan over dit veelbesproken fossiele dier.

dino-vogels

DINO  VOGELS

Ten tijde van het uitkomen van de Origin of Species was in ieder geval het fossielenbestand niet de juiste plaats om bewijs voor de evolutietheorie te vergaren. De gevonden fossielen waren sporadische resten uit het verleden, en konden nauwelijks een idee geven hoe de wereld er destijds had uitgezien, laat staan welke ontwikkelingen er zich hadden afgespeeld. En vooral de overgangsvormen, waarvan de evolutietheorie voorspelde dat ze er zouden zijn, waren nauwelijks gevonden.

Tegenwoordig is dat wel anders, we kunnen kijken naar een uitgebreide collectie fossielen van overal ter wereld om een goed idee te krijgen hoe het leven er uit zag in elk van de geologische tijdperken, en tevens zijn er een zeer groot aantal overgangsvormen bekend. Maar rond 1860 was er eigenlijk maar een overgangsfossiel voor handen, een fossiel dat vandaag de dag nog steeds veel wordt besproken en van grote invloed is tijdens het onderzoek naar biologische evolutie, namelijk Archaeopteryx.

Van Archaeopteryx lithographica zijn 6 fossiele overblijfselen ontdekt, daarnaast nog een fossiel van een andere soort, Archaeopteryx bavarica, en een losse veer.  *

Bij elkaar dus 8 fossiele resten (*) , waaronder, en dat weten niet veel mensen, een fossiel dat al 150 jaar in Nederland is. In het Teyler museum ligt een stenen plaat met enkele botfragmenten waarvan tot 1970 werd gedacht dat ze afkomstig waren van een Pterosaurier. Echter, men ontdekte op het fossiel, schuin bekeken, de afdrukken van veren, en aldus werd de ware identiteit achterhaald

_____________________________________________________________________________________________________

(*) deze cijfers stammen uit de tijd dat het artikel van Tim Spaan werd geschreven ; dat is ondertussen veranderd: er zijn fossiele vondsten bijgekomen )

° Ondertussen zijn nog nieuwe exemplaar opgedoken sommigen zijn nog niet officieel als “echt”erkend …Er is ook nog een tiende ( voorlopig het meest komplete ) exemplaar gevonden( zie hieronder )

Een goed overzicht is hier te vinden imageshttp://en.wikipedia.org/wiki/Archaeopteryx

_______________________________________________________________________________________________________

imageshttp://www.igreens.org.uk/archaeopteryx_fossils_of_sohlnho.htm

Archeopteryx L . in teyler’s museum  /The first specimen of what is now classified as Archeopteryx lithographica was discovered near Reidenburg in 1855. But it was misclassified as a pterodactyl until 1970. It is now in Teylers Museum in Harlem.

A feather was found near Solnhofen five years later in 1960. /  This is now in Berlin.

this fossil makes the MfN the only museum – to my knowledge – that holds TWO specimens of Archaeopteryx

.

Archaeopteryx fossil, London specimen

NATURAL HISTORY MUSEUM, LONDON/SCIENCE PHOTO LIBRARY

Archaeopteryx. Fossil of Archaeopteryx lithographica, a crow-sized flying reptile with feathers. The bones are surrounded by feathers (rippled areas). Eleven specimens of Archaeopteryx have been found, all from the Solenhofen limestones of the late Jurassic period (195-135 million years ago), in Bavaria, Germany. Archaeopteryx shows that birds evolved from dinosaurs. The claws seen on its wings are a combined reptilian and avian characteristic. This is the London Specimen, discovered in 1861

The London Archaeopteryx by Owen.

Archaeopteryx and Velocirapto skeletonsArchaeopteryx (front) and Velociraptor (back) skeletons. These dinosaurs lived in Mongolia, China and Russia during the Jurassic and cretaceous period.
Natural History Museum's cast of first Archaeopteryx fossil found in Solnhofen, Germany in 1861.

Natural History Museum’s cast of first Archaeopteryx fossil found in Solnhofen, Germany in 1861. © The Natural History Museum, London

This  third specimen was recognised as a genuinely new species. Now known as the London specimen it was found in 1861, near Langenaltheim and bought to London by Richard Owen. It featured largely in the debate over Darwin’s theory of evolution between Owen and Huxley.

The fourth specimen, the best preserved and most famous of all, was found in 1877 near Blumenberg and is now in Berlin.

    

The fifth specimen was found in 1958 near Langenaltheim, in the same quarry as the London Specimen.

It consisted only of a torso and remained in the possession of its finder Eduard Opitsch until his death in 1992. It was then found to have gone missing and has not so far reappeared.

 

The sixth Eichstatt specimen was found near Workerszell in 1951. It is smaller than the others and may be a juvenile, and is currently the star exhibit in the Jura Museum Willibaldsburg.

In 1992 the seventh and so far final specimen of Archeopteryx lithographica was found near Eichstatt. It is now exhibited in the Burgermeister-Muller Museum in Solnhofen.

One final specimen appeared in 1993 but is thought to be a different species,  Archeopteryx bavarica. It remains in a private collection.

Archaeopteryx fossil
Fossil of an Archaeopteryx found near Workerszell, Germany, in 1951 Photograph: Sally A. Morgan/Corbis

The Natural History Museum’s original Archaeopteryx skeleton is known as the “London specimen“, and a replica is on public display there.
In all, 10 Archaeopteryx skeletons have been discovered, all in quarries in Bavaria, south-east Germany, within a radius of about 15 miles. The fossils were buried in very fine-grained limestone near the village of Solnhofen (during the Jurassic period, this part of Germany was covered by a warm, shallow lagoon with a soft mud bottom that has proved ideal for preserving ancient fossils).
While nothing like Archaeopteryx has been discovered anywhere else in the world, it is clear there must have been a line of earlier “protobirds” from which it evolved – these just haven’t been found yet.
Archaeopteryx was small, growing up to half a metre long (and half of that was tail). It shared key skeletal features with small, carnivorous theropod dinosaurs such as Deinonychus and Velociraptor. But in addition to carefully preserving these ancient fossils, the limestone also revealed a clear impression of Archaeopteryx’s flight and contour wing feathers (the actual feathers had disintegrated long ago). The structure of these feathers was almost exactly like those found on birds today, leading scientists to infer that Archaeopteryx must have had some ability to fly.

Much more recently, use of modern CT (“computed tomography”) scanning equipment on the London Archaeopteryx’s skull has enabled scientists to reconstruct the whole of its bony brain case – and so model the structure of the brain itself. The research showed that Archaeopteryx’s brain was built and organised like a modern bird’s brain – a fundamental evolutionary shift away from dinosaurs.

Archaeopteryx Was Not Very Bird-like: Inside The First Bird, Surprising Signs Of A Dinosaur
imageshttp://www.sciencedaily.com/releases/2009/10/091009090436.htm


Wat was Archaeopteryx nu voor dier? Het was zo groot als een duif, had lange armen en poten en zeer duidelijk veren. Alle gevonden skeletten bevatten veren, maar alleen bij het Berlin -en London Specimen zijn ze duidelijk te zien. Volgens Richard Owen, één van de paleontologen die het dier heeft onderzocht, moest Archaeopteryx aldus worden geclassificeerd binnen de Aves, oftewel vogels. Geen ander dier dan vogels beschikken immers over veren, dacht men in die tijd. Owen kon niet weten dat er een eeuw later een tiental soorten dinosauriers zouden worden gevonden met duidelijke veerafdrukken, niet alleen kleine vogelachtige dinosauriers, maar bijvoorbeeld ook een bijzonder grote Therizinosaurier Beipiaosaurus. Ook bijvoorbeeld de dinosauriers Microraptor en Sinornithosaurus. Veren zijn dus allerminst een kenmerk dat uitsluitend aan vogels is voorbehouden. Maakt dat iets uit voor Archaeopteryx? Jazeker, het wegvallen van veren als ondersteuning voor de vogelstatus van Archaeopteryx maakt dit dier eigenlijk niks anders dan een miniatuurversie van Velociraptor, want zoals we nog zullen zien is er taxonomisch gezien meer reden om Archaeopteryx een Dromaeosaurier te noemen dan een vogel.

Archaeopteryx was gevonden in het Solnhofen gebied in Duitsland, in Laat-Jurastische lagen. Met zijn vogelachtige veren en reptielachtige skelet was het precies wat Darwin nodig had om zijn woorden waar te maken, maar vreemd genoeg besteedde hij er weinig aandacht aan. Thomas Huxley, een nieuwbakken Darwinist deed dat wel, hij benadrukte dat het dier, als zijnde een ‘reptielachtige vogel’ met kenmerken van beide groepen, precies was wat de evolutietheorie voorspelde, en daarvoor wel eens gelijk had kunnen hebben in diens bewering dat nieuwe diergroepen ontstaan uit oudere diersoorten. In de populaire -en Pseudowetenschap zijn er heel wat andere, soms ronduit ridicule beweringen gedaan over Archaeopteryx. Iemand stelde eens voor om de naam te veranderen in Griphosaurus, omdat het volgens hem een griffioen zou zijn, een mythologisch monster. Ook hebben er verhalen de ronde gedaan over een vervalsing, dat de veren er kunstmatig op zijn aan gebracht. Dit laatste is simpelweg onjuist omdat er bij het Maxburg specimen veren onder de botten doorlopen.
Maar van bijzonder belang in dit geval is wat de creationisten er over zeggen, want uiteraard hebben zij een heel andere mening dan de specialisten die de fossielen persoonlijk hebben bestudeerd en onbevooroordeeld een conclusie hebben getrokken. Een kleine minderheid houdt het op een vervalsing, hoe waar dat is bleek net al, maar de meerderheid beschouwt Archaeopteryx als een pure vogel. Hierbij praten ze voornamelijk Dr. Duane Gish na:

Het ontstaan van de vogels uit de reptielen is al evenzeer een mysterie, ondanks het feit dat de evolutionisten hier hun grootste vondst aandragen, namelijk de beroemde ‘tussenvorm’ archaeopteryx. Dat is echter geen tussenvorm maar voor 100% een echte vogel.

Deze bewering probeert Gish waar te maken op basis van de volgende stellingen:

De zogenaamde reptielkenmerken van Archaeopteryx bestaan uit de klauwachtige aanhangsels aan de vleugelranden, het bezit van tanden, wervels die naar buiten steken langs de staart, en een klein borstbeen. Maar dit kunnen geen kenmerken van een echte tussenvorm zijn, aangezien deze kenmerken grotendeels nog steeds bij vogels voorkomen. De hoatzin bijvoorbeeld, een hoenderachtige vogel uit Zuid-Amerika, heeft nog steeds twee klauwen aan beide vleugels en een opmerkelijk klein borstbeen; toch is het dier 100% vogel. Ook het jong van de touraco, een koekoekachtige vogel uit Afrika, heeft klauwen aan de vleugels.

Hij stelt zelfs, heel brutaal, dat wetenschappers in hun verbeelding Archaeopteryx meer reptielachtiger hebben willen maken teneinde een overgangsvorm te maken. Ondertussen heeft hij geen idee wat voor een uiterst simplistische kijk op de zaken hij heeft, de reptielkenmerken die hij opnoemt, zijn maar een paar van de ruim twintig reptielachtige kenmerken die zijn gevonden op Archaeopteryx.

Maar ja, dan moet je je gaan verdiepen in termen als onverhoornde Premaxilla en maxilla, en onversmolten Metatarsals, en dat wordt een beetje te ingewikkeld voor de arme Gish.

       
 
arch-drom2arch2

°Skeletkenmerken (& de veren)

1. Veren
Veren zijn typische kenmerken voor vogels, maar zoals verschillende dinosauriërs als Microraptor en Sinornithosaurus hebben aangetoond, worden ze ook gevonden in reptielen.
2. Lange, gedraaide Hallux (4e teen)
De achterste vierde teen functioneert als een duim en stelt een vogel in staat om op een tak te zitten. Archaeopteryx beschikt hier over, maar zoals we nog zullen zien is dit feitelijk het enige aan hem dat uniek is voor vogels.
3. Forcula (Vorkbeen)
Dit is een beentje dat niet vaak bewaard blijft tijdens fossilisatie, toch is in een van de gevonden fossielen van Archaeopteryx een Forcula gevonden. Ook in verschillende dinosauriers zoals Oviraptor en Ingenia. In de meeste vogels komt het voor, maar niet allemaal (In sommige papegaaien bijvoorbeeld niet.).
4. Achteruit stekende Pubis (Schaambeen)
Een kenmerk dat in sommige dinosauriers, vogels en Archaeopteryx voorkomt, een neutraal kenmerk dus. De vorm van Archaeopteryx’s pubis komt overigens meer overeen met die van dromaeosauriers.
5. Premaxilla and maxilla zijn niet met hoorn bedekt.
Of anders gezegt, het heeft geen snavel. Archaeopteryx heeft een ongehoornde snuit met tanden in z’n bek, geen snavel. Wat is een vogel zonder snavel?
6. De voorste rugwervels zijn onversmolten.
Bij vogels zijn de wervels in de zogenoemde ‘trunk region’ tegen elkaar versmolten. Archaeopteryx heeft daarentegen vrije, losse rugwervels, net als dinosauriers.
7. De beenderen zijn hol.
Vogels, maar ook sommige dinosauriers beschikken hierover. Een neutraal kenmerk.

8. De Pubis schacht is plaatachtig.
Een kenmerk van Dromaeosauriers.
9. De hersenen.
Een afdruk van de hersenen onthulde een typisch reptielenbrein.
10. De nek is van achter aan de schedel bevestigt.
In tegenstelling tot vogels, wiens nek aan de onderkant van de kop is bevestigt.
11. Het midden van de cervicale wervels heeft eenvoudige concavegewrichtsfacetten.
Een kenmerk van alle Archosauri�rs.
12. Een lange benige staart zonder Pygostyle.
Vogels hebben een zeer korte staart waarvan de wervels met elkaar zijn versmolten in het zogeheten Pygostyle.
13. Tanden op de boven -en onderkaak.
Vogels zijn tandeloos.
14. Slanke ribben, zonder verbindingen of een uncinate process die niet in verbinding staan met het borstbeen.
Vogels hebben forse ribben met elk een uncinate process (uitsteeksel) en staan in verbinding met het borstbeen.
15. Het bekkengordel en dijbeenverbinding is reptielachtig en niet vogelachtig (Behalve achterwaartse pubis zoals hierboven vermeld).
Hierin is Archaeopteryx een ware overgangsvorm, hoewel het bekken ronduit reptielachtig is steekt de pubis naar achter zoals bij vogels (En Dromaeosauri�rs).
16. Het Sacrum bevat 6 wervels.
Het Sacrum is een groepje aaneengegroeide wervels voor ondersteuning van de heupen. Bij dinosauri�rs en Archaeopteryx bevat het Sacrum 6 wervels, bij vogels vari�erd dit aantal tussen de 11 en 23.
17. Vrije Metacarpals (handbeentjes) (behalve de 3de metacarpal), en flexibele pols.
Bij vogels zijn de handbeentjes vergroeid tot 占쏙옙n been dat het carpo-metacarpus wordt genoemd. Alle vogels, levend of fossiel, beschikken hierover. Archaeopteryx niet…
18. Neusopeningen ver voorin de snuit, en tussen de neus en ogen bevind zich een (preorbitaal) schedelvenster.
Typisch voor reptielen, niet voor vogels. Voor zover vogels een Preorbitaal venster hebben is het altijd sterk gereduceerd, en is betrokken bij de beweging van de bek.
19. De ‘Deltoid’ rand op de humerus wijst voorwaarts.
Zoals bij reptielen.
20. 3 klauwen aan elke hand.
Geen moderne vogel heeft 3 klauwen per hand. Sommige hebben er 占쏙옙n per hand, zoals de Hoatzin, maar alleen in onvolwassen staat. Alle vogels hebben klauwen in embryonale staat, die ze verliezen voor het uitkomen. Hoatzin lijkt een geval te zijn waarin de klauwen bij uitzondering nog een tijdje na de geboorte aanwezig zijn.
21. De fibula is evenlang als de tibia.
Net als bij dinosauri�rs. Bij vogels is er van de fibula hooguit een klein stompje over.
22. Metatarsals (voetbeentjes) zijn onversmolten.
In feite het zelfde verhaal als bij nr. 17, maar nu bij de voetbeenderen. De voetbeenderen van vogels zijn versmolten tot een been dat de tarso-metatarsus wordt genoemd. Archaeopteryx beschikt hier niet over.
23. Gastralia aanwezig.
Gastralia zijn ‘buikribben’, kleine beentjes die langs het onderlijf van sommige reptielen lopen. Ook in Archaeopteryx zijn ze aanwezig, niet bij vogels.

Conclusie:
Veruit de meeste kenmerken van Archaeopteryx zijn typisch reptielachtig. Al met al beschikt hij over slechts één kenmerk dat niet ook in dinosauriërs wordt gevonden, namelijk nr.2.

De lange, naar achter gekeerde hallux. Gregory S. Paul heeft dan ook geconcludeerd dat Archaeopteryx taxonomisch gezien een dinosauriër is, met genoeg kenmerken om binnen de familie der Dromaeosauriërs te worden geplaatst. Hij vermelde er tevens bij dat verschillende dinosauriërs zoals Dromaeosauri�rs, Troodons en Oviraptora nog meer vogelachtig zijn dan Archaeopteryx. Er blijft van de bewering van Gish dus niks over dan een rokende ruïne. Je kunt van een dier nou eenmaal niet zeggen dat het een vogel is als het er niet uit ziet als een vogel. Hij heeft beweerd dat wetenschappers in hun verbeelding Archaeopteryx meer reptielachtiger hebben willen maken, terwijl nu blijkt dat hijzelf er veel meer vogelachtige kenmerken aan heeft gefantaseerd, zo beweerde hij dat de kop en hersenen van het dier ‘volslagen vogelachtig’ waren. Niets is minder waar, voor een vogelachtige structuur in de schedel en hersenpan is in het geheel geen bewijs.

Maar zouden we hieruit kunnen concluderen dat Archaeopteryx in het geheel niks met vogels te maken heeft en dat het een doodgewone kleine dinosauriër is? Nou nee, laten we niet vergeten dat veel van de reptielachtige kenmerken van Archaeopteryx verder alleen worden teruggevonden in dinosauriërs die al reeds als vogelachtig worden beschouwd, zoals Dromaeosauriërs, Oviraptors en dergelijke. Het dier bevind zich wel in de vogelstamboom, maar helemaal aan het begin. De veren waren assymetrisch, wat wijst op een goede vlieger. Wellenswaar beschikte hij niet over een groot borstbeen waaraan de vleugelspieren waren bevestigd, maar dit is niet noodzakelijk om te kunnen vliegen, vleermuizen beschikken er ook niet over. Toch is het waarschijnlijk meer realistischer dat het een zwever zou zijn geweest. De lange, naar achter gekeerde hallux, een volwaardig vogelachtig kenmerk dat in geen enkele dinosauri�r wordt aangetroffen, geeft aan dat het om een boombewonend dier ging. Archaeopteryx was ongetwijfeld in staat om met zijn vingerklauwen bomen te beklimmen, zoals moderne vleermuizen en het Hoatzinkuiken doen. Eenmaal in de bomen kon hij met behulp van zijn hallux op takken gaan zitten en rondspeuren naar insecten of ander voedsel. Met zweefvluchten kon hij afstanden afleggen van de ene naar de andere boom, of insecten in het voorbijkomen uit de lucht grijpen. Het is zeer realistisch dat een dergelijke levenswijze, die lijkt op die van moderne vliegende eekhoorns en het vliegend draakje, gestalte heeft gegeven aan het echte vliegen van de vogels die kort daarna zouden volgen.


Bronnen:

1 The Marshall illustrated encyclopedia of dinosaurs & prehistoric animals, Cox & Palmer 1988.

2 Prehistoric life, the rise of the vertebrates, Norman 1994.

3 Dinosaurs and how they lived, 1987.

4 The Book of Life, S.J.Gould 1993.

imagesAll About Archaeopteryx

imagesDromaeosaurid Archaeopteryx

Evolutie van de eerste VOGELS
Pharyngyla links
Beste specimen ooit
The 10th skeletal specimen of the Archaeopterygidae (collection number WDC-CSG-100) in ventral view. (A) Skeleton with wing and tail feather impressions. (B) Ultraviolet-induced fluorescence photograph to show the preserved bone substance.
Skull of the new Archaeopteryx specimen. (A) Overall view as preserved. (B) Ultraviolet-induced fluorescence photograph. (C) Interpretative drawing. ch, choanal process of palatine; dt, dentary teeth; ec, ectopterygoid; fr, frontal; hy, hyoid; j, jugal; la, lacrimal; md, mandible; mf, maxillary fenestra; mx, maxilla; na, nasal; pa, parietal; pf, promaxillary fenestra; pg, pterygoid; pj, jugal process of palatine; pm, praemaxilla; pt, palatine; q, quadrate; sc, plates of sclerotic ring;?v,?vomer. (D) Detail of antorbital fenestra with palatine bone.
Selected post-cranial bones of the new Archaeopteryx specimen. (A) Right coracoid in cranial view. (B) Left coracoid in lateral view, proximal end of left humerus in caudal view, and left scapula in lateral view. (C) Right tarsus in cranial view. (D) Left foot in dorsal view. (E and F) Right foot in dorsal (E) and dorsomedial (F) view. as, astragalus; ap, ascending process of astragalus; bct, biceps tubercle; ca, calcaneus; co, coracoid; dt, dentary teeth; fe, feather impressions; fi, fibula; fns, foramennervi supracoracoidei; gl, glenoid process of coracoid; hu, humerus; mt1, first metatarsal; pla, lateral process of coracoid; sca, scapula; tr, proximodorsally expanded articular trochlea of first phalanx of second toe. White arrows in (C) indicate the margins of the ascending process of the astragalus; pedal digits are numbered in (D) to (F).
Hersenonderzoek bij archaeopteryx
/2004
Onderzoekers van het Natuurhistorisch Museum van Londen hebben de versteende resten van hersenen uit een Archaeopteryx schedel geprepareerd.
Deze versteende hersenen “ technisch ” bekend als endocasts – hadden de grootte van een kootje van een menselijke pink.Met behulp van röntgenstraling (X-ray computed tomography) werd een serie van opnamen van een hoge resolutie gemaakt, waardoor de structuur van de hersenen en het binnenoor tot in detail gereconstrueerd kon worden.
In het geval van Archaeopteryx was de brandende vraag: kon het beest vliegen?
Tot nu toe moest deze vraag beantwoord worden door de interpretatie van het skelet en de veren. En dat was niet makkelijk.
—>Het borstbeen was fragiel, waardoor er twijfel was of de spieren van de vleugels wel een aanhechtingsplaats hadden.
—->En van de meeste exemplaren waren de veren niet tot nauwelijks geconserveerd.
Het gaat bij het vliegen echter niet alleen om de vleugels maar ook om de aanwezigheid van een boordcomputer.
de hersen-scans scan tonen dat Archaeopteryx alle stuur-structuren bezat voor succesvol vliegven ” zei co- auteur Dr Milner. De hersenen van de nu onderzochte Archaeopteryx lijken in veel opzichten op de hersenen van tegenwoordige vogels.
We hadden verwacht een dinosaurus-achtig brein te ontdekken
zei Dr Milner
“maar het was integendeel een kompleet vogelbrein “
Ze zijn evenwel groter dan die van reptielen maar kleiner dan vogels.
” Vogels met dezelfde lichaamsmassa als archaeopterys hebben hersenen die 33 % tot 5 x groter zijn …
Het brein van archaeopteryx is ongeveer 3x het volume van niet-vogelachtige reptielen van vergelijkbare lichaamsgroote “
Gedetaileerde scans, stelden de onderzoekers in staat acuratere metingen over de grote van het brein in kwestie uit te voeren wat ook de vergelijking met andere vogel en reptiel hersenen vergemakkelijkte

Scale bar, 10 mm. a, Original prepared specimen in left lateral view6. b, c, 3D reconstructions of braincase based on X-ray CT data; left lateral view (b) and posterior view (c) showing right side collapse. d, e, Stereopair of restored braincase in oblique right-anterior view (d) and posterior view (e). Elements from the left side are reversed except for the right quadrate. L and R indicate left and right. Abbreviations: *BO?, ?basioccipital fragment; ca, crista arcuata; cq, mandibular condyle of quadrate; F, frontal; fm, foramen magnum; LS, laterosphenoid; met, metotic; O, opisthotic; oc, occiput; opq, orbital process of quadrate; otq, otic wing of quadrate; P, parietal; pcq, pterygoid condyle of quadrate; pop, paroccipital process of opisthotic; PR, prootic; Q, right quadrate; *SO, supraoccipital fragment; V, trigeminal nerve foramen; VII, facial nerve foramen. Original imagery available at < http://www.DigiMorph.org >.

<Braincase of the holotype of Archaeopteryx lithographica (BMNH 37001).

Figure 1 Full size figure and legend (54K)

Scale bar, 1 mm. Abbreviations: ptf, pterygoid facet; pnf, pneumatic foramen; mc, mandibular condyle; opp, optic process; otc, otic capitulum. See also Supplementary Information for clear views of the pneumatic foramen.

<Right quadrate of BMNH 37001 in medial view.

Elements from the left side are reversed. Scale bar, 10 mm. a, Right lateral view. b, Dorsal view. c, Posterior view. Abbreviations: c, cerebrum (telencephalon); cb, cerebellum; fl, floccular lobe of the cerebellum; fm, foramen magnum; mo, medulla oblongata (rhombencephalon); o, olfactory lobe; ol, optic lobes (metencephalic tectum); ot, olfactory tract; pc, cerebellar prominence; pg, pineal gland (epiphysis); ss, semicircular sulcus. Cranial nerves: II, optic; III?, possible oculomotor; V, trigeminal; VII, facial; VIII?, auditory (or endolymphatic duct, see Fig. 5); IX?, glossopharyngeal; X, vagus; XII, hypoglossal. Original imagery available at < http://www.DigiMorph.org >.

<Restored endocast of the brain of BMNH 37001
rendered as a shell.

Figure 3 Full size figure and legend (100K)

imageshttp://www.nhm.ac.uk/nature-online//virtual-wonders/vrbraincase.html
Archaeopteryx, is the earliest known flying bird, about the size of a magpie. However, until now we have been unsure about how sophisticated its flying may have been. The brains of modern birds are adapted for flight, and this reconstruction of Archaeopteryx’s braincase was done in to to find out how similar it was to our familiar modern birds.

Measuring the 3D reconstruction has shown that that Archaeopteryx had enlarged brain regions for sight and control of movement, similar to modern-day birds. Its brain to body size-ratio resembled that of today’s feathered fliers. These qualities are not found in animals that do not take to the skies.

Its very likely that Archaeopteryx had a keen sense of sight, and the movement and balance control needed for controlled flight, and not just gliding. Follow the story to see the evidence…

Endoencephalic volumes of recent birds from ref. 17, brain masses for recent reptiles based on ref. 29; corrected to volumes using delta = 1.036 g cm-1 (refs 3, 17). Mass for BMNH 37001 based on mass = 468 g10, horizontal error bar indicates masses from 350 g to 500 g and the estimation of Jerison14. See also Table 1 in Supplementary Information.

<Encephalization index for birds, reptiles and BMNH 37001.

3D model based on X-ray CT. Scale bar, 2 mm. a, Lateral (external) view. b, Anterior view. c, Posterior view. Abbreviations: aa, anterior ampulla; ac, anterior canal; cc, common crus; cd, cochlear duct; fr, fenestra pseudorotunda; fv, fenestra vestibuli (fenestra ovalis); la, lateral ampulla; lc, tentative course of lateral canal; LO, left opisthotic; pc, tentative course of posterior canal; pc (u), posterior canal (upper part); PR, prootic; sa, sacculus; ut, utriculus; VIII?, acoustic nerve or endolymphatic duct. Original imagery available at < http://www.DigiMorph.org >.

<Right inner ear of BMNH 37001.

Figure 5 Full size figure and legend (28K)

3D reconstruction of right inner ear of Archaeopteryx (path of missing parts indicated by blue wires).
1. The anterior semicircular canal is elongated and flexed as it is in birds for enhanced spatial sensory perception (balance and position).
2. The cochlea duct houses the hearing organ (lagena). Its length suggests good hearing ability.

Both of these features add weight to the idea that Archaeopteryx was an accomplished flyer.

Kate Ravilious /The Guardian, Thursday 5 August 2004

Patricio Dominguez Alonso of the University of Madrid and his colleagues report in Nature that archaeopteryx, which had the teeth and claws of a dinosaur but also feathers and wings, had a brain similar to a modern sparrow’s – with all the features necessary for flight.

Using state-of-the-art technology, the Madrid team found evidence that archaeopteryx could soar. The 2cm skull of a fossil, acquired by the Natural History Museum in London in the 19th century, was taken to the University of Texas for scanning by x-ray computed tomography, to build a 3D computer model of the brain. The tests showed archaeopteryx had good balance and eyesight and a brain equipped for flight.

The findings may push the origins of bird flight further back. “If flight was this advanced by the time archaeopteryx was around, were birds flying millions of years earlier than we’d previously thought?” asked Angela Milner of the Natural History Museum

a, Anterior and posterior semi-circular canals. b, Length of the cochlea. All data on modern taxa were taken from ref. 23 (see also Supplementary Information) except Alligator22. For sources of data on fossil taxa see Table 2 in Supplementary Information.

Figure 6 Full size figure and legend (57K)

Comparative proportions of the inner ear of BMNH 37001, selected recent birds, archosaurs and non-archosaur reptiles.

Het artikel

De gereconstructureerde beelden van de endocast en het middenoor zijn uitzonderlijk
(Meer foto’s en QuickTime movies) click hier voor de ” online digital data ” —>

Het visuele centrum is goed ontwikkeld.
Ook de kanalen in het binnenoor lijken meer op die van vogels dan reptielen.
Deze kanalen hebben een belangrijke functie gehad bij de co철rdinatie van hoofd- en oog-bewegingen en het evenwicht.
PATRICIO DOMÍNGUEZ ALONSO1, ANGELA C. MILNER2, RICHARD A. KETCHAM3, M. JOHN COOKSON5 & TIMOTHY B. ROWE4
1 Departamento de Paleontologia, Universidad Complutense de Madrid, Ciudad Universitaria, 28040 Madrid, Spain
2 Department of Palaeontology, The Natural History Museum, Cromwell Road, London SW7 5BD, UK
3 High-resolution X-ray CT Facility,
4 Department of Geological Sciences, 1 University Station C1110, University of Texas at Austin, Austin, Texas 78712, USA
5 University of Hertfordshire, Hatfield, Herts AL10 9AB, UK
Correspondence and requests for materials should be addressed to A.C.M. (A.Milner@nhm.ac.uk).
Archaeopteryx, the earliest known flying bird (avialan) from the Late Jurassic period, exhibits many shared
primitive characters with more basal coelurosaurian dinosaurs (the clade including all theropods more bird-like
than Allosaurus), such as teeth, a long bony tail and pinnate feathers.
However, Archaeopteryx possessed asymmetrical flight feathers on its wings and tail, together with a wing feather
arrangement shared with modern birds. This suggests some degree of powered flight capability but, until now,
little was understood about the extent to which its brain and special senses were adapted for flight.
We investigated this problem by computed tomography scanning and three-dimensional reconstruction of the
braincase of the London specimen of Archaeopteryx.
Here we show the reconstruction of the braincase from which we derived endocasts of the brain and inner ear.
These suggest that Archaeopteryx closely resembled modern birds in the dominance of the sense of vision and in
the possession of expanded auditory and spatial sensory perception in the ear.
We conclude that Archaeopteryx
had acquired the derived neurological and structural adaptations necessary for flight.
An enlarged forebrain suggests that it had also developed enhanced somatosensory integration with these special
senses demanded by a lifestyle involving flying ability.
°
Die studie vond dat de bouw van het gehoororgaan van de archaoperyx ( net zoals de hersenen ) eveneens tussen reptiel en vogel in
staat …( een feit dat door de creationisten NIET word verder besproken )
Zowel de studie van het brein als van het inwendige oor bevestigen dat archeopteryx een transitionnal is tussen reptielen en vogels …
De auteurs stellen zelfs expliciet in hun artikel dat
we hebben data gepresenteerd in grafische vorm die aantonen dat de semicircular canals van archeoptereryx een vorm hebben die tussen dinosauriers en vogels inligt …”
Echter de proporties van de semi circulaire kanalen in het binnenoor en tde cochlea, liggen binnen de groep van de moderne vogels
Daaruit kan men ( voorlopig ) belsuiten dat de archaeopteryx eerder een vroege ” echte” vogel was die zich al geruime tijd van de reptielen had
afgesplitst …
Er is ook vergelijkbaar onderzoek gedaan naar de bouw van hersenen bij andere groepen van reptielen, zoals de Pterosauria.
Witmer (2003) ontdekte dat deze
groep een uitbreiding en reorganisatie van de hersenen en het binnenoor had die veel leek op Archaeopteryx.
Verder is de verhouding tussen de hersenen versus de totale lichaamsgrootte bij beide groepen vergelijkbaar.
Volgens evolutionisten hebben deze twee groepen onafhankelijk van elkaar( convergent ) het vermogen om te vliegen ontwikkeld.
Pterosauria moeten dat volgens de evolutionaire schema’s echter zelf van de grond af aan hebben gedaan.
Het beeld is echter nog gecompliceerder, want de hersenen van sommige Theropoda (jagende dino’s) hebben ook vergelijkbare kenmerken.
De vogelachtige niet-vliegende Theropoda zoals Velociraptor zouden beschouwd moeten worden als secondaire afstammelingen van vroege Archaeopteryx-achtige oer-vogels.?

Witmer stelt dat

“deze onafhankelijk ontstane overeenkomstige structuren de indruk wekken dat er inderdaad bepaalde fundamentele neurologische voorwaarden zijn voor het vliegen.

Dom챠nguez Alonso et al. (2004) verklaren “
Archaeopteryx had in essentie de juiste zaken aan boord om te vliegen.”
voorlopig konkludeerd men

–> Het lijkt erop dat we meer details hebben gevonden over
transitionele veranderingen in de vogel-afstammingslijnen ( archaeopteryx is een vroege vogel met veel mozaik-kenmerken die nog aan de reprielen
herinneren ) en
–> over de voorwaarden waaronder vliegen ( en de evolutie daarvan ) mogelijk is
Het hermodelleren van het brein naar het vogelbrein toe , is veel vroeger ingezet dan de 147 miljoen jaar van de archaeopteryx gedurende het late jura
—> De convergente toename in zichtcentra in pterosauriers is een verdere aanwijzing dat zowel aerodynamische vleugel als een
krachtig centraal zenuwstelsel , integraal deel uitmaken van enrgiek en aktief vliegen
Researchers gaan verder fossielen van andere vogels aan hetzelfde soort onderzoek onderwerpen op zoek naar verdere aanwijzingen over vroege vlucht -evolutie
 

Er zijn echter geen “vogel” fossielen bekend die ouder zijn dan het onderzochte londense specimen

Slechts 6 archaeopteryx fossielen zijn momenteel bewaard , en slechts één daarvan is een gevederd -voorbeeld …
BLUB BLUB BLUBBER
creationitische kommentaren
in hun kommentaar schrijven de creaton lui ;
Het kan wel zijn dat Archaeopteryx in essentie de goede zaken aan boord had om te kunnen vliegen, maar het is niet
genoeg voor de reconstructie van de evolutie van reptielen naar vogels…..
°
—-> Echter volgens creato’s is het NOOIT genoeg …
bovendien zijn er nog vele andere goed gedocumenteerde aanwijzingen …
Ook zonder de hersenreconstructie is archaeopteryx al een zeer goed gedocumenteerde ” transitionnal “
voor een paar degelijke antwoorden zie –>
Jurre –> kenozoicum –
imageshttp://www.kenozoicum.nl
(zie hieronder na darwin )
Verder zit het creationistische kommentaar vol met de gebruikelijke creato kwakkels ;
zie bijvoorbeeld :
een kleine keuze daaruit ;
1.-
Het is een bekend probleem van de evolutietheorie:
—>de ene keer worden overeenkomstige structuren als homoloog aangemerkt en wijzen ze op een
evolutionaire verwantschap,
—>een volgende keer zijn overeenkomstige structuren onafhankelijk van elkaar ontstaan en is er sprake van convergente evolutie.
Het gewone “gevit” en gesneer over technische termen dus , waarvan de semantische betekenis voortdurend rethorisch kan worden verdraaid
het is meestal alleen maar een creationistische ” mening ” zonder enige onderbouwing met materieele aanwijzingen ( evidenties ) of
bewijsstukken … een mantra
—> Het echte probleem is dus het ” creationisme
2.-“KINDS ”
—-> Creationisten stellen dat de verscheidenheid aan levensvormen het gevolg is van een schepping van een aantal onafhankelijke basistypen,(
baramins en “bijbelse” kinds ? waarschijnlijk ) van waaruit een groot aantal soorten ontstaan zijn.
( door micro evolutie ? de zogenaamde “variatie” ? )-
Daarbij kunnen bepaalde kenmerken als veren, snavels of klauwen bij meerdere basistypen toegepast zijn.
het argument van de ” common designer
In een creationistisch basistypemodel wordt dit acceptabel geacht aangezien een beproefd concept vaker toegepast kan worden.
3.-
Archaeopteryx is een goed voorbeeld van een zogenaamde mozaiek-verdeling.
Het bezit een aantal kenmerken die gevonden worden bij reptielen en vogels.
—> Dat kunnen ze dus moeilijk nog bestrijden ….
vervolgens dus maar het volgende stukje rethoriek ;
Maar om een echte overgangsvorm te kunnen zijn is er meer nodig: een reeks van fossiele tussenvormen met een
goede documentatie van de ontwikkeling van cruciale organen als de veren.
—> zoals gewoonlijk vragen creationisten naar het onmogelijke :
de ECHTE MISSING LINK dus :
—> de gedetailleerde afstammingslijn met alle tussenstappen in zowel de rechtstreekse
lijn als mogelijke aftakkingen —> de vraag naar de generatie waarin de overgangsvorm in de rechtstreekse lijn die
behoort tot de nieuwe soort en onstaat uit de oude soort … de macro mutant in fossiele vorm bewaard …
4.- In die zin voldoet Archaeopteryx niet.
Het is een geïsoleerde groep van dieren geweest zonder voorouders of nakomelingen.
—> rechtstreeks “geschapen” als “basistype uit het niets indien van nergens afstammend en daarna vernietigd door uitsterving ? ”
veronderstel ik dus
—> Zat archaeoptheryx net als de dino’s op de ark van Noach ?
5.- En het blijft verbazingwekkend dat minder ver ontwikkelde tussenvormen
als de gevederde dino’s later in de geologische kolom opduiken dan Archaeopteryx
.
—-> die gevederde dino’s stierven uit na de stranding van de ark op de berg ararat ?
————————————————————————————
Oorspronkelijk nederlandstalig artikel gebruikt als aangever voor het verdere opzoekwerk :
http://www.creaton.nl/pages/news.php?id=87
zie ook
°
Een brein dat kon vliegen door kim de rijck, (kidr) 06/08/2004
Een brein dat kon vliegen
De Archaeopteryx was zo groot als een kraai. © John Sibbick/NHM
De Archaeopteryx, een prehistorische overgangssoort van reptielen naar vogels, had de hersenen om te vliegen, verraadt scanner-onderzoek van een fossiele schedel

Archaeopteryx leefde 140 miljoen jaar geleden in het Jura-tijdperk en was een belangrijke schakel in het ontstaan van de vogels uit de dinosaurusachtige reptielen. De lichaamskenmerken van fossiele Archaeopteryx-exemplaren sturen het debat al sinds de eerste vondst in 1861 in twee richtingen. De pluimen en sommige beenderen suggereren dat het dier kon vliegen als een vogel, het staartbot en de getande bek hebben dan weer meer van een reptiel, dat de klauwen halfweg de vleugels kon gebruiken om in bomen te klimmen om nadien in zweefvlucht weer neer te dalen.De Spaanse onderzoeker Patricio Dominguez denkt nu stevige aanwijzingen gevonden te hebben dat het dier echt kon vliegen.Hij legde een fossiele schedelhelft die losgemaakt was uit het historische Archaeopteryx-fossiel van het Natuurhistorisch Museum in Londen, onder een CT-scanner. Die scanner tast de schedel met röntgenstralen vlak per vlak af. Een computer verwerkt de gegevens en maakt een driedimensionaal model van de schedel. Op dat computerbeeld konden de onderzoekers zelfs de kleinste details aan de binnenkant van de schedel bestuderen.

Zo hebben ze gezien dat de Archaeopteryx grotere hersenen had dan reptielen met een vergelijkbare lichaamsgrootte, maar kleiner dan van moderne vogels.

Opmerkelijk is dat het deel van de hersenen voor de visuele waarneming, het zicht, net als bij moderne vogels goed ontwikkeld is, evenals de relatief grote evenwichts- en gehoororganen in het oor.

En het voorste hersendeel dat voor waarneming zorgt, is bij de Archaeopteryx vrij groot, zo beschrijven de wetenschappers in Nature.

Blijkbaar waren de kenmerken die nodig zijn om te vliegen en te navigeren, zoals een goed zicht en evenwichtsgevoel, bij de Archaeopteryx al ver ontwikkeld. De kans is dus groot dat hij kon vliegen, besluiten de onderzoekers.

Gelijkaardige hersenkenmerken werden eerder ook gezien bij fossielen van pterosaurussen, een prehistorische reptielensoort die kon vliegen. Dat lijkt te bevestigen dat deze hersenkenmerken ook bij andere soorten dan vogels nodig waren om te kunnen vliegen.

,,Wellicht gaan nu ook andere onderzoeksgroepen fossielen scannen die de overgang tussen reptielen en vogels vertegenwoordigen”, voorspelt Lawrence Witmer in een commentaarstuk in Nature.

,,Dan zal nog duidelijker worden welke hersenfuncties belangrijk waren voor die overgang in de evolutie, en hoe de dierlijke vliegkunst ontstond “

°

Leden Archaeopteryx en andere dino’s aan hersenbeschadiging?http://www.geo.uu.nl/ngv/geonieuws/geonieuwsnr.php?nummer=138

Veel fossiele dino’s – van de vliegende pterosauriërs tot exemplaren van Tyrannosaurus rex – worden in een bijzondere positie aangetroffen: met de bek wijd open, een achterover liggende kop en een naar achteren kromgetrokken ruggengraat. Nog duidelijker komt dat naar voren bij diverse exemplaren van Archaeopteryx, het dier dat lang bekend stond als de oervogel, maar dat nu meer algemeen wordt beschouwd als de eerst gevonden soort van de gevederde dinosauriërs.

Weinigen hebben zich ooit afgevraagd waardoor deze merkwaardige houding van relatief zoveel fossiele dino’s kan zijn veroorzaakt. Verder dan een opmerking dat de houding moet zijn gekregen bij transport van het kadaver door een stroom kwam het eigenlijk nooit. Merkwaardig genoeg is het bovendien moeilijk voorstelbaar hoe zo’n merkwaardige houding bij transport door water zou zijn verkregen.


Tekening van Archaeopteryx zonder verenkleed,
waardoor de positie van de botten duidelijker zichtbaar is.

Voor vee- en dierenartsen gaat het echter om een welbekende houding. Zij kennen hem van dieren die na een moeilijke doodsstrijd zijn omgekomen, zoals na vergiftiging met strychnine, aanrijding door een auto, etc. Ook neurologen kennen deze houding, en wel van mensen die zijn overleden aan bepaalde vormen van hersenbeschadiging zoals die optreedt bij langzame verstikking, hersenvliesontsteking, tetanus of vergiftiging, kortom bij oorzaken die leiden tot een langzame dood.

Sommige fossiele dino’s die in zo’n positie zijn gevonden moeten inderdaad zo’n moeilijke dood zijn gestorven, getuige hun laatste rustplaats in vulkanische as. Ze moeten gestikt of vergiftigd zijn, of wellicht een langzame en pijnlijke dood hebben ondergaan op een gloeiendhete ondergrond. Maar in veel andere gevallen is van zo’n herkenbare situatie geen sprake. Bij hen zou volgens recent onderzoek de doodsoorzaak moeten worden gezocht in een slopende ziekte, hersenbeschadiging, ernstig bloedverlies, gebrek aan bepaalde stoffen (zoals thiamine) of vergiftiging.


Skeleton Cast of Struthiomimus altus. This is one of the most complete skeletons of an ornithomimid, or bird-like dinosaur. The original is on display in New York City and was collected in Dinosaur Provincial Park. The striking pose results from the drying out of ligaments and muscles along the backbone after death. As they dry they pull the head back and the tail forward.

Royal Tyrrell Museum, Drumheller, Alberta, Canada. 

   

Struthiomus  altus in de klassieke houding van een dier met hersenbeschadiging
of overlijden door verstikking (foto American Museum of Natural History) ?

Als deze redenering juist is, dan is het een nieuwe aanwijzing dat dino- en pterosauri챘rs, net als zoogdieren, warmbloedig waren. Bij andere soorten fossielen is deze merkwaardige houding namelijk nooit aangetroffen (op zich een sterke aanwijzing dat transport van het kadaver niet de oorzaak kan zijn geweest). Koudbloedige dieren, zoals reptielen, gebruiken namelijk minder zuurstof en hebben daarom minder last van verminderde zuurstoftoevoer tijdens hun doodsstrijd.

Volgens de onderzoekers, waarvan er een zowel paleontoloog als dierenarts is, kan de houding van de dieren alleen worden verklaard door stuiptrekkingen die het gevolg zijn van aantasting van het centrale zenuwstelsel. Ze wijzen daarbij ook op de eerdere vondst van een exemplaar van Allosaurus (een op T. rex lijkende dino), waarvan de botten vervormingen toonden die wijzen op een bacteriële infectie die tot hersenvliesontsteking kan leiden, waardoor de hersenwerking kan worden aangetast en stuiptrekkingen kunnen optreden. Dit zou er weer op kunnen wijzen dat microorganismen – die in het water een dodelijke werking kunnen uitoefenen, zoals bij algenbloei – ook in het geologische verleden op land al een dergelijke rol gespeeld kunnen hebben.

Referenties:
  • Faux, C.M. & Padian, K., 2007. The ophistotomic posture of vertebrate skeletons: postmortem contraction or death throes? Paleobiology 33, p. 201-226.
2004
*De dierkundige Per Christiansen van de Universiteit van Kopenhagen en de paleontoloog Niels Bonde van het Geologisch Instituut in Kopenhagen maakten een nieuwe  studie van het meest bekende vogelfossiel, de Archaeopteryx.
Uit dit onderzoek werd duidelijk dat deze vogel zowel op zijn rug als op zijn poten lange veren had.
De onderzoekers zagen bij dit vogelfossiel op zijn rug de contouren van veren, die bij elkaar gebonden zaten, ook rondom de poten en waarschijnlijk aan het begin van zijn nek. De veren zien er verrassend modern uit en zien er volstrekt hetzelfde uit als de veren van vogels, zoals we ze nu kennen.
Verstand van vliegen
Het lijkt er ook steeds meer op dat de stamvader van de vogels, Archaeopteryx, zelfs ook al kon vliegen.
Zijn brein had daarvoor de noodzakelijke onderdelen, blijkt uit computermodellen.
Er bestond nog veel onenigheid of Archaeopteryx ook daadwerkelijk kon vliegen.
Maar computermodellen tonen nu aan dat het dier vogelachtige hersenen had.
Zo had Archaeopterix grote ogen, een flink bijbehorend hersengebied dat visuele informatie verwerkt en een voortreffelijk evenwichtsorgaan, schrijven paleontologen
in Nature.
Sluit dit venster
Een driedimensionale reconstructie van de schedel die de hersenen van Archaeopteryx overkapte. De rode vlekken zijn mangaankristallen, die zijn ontstaan tijdens het fossiliseren. Archaeopteryx wordt vaak gezien als de overgangsvorm van dinosaurus naar vogel. (Foto: Nature)
imageshttp://www.nhm.ac.uk/nature-online//virtual-wonders/vrbraincase.htmlArchaeopteryx, is the earliest known flying bird, about the size of a magpie. However, until now we have been unsure about how sophisticated its flying may have been. The brains of modern birds are adapted for flight, and this reconstruction of Archaeopteryx’s braincase was done in to to find out how similar it was to our familiar modern birds.Measuring the 3D reconstruction has shown that that Archaeopteryx had enlarged brain regions for sight and control of movement, similar to modern-day birds. Its brain to body size-ratio resembled that of today’s feathered fliers. These qualities are not found in animals that do not take to the skies. Its very likely that Archaeopteryx had a keen sense of sight, and the movement and balance control needed for controlled flight, and not just gliding. Follow the story to see the evidence…

De onderzoekers bestudeerden een afgietsel van ’s werelds bekendste Archaeopteryxfossiel, dat ligt opgeslagen in het Natural History Museum in Londen.
Sluit dit venster

Het Archaeopteryxfossiel in het Londense Natural History Museum. De hersenen van het dier ongeveer net zo groot als die van huidige vogels. (Foto: NHM)

Het fossiel zelf is plat, maar dankzij CAT-scans en driedimensionale computerbeelden kwam de oerschedel weer tot leven

Archaeopteryx had ‘verstandelijk’ vermogen tot vliegen

SAMENVATTING
Een van de meest tot de verbeelding sprekende fossielen is Archaeopteryx, de uit het Laat-Jura stammende oudst bekende vogel, waarvan zeven exemplaren bekend zijn.
Hoewel Archaeopteryx algemeen als vogel wordt beschouwd, vertoont hij nog veel kenmerken van bepaalde groepen dinosauri챘rs, zoals tanden en een lange staart.
Hoewel er geen twijfel aan bestaat dat hij een verenkleed had, is het altijd omstreden geweest of deze primitieve vogel ook heeft kunnen vliegen.

Of hij daadwerkelijk vloog, valt waarschijnlijk nooit meer te achterhalen. Maar de beantwoording van de vraag of hij in staat was om te vliegen, is een stuk dichterbij gekomen.Onderzoekers van het Museum voor Natuurlijke Historie in Londen hebben namelijk de hersenpan uit het in hun museum aanwezige exemplaar ge챦soleerd; dit onderdeel van de schedel is ongeveer 2 cm groot. Deze hersenpan is op de Universiteit van Texas onderzocht met een vorm van hoge-resolutie tomografie. Bij die techniek wordt met behulp van r철ntgenstralen een beeld verkregen van een bepaald vlak in een voorwerp. In feite onderzoekt men dan dus een heel dun plakje van het betrokken voorwerp. In dit geval waren die plakjes extreem dun: minder dan de helft van een blaadje papier. Door al deze extreem dunne plakjes als het ware op elkaar te leggen, wordt een drie-dimensionaal beeld van het voorwerp verkregen. Niet alleen van de buitenkant (die kan men immers ook gewoon zien), maar ook van het inwendige.
Zo kreeg het onderzoeksteam onder meer een beeld van het binnenoppervlak van de hersenpan. Die is niet geheel glad, want de hersenen (met hun kronkels, etc.) laten daar in de loop van tijd hun sporen op achter. Aan de hand van die sporen (indrukken) konden de onderzoekers dus heel nauwkeurig de vorm van de buitenkant van de hersenen reconstrueren. Dat gebeurde met digitale technieken. Ook van het binnenoor werd zo een zeer precies beeld verkregen. Vergelijking van de zo verkregen gegevens met soortgelijke gegevens van huidige vogels en reptielen kon op deze manier inzicht verschaffen in de ‘verstandelijke’ vermogens van Archaeopteryx.

  De onderzochte hersenpan

imageshttp://www.nhm.ac.uk/nature-online//virtual-wonders/vrbraincase2.html
Archaeopteryx braincase

Introduction

Archaeopteryx shares characters (similarities in body shape) with certain primitive dinosaurs, such as teeth, a long bony tail, and feathers. However, Archaeopteryx possessed feathers adapted for flight on its wings and tail. The wing feather arrangement is similar to that of modern birds.

The feather arrangement suggests some degree of powered flight capability, but little was understood about the extent to which its brain and special senses were adapted for flight.

Museum scientists and colleagues in the USA investigated this problem by 3D reconstruction of the braincase of the Natural History Museum’s specimen of Archaeopteryx, from computed tomography (CT) x-ray scanning images.Archaeopteryx

braincase  //Compare it yourself

imageshttp://www.nhm.ac.uk/nature-online//virtual-wonders/vrbraincase4.html

Comparison of the brains of modern reptiles, birds and Archaeopteryx

The reconstruction above is of the probable shape of the brain. The brain fits very closely to the inside of the skull, and the shape and size of above model was created by estimating this fit.
The nearest living relatives of Archaeopteryx are crocodiles, alligators and birds. Comparison with these shows that Archaeopteryx had a bird-like brain organisation indicating the dominance of vision and importance of balance. The size of the brain suggests that Archaeopteryx had also achieved the brain size and functional integration of these special senses demanded by a flying lifestyle.

Brain volume imageshttp://www.nhm.ac.uk/nature-online//virtual-wonders/vrbraincase5.html

graph showing that the Archaeopteryx brain / body weight ratio was similar to that of modern birds image showing the position of the brain

The volume of the brain compared to body size places Archaeopteryx much closer to the range for modern flying birds than previous estimates, again suggesting that it was adapted for flight.

The brain is relatively bigger than the brain of non-flying reptiles, including dinosaurs.

Het blijkt dat de hersenen van deze vogel veel gemeen hadden met die van de huidige vogels, al waren ze primitiever. Ze waren groter dan die van een hedendaags reptiel met vergelijkbare afmetingen, maar kleiner dan die van recente vogels van gelijke grootte. De opbouw was in wezen gelijk aan die van vogels, maar de gebieden die gericht waren op beweging waren groter. Ook waren de visuele centra groter dan bij de huidige vogels. De oudste vogel was sterk gericht op zien.De resultaten van het onderzoek van het binnenoor zijn zeer belangwekkend, omdat uit recent onderzoek is gebleken dat de karakteristieken daarvan sterk samenhangen met gedrag en leefwijze. Bij Archaeopteryx blijkt ook in dit opzichten een veel grotere gelijkenis te bestaan met recente vogels dan met recente reptielen, en bovendien blijkt dat co철rdinatie van hoofd- en oogbewegingen zeer goed moet zijn geweest.

Hiermee is de vraag of Archaeopteryx kon vliegen nog niet echt beantwoord. Daarom hebben de onderzoekers de verkregen gegevens vergeleken met die van soortgelijke gegevens die bestonden van een pterosauri챘r: een goed vliegend dier dat echter duidelijk tot de sauri챘rs (en dus de reptielen) behoorde. De verhouding tussen omvang van de hersenen en lichaamsgewicht blijkt voor Archaeopteryx en pterosauri챘r vrijwel identiek. Op basis van al deze (en meer) argumenten komen de onderzoekers tot de conclusie dat de hersenen van Archaeopteryx vliegen mogelijk moeten hebben gemaakt. En hun onderzoek bevestigt dat Archaeopteryx een tussenvorm is tussen sauri챘rs en vogels, maar meer met de laatste groep gemeen heeft dan met de eerste.

Literatuur:
Dominguez Alonso, P., Milner, A.C., Ketcham, R.A., Cookson, M.J. & Rowe, T.B., 2004. The avian nature of the brain and inner ear of Archaeopteryx. Nature 430, p. 666-669.
Stokstad, E., 2004. X-ray scan shows oldest known bird had a brain. Science 305, p. 764.
Witmer, L.M., 2004. Inside the oldest bird brain. Nature430, p. 619-620.

Zie ook:
images
Bezoek de website van de Nederlandse Geologische Vereniging en het elektronisch geologisch tijdschrift NGV Geonieuws.

Vogelbrein ontstond eerder dan de vogel zelf

 01 augustus 2013  1
Door: NU.nl/Dennis Rijnvis

vogelbrein

Wetenschappers hebben ontdekt dat dinosaurussen lang voordat ze (in de vorm van vogels) het luchtruim kozen al het brein ontwikkelden dat nodig was om te kunnen vliegen. Blijkbaar ontstond het vogelbrein dus eerder dan de vogel zelf.

De onderzoekers trekken die conclusie in het blad Nature nadat ze de schedels van 24 verschillende soorten bestudeerden. Onder deze soorten bevonden zich onder meer moderne vogels, ‘oervogel’Archaeopteryx en niet-vliegende dinosaurussen zoals de Tyrannosaurus. De onderzoekers scanden de schedels en maakten er 3D-reconstructies van om het volume van de schedels en de grootte van verschillende delen van het brein vast te kunnen stellen.

°

Other ancient birds

Epidexipteryx

Epidexipteryx – a very small feathered dinosaur discovered in China and first reported in 2008(above). It had four long tail feathers but there is little evidence that it could fly.

Jeholornis – this creature lived 120 million years ago in the Cretaceous. It was a relatively large bird, about the size of a turkey. First discovered in China, and reported in 2002.

Sapeornis – lived 110 to 120 million years ago. Another small primitive bird about 33 centimetres in length. It was discovered in China and was first reported in 2002.

Xiaotingia, a chicken-sized dinosaur which dates back 155 million years to the Jurassic Period,reported in 2011.

Aurornis, which means “dawn bird” lived about 160 million years ago, about 50cm tail to beak reported in China in 2013.

°

Verrassing
Het onderzoek leverde een verrassing op. Zeker enkele niet-vliegende dino’s bleken hersenen te hebben die relatief gezien net zo groot of zelfs groter waren dan die van Archaeopteryx. Dat wijst erop dat sommige dinosaurussen het brein hadden om te kunnen vliegen. “Archaeopteryx werd altijd gezien als een unieke overgangssoort tussen de gevederde dinosaurussen en moderne vogels,” vertelt onderzoeker Amy Balanoff. “Maar door het schedelvolume van nauwverwante dinosaurussen te bestuderen, hebben we ontdekt dat Archaeopteryx mogelijk niet zo speciaal was.”

Veel dinosauriërs die op de grond leefden, beschikten al over een brein dat geschikt was om te vliegen. Daarmee is aangetoond dat het vogelbrein vermoedelijk niet ontstond door de evolutie van de eerste vogelachtige Archaeopteryx.

In plaats daarvan kwamen vogelhersenen al eerder op een veel complexere manier tot stand, zo melden Amerikaanse onderzoekers in het wetenschappelijk tijdschrift Nature.

Archaeopteryx artwork

Archaeopteryx is no longer regarded as the only model of the “missing links”  for the transition from dinosaur to bird

CT-scans

De wetenschappers maakten CT-scans van gefossiliseerde dinosauriërbreinen van verschillende aan vogels verwante dinosauriërs, zoals oviraptors en de Zanazabar junior. Deze dieren konden nog niet vliegen.

A 3D rendering from CT scans of the troodontid dinosaur Zanabazar junior In this image the endocast (brain) is rendered opaque and the skull transparent

Dinosaurs like the troodontid Zanabazar junior had enlarged “bird brains”

Uit de studie blijkt echter dat hun hersenen al wel geschikt waren om het luchtruim te kiezen. De dieren hadden een relatief groot brein ten opzichte van hun lichaam, vooral hun voorste hersenen waren erg goed ontwikkeld.

Ook bij vogels is dit hersengebied relatief groot. De dieren gebruiken dit deel van hun brein voor de coördinatie en het goede zichtvermogen dat ze nodig hebben bij het maken van vluchten.

Zweven

Dat suggereert dat de evolutie van vogels op een zeer complexe manier verliep. “Het was niet zo simpel als: eerst konden dinosauriërs niet vliegen, en toen kwam de Archaeopteryx en die kon dat opeens wel”, zegt bioloog Adrian Thomas op BBC News.

“Er waren een heleboel dinosauriërs die tegelijkertijd de voordelen van zweven en vliegen verkenden. Sommigen maakten korte zweefvluchten vanuit bomen, anderen probeerden te klapwieken met primitieve vleugels”, aldus Thomas. “Vogels zijn de soorten die hiermee doorgingen op een succesvolle manier tot vandaag de dag.”


Verschillen
Het brein van vogels onderscheidt zich op verschillende manieren van het brein van moderne reptielen. Zo is het vogelbrein relatief groter. Dat is vooral goed te zien aan de voorkant van het brein. Dankzij zo’n ‘vogelbrein’ kunnen vogels onder meer zeer goed zien: een eigenschap die van pas komt in de lucht. Eerder onderzoek wees er al op dat verschillende eigenschappen die we in het verleden enkel aan vogels toeschreven – bijvoorbeeld veren en het vorkbeen in de borst – ook terug te vinden zijn bij sommige dinosaurussen die niet konden vliegen. En nu blijkt dat we het relatief grote vogelbrein aan dat lijstje met niet zulke unieke kenmerken kunnen toevoegen. “Als Archaeopteryx een brein had dat klaar was om te vliegen, en dat weten we bijna zeker, dan moeten ook andere niet-vliegende dinosaurussen dat gehad hebben.”

Een andere factor die moderne vogels in staat stelt om te kunnen vliegen, is een specifiek onderdeel in het brein dat ze gebruiken om informatie te verwerken en hun evenwicht te bewaren. De onderzoekers denken de equivalent van dit deel van het brein in de schedel van Archaeopteryxteruggevonden te hebben. Maar dit hersendeel konden ze niet vinden in het brein van de dinosaurussen die niet konden vliegen, maar wel (relatief) grotere hersenen hadden danArchaeopteryx.

Meer onderzoek zal moeten uitwijzen hoe dat precies zit.

Bronmateriaal:
Bird Brains Predate Birds Themselves” – AMNH.org
De afbeelding bovenaan dit artikel is gemaakt door ©AMNH / A. Balanoff.

°

Zou de zorg voor de jongen (het broeden) en het leren aan de jongen om te overleven ook  te maken kunnen hebben met die hersenevolutie ?

—-> Wil je het gedrag van een dinosaurus bestuderen kijk dan naar de vogels.

—>  de vogels  zijn  de directe afstammelingen  van dinosauriers   die  zijn dus  helemaal  niet  (kompleet)uitgestorven…..Niet alleen de  basis -hersenen structuur , maar ook het skelet en de longen van dinosaurussen zijn sterk gelijkend   aan die van de vogels.

Jongen

De op de grond levende dinosauriërs met een vogelbrein gebruikten hun vergrootte hersenen waarschijnlijk voor andere zaken. “Grote voorhersenen worden ook geassocieerd met een verhoogd bewustzijn en de verzorging van jongen”, verklaart hoofdonderzoekster Amy Balanoff van de Stony Brook Universiteit in New York.

Het vogelbrein is niet de enige eigenschap van vogels die ontstond voordat dinosauriërs het luchtruim kozen. Veel op de grond levende soorten beschikten ook al over primitieve vleugels en veren.

Figure 1: Coelurosaur phylogeny and partitioned endocranial casts. a–e, Endocasts of Citipati osmolskae (IGM 100/978) (a), unnamed troodontid (IGM 100/1126) (b), Archaeopteryx lithographica (BMNH 37001) (c), Struthio camelus (ostrich) (d), and Melanerpes aurifrons (woodpecker) (e) divided into neuroanatomical partitions based on homologous osteological landmarks using computed tomography data. Partitions roughly correlate to the olfactory bulbs (orange), cerebrum (green), optic lobes (pink), cerebellum (blue) and brain stem (yellow). Endocasts are not scaled to size. f, Sagittally sectioned skull of Phaethon rubricauda with osteological landmarks highlighted to correspond to the regions shown in the endocasts. g, Phylogeny of included taxa. Proposed episodes of encephalization are indicated by changes in colour. Phylogeny adapted from ref. 30.

Figure 2: Bivariate plots of log-transformed body-mass data. a, b, Body mass (kg) plotted against total endocranial volume (cm3) (a) and cerebral volume (b). Crown birds display apomorphically high endocranial and cerebral volumes with respect to body size. Colours indicate crown birds (blue), non-maniraptoran theropods (white), Shuvuuia deserti (purple), oviraptorosaurs (red), deinonychosaurs (yellow), Archaeopteryx lithographica (green). Reduced major-axis regression line for entire sample (solid line), crown birds (large dashes), and non-avian theropods (small dashes). Regression statistics given in Supplementary Table 3.

 
Figure 3: Bivariate plots of log-transformed total-endocranial-volume data. a, b, Total endocranial volume (cm3) plotted against cerebral (a) and cerebellar (b) volumes. Colours are the same as in Fig. 2. Highlighting on the tree indicates those groups that share crown-like volumes. These can be interpreted as being either homologous (synapomorphic for a more inclusive group including crown birds) or convergent (appears in crown birds and more distantly related groups). Regression statistics are given in Supplementary Table 4.

Figure 4: Principal components analysis plot of neuroanatomical region volumes. Colours are the same as in Fig. 2. Complete volumetric isolation is indicated for Oviraptorosauria. A paravian (see Fig. 1) group is recovered in the principal components analysis (PCA) plot, but not an avialan (Archaeopteryx plus crown birds) volumetric grouping. PCA loadings are provided in Supplementary Table 5.

 

°( geplukte reacties  )

  1. “als je kan vliegen, heb je een evolutionair voordeel t.o.v. een organisme dat niet kan vliegen”
    *   ….Het ligt eraan wat de situatie is natuurlijk. Maar algemeen voordeel is minder energie verbruik, de botten zijn lichter en de wind helpt mee. Je kunt beter je territorium bekijken voor voedsel en/of potentieel gevaar en migraties gaan veel sneller waardoor er meer genetische diversiteit ontstaat en dus ook meer gevleugelde soorten met meer variatie. Een goed voorbeeld is de aasgier.
  2.  Het is niet noodzakelijkerwijs voordelig  . Maar je  mag  oorzaak en gevolg niet omwisselen : het vermogen is niet het gevolg van het voordeel, maar de oorzaak van het voordeel. Je moet dus eerst een vermogen hebben, voordat natuurlijke selectie daarop kan werken om het te versterken. Daarbij is de evolutieleer een leer van divergentie, van soorten die zich verschillende richtingen uit ontwikkelen. Er is geen enkel specifiek voordeel dat een noodzakelijke ontwikkeling is. Vogels hebben hun voordelen, zoogdieren de hunne. 
  3. “Dat suggereert dat de evolutie van vogels op een zeer complexe manier verliep.”                                                                                             *tenenkrommend slecht artikel dus wat de suggestie wekt dat evolutie in grote stappen zou plaatsvinden,(saltationisme )  terwijl al vanaf het begin door  evolutie wetenschap  aangenomen wordt dat het juist een uitgebreide opeenvolging is van geleidelijke veranderingen. Dat zegt over complexiteit in feite niets, want er is juist GEEN sprake van onverklaarbaar grote sprongen of evolutionaire gaten. Als iets stapje voor stapje, beetje voor beetje veranderd onder invloed van survival of the fittest en natuurlijke evolutie, dan is dat haast extreem simpel.
  4. natuurlijke selectie ontwerpt echter helemaal niks,het selecteert slechts ontwerpen.Deze [vernieuwde]ontwerpen ontstaan uit mutaties. 
  5. nog nooit waar dan ook bewezen dat er iets uit niets kan ontstaan.”                                                                                                                        *Juist! En daarom kan deen of DE   schepper ook nooit uit het niets zijn ontstaan.  

°

Menselijk brein vertoont overeenkomsten met vogelbrein

De hersenen van mensen vertonen qua organisatie opvallende overeenkomsten met het brein van duiven, zo blijkt uit nieuw onderzoek.

18 juli 2013

De hersengebieden in het menselijk brein zijn ondanks de zeer uiteenlopende evolutionaire onstaansgeschiedenis op een vergelijkbare manier met elkaar verbonden als de verschillende onderdelen in het brein van duiven.

Met name hersendelen die betrokken zijn bij bewuste denkprocessen en het langetermijngeheugen lijken op dezelfde manier ‘aangesloten’. 

Mogelijk verklaren de overeenkomsten waarom veel vogels in staat zijn tot intelligent gedrag. Dat melden onderzoekers van het Imperial College in Londen in het wetenschappelijk tijdschrift Frontiers in Computational Neuroscience.

Hersenscans

De onderzoekers kwamen tot hun bevindingen door de hersenen van duiven in kaart te brengen en deze scans te vergelijken met hersenscans van verschillende zoogdieren, waaronder mensen.

De hippocampus, een hersengebied dat is betrokken bij navigatie en het geheugen, bleek bij zowel duiven als mensen zeer sterk verweven met anderen delen van het brein.

Ook de prefrontale cortex van mensen lijkt op ongeveer dezelfde manier verbonden met omliggende gebieden als het vergelijkbare hersendeel bij vogels, de nidopallium caudolaterale.

 Evolutie  //   De uitkomsten van het onderzoek zijn opmerkelijk omdat de evolutie van het vogelbrein niet te vergelijken is met de ontwikkeling van menselijke hersenen.

“Vogels splitsten zich evolutionair gezien ongeveer 300 miljoen jaar geleden af van zoogdieren”, verklaart hoofdonderzoeker Murray Shanahan op nieuwssite Physorg.com.

Volgens de wetenschappers wijzen de overeenkomsten in breinorganisatie op een basaal principe dat verantwoordelijk is voor het vermogen tot intelligent gedrag bij zowel mensen als vogels.

 

Robotvogel

“Studies laten zien dat vogels zich opmerkelijk intelligent kunnen gedragen, op een vergelijkbare manier als apen en mensen”, aldus Shanahan. “Ons onderzoek toont aan dat we de basale principes voor dit gedrag kunnen vinden door hun brein te bestuderen dat dus wel intelligent gedrag kan generen, maar verder weinig lijkt op dat van ons.”

Als de wetenschappers erin slagen om dit basisprincipe in kaart te brengen, hopen ze hun bevindingen te gebruiken bij de ontwikkeling van robots die net als vogels intelligent gedrag kunnen vertonen.

Door: NU.nl/Dennis Rijnvis

Klauw mogelijk bewijs evolutie dinosaurus in vogel

19-05-2006
RIO DE JANEIRO – Archeologen in Brazilië denken het bewijs te hebben gevonden dat dinosauriërs zijn geëvolueerd in vogels. Een fossiele klauw van een Maniraptoran dinosaurus is gevonden in Braziliaanse staat Minas Gerias. De klauw is volgens archeologen wel zeventig miljoen jaar oud.

april 2007

In Rusland zijn de goed bewaarde hersenen teruggevonden van een vogel van meer dan 90 miljoen jaar. De overblijfselen leveren nieuwe aanwijzingen over de evolutie van het pluimvee, volgens een gepubliceerde studie. De fossiel werd gevonden in oude geologische lagen van 95 en 93 miljoen jaar oud, dichtbij Melovatka, in de regio van Volgograde (800 km ongeveer ten zuiden van Moskou).
Endocranial cast of the Melovatka brain and associated bones (PIN 5028/2). (a) Left lateral view, (b) dorsal view, (c) right lateral view, (d) dorsocaudal view, (e) caudal view, (f) ventral view. Abbreviations: bs, basisphenoid; c, cavity of cerebellum; ec, endocasts of auditory, sphenoidal and other bone regions; ep, epiphysis; if, interhemispheric fissure; is, interorbital septum; ms, mesencephalon; mst, mesencephalon tectum (optic lobe); mt, metencephalon; ol, olfactory lobe; ot, olfactory tract; po, parietal organ; pr, pineal recess; ps, parasphenoid; t, telencephalon; tr, telencephalon recess; rs, paraspenoid rostrum and ts, torus semicircularis. Scale bar, 10 mm.
De resten bevatten de fijne elementen van de hersenen van de primitieve vogel, aldus het Instituut van paleontologie van de Russische Academie van wetenschappen. Zijn algemene vorm en zijn structuren zijn gelijk aan de hersenen van de fossiele vogels die reeds gekend waren, aldus de wetenschappers. Daarentegen brengt de fossiel onbekende elementen voort die tot nu toe wijzen op een nieuwe etappe in de zintuigevolutie van de vogels. In tegenstelling tot dat wat men over het algemeen geloofde, toont de fossiel van Melovatka dat de vergroting van de vogel-hersenen zich los heeft voorgedaan van de evolutie van de vlucht. (afp)
OO

ABCDEF woordenlijst … informatie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Archaeopteryx Zie ook: Overgangsfossiel Wat zijn … hebben deze structuur (die bijvoorbeeld aanwezig is bij de Archaeopteryx) verloren. Zie ook: Hoatzin DNA DNA …

AUSTRALOPITHECUS … gelegenheden om zich te distantiëren van beweringen zoals Archaeopteryx oplichterij is, dat de snelheid van het licht afneemt, en dat er …

DARWINJAAR … waagstuk aller tijden Gert Korthof 15.-Darwin en Archaeopteryx 16.-NIEUWE SYNTHESE ? De ” NIEUWE ” biologie ? De … moderne evolutiehandboeken aan de hand van de trefwoorden Archaeopteryx, Neanderthaler, Hyracotherium, Darwin finches, Iguanas, Tree of …

DINOSAURICON A … Neuquenraptor Archaeoceratops Archaeodontosaurus Archaeopteryx Archaeopteryx “Archaeoraptor” – now known as the bird Yanornis and …

DINOSAURICON F … (birds) Protarchaeopteryx 135 Archaeopteryx 147 Recent …

DINOSAURICON G … Plateosaurus Griphornis – junior synonym of the bird Archaeopteryx Griphosaurus – junior synonym of the bird Archaeopteryx “Gripposaurus” – nomen nudum; …

DINOSAURICON J … – junior synonym of the bird Archaeopteryx “Jurassosaurus” – nomen nudum; Tianchisaurus …

DINOSAURICON S … Juravenator and Tawa. A sister to Sinocalliopteryxpreceded Archaeopteryx and the rest of the birds. While Sinocalliopteryx lived later …

DINOSAURICON UVW … which compareswell with the 12 or more secondaries in Archaeopteryx (3). About18 secondaries are suggested for the dromaeosaurid … het woord, die dus dichter bij de moderne vogels staat dan Archaeopteryx. Volgens dit alternatieve model is Velociraptor — of zijn …

Dromaeosauridae … actief konden vliegen. De ontdekking van een fossiel van Archaeopteryx (algemeen geaccepteerd als de eerste vogel) waarin de … zijn aan de allereerste vogels, tot op het punt dat Archaeopteryx als lid van de dromaeosauriërs kan worden beschouwd. Als de … zijn geweest, die minstens zo geavanceerd zijn als Archaeopteryx, dan is de controversiële doch logische conclusie direct …

FOSSIELE VOGELS … gevonden, bij Solenhofen in Duisland. Het kreeg de naam Archaeopteryx macrura, wat letterlijk betekent ‘vroegere vogel met lange … in het Natuurhistorisch Museum van Berlijn. De archaeopteryx of ‘vogel-hagedis’ was reeds helemaal bedekt met veren, …

MICRORAPTOR GUI … hiervoor het bewijs. Toch is de eerste echte vogel, Archaeopteryx zo’n 25 miljoen jaar ouder! Hier lopen de meningen van de … kleine, gevederde dieren waren met armen zoals Archaeopteryx en voeten die lijken op die van in bomen klimmende dieren. Er …

Notes O:  The origin of species

Over Oren … oude reptielvogels en tetrapoden —>Archeopteryx archaeopteryx

TUSSENVORMEN BESTAAN NIET ? 1 … dat vormen zoals Tiktaalik, maar ook bijvoorbeeld Archaeopteryx en de fossiele tussenvormen uit de overgang naar walvissen en die … en verwanten. Kenmerken van reptielen en vogels, zoals Archaeopteryx en verwanten. Kenmerken van reptielen en zoogdieren, zoals …

VIRTUAL DINOSAURS and links … between the London and Berlin specimens referred to Archaeopteryx,” in: Geological Magazine, series 2, vol. 8 (1881), pp. … Dinner for Compsognathus, 1903 16a. Vogt’s Image of Archaeopteryx, 1880 17a. A British Iguanodon from Brussels, 1895 17b. …

VOGELEVOLUTIE … wel duidelijk te zien het grote verschil in de vingers van Archaeopteryx en hedendaagse vogels en de overeenkomsten met … a living fossil and equated these claws with those of Archaeopteryx, the ancestor of modern birds that lived 150 million years ago. … early maniraptoran Ornitholestes F: the Jurassic avialae Archaeopteryx G: the cretaceous enantiornithe Sinornis H: the wing of an …

Over tsjok45
Gepensioneerd . Improviserend jazzmuzikant . Instant composer. Jamsession fanaat Gentenaar in hart en nieren

3 Responses to archaeopteryx

  1. Pingback: The origin of species « Tsjok's blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: