HAAR


 

°

anorexiapatiëntenArmhaar , Beenhaar, Borsthaar ,BuikhaarGezichtshaar ,Hoofdhaar ,LanugoLichaamsbeharing ,Menselijke beharing,Okselhaar , Schaamhaar ,Terminaal haar  ,Vellushaar

°

Lanugo

Het menselijke lanugo is een soort van  zeer fijne donsvacht(**) die in de 7de maand van de zwangerschap , het gehele lichaam ( de handpalmen en de voetplanken uitgezonderd ) van het foetus bedekt en vlak voor de geboorte door de baby wordt verteerd en meegegeven met de eerste ontlasting ….
°
Opmerking ** Soms wordt  zogenaamd  donshaar(= vellus haar )   verward met ” lanugo ” .
–>Donsharen zijn echter  (bij zoogdieren ) kleine haartjes die  deklaagjes  vormen bij  o.a.   een aquatisch dier (–>  otter ) en de huid  waterdicht maken en helpen warm houden  … gewoonlijk bezitten die dieren geen onderhuidse  speklaag ( walvis )
—> http://nl.wikipedia.org/wiki/Vellushaar

Vellushaar is de benaming voor niet-gepigmenteerd, kort, dun en donsachtig   lichaamshaar bij   primaten en vooral ook bij  de mens   .

Het is erg zacht en kort haar dat op bijna alle plaatsen van het menselijk lichaam groeit. Het is vaak niet langer dan 2-3 millimeter,[1] en de haarzakjes zitten niet vast aan de talgklieren. Vellushaar is gemakkelijker zichtbaar bij vrouwen en kinderen, omdat zij over minder terminaal haar beschikken.

Vellushaar dient niet verward te worden met lanugo, een veel dikker soort haar dat zich ontwikkelt op foetussen en( als symptoom)  de lichamen van anorexiapatiënten, in een poging om het vettekort   lichaam van die patienten  op temperatuur te houden.

Ons laatste lichaamshaar blijkt toch nuttig!

14 december 2011                 3

Waar zijn die  dons  haren goed voor? Wetenschappers zijn er nu eindelijk uit!

In vergelijking met apen is  onze beharing  dunnetjes  . Maar toch hebben wij mensen nog redelijk wat haren. En dan hebben we het niet alleen over terminaal haar: haar op de benen, in de schaamstreek, onder de oksels, enzovoort.

Nee, dan gaat het ook over het vellushaar: die kleine, dunne haartjes die eigenlijk overal groeien. Als u dat haar ook meerekent, hebben we nog best wel wat lichaamshaar.

Maar waarom eigenlijk?

Haar heeft natuurlijk wel een functie. zo ook ons  overblijvend vellus haar-“vachtje “? Wetenschappers tonen het aan  in het blad Biology Letters

Ze bedachten dat het vellus haar ons misschien wel kon helpen om parasieten op afstand te houden.

Om die hypothese te testen, verzamelden ze een aantal proefpersonen en lieten er bedwantsen op los.

Uit de experimenten blijkt dat bedwantsen dankzij ons lichaamshaar langer moeten zoeken naar een geschikt plekje om bloed af te tappen. En daardoor hebben mensen meer tijd om ze op te merken en er een stokje voor te steken.(1)

Bronmateriaal:
Human fine body hair enhances ectoparasite detection” – Royalsocietypublishing.org
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door Svdmolen (via Wikimedia Commons).

.(1)  vandaar  dat de bedwantsen slechts op zoek gaan  naar een goede prikplaats  wanneer we goed aan het slapen   zijn , (het gesnurk nemen ze er wel bij  )?

COMMENT on the Paper

We may have retained some effete hairs, simply because once reduced to this extent, little energy is expended by the organism  in their maintenance.  Therefore, the evolutionary gain from their complete loss is sufficiently low that it has only been  achieved to varying extent in European vs. Asian populations. Even more likely, fine hairs could have persisted, because they  enhance sensitivity to touch (3), a function of enormous psychosocial importance for our species survival (4).

°

HET EIGENLIJKE  LANUGO 
°
De vorming van het lanugo  begint eind derde embryonale maand in het gebied
van wenkbrauwen en bovenlip.
Bij zeer vroege prematuren zijn grote gedeeltjes van deze soort embryonale pels meestal nog aanwezig …. vooral op de schouders , de rug , de borst en het hoofd …
 
A vellus hair  is a very fine, colorless or light-colored hair that is found on most parts of the human body.
°
Aside from not containing color pigments, vellus hairs are instantly recognizable by their small size; they generally are not more than about 0.08 inches (2 mm) in length, and their shafts are about the same size as or smaller in diameter than their inner root sheaths.
°
The bulb of a vellus hair follicle is found in the upper dermis region of the skin, and the follicle is not connected to a sebaceous gland. Some research, however, appears to indicate a relationship between sebaceous gland activity and vellus hair growth.
°
Types of Hairs on the Body
°
Vellus hairs are one of three human hair types, along with lanugo hairs and terminal hairs.
°
Lanugo hairs, also known as the first hairs, are found only on fetuses while they are still in the womb.
°
Terminal hairs(dekharen = de eigenlijke pels ) are the long, pigmented hairs found on the scalp and other parts of the body.
°
Vellus hair develops after the lanugo hair is shed at about 40 weeks of gestation, and is in turn replaced by terminal hair on some parts of the body during puberty.(–> Hormonen ) 
°
Locations of Vellus Hairs
°
In both sexes, vellus hairs can be found in most parts of the body, with some exceptions.
On the head, vellus hairs typically are not found on the lips, the nose, the eyelids, the forehead and the backs of the ears.
Other parts of the body where vellus hairs are not usually found include the palms, the soles of the feet, the navel and the terminal hair root sections.
°
The fine hair that can be seen on the face, on the backs of the fingers and toes and on the trunk is vellus hair.
°
When a person reaches puberty, certain hair-modulating chemicals known as androgens transform vellus hairs into terminal hairs in some areas.
°
Androgens also induce new hair growth in other areas.—> 
For instance, there are changes in the vellus facial hair and body hair in males, and armpit hair and pubic hair begin to develop in both males and females.
°
Purposes of Vellus HairsAlthough people in many cultures, especially women, attempt to remove body hair from certain areas, vellus hairs serve a purpose. They provide insulation to the body, help regulate the body’s temperature and serve as conduits for the removal of perspiration. Despite their small size and propensity for going unnoticed, vellus hairs are quite important for a person’s general well-being.
°
Belegen Creato babbel ;
( in het rood is mijn kommentaar : wat volgens mij datgene is , wat is weggelaten door de creatos )
Creationisten (http://www.science-frontiers.com/sf062/sf062b08.htm ) onderstreepten dat ” sommige “evolutionisten ( =evolutie-biologen ? ) stellen ( = als voorlopige werk hypothese ) dat het lanugo ( rudimentair )overblijfsel zou kunnen zijn van de voorouderlijke primatenpels …
Maar
De (lanugo )haren zijn verschillend van zowel (andere ) mens (haren en ) -apenvachten . (Lanugo verschilt van de ) structuur van lichaamsharen ( schaamhaar en okselhaar dat dient om de wrijving tegen te gaan ) en de zeer sterke menselijke hoofdharen ( terminale haren ) …
Bovendien heeft het lanugo een functie …
het houd het geboortesmeer vast …
Het artikel dateert echter van 1989 ; het is dus op zijn minst verouderd
°
(Apologeet  Nederland  )
“…..Waarom het lanugo ‘vachtje’ bij embryo’s aanwezig is weten we niet zeker. –>Sommige onderzoekers denken dat Lanugo er is om eventuele vetverliezen te compenseren.
Vet zorgt voor warmte en als de embryo door wat voor reden ook te kort vet heeft zou de Lanugo dit kunnen compenseren.(*** )—> Maar mocht dit niet het geval zijn is het dan zo dat als we ergens de functie nog niet van begrijpen of zelfs niet zien dat we dan meteen van evolutionaire overblijfselen kunnen spreken? (…. zogenaamde rudimentaire organen )  … “(Lees verder op de ” cristelijke site ” –>http://www.apologeet.nl/3vmbo/aanvullingen.php )Weerleggingen van pagina 237 °Op een rijtje1)—> Lanugo bij pas geborenen mensenbabies  verdwijnt weer ( = de “vacht” verdwijnt ? )
2)—> de ontwikkeling van embryonale poten bij dolfijnen embryo’s ,stopt en die pootaanleg wordt weer afgebroken ….Ook walvissen embryo’s (en uiteraard dolfijnenembryo’s bezitten lanugo …maar ook dat wordt afgestoten ( en niet vervangen door een “vacht ” = overigens bezit de mens nog steeds een zeer dunne beharing  … de walvisachtigen  bezitten  die beharing   niet ( zelfs geen snorharen( wel restanten van de inplanting  ervan bij sommige dolfijnen ) , hoofdhaar of wenkbrauwen  )–>Het was derhalve best denkbaar dat wat ” lanugo “wordt genoemd  zowel een symptoom beschrijft van vet tekorten alsmede een voorbeeld kon zijn van een (verondersteld ) overblijfsel van een overbodig pels in een post-nataal (zoog)dier …Bovendien bestaat er ook nog  een  ” lanugo “-pels  mèt een functie bij zeehonden babies (1)= “Lanugo “is dus vooral  een” taalkundige  “term die veel verschillende  dingen samenvat in een  woord   … een parapluterm ( zoals zoveel woorden  “geleend” uit de biologie )Ook andere primaten -embryo’s bezitten ” lanugo ” , maar ze stoten het NIET  af   voor of  vlak  na de geboorte  ….ze krijgen later ook wel  een echte “hormonale”  volwassen pels als geslachtsrijp dier ….Ze bezitten echter ook een “echte “( zij het  een  dunne )  pels in het embryonale stadium … het menselijk embryo bezit dat eveneens    ( zij het  beperkt tot –> hoofdhaar ) –> Overigens hebben  jonge  apen een  dunne  pels … De mens is  bovendien  niet “naakt “(zoals walvisachtigen  naakt zijn )  maar bezit een “dunne” pels ( een juveniele eigenschap  —> de mens is een ” jonge “aap die in het juveniele stadium is blijven steken ? (net zoals gebeurt bij de axolotl  )  —> http://nl.wikipedia.org/wiki/Neotenie    en vooral ook  —>  http://en.wikipedia.org/wiki/Neoteny   ) °antwoord aan de apologeet ) ; de “samenvatting”van apologeet   is te beknopt en het resultaat van data -selektie   ( = veel van wat ook relevant kan zijn  , is  weggelaten ? )De conclusie ( = Geen rudimentaire en functieloze  overblijfselen in een organisme ) is voorbarig en berust op te weinig materiaal ...—->Bindende  conclusies kunnen trouwens  niet getrokken worden uit een  inleiding  of een  kennismaking met het onderwerp …( of een  taalkundig  hoogstandje )……. daar is meer voor nodig°(claim) —>  er zijn wel degelijk functieloze “evolutionaire ” overblijfselen aanwezig in organismen ( en zelfs in het genoom–> JUNK -DNA )

Daarom  is het niet juist   dat ALLE    ROMMEL functies zou hebben die nog niet gekend  zijn …. dat  is een onverantwoorde generalisatie en spoort NIET met wat al is bekend  ….

°—> Maar stellen dat menselijk lanugo daadwerkelijk een “overblijfsel ” zo zijn ( en niets anders  ) uit onze “evolutionaire geschiedenis , is  veel  te kort door de bocht   ? 

Geen enkele bioloog   beweerd   trouwens  dat  “lanugo” slechts dat ene  zou betekenen ….stroman alarm dus  ….

Links  (en verdere  discussies )  ; 

1)

http://americanphilosophe.wordpress.com/2012/05/16/lanugo-and-whale-legs/

(Apologeet) ……Vet zorgt voor warmte en als de embryo (door wat voor reden ook ) te kort vet heeft zou de Lanugo dit kunnen compenseren

(*** )  “….Lanugo has no known developmental function.

Since the uterus remains at normal body temperature the fetus does not need this thicker coat of hair for warmth ( en als vervanging voor   isolerende  “vet-tekorten” )  and loses it before it comes to full term.  ”

2)

Jerry Coyne’s   book ” Why evolution is true  ” p 85 

” ……One of my favorite cases of embryological evidence for evolution is the furry human fetus. We are famously known as “naked apes” because, unlike other primates, we don’t have a thick coat of hair. But in fact for one brief period we do–as embryos. Around sixth months after conception, we become completely covered with a fine, downy coat of hair called lanugo. Lanugo is usually shed about a month before birth, when it’s replaced by the more sparsely distributed hair with which we’re born. (Premature infants, however, are sometimes born with lanugo, which soon falls off.) Now, there’s no need for a human embryo to have a transitory coat of hair. After all, it’s a cozy 98.6 degrees Fahrenheit in the womb.

Lanugo can be explained only as a remnant of our primate ancestry: fetal monkeys also develop a coat of hair at about the same stage of development. Their hair, however, doesn’t fall out, but hangs on to become the adult coat.(***) And, like humans, fetal whales also have lanugo, a remnant of when their ancestors lived on land. …”

Reply to ID  critics  ?  

http://pulltheplugonignorance.com/2010/02/hunters-hunt/

Creationisten  pulp 

http://creation.com/blind-fish-island-immigrants-and-hairy-babies

*** –> het foetale hoofdhaar van het  menselijke  embryo wordt NIET tot het lanugo-type gerekend : maar dit is wél een deel van de  blijvende  pels  bij primaten    …. in feite is menselijk  lanugo : dat gedeelte van de  voorouderlijke  primaten pels dat  verloren is gegaan (wat functieloos en zelfs  overbodig als  uitrusting-investering   is geworden)bij de  rechtopgaande  mens onstaan in de tropen  …

http://www.askabiologist.org.uk/answers/viewtopic.php?id=10284

” ……I wondered if someone could provide a list of a few monkeys but mainly apes such as gorillas and chimpanzees, showing at which stage of embryonic development lanugo appears? I’m interested to learn how other primates compare to humans in this respect…..”

–> sorry but it seems no-one knows the answer to this  question.

Geen bron  voor deze claim  dus ? 

of toch een begin van antwoord in de Duitse wiki   —>  http://de.wikipedia.org/wiki/Lanugohaar

“Die Evolutionstheorie deutet die Lanugo beim Menschen als ein genetisches Überbleibsel (Rudiment) seiner affenähnlichen Vorfahren. Affenföten bilden ebenfalls eine Lanugo aus, die erst zu einem späteren Zeitpunkt durch ein Fell abgelöst wird. “

“….Fetal whales, like humans and all other primates, also have lanugo ” (Engelse wiki ) 

 

°

Opmerking :  Volgens sommigen  zal het geboortesmeer  ( een vettig  glijmiddel  van dienst tijdens de geboorte van een mens =vernix caseosa.  )beter op zijn plaats blijven  door  de aanwezigheid van  het ” lanugo “… dat zou dus de “functie  “  kunnen  zijn  …

Gerard J. Tortora and Sandra Reynolds Grabowski, Principles of Anatomy and Physiology (John Wiley and Sons, Tenth Edition), 2003, p. 154.

” ……This substance covers and protects the skin of the fetus from the constant exposure to the amniotic fluid in which it is bathed.(1) In addition, the vernix caseosa facilitates the birth of the fetus because of its slippery nature and protects the skin from being damaged by the nails…….” 

(1)

 —> het lanugo wordt ( meestal ) afgeworpen vlak voor de geboorte  en “verteert ”  in het amniotic fluid ? (of vindt men het toch terug in de nageboorte ? ) Hoe kan  het  lanugo dus  worden beschermd   tegen het amniotic fluid waarin het  achteraf  toch verteerbaar blijkt  …. of is het  voornamelijk  de vernix die ” beschermd “? (uiteraard is de “creationistische ” quote -mining onvolledig ) 

Volgens  de quote  van volgende   auteur :

University of Michigan Medical School

“….The fine hair on a newborn infant is known as lanugo. It helps to anchor   vernix caseosa (“cheese-like varnish”), a waxy substance that protects the fetus from maceration by the amniotic fluid…..”

Dr. Mark Hill at the University of New South Wells

” ….From about the third month lanugo hair (Latin, lana = wool) hair is initially formed and it has a role in binding vernix to skin…..”

Philip R. Brauer Human embryology: the ultimate USMLE step 1 review 

Vernix caseosa is a culmination of sebaceous gland secretions and dead epidermal cells, and the lanugo hair helps retain it on the outer skin surface.4

°De ad rem vraag is dus   =

hebben  andere  primaten( in het bijzonder mensapen )  ook  VERNIX (geboortesmeer )als embryo   , of komt het alleen voor bij de mens  ? (=of  lees met de creationistische bril  = het product van “Intelligent Desing ” ? )

Lees vooral verder  hieronder     :

°
Menselijk Haarkleed
°
Het menselijke haarkleed treedt in drie fasen op:
*Voor de geboorte onstaat het primaire haarkleed, een soort embryonaal donshaar (lanugo) en het eerst verschijnt ( op het eind derde embryonale maand) in het gebied  van wenkbrauwen en bovenlip.
the unborn child is covered with a fine, downy hair called lanugo.
Its tender skin is further protected by a waxy substance called vernix.
Some of this substance may still be on the child’s skin at birth at which time it will be quickly absorbed.
The child practices breathing by inhaling amnionic fluid into developing lungs.
Dit lanuga dons -haar ….. valt voor de geboorte uit.
(–> het wordt vervangen door het vellus of donshaar aanwezig tot en met de pubertijd bij de man )
Het voor de geboorte afgeworpen lanugo wordt gerecupureerd en met de allerseerste ontlasting meegegeven
Soms blijft het lanugo na de geboorte aanwezig( bij vooral prematuren maar ook bij voldragen babys ) , maar dat duurt niet langer dan ongeveer 3 maanden ….
Het secundaire haarkleed bestaat uit hoofdhaar, wenkbrauwen en wimpers.
het is aanwezig van bij de geboorte
Het tertiaire (of het terminale haarkleed ) treedt tijdens de geslachtsrijping op in de oksels, de schaamstreek en bij de man in het gelaat (de baard).
Dan ook worden de wolharen (die het lanugo vervangen ) ___ vooral bij de man___vervangen door iets langere en meer gekleurde terminale haren , die het meest voorkomen op borst,
rug en strekzijde van de ledematen.( dat wordt veroorzaakt door hormonen )
Vellus
De vaststelling dat vellus-dons of wolhaar op ledematen , borst en rug ( van vooral de man ) vervangen wordt door gekleurd terminaal haar tijdens de pubertijd , heeft weer argumenten geleverd voor de hypothese dat het velus wolhaar toch iets te maken heeft met de pels van primaten
Onze verwanten zouden die hormonen die te maken hebben met de geslachtrijping ook aan maken en dan ook een dikkere pels krijgen … alleen vertrekt de jonge mensaap al met een echte en dichte pels ( bestaande uit een het gehele lichaam bedekkend secundair haarkleed / bij ons dus nog alleen het hoofdhaar dat ook van voor de geboorte aanwezig is ) uitgerust voor de geslachtsrijping ….
Baby mensapen zijn trouwens ook dunner behaard dan de geslachtsrijpe exemplaren
orang oetang baby is een bekende dunner behaarde verschijning
 
Nut van Lanugo ?
De voorlopig aangehangen ontkrachting van de (evolutionisten ) hypothese dat het lanugo rudimentair of vestigaal is , kwam er toen men volgens de creationisten ) ontdekte/vermoede dat lanugo -vorming ook een normale verdedigings-reactie is op vet-tekorten in latere levensfasen dan de embryonale ….
Het ontwikkelend foetus loopt weliswaar risico op te weinig smeer = (volgens de crea’s dus =) vet tekorten
( Men haalt dan aan( = voorbeeld van latere levensfasen ? ) dat bij eetstoornissen als bijvoorbeeld anorexia nervosa , lanugo vorming kan opduiken
Echter
– In hoeverre is er bij dit anorexia verschijnsel sprake van het opnieuw onstaan van lanugo dons ?
– Maar vooral zie ik niet goed in wat het eventuele nut van zulke donsachtige bedekking (nog afgezien van wat voor soort dons- haren het zijn ) is bij een reeds verder ontwikkeld (jong) persoon … Tenzij het door de designer is ingebouwd als een symptoom dat een betere diagnose waarborgt … Een symptoom is echter iets dat ontregeld is in het lichaam als gevolg van een ziekte of abnormaliteit …of hoogstens een bijwerking …. het is geen speciaal ingebouwd verklikkerlichtje … alhoewel het natuurlijk als zodanig toch kan dienst doen …

(1)   Zeehondenbabys , hebben ook “lanugo” … maar dat is iets anders dan een  vet-tekort  symptoom of iets dergelijks 
–> het is een witte eerste pels , die moet dienen als schuttingskleur en camouflage
op sneeuw en ijs ( en hen fataal wordt tijdens de jaarlijkse massale lente- pelsjacht )

°

MENSENHAAR 

°

Aan geen enkel deel van het lichaam wordt zoveel zorg besteed als het haar. Het wordt geverfd, geschoren, geharst, gelaserd, gestimuleerd, geknipt en op andere manieren vertroeteld of gemaltraiteerd. Dat kan zonder problemen, want de fijne in de huid gewortelde buigzame buisjes in velerlei kleur en lengte zijn volstrekt overbodig geworden.

De haartjes stammen uit een vervlogen tijd toen ze het lichaam moesten beschermen tegen kou en scherpe rotsen. Nu zijn er kleren en verwarming.Maar evolutie gaat traag. Dus houdt op sommige plekken het haar nog steeds zichtbaar stand, zoals in de oksels, rond de schaamstreek en op het hoofd.

En mannen, vooral van het blanke ras, willen wel eens wat hebben groeien op armen, benen, gezicht, borst en rug.

“De functie van haar is inderdaad voorbij”, bevestigt dr. Robert van Leeuwen. “Maar het zit nog overal op de huid. Ook bij mensen die geen haar lijken te hebben, zit het er wel. Heel klein en onopvallend.”

Als haar een functie heeft, dan denkt de dermatoloog aan een seksuele.

Hoofdhaar kan dienen om aandacht te trekken Gezichts- en borsthaar kunnen mannen er stoer uit laten zien.

Juist door de nutteloosheid kan er naar hartelust worden geexperimenteerd met de haren. De dermatoloog ziet geen probleem.Knippen en scheren al helemaal niet, want dan doe je niets met het haarzakje, het enige levende deel van het haar.

Verven en bleken is een ander verhaal, maar dan meer omdat mensen allergisch kunnen zijn voor de stoffen in de verf. Dat geldt ook voor de chemicalieën waarmee ongewenste haargroei te lijf wordt gegaan

“Je moet de middelen zorgvuldig gebruiken”, zegt Van Leeuwen. “Als je ontharingscrème te lang laat zitten, krijg je brandwonden.”

Met meer en meer geweld wordt ongewenste haargroei bestreden, door vrouwen en door mannen, benadrukt Van Leeuwen.

Wat te denken van het harsen van de vrouwenbenen, waar met strips en hars op suikerbasis het haar met wortel en tak uit de huid wordt getrokken, inclusief haarzakje.

“Alweer geldt” zegt Van Leeuwen, “mits goed uitgevoerd, is er niks mis mee. Je moet de strips snel van de huid trekken en niet langzaam.”

Harsen, knippen, insmeren met ontharingscrème en scheren zijn tijdelijke oplossing. Na scheren komen de haren na een paar dagen terug, bij harsen duurt het langer, maar ze komen terug.

De laatste tien jaar wordt hightech op de huid losgelaten om de haren definitief te verslaan. Er zijn lasers en flitsapparaten in gebruik, maar de werking is in beide gevallen identiek. Het haarzakje wordt verhit en kapotgemaakt.Hoe donkerder het te behandelen haar is, hoe beter de warmte van de lamp in de huid wordt gebracht. Over de gevolgen op de lange termijn is nog niets bekend, daarvoor is de dure techniek te kort op de markt.

“Het zou interessant zijn te kijken of het gebruik van de laser de kans op huidkanker over een periode van twintig jaar vergroot”, zegt de dermatoloog, die promoveerde op onderzoek naar huidkanker, waarvoor hij de laser gebruikte. “Dat onderzoek is moeilijk op te zetten. Het duurt lang en huidkanker ontstaat op veel manieren”, zegt hij. “Maar ik denk het niet.”

Verwijderen lukt redelijk, het stimuleren van haargroei op de schedel is een ander verhaal. Dat lukt niet goed, het is niet anders. Er is een hormoonpreparaat in de handel dat een beetje effect heeft, maar je moet het blijven slikken. Als je ermee stopt, vallen de hoofdharen alsnog uit.

.

Haar is het tweede sterkste onderdeel van ons lichaam.

Alle haren die op je hoofd staan, kunnen samen twee olifanten dragen. En één haartje kan vertellen of je vegetariër bent, wat je ras is en waar je woont.

INFO: www.nhm.ac.uk

°

Haar gekoppeld aan woonplaats
26 februari 2008

Amerikaanse wetenschappers hebben  een methode gevonden waarmee uit de samenstelling van iemands haar diens woonplaats kan worden afgeleid.
De techniek is volgens de onderzoekers statistisch meer dan 85 procent betrouwbaar, schrijven ze dinsdag in het tijdschrift PNAS van de  Amerikaanse academie van wetenschappen.

‘Je bent wat je eet’; Dat is letterlijk waar:
zwavel-, stikstof- en koolstofatomen in ons lichaam kunnen vrijwel allemaal op ons dieet worden teruggevoerd.
Deze week werd daar  een nieuwe waarheid aan toegevoegd: ‘Je bent wat je drinkt’.(Thure Cerling, geochemicus  en co-auteur van de studie )

Isotopen in onze haren verraden waar ons drinkwater vandaan kwam
James Ehleringer en collega’s van Isoforensics in Salt Lake City analyseerden de verhoudingen van isotopen van waterstof en zuurstof in haar
dat ze in 65 plaatsen in de VS verzamelden bij kapperszaken.
Isotopen van een element zijn atomen met gelijke chemische eigenschappen maar een zwaardere atoomkern.
Zowel van waterstof bestaan zwaardere versies (deuterium) als van zuurstof. Water met andere dan de meest gangbare isotopen van zuurstof en waterstof heeft nog steeds dezelfde chemische eigenschappen.
Ofwel :
De onderzoekers  maten de concentraties van de zeldzame, zwaardere versies van zuurstof (de isotoop 18O) en waterstof (de isotoop 2H).
In het drinkwater uit het noorden van Montana waren die concentraties het laagst, in het water uit het zuiden van Oklahoma het hoogst.
En voor de haren gold, inderdaad, hetzelfde. Die vormen een afspiegeling van de isotopenverhoudingen in het drinkwater, die van stad tot stad in de VS kan verschillen. Watermoleculen wordt ingebouwd in het keratine van haar.
°
Water uit de kraan.
De samenstelling van lokaal drinkwater blijkt volgens de onderzoekers veel doorslaggevender voor de haarsamenstelling dan de oorspronkelijke komaf van mensen of hun dieet.
De analyse van een haartje kan  duidelijk maken waar een mens zich enkele weken of zelfs jaren voordien bevond, in functie van de lengte van het haar en de tijd die het nodig had om te groeien.
Geografische zones   Het team van Thure Cerling heeft op basis van de bevindingen een kaart opgesteld met de verschillende water- en zuurstofisotopen in de haren, verspreid over de Verenigde Staten. Met de techniek kunnen geen precieze locaties, maar wel geografische zones afgebakend worden., die gebruikt zouden kunnen worden bij forensisch onderzoek of opsporing en identifikatie .
Haar uit Florida en andere staten uit het zuid-oosten is goed te onderscheiden van haar uit de noordwestelijke staten.
Anders drinken  De zuurstof- en waterstofatomen in de haren komen niet uitsluitend uit drinkwater.
Een deel komt ook uit het water in melk, bier en frisdranken en weer een deel komt uit voeding.
Maar omdat wij zo met ons voedsel heen en weer slepen, krijgt iedereen via voeding ongeveer dezelfde hoeveelheid isotopen binnen.

De dranken blijken wel een kleine regionale bijdrage aan de isotopenconcentraties te geven. 
De onderzoekers hielden ook nog rekening met het uitwisselen van zuurstofatomen via de lucht.

Toch is het verband met drinkwater al met al zo duidelijk, dat haren kunnen tonen waar iemand de laatste maanden of jaren heeft doorgebracht, zo concluderen zij.
Toepassingen ziet het team vooral in het forensisch onderzoek, bijvoorbeeld om de herkomst van een lijk te bepalen.

Fenomenale methode  Dankzij een haar kon al de verplaatsing van een niet-geïdentificeerd moordslachtoffer, dat aangetroffen werd in Utah, gereconstrueerd worden.

Het is een fenomenale methode“, aldus Todd Park, de speurder die de identiteit onderzoekt van de vrouw wier lichaam in 2000 in Salt Lake City werd
aangetroffen. Met een van haar haren kon de politie achterhalen dat ze de laatste twee jaren van haar leven heeft doorgebracht tussen de staten Idaho,
Montana en Wyoming en eventueel in Washington en Oregon.

Beresterk haar

Primatenhaar ziet er misschien fragiel uit, maar dat is het niet. Het is zelfs verbazend sterk.

Eén mensenhaar kan een  onwaarqschijnlijk  gewicht dragen,: je kunt er zelfs  een potje yoghurt aanhangen zonder dat het breekt. En een gemiddeld hoofd vol haar kan 12.000 kilo dragen, dat is het gewicht van twee volwassen Afrikaanse olifanten.

Orang haar is  het sterkst van allemaal 

Een gorillahaar kan zo’n 40 gram aan, maar gibbonhaar vervormt al rond een gewicht van circa 20 gram. Mensenhaar kan een gewicht van rond de 30 gram dragen zonder permanente vervorming.

De haren breken pas bij meer kracht – maar dan zijn ze normaliter ook allang losgeschoten uit het haarzakje in de huid. Een gorillahaar breekt bijvoorbeeld pas bij krachten boven de 100 gram, maar dan is ook de cruciale elastische structuur allang kapot, zo stelde de Braziliaanse natuurkundige Lia Q. Amaral vast. Haar onderzoek is online gepubliceerd door het vakblad Naturwissenschaften. Ze kon niet beschikken over chimpanseehaar.

Mensapenbabies hangen aan de haren op de rug of buik van hun moeder. De trekkracht van dat haar is dan ook cruciaal voor overleving van die babiess. Een val van de moeder af is zelfs een van de belangrijkste doodsoorzaken bij jonge chimpansees, stelde ooit Jane Goodal vast.

Het is geen toeval dat juist bij orang oetans het haar het sterkst en het langst (10 cm) is, zij moeten met hun relatief zware kinderen door de bomen slingeren. Ook hun huid is veel dikker, waardoor de haren daarin langer vast blijven zitten. Gibbons zijn – ondanks hun relatief zwakke haren – nog veel atletischer, maar zij hebben veel meer haar per vierkante cm dan de grotere mensapen. En hun kinderen zijn veel lichter.

Zwaardere apenbaby’s zitten veel vaker op moeders rug. Het rechtop gaan lopen in de vroege evolutie van de mens moet daarom een groot probleem zijn geweest, met de zwakke mensenharen en de zware baby’s, aldus Amaral. Een primatenvrouw met kinderen zou nooit rechtop gaan lopen als ze het voor het kiezen had, schrijft Amaral zelfs.

orang-hair

Het geheim van  het beresterk haar is keratine. Dat is het materiaal waaruit niet alleen ons haar, maar ook onze nagels, het gewei van een hert of de hoorns van een stier  en de  “hoorn ” van de neushoorn , gemaakt zijn.

Een haartje bestaat niet uit pure keratine, dan zou het zo hard zijn als de hoorn van een stier.

Maar de buitenkant van elk haar bestaat wel uit keratine: eigenlijk zit er een schild van kleine keratineplaatjes rond elk haar.

Daarom ziet haar er onder de microscoop uit als pannen op een dak: de plaatjes keratine liggen over elkaar geschoven en vormen zo een levend schild, een beetje als de huid van een reptiel. Ze zorgen ervoor dat het haar sterk is, maar niettemin beweeglijk en soepel blijft.

Hair structure

Elk haartje bestaat uit drie concentrische lagen:

1: De binnenste laag (medulla)
2: De middelste laag (cortex) bevat het  veranderbaar  pigment

Healthy hair under the electron microscope

3: De buitenste laag (cuticula) bestaat uit verschillende lagen van elkaar overlappende cellen – net als dakpannen. Het is vooral belangrijk voor de gezondheid en glans van het haar. Hoe gladder de buitenste cellen op elkaar liggen, hoe meer uw haar glanst. Zeer steil haar heeft meestal een zeer glad oppervlak, terwijl krullend haar de neiging heeft om meer poreus te zijn.

Afbeeldingen: Haar structuur, gezond haar onder de elektronenmicroscoop 

                          
1.-Haar ( soms verwarrend “schacht” genoemd )
2.-Talgklier
3- Musculus erector pili
4.- Haarzakje

Het haar is van nature voorzien met een dun doorzichtig   laagje : de Cuticula    : Dit  voorkomt uitdroging  , brosheid en  breekbaarheid  , het geeft de “glans ” aan de haren 

Deze  cuticula   “schubbetjes ”  liggen allemaal gerangschikt in dezelfde  richting zodat ze door hun structuur  niet met elkaar  kunnen  samenklitten (uiteraard kan dat wel door  huidafscheidingen , opgebrachte vetten en  allerlei vervuilingen afkomstig uit de omgeving
Moesten ze  wel onregelmatig liggen dan zou je een velco-strip plakkerigheid  kunnen verwachten ….

Er bestaan zelfs vesten van mensenhaar die gebruikt werden als bescherming tegen kogels.

De buitenkant van haar is een schild van keratineplaatjes, de binnenkant ziet eruit als een stevig touw. Verschillende strengen van cellen zitten rond elkaar gewikkeld, en zorgen ervoor dat ook de binnenkant van ons haar tegen een trekje kan.

Dat haar zoveel gewicht kan dragen voor het breekt, heeft niet alleen met de sterkte maar ook met de flexibiliteit van de keratineschilden te maken.

Keratine zorgt ervoor dat haar elastisch is, en half zo lang kan worden als je het uitrekt. Als je hard aan haar trekt, dan breekt het niet meteen, maar dan rekt het eerst uit. Pas als de spanning of het gewicht te groot is, en de maximumrek van het haar is bereikt, zal het breken.

Als haar nat is, wordt het nog sterker. De keratine wordt dan nog elastischer dan wanneer het haar droog is, een eigenschap waar veel kappers dankbaar gebruik van maken. Om haar in model te brengen, draaien en trekken kappers je haar in de vreemdste hoeken.Het staat dus onder heel wat spanning, maar omdat het nat is, kan het die spanning beter verdragen, en raakt het haar niet beschadigd. Maar je hoeft geen olifanten aan je haar te hangen om te weten hoe sterk het is.

Alleen al naar haar kijken volstaat om te weten hoe het staat met de keratineplaatjes. Hoe gladder en glanzender haar is, hoe gezonder en sterker de keratineplaatjes zijn. Haar dat er dof uitziet en ruw aanvoelt, heeft beschadigde keratineplaatjes, en breekt dus heel wat sneller.

De sterkte van je haar hangt ook af van je haartype, en dat wordt genetisch bepaald.

Haartypes bij zoogdieren 

Krullend haar is een stuk minder sterk dan steil haar. Dat komt omdat de structuur van krulhaar onregelmatiger is: soms is het dikker, dan wordt het weer dunner. Dat de dikte niet gelijkmatig is, maakt dat het een heleboel zwakke punten heeft waarop het kan breken.

Haar als “memes ” ?   Sexy blondjes en rode furies

Blondes have more fun, but brunettes remember it the next day, zeggen de Britten.

Blondines amuseren zich beter, maar brunettes kunnen het de volgende dag nog navertellen. Niemand kiest de kleur van zijn haar, maar toch vindt iedereen dat haarkleur en karakter samengaan. Blondjes zouden vrolijker zijn dan rood- of bruinharigen, maar ook een beetje dommer.Uit onderzoek bij sollicitaties blijkt dat brunettes beoordeeld worden als ernstiger en competenter dan hun blonde collega’s.

En roodharigen zijn een geval apart: zij worden geacht een vurig temperament en een veeleer lastig te temmen karakter te hebben. Men heeft lang aangenomen dat rood haar betekende dat er bloed in het haar zat. Een man met rood haar was dan ook erg agressief en een vrouw met rood haar moest wel een erg vurig en opvliegend karakter hebben. Bij de vikings waren rode baarden een teken van strijdlust en passie en een teken van de aanvoerder /koning  Roderick  en rurik , eric “de rode” )

Blondjes hebben misschien de reputatie dom te zijn, ze worden ook beschouwd als het meest sexy van alle vrouwen.

Dat heeft niks te maken met het feit dat blond zeldzamer zou zijn en dus gegeerder dan bruin haar. Rood haar is immers nog zeldzamer dan blond, maar is daarom nog geen sekssymbool geworden

In den beginne waren het krullen die de vrouw sexy maakten.Meer dan 3.000 jaar geleden, in de tijd van de Aegae챘rs, maakte blond, rood of bruin geen verschil.

De vraag was: heb je krullen of niet? Dat schoonheidsideaal vind je terug in de beelden van de Kretenzers en de Grieken. De eerste kappers, die 3.500 jaar geleden op Kreta actief waren, maakten ingewikkelde haartorens en -bruggen met krullen. Zowel bij de Kretenzische vrouwenbeelden als bij de Griekse, waarbij lang bekkend haar het ideaal was, speelde haar een sleutelrol in verleiding en sensualiteit.

De krul overleefde de geboorte van Christus, maar niet de komst van de Renaissance.

De opkomst van de kerk betekende het einde van de sexy krul en blond werd het nieuwe schoonheidsideaal.      Als patrones van de kunst wilde de kerk het beeld van de pure madonna, de perfecte maagd Maria promoten.

Bruidjes werden in het wit gekleed en geschilderd als symbool van maagdelijkheid, en een aureool van gouden haar versterkte het effect van puurheid en schoonheid alleen maar.

Het sex-appeal dat we vandaag aan blonde vrouwen toeschrijven, vindt zijn oorsprong in de religieuze verering van Maria.

In de vijftiende eeuw was niet alleen Maria een blondine geworden, ook de aardse vrouwen ontdekten blond haar als schoonheidsideaal.  Blonde modellen waren in.

Op schilderijen uit de Renaissance hangen hun lange haren los over de schouders of worden hun blonde lokken door juwelen samengehouden.

De Italiaanse edeldame Lucrezia Borgia was het prototype van de blonde schoonheid: geprezen om haar goudblonde lokken werd ze als zeer mooi en charmant beschouwd.

Lucrezia Borgia

Op het einde van de vijftiende eeuw was de kunst van het haar bleken algemeen verspreid, soms werden ook valse blonde lokken aan het eigen haar bevestigd.

De overgang van Gods bruid naar blonde del gebeurde niet meteen.   //Een andere trend in de schilderkunst van de vijftiende eeuw om vrouwen naakt te schilderen met alleen de lange blonde haren strategisch over de verboden plekken gedrapeerd,versnelde de evolutie wel.

De Venus van Botticelli is het bekendste voorbeeld, naakt in haar schelp, met haar lange haren die haar borsten bedekken.

Godinnen of heldinnen werden voortaan als blondje afgebeeld. De heldinnen van het witte doek maakten van blondines vervolgens echte seksgodinnen.

Sterren als Marilyn Monroe, of vandaag Madonna, maakten van het sexy blondje een icoon.

Wat niet wil zeggen dat brunettes alle aantrekkingskracht verloren hebben, maar met donker haar wordt vaker gevaar geassocieerd, net als geslepenheid en raffinement in de slechte zin van het woord. Dat is een gevolg van de tegenstelling licht-donker, puur-bedorven, goed-slecht.

Tot voor kort was het in reclamespotjes ook altijd de blonde vrouw die het goede wasmiddel gebruikte en de donkerharige vrouw die waste met het slechte merk.

°

DE NAAKTE AAP

Naakte apen: waarom zijn wij mensen onze vacht kwijtgeraakt?

23 december 2013 29

chimpansee

Gorilla’s, orang-oetans en zelfs bonobo’s en chimpansees, onze nauwste verwanten: ze hebben allemaal een lange, harige vacht. Maar mensen zijn overwegend kaal. Alleen wat haar op ons hoofd, in de schaamstreek en oksels en een heel dun vachtje laten zien dat onze voorouders wel behaard waren. Maar waarom zijn we onze dikke vacht eigenlijk kwijtgeraakt?

Kaalheid is eigenlijk heel zeldzaam…..Andere dieren in het  kale  zoogdieren clubje zijn bijvoorbeeld walvis  en  naakte molrat.

“OP DE ÉÉN OF ANDERE MANIER MOET ER VOOR ONZE VOOROUDERS EEN VOORDEEL HEBBEN GEZETEN IN DE AFWEZIGHEID VAN EEN VACHT”

Voordelig
Maar hoe komt het dat mensen kaal zijn? Op de één of andere manier moet er voor onze voorouders een voordeel hebben gezeten in de afwezigheid van een vacht. Echter  wat dit voordeel geweest zou kunnen zijn en waarom we nog steeds kaal zijn  weten we nog niet  De  fascinatie voor menselijke kaalheid heeft uiteenlopende speculatieve  “educated guesses “(werkhypothesen ) voortgebracht (1)

 

Flink zweten
Een vrij recente  theorie legt een verband tussen de hitte op de savanne en het verlies van haar.

In combinatie met rechtop gaan lopen, zou het verlies van haar ervoor zorgen dat we sneller kunnen afkoelen. Dit gebeurt dan door te zweten, of met behulp van de wind. Deze theorie wordt ondersteund door het feit dat mensen zweetklieren hebben over hun hele lichaam. Veel dieren, waaronder honden en katten, hebben alleen zweetklieren op hun voetzolen. Met zweetklieren over het hele lichaam, plus de afwezigheid van isolatie door een vacht kunnen we veel sneller afkoelen dan andere dieren.

Daarnaast zijn bijna alle zweetklieren van mensen temperatuurgevoelig. De meeste dieren die over hun hele lichaam zweten, hebben zweetklieren die stressgevoelig zijn.

De zweetklieren van bijvoorbeeld paarden komen alleen in actie wanneer er veel adrenaline vrijkomt. Dat kan heel goed werken, want meestal is er gevaar als u moet rennen, dus ook stress.

Maar als uw hele omgeving steeds te warm is moet u ook kunnen zweten wanneer er geen enge roofdieren in de buurt zijn. Anders zou u oververhit raken.

Het idee is dan dus dat mensen temperatuurgevoelige zweetklieren over hun hele lichaam hebben, om niet oververhit te raken op de hete savanne. 

°

“APEN groomen   ELKAAR. Mensen doen dat ook ”

Parasieten
Een recente  speculatie   werd tien jaar geleden geopperd, en slaat weer een hele andere richting in.

De aanhangers van dit verhaal  beweren dat bij naakte dieren parasieten minder voorkomen.

Bij apen ziet u vaak dat ze elkaar “vlooien”, en hoe groter de groep, hoe meer tijd hier aan besteed wordt.(****)

Bij mensen is dat niet nodig. (*** bis )

Wij vinden parasieten alleen op de plekken waar we nog wel lang haar hebben. Dit kan zijn omdat parasieten minder aangetrokken worden door haarloze plekken of doordat mensen makkelijker parasieten kunnen verwijderen als ze zich niet tussen haren verstoppen.(…2)

Of misschien is het wel een combinatie van deze twee dingen. Voortbouwend op deze theorie is de afwezigheid van haar wel heel handig. We hebben veel minder last van parasieten, maar doordat we vuur en kleding hebben, ervaren we niet de nadelen van kou, regen of te lange blootstelling aan de zon. Parasieten komen ook wel voor in kleding, maar kleding is veel makkelijker schoon te maken en kan indien nodig helemaal vervangen worden.

Zie ik daar een vlo? Afbeelding: Michael Loke (cc via Flickr.com).

– Afbeelding: Michael Loke (cc via Flickr)

zie ook      GROOMING

(****) ‘Apen zoeken helemaal geen vlooien bij elkaar ‘. ?

Apen   ( maar betekent niet meteen ook  mensapen ) hebben geen vlooien, zij pikken zoutdeeltjes en huidfragmenten uit elkaars vacht.

Vlooien komen alleen voor bij dieren die een nest hebben waardoor de vlooien- larven zich kunnen ontwikkelen. Het is zelfs zo dat vlooien van katten en honden ‘weten’ wanneer hun gastheer jongen krijgt door de hormonen die zij met het bloed meekrijgen. Zij kunnen daardoor hun eigen voortplanting hieraan aanpassen.

Dat kan niet in een boom ( niet alle apen leven  uitsluitend  in bomen )  …

—-> Uiteraard hebben  tegenwoordige mensen  wel een vaste stek of nest (grotten bijvoorbeeld  …   …….vroege mensachtigen maakten waarschijnlijk    veel tijdelijke  nesten(kampen / nachtleger )  …. Zware  mannetjes- gorillas doen dat ook nog als ze geen geschikte bomen vinden om in te slapen (maar dat zijn woudbewoners  , geen savanna dieren

De naam  voor dit apengedrag is te vinden in  de Engelse term  ” grooming ” ( het proces van (vacht)verzorging)wat als leenwoord wordt gebruikt in bijvoorbeeld de paardensport )

De apen eten  van elkaar  de zoutdeeltjes en  huidfragmenten op

(*** bis ) Uiteraard komt bij de mens ook ” grooming “voor   : wat zijn anders  kappers  en schoonheidsspecialisten , pedicures  … etc … anders  dan professionele  “huidverzorgers “( maar ze eten de haren en huidschilfers niet op )

(*** 2 )  Neen  geen vlooien   —-> het gaat hier  vooral om luizen  en die komen ook voor bij andere mensapen … er zijn zelfs samenhangende stambomen gemaakt  van mensapen-luizen  en  mensenluizen

http://www.wetenschap24.nl/nieuws/artikelen/2007/maart/Schaamluis-kwam-van-gorilla.html

http://www.wetenschap24.nl/nieuws/artikelen/2003/augustus/De-naakte-waarheid.html


Phylogenetic cladograms, assembled from morphological and genetic characters, for primates and parasitic lice.  Dotted lines indicate parasite-host relationships.  Figure from Weiss, 2009; after Reed et al., 2007.

Figure from Reed et al., 2007.

http://arthropoda.wordpress.com/2010/01/21/we-contracted-crabs-from-gorillas/

°

conclusie ;

Het gaat   over parasieten  (niet uitsluitend vlooien )

1.- Bovendien
—> Huiduitslag { als  ziekte-symptoom van zowel genetische(= fittness-indicator )    als infectueuze aard(=schimmels , bacterieen ,virussen etc ….  ook te vermijden  “parasieten “hé    )} is beter te zien op de naakte huid

2.- “The Short Answer: You’re on track. Apes and monkeys (and lots of other animals as well) clean each other of dead skin, dirt, bits of leaves and other debris, and especially parasites like ticks, fleas, and lice.

One study of Japanese macaques (Macaca fuscata, also called snow monkeys), found that overwhelmingly, what the monkeys were picking off each other were lice and lice eggs, which the cleaners then generally ate. Mmmm …”

Stock Photo #837-3150, Close-up of a Japanese Macaque grooming another Japanese Macaque (Macaca fuscata)

Stock PhotoClose-up of
a Japanese Macaque grooming another Japanese Macaque (Macaca fuscata)

http://askanaturalist.com/what-are-they-picking-at/

Mooi kaal?
Bij deze laatste theorie is het ook nog mogelijk dat seksuele selectie een rol speelt.

Bij seksuele selectie kiezen dieren hun partner op specifieke kenmerken. Meestal zijn dit kenmerken die aangeven hoe sterk en gezond iemand is. Vrouwtjespauwen bijvoorbeeld, kiezen een mannetje uit op basis van zijn mooie staartveren en een pauw kan alleen mooie veren hebben als hij gezond is.

Bij mensen zou kaalheid (over het lichaam dus ) een teken van goede gezondheid kunnen zijn.

°

(2) Een kale mens adverteert dat hij minder parasieten heeft en zal dus sneller als partner gekozen worden. En hoe meer u als partner gekozen wordt, hoe meer nageslacht u hebt en hoe sterker u uw stempel drukt op de genetische samenstelling van de volgende generatie.

 Maar   Kaalheid van mannen ( vooral dan de kruin  ) heeft wat  te maken met  de hoeveelheid  testosterone   aanmaak …

°

(**) Tot op heden was het onduidelijk waardoor kaalheid veroorzaakt werd. Men neemt aan dat het iets te maken heeft met het mannelijk hormoon testosteron. Ook zou anleg voor  vroege kaalheid erfelijk zijn

http://www.scientias.nl/de-oorzaak-van-kaalheid-is-gevonden-en-mogelijk-te-verhelpen/22514 http://www.scientias.nl/stofje-dat-mannen-kaal-maakt-ontdekt/58857 http://www.dokterdokter.nl/gezondheid/uiterlijk/27314/wat-te-te-doen-bij-kaalheid

Testosteron

Volgens specialist Plinck hebben hormonen in je lijf niets te maken met kaalheid:

Dat is een veelgehoorde misvatting. Bij een kale man en een man met haar zitten vaak dezelfde hormonen in het lichaam.  Het gaat om de testosteron ín je haar. Dat is van een ander kaliber dan in je lijf.’ Dus wanneer je een bodybuilder bent met een flinke hoeveelheid testosteron in je lijf, zal dit geen effect hebben op je kaalheid.  ‘Tenzij’, zegt Plinck, ‘je ook nog eens grote hoeveelheden steroïden gebruikt  zodat het testosteronpeil buitensporig hoog wordt.  Dan zal het overschot in je haar gaan zitten, en kun je er wel degelijk kaler van worden.

http://www.intermedica.nl/haar/33/haaruitval-man

De oorzaak van haaruitval  bij mannen

Ieder mens beschikt van jongs af aan over circa 150.000 haarzakjes, ook wel follikels genoemd. Daaruit groeien haren die gemiddeld vier jaar in de hoofdhuid blijven voordat ze uitvallen. Omdat elke follikel ongeveer 25 keer een haar kan voortbrengen zou een mens 100 jaar moeten kunnen worden met een volle bos haar.

Toch testosterone ?

Dat veel mannen al op jeugdige leeftijd kaalheid vertonen heeft te maken met de (erfelijk bepaalde) mate van gevoeligheid van bepaalde haarzakjes voor het hormoon dihydrotestosteron (DHT).

Dit DHT wordt onder invloed van een enzym (5-alpha-reductase, type I en II) gevormd uit het hormoon testosteron.

Het DHT bindt zich aan de androgeenreceptor (een ´biologisch magneetje´) van het haarwortelzakje, dat daardoor minder goed doorbloed wordt. De groeifase van de haar verkort daardoor van drie à vijf jaar tot slechts enkele maanden en het haarwortelzakje sterft versneld af.  Als dit proces zich bij veel haarzakjes voordoet, wordt de haardos steeds dunner en zal uiteindelijk kaalheid optreden. Het aantal androgeenreceptoren dat een mens heeft is genetisch bepaald en dat verklaart mede waarom sommige mensen wel en anderen niet kaal worden.

Klik hier voor een animatie (Engels) over alopecia androgenetica.

Erfelijke kaalheid en anti-Haaruitval bij mannen - Intermedica – Voorkom haaruitval, haarverlies, inhammen, en kaalheid (behandelingen met o.a. finasteride en dutasteride) voor mannen/vrouwe

°

Kaalhoofdige  mannen zijn (waarschijnlijk) grote  rokkenjagers  en agressiever  ?

(althans dat is de stereotiepe  gangbare mening van velen )

Maar kale mannen kunnen wel een stevige baard hebben

Eerder onderzoek heeft al aangetoond dat de seksuele selectie van mannen op vrouwen over het algemeen sterker is dan andersom.(*)  Dat zou verklaren waarom vrouwen meestal minder behaard zijn dan mannen.

(*) onzin  …..( een andere opinie want dat is het  aangehaalde ook   … een opinie  )  …… blijkt de vrouwelijke  voorkeur  zwaar onderschat en gevreesd    …..vandaar dat in veel  gemeenschappen de vrouw zwaar wordt onderdrukt  door de heersende moraal en  zelfs    sexueel verminkt

En de afwezigheid van haar wordt nog steeds aantrekkelijk gevonden.

Kijk maar naar alle scheermesjes, wasstrips, epileerapparaten en ontharingssalons.( een andere  aanvullende verklaring is dat  deze activiteiten en  werktuigen  deel uit maken  van grooming en social grooming  : het gaat dan  vooral ook nog over welbehagen naast  het in de hand werken van de aantrekkelijkheid voor het andere geslacht : want niet alleen vrouwen ook mannen doen  dat ….  en zelfs om hygienische redenen     )

Bronmateriaal:
Langdon, J.H. (1977) Umbrella hypotheses and parsimony in human evolution: a critique of the Aquatic Ape Hypothesis. Journal of Human Evolution, 33, 479-494.(1)
Zihlman, A.L. & Cohn, B.A. (1988) The adaptive response of human skin to the savanna. Human Evolution, 3, 397-409.
Pagel, M. & Bodmer, W. (2003) A naked ape would have fewer parasites. Proc. R. Soc. Lond. B, 270, S117-119.
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door Kevin Case (cc via Flickr.com).

(1)

de oudste hypothese de AAT (aquatic Ape theory ) of “het  Wateraap ”  verhaal  is tegenwoordig  verlaten  en wordt nu (wanneer ze  nog wordt bovengehaald ) snel  gerekend tot  de  pseudo-wetenschap  

Het evolutionaire verhaal is dat = de Mens en de diverse apensoorten zich in het verleden van elkaar hebben afgesplitst en er wordt ingeschat dat van de nog levende diersoorten de Chimpanzee nog het meest aan ons verwant zijn, hoewel er wel heel veel jaren zijn verstreken sinds die voorouderlijke   afsplitsing. : Onze   naaste  extante  verwant de chimpansee  ,  is  nog steeds zeer dicht behaard  ….Stellen dat de huidige  naaktheid  van de mens   slechts optrad  bij de homo sapiens ( in zuid-Oost afrika ) zo’, 300.000 a 200.000 jaar geleden ___en dus de naakte ” wateraap ” ergens  na de split met de chimps/bonobo  heeft plaats gevonden _____ is al helemaal niet meer inpasbaar  in het huidige (2014)  bekende   fossielen-bestand  … In 1977 ging dat misschien nog , maar het was toen al erg gewaagd …..

_ De ” water apen theorie”  gaat  dus  ook naar  het  fabel-rijk   van  zeemeerminnen en meermannen…

(2)

( claim ) Een dier met kale plekken is  “ziek” en zal net NIET gekozen worden als partner.

.-  —->Een onhoudbare   generalisatie

Niet alle dieren zijn primaten   (primaten zijn wel dieren natuurlijk) 

—>   misschien  vinden  mannelijke mensen ( uit het genus homo ) kale plekken   wél aantrekkelijk  .

Trouwens een naakte huid vertoont veel vlugger   de symptomen van een  zieke huid 

—-> Kale huid  is niet steeds een teken van ziekte  zeker niet bij primaten  ; bavianen pronken met een ( voor hen  aantrekkelijke ) blote kont 

—-> primaten met kale kop ( en vooral aangezicht  ) bestaan ook  = het zijn zelfs dominante mannetjes ...

bijvoorbeeld  de    Rode Oekari ( is geen ziek dier ) 

http://www.natuurinformatie.nl/nnm.dossiers/natuurdatabase.nl/i005019.html

Ongewone Beharing

<Tongina

<Petrus Gonsalvus

<( rechts- )afkomstig van discovery documentaire over dr Alvarez die de     jongens onderzocht)

zie ook  :  ATAVISME.docx(1.6 MB)

http://www.freethinker.nl/RUDIMENTAIRE%20RARITEITEN.htm

Zo nu en dan worden er kinderen geboren die van top tot teen bedekt zijn met een dichte vacht, zoals de bekende familie uit Mexico, of het Chinese jochie op de foto rechtsonder. In minder verlichte tijden werden dit soort kinderen gezien als weerwolven of vleesgeworden demonen. Maar dankzij de moderne wetenschap weten we dat deze mensen lijden aan een ziekte waarbij een oud atavistisch gen bij toeval wordt gereactiveerd. Ook bij mensen die niet aan deze ziekte lijden, zijn er bepaalde lichamelijke reacties die uit tijden stammen, toen onze verre voorouders nog helemaal bedekt waren met een vacht.

°

Wanneer iemand in staat van opwinding of agressie verkeert, wat de meest mensen bij zichzelf wel eens zullen hebben opgemerkt, gaan de haren recht overeind staan. Bij dieren met een dichte vacht, zijn dit soort lichamelijke reacties zinvol.

Het opzetten van de vacht maakt groter en imponeert de tegenstander, zoals veel mensen ongetwijfeld wel eens hebben gezien bij katten en honden. Soortgelijke reacties manifesteren zich ook wanneer het koud wordt. Bij kou gaan de haren omhoog staan, waardoor bij dieren met een vacht minder warmte verloren gaat.

Bij de mens zijn dit soort reacties om duidelijke redenen zinloos.

°

In feite is  trichosis   =  Het  LANUGO  dat NIET  is afgeworpen( tengevolge van  een genetisch defect )  , maar zich verder  bleef / blijft ontwikkelen na de geboorte  

http://whyevolutionistrue.wordpress.com/2012/02/08/evidence-for-evolution-development-of-our-kidneys/

” …..The lanugo forms because we carry the genes for a full coat of hair, inherited from our primate ancestors.  We briefly express those genes in utero, and at about the same relative time of development as do embryonic chimps (who don’t lose the hair)….”

°

“Do we actually know the genes that are responsible for a coat of hair, like lanugo?”

Oorzaak van ‘weerwolfsyndroom’ gevonden …..

6 juni 2011 //Wetenschappers hebben waarschijnlijk de oorzaak ontdekt van hypertrichose, een aandoening waarbij mensen last hebben van ernstige overbeharing.

De ziekte die in de volksmond bekend staat als het weerwolfsyndroom, wordt vermoedelijk veroorzaakt door een genmutatie op het X-chromosoom.

De Chinese onderzoeker Chue Zang heeft de exacte locatie op het chromosoom gevonden waar deze mutatie plaatsvindt, zo meldt FoxNews. Het gemuteerde DNA schakelt waarschijnlijk een nabijgelegen gen in, dat haargroei stimuleert.

Behaarde familie   Mensen die lijden aan hypertrichose hebben last van excessieve overbeharing. In sommige gevallen is hun hele lichaam, inclusief het gezicht, bedekt met haar.

De wetenschappers kwamen tot hun bevindingen door genetisch onderzoek te verrichten bij de leden van een Chinese en een Mexicaanse familie waarin hypertrichose veel voorkomt.

Bij alle patiënten werd er gemuteerd DNA aangetroffen op dezelfde locatie op het X-chromosoom. Deze genmutaties hebben zeer waarschijnlijk invloed op omliggende genen die betrokken zijn bij haargroei.

Behandeling   De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift American Journal of Human Genetics.Volgens de wetenschappers bieden de nieuwe bevindingen hoop op een behandeling voor hypertrichose.

“De vondst van deze mutatatie kan leiden tot nieuwe behandelwijzen voor extreme haargroei maar ook voor kaalheid”, verklaart onderzoekster Pragna Patel van de Universiteit van Zuid-Californië die ook bij de studie was betrokken.

“Er moeten dan eerst medicijnen worden ontwikkeld om de bij haargroei betrokken genen zelf aan of uit te zetten.”

   Mensen met hypertrichose komen vaak in de publiciteit. In maart 2011 werd het Thaise meisje Supatra Sasuphan  nog als ‘harigste kind ter wereld’ opgenomen in het Guiness Book of World Records.

°°

De naakte waarheid.

bron :   Scientific American maart/april 2010, p. 14-21.

Recent onderzoek brengt aan het licht wanneer onze voorouders hun lichaamshaar verloren, en wat die naakte huid betekent voor de menselijke eigenheid.  Nina Jablonski in Scientific American 2010.

SAMENGEVAT

  • De mens is de enige primaat zonder vacht.
  • Onze voorouders verloren hun lichaamshaar om zich aan te passen aan een veranderende leefomgeving, waarin ze steeds verder op zoek moesten naar voedsel en water.
  • Genen en fossielen bevatten aanwijzingen over wanneer die transformatie plaatsvond.
  • De evolutie naar de naakte mens baande de weg voor de ontwikkeling van ons grote brein en ons vermogen tot symbolisch denken.

De mens is het buitenbeentje van de primaten. Alle andere leden van onze uitgebreide familie- van de brulaap met zijn korte, gitzwarte haardos tot de orang-oetan met zijn golvende, koperkleurige vacht – hebben net als de meeste andere zoogdieren een dikke pels. Toegegeven, wij hebben ook wel wat haar op ons lichaam en dan vooral op ons hoofd, maar zelfs de meest behaarde mens is in vergelijking met de rest van de primatenfamilie maar een kale donder.

Waarom is ons dit naakte lot beschoren?

Die vraag houdt de wetenschap al eeuwenlang bezig. De antwoorden liggen dan ook niet voor het oprapen.

De meeste mijlpalen in de menselijke evolutie, zoals de overgang naar rechtop lopen, hebben duidelijke sporen nagelaten. Maar de fossiele resten van onze voorouders hebben tot nog toe geen afdruk opgeleverd van de menselijke huid.

Toch, zo beseffen onderzoekers nu, vertellen fossielen ons onrechtstreeks wel een en ander over de evolutie van onze lichaamsbeharing.
Als we die aanwijzingen combineren met onderzoeksresultaten uit het menselijke genoom en de fysiologie van de afgelopen tien jàar, hebben we heel wat puzzelstukken om te reconstrueren wanneer en waarom de mens zijn vacht verloor. Het fascinerende scenario dat ik samen met andere onderzoekers heb uitgeschreven, verklaart niet alleen onze relatieve kaalheid.

Het brengt ook aan het licht dat die naakte huid wel eens een sleutelrol kan hebben gespeeld in de ontwikkeling van andere eigenschappen die de mens typeren, zoals onze grote hersenomvang en het belang van taal.

Van huid en haar
Als we willen begrijpen waarom onze voorouders hun haren verloren, moeten we eerst weten waarom andere soorten wél een jasje hebben. Lichaamshaar typeert de klasse van de zoogdieren: ze hebben het allemaal, en de meeste soorten hebben zelfs een weelderige pe1s van kop tot staart. Die houdt hen warm en biedt bescherming tegen verwondingen, vocht, schadelijk zonlicht en mogelijk gevaarlijke parasieten en microben. Hij bewijst ook zijn nut als camouflage om predatoren om de tuin te leiden, en de kenmerkende patronen maken het makkelijk om soortgenoten te herkennen.

Een laatste belangrijke functie is die van sociaal uithangbord, om vechtlust of opwindingduideljk te maken. Als het nekhaar van een hond overeind gaat staan, weet iedereen dat dat niet veel goeds voorspelt.

°

Een dikke pels is dus voor veel dieren bijzonder nuttig. Toch zijn er ook dunbehaarde zoogdiergeslachten. Voor dieren die onder de grond of in het water leven biedt, een dikke pels dan ook weinig voordeel.

Ondergrondse dieren, zoals de naakte molrat, verloren hun haren omdat ze best zonder kunnen. In het donker kunnen ze elkaar toch niet zien, en om het warm te krijgen kruipen ze met de hele kolonie lekker dicht bij elkaar. Ook zoogdieren die hun hele leven in het water doorbrengen, zoals walvissen, zijn niet geholpen met een harige pels.

Een gladde huid geeft hen een betere stroomlijn, waardoor ze makkelijker kunnen duiken en lange afstanden kunnen afleggen. Het isolatielaagje dat ze daardoor moeten missen, compenseren ze meteen stevige speklaag onder hun huid. Zoogdieren die niet de hele tijd in het water blijven, zijn wel gebaat bij ‘een behaarde huid. Otters hebben bijvoorbeeld een dichte, waterbestendige pels die lucht vasthoudt. Zo moeten ze minder moeite doen om te blijven drijven, en aan land is het een extra beschermlaagje.

Ook de allergrootste landzoogdieren -olifanten, neushoorns en nijlpaarden- hebben een naakte huid. Dat is nodig omdat ze anders zouden oververhitten. Hoe groter een dier is, hoe minder lichaamsoppervlak het heeft in verhouding tot zijn lichaamsmassa, en hoe moeilijker het wordt om overtollige warmte kwijt te raken. (Muizen en andere kleine dieren hebben dan weer het omgekeerde probleem: zij hebben het vaak moeilijk om zich warm te houden.) Dat was niet altijd zo. Tijdens het Pleistoceen, de periode van ongeveer twee miljoen jaar tot tienduizend jaar geleden, hadden mammoeten en andere voorouders van de hedendaagse olifant en neushoorn wollig haar. Door die externe isolatielaag bleef hun lichaamstemperatuur in het koude klimaat op peil en hadden ze minder voedsel nodig. Maar vandaag leven de megaherbivoren in tropisch warme klimaten.

Een bontjas zou in die verzengende hitte het doodvonnis tekenen voor de kolossen.

Maar hoe zit het met ons?

De mens heeft zijn haar niet verloren omdat hij te groot werd, en al evenmin omdat het onder de grond of in het water ging leven –al kan de hypothese van de aquatische aap nog steeds op ruime belangstelling rekenen [zie kader].

Onze naakte huid houdt wel verband’ met hoe we ons lichaam koel houden, en met ons superieure vermogen om te zweten.

Men kan zich beter helemaal niet afvragen wat NU het huidige nut is van bijvoorbeeld lichaamsbeharing bij de huidige mens …
°
(of van gelijk welk evolutionair verworven kenmerk in een ander organisme ) Deze kenmerken en nu waargenomen uitrustingstukken zijn zeker geen met een doel “ontworpen “optimaliseringen of “miskleunen ” ;
Het zijn “smoking guns “, monsters en samples uit open-ended evolutieprocessen : restanten/getuigen van het evolutionaire verleden en het resultaat van lange afstammingslijnen van stuk voor  stuk , zonder een enkele uitzondering , geslaagde succesrijke “overlevers ” in hun toenmalige millieus ,die , mede door deze zich ontwikkeldende kenmerken en tendenzen ( waarop selektiedruk stond ) , in staat waren zich effektief voort te planten …. 
De kenmerken die we bezitten zijn misschien NU niet meer “nuttig ” ( ze kunnen zelfs NU nadelig zijn )
Maar ze waren ooit wel degelijk noodzakelijke ontwikkeling-tendenzen ; met een toenmalig langdurig voordeel binnen de wissselende generaties van een langdurige evolutionaire ontwikkeling(= pathway ) in die ononderbroken lijn van voorouders
… 1.- * Was de spaarzamere beharing voor een toenmalige rechtop lopende grondaap in bloedhete afrikaanse savannes die bovendien in staat was te rennen tot de dichtbijzende boom, een voordeel ?
Misschien was er daardoor een betere lichaams-afkoeling mogelijk ?
en
waarom hebben we wél haar op ons hoofd ?
een bescherming tegen de koperen ploert boven ons ?zodat het hoofd gemakkelijker  werd koel gehouden ook onder de brandende zon 2.- En wie weet ,
misschien is er ook nog eens sexuele selectie in het spel ….

We vinden hoofdhaar toch wel mooi
Het wordt zelfs opgemaakt en verdient zo zelfs een plaatsje in de “paringsdans” van de mens …..
maar ik ken weinig mannen die vallen voor vrouwen met baarden ….
alhoewel die bestaan ook schijnt het …
Niet zo sexy: een vrouw met baard. Alhoewel de actrice Selma Hayek hier het tegendeel bewijst.
De actrice Selma Hayek  , bewijst hier het tegendeel  ……. Grapje … moet kunnen
.
Sommige vrouwen daarentegen verkiezen wel eens “gorilla” -mannen ….
( meestal nadat de opnames voor de zedige amerikaanse film achter de rug zijn )

anderen zijn daar allergisch voor … 3.- En er is ook nog een tijdje een hypothese geweest die beweerde dat de mens zijn lichaamsharen begon te verliezen , toen hij een soort aquatische aap werd die in
moerassen of aan de kusten en meren ging leven … en “te water “ging …( zoals reeds vermeld )maar dat is geen  geldige suggestie meer  ( zie hieronder ) …
-Wanneer ik in de zomer vroeger aan het strand rondliep was ik maar wat blij dat ik geen dikke vacht heb …de overblijvende haren op mijn body waren misschien wel
appetijtelijk voor bepaalde potentieele partners ?
( zelfs wanneer deze “meiskes ” , de equivalenten van burkas droegen …. zoals mijn tante nonnetje me verzekerde in een van haar ludieke niet-hypocriete momenten …. ahahahah )
°
Anders bekeken  : 
°
WAAROM DE THEORIE VAN DE AQUATISCHE AAP GEEN STEEK HOUDT.
°
Er zijn al heel wat alternatieve theorieën geformuleerd om de evolutie van onze naakte huid te verklaren, maar de theorie van de watermensaap (Aquatic Ape Theory of AAT) was veruit het populairst.
De theorie werd in 1960 uiteengezet door de Britse zoöloog Sir Alister Hardy, en stelt dat de mens op een bepaald punt in zijn evolutie in het water leefde. Vijftig jaar later kan de hypothese nog steeds op aanhangers rekenen, hoewel uitvoerig is bewezen dat ze niet klopt.De AA T stelt dat aardverschuivingen in de Riftvallei onze voorouders vijf tot zeven miljoen jaar geleden afsneden van de tropische wouden waarin ze leefden. Daarop leidden ze ongeveer een miljoen jaar lang een semi- aquatisch leven in moerassen, mangroven en kustgebieden. Elaine Morgan, een Britse biologe, beweert nog steeds dat de anatomie van de mens dat onderbouwt.
We delen een aantal kenmerken die savannebewoners niet hebben met zoogdieren die in het water leven: onze naakte huid, een beperkt aantal apocriene klieren en vetophopingen vlak onder de huid.De AAT faalt om drie belangrijke redenen.
Ten eerste zijn er erg grote onderlinge verschillen tussen de waterzoogdieren voor wat betreft de kenmerken die Morgan aanhaalt.
Hoeveel haar een dier heeft, vertelt dus niet hoe zijn leefomgeving eruitziet, en ga zo maar door.
Ten tweede toont het fossiele bodemarchief aan dat die waterhabitats wemelden van de hongerige krokodillen en agressieve nijlpaarden.
Onze kleine, weerloze voorouders hadden geen schijn van kans tegen zo’n geduchte tegenstander.
En ten derde is de theorie te complex.
Onze voorouders zouden van land naar water zijn geëvolueerd, om daarna weer terug te keren naar terra firma.
John Langdon van de universiteit van Indianapolis ziet het minder ingewikkeld: het fossiele bodemarchief vertelt ons dat de mens altijd op het land heeft geleefd.
We ontwikkelden een naakte huid om ons aan te passen aan het veranderende klimaat en onze nieuwe, drogere leefomgeving.
In de wetenschap is de eenvoudigste verklaring meestal de juiste. N.J.

Zweten is gezond
Niet alleen kolossen hebben het lastig om koel te blijven. Ook kleinere zoogdieren krijgen het soms te warm, vooral als ze lange afstanden afleggen of zich zwaar inspannen. De hersenen zijn het gevoeligst voor warmte, maar ook andere organen lopen schade op als de lichàamstemperatuur niet nauwgezet wordt afgesteld.

Er zijn verschillende manieren om oververhitting te voorkomen. Honden hijgen, veel katachtigen zijn vooral actief tijdens de koelere avonduren en antilopen ademen door hun neus, waardoor de bloedstroom plaatselijk afkoelt.
Primaten, en dus ook de mens, hebben nog een andere strategie: zweten. Over ons hele lichaam kunnen we vocht naar het huidoppervlak sturen, dat warmte afvoert als het verdampt. Het is een bijzonder ingenieus en doeltreffend mechanisme.

Zoogdieren hebben drie soorten klieren in de huid die zweet aanmaken: talgklieren, apocriene klieren en eccriene klieren. De eerste twee zijn de dominante zweetklieren bij de meeste diersoorten. Ze liggen naast de haarzakjes en vormen samen een afscheiding die de haren bedekt met een olieachtig laagje, of soms zelfs met schuim zoals bij galopperende renpaarden. Toch heeft dat maar een beperkt verkoelend effect.
Begin de jaren negentig toonde G. Edgar Folk Jr. van de universiteit van Iowa aan dat het mechanisme na een tijdje zweten minder hitte kan afvoeren. Zoogdieren met een dikke vacht die zich gedurende lange tijd hard inspannen in de verschroeiende zon, zullen aan de hitte bezwijken. Dat komt doordat het zweet aan de buitenkant van de vacht verdampt. Als de pels volledig verzadigd is met een dikke, olieachtige zweetlaag, kan de warmte niet makkelijk meer worden overgedragen. Bij zware inspanning begint het koelsysteem dus te falen. Alleen grote hoeveelheden water drinken kan in dat geval verlichting brengen, maar dat ligt niet overal voor de hand.

De mens heeft geen vacht en bezit bovendien een buitengewoon aantal eccriene klieren. Twee tot vijf miljoen stuks hebben we er, die tot twaalf liter zweet per dag produceren. De klieren werken niet via de haren. Ze liggen redelijk dicht tegen het huidoppervlak aan, en scheiden dun, waterig zweet af via minuscule poriën. De combinatie van een naakte huid en waterig zweet dat er rechtstreeks mee in contact staat, geeft ons een bijzonder efficiënt koelsysteem. Volgens een artikel van Daniel Lieberman van Harvard University en Dennis Bramble van de universiteit van Utah in Sports Medicine is het zo superieur dat de mens het op een hete dag zou halen van een paard als ze het tegen elkaar zouden opnemen in een marathon.

Voordelen van haarloosheid
MET OF ZONDER JASJENaakte mensenhuid kan makkelijker warmte afgeven dan een dichte dierenvacht. Alle zoogdieren gebruiken daarvoor drie soorten zweetklieren: talgklieren, eccriene klieren en apocrieneklieren. Bij de meeste zoogdieren bevat de buitenste huidlaag, de opperhuid, erg veel apocriene klieren. Die zijn gegroepeerd rond de haarzakjes en geven een olieachtig laagje zweet af aan de haren, dat verdampt aan de buitenkant van de vacht. Maar hoe meer het dier zweet, hoe minder goed het systeem werkt. Dat komt doordat de haren gaan samenklitten en verdamping bemoeilijken. Bij de menselijke huid ligt dat anders. In de opperhuid zitten voornamelijk eccriene klieren. Die liggen dichter tegen het huidoppervlak aan en geven dun, waterig zweet af via minuscule poriën. Eccrien zweet verdampt makkelijker dan apocrien zweet, en bovendien wordt de verdamping niet gehinderd door een vacht, waardoor we minder snel oververhitten.

Naakt of genekt

°
De mens is de enige primaat zonder natuurlijk jasje, en ook de enige met zoveel eccriene klieren. Ergens in onze evolutie moet er dus iets zijn gebeurd waardoor een naakte, bezwete huid ons beter diende dan de vacht van onze dichtste verwant, de chimpansee. Het lijkt nauwelijks een verrassing dat alle tekenen wijzen in de richting van een veranderend klimaat.

Aan de hand van dieren- en plantenfossielen zijn wetenschappers erin geslaagd de ecologische omstandigheden van de oertijd te reconstrueren. Zo’n drie miljoen jaar geleden begon een nieuwe klimatologische fase, waarin de aarde afkoelde. In Oost-en Centraal-Afrika, waar de eerste hominiden leefden, werd het een stuk droger. Minder regen betekende dat beboste gebieden ten tijde van Australopithecus plaatsmaakten voor open savanne met hier en daar een bosje.

Fruit, bladeren, knollen en zaden -voorheen dagelijkse kost voor de hominiden- werden schaarser. Ook drinkwater vinden werd een hele opgave. De klimaatverandering vergde dus grote aanpassingen. Dicht bij huis bessen plukken en knollen opgraven bracht niet langer elke dag eten op de plank. Als hij genoeg te drinken en te eten wilde, moest Australopithecus een stuk actiever worden en steeds grotere afstanden afleggen op zoek naar water en eetbare planten.

Rond die tijd vulden onze voorouders hun dieet aan met vlees. Dat weten we doordat stenen werktuigen en dierlijke beenderresten rond 2,6 miljoen jaar geleden voor het eerst opdoken in het archeologische archief. Vlees bevat aanzienlijk meer energie dan plantaardig voedsel, maar het ligt natuurlijk niet voor het grijpen.
Vleeseters hebben een groter jachtgebied nodig dan planteneters, en tenzij je toevallig op een karkas botst, kost een vleesmaaltijd ook nog eens een heleboel energie als je eenmaal een prooi in het vizier hebt.

Natuurlijke selectie zorgde ervoor dat Australophitecus, die nog in bomen klom, veel van zijn lichamelijke gelijkenissen met de halfapen verloor en langere benen kreeg, waarmee hij langer kon lopen en rennen. Dat hielp hem ongetwijfeld ook om uit de klauwen van andere predatoren te blijven.

°

DE ZON TE SLIM AF.

°

Naakte huid is niet de enige aanpassing van de mens om zijn lichaam koel genoeg te houden in de zengende tropen. Langere ledematen gaven hem meer lichaamsoppervlak in verhouding tot zijn lichaamsvolume, waardoor overtollige warmte makkelijker weg kon. Die tendens zet zich tot op vandaag door. Kijk maar naar bevolkingsgroepen uit Oost-Afrika. zoals de Dinka uit Zuid-Soedan. Het is vast geen toeval dat op een van de heetste plekken ter wereld mensen leven met zulke onwaarschijnlijk lange ledematen.

Waarom heeft de moderne mens zulke uiteenlopende lichaamsverhoudingen? Bij onze voorouders die Afrika hadden verruild voor koelere regionen werden andere eigenschappen belangrijk dan op het tropische moedercontinent. Zo ontwikkelde zich een verscheidenheid aan lichaamsvormen.

Door hun actievere levensstijl liepen onze voorouders een veel groter risico op oververhitting. In een reeks artikelen (gepubliceerd vanaf de jaren 1980) simuleerde Peter Wheeler van Liverpool John Moores University hoe hoog hun lichaamstemperatuur kon oplopen op de savanne. Al dat lopen en rennen, waarbij de spieren ook nog eens intern warmte opbouwden, was alleen uit te houden als ze beter kon zweten en geen lichaamshaar meer hadden. Tot die conclusie kwamen een aantal collega’s en ikzelf ook na studiewerk in 1994.

Maar wanneer vond de metamorfose plaats? Op menselijke fossielen zijn nog nooit huidfragmenten gevonden, maar we weten wel ongeveer wanneer onze voorouders overschakelden op moderne bewegingspatronen. Zowel Christopher Ruff van Johns Hopkins University als Daniel Lieberman plaatsen Homo ergaster rond 1,6 miljoen jaar geleden. De vroege mensachtige kon met zijn moderne lichaamsverhoudingen relatief lange afstanden afleggen. De gewrichten van de enkels, knieën en heupen wijzen ook op zulke bewegingspatronen. De fossiele bewijzen vertellen ons dus dat de transitie van een behaarde naar een naakte huid en een koelsysteem op basis van eccrien zweten al 1,6 miljoen jaar geleden aan de gang was. Zonder die fysiologische troeven zou Homo ergaster al snel zijn bezweken onder zijn nieuwe, energievretende levensstijl.

Een andere aanwijzing ligt in de kleur van onze huid. In 2004 hadden Alan Rogers van de universiteit van Utah en zijn medewerkers het geniale idee om DNA-sequenties te bestuderen van het menselijke MC1R-gen, dat een rol speelt bij de aanmaak van huidpigment; Het team toonde aan dat een specifieke genvariant die bij alle Afrikanen met een donkere huid voorkomt 1,2 miljoen jaar geleden ontstond. De vroege menselijke voorouders zouden net als de chimpansee een rozige huid hebben gehad, bedekt met zwarte haren die hen beschermden tegen de schadelijke zonnestralen. De ontwikkeling van een permanent donkere huid was wellicht een noodzakelijk evolutionair gevolg van ons haarverlies. De studie leert ons dat een naakte huid al minstens 1,2 miljoen jaar geleden in onze afstammingslijn zat.

En toen verloren we ons haarHet verlies van onze vacht was niet alleen cruciaal om te kunnen overleven, het had ook ingrijpende gevolgen voor de verdere ontwikkeling van de mens.
BEDRIJVIGE VOOROUDERSHet fossiele bodemarchief bevat geen huidfragmenten, maar we kunnen wel inschatten wanneer we onze vacht verloren aan de hand van andere fossiele aanwijzingen. Oermensen zoals Australopithecus (boven) leefden een sedentair bestaan, zoals mensapen vandaag doen. Ze leefden in of aan de rand van bosrijke gebieden met veel eetbare planten en zoetwaterbronnen. Maar toen bossen weken voor grasland, moesten recentere voorouders zoals Homo ergaster (onder) veel verder op zoek naar eten en namen ze vlees op in hun dieet. Homo ergaster leefde vanaf zo’n 1,6 miljoen jaar geleden, en was waarschijnlijk de eerste met een naakte huid en eccriene zweetklieren. Dat was nodig om oververhitting te voorkomen met al die lichaamsbeweging.

°

Onderhuids
We zijn dus redelijk zeker wanneer en waarom we ons lichaamshaar verloren zijn, maar hoe onze kale huid zich ontwikkelde valt minder makkelijk te achterhalen. De genen geven het antwoord niet zomaar prijs: er zijn zoveel verschillende genen betrokken bij de fysiologie en de functies van onze huid, dat het zoeken is naar een speld in een hooiberg. Toch heeft grootschalige vergelijking van de nucleotidesequenties (de codeletters van het DNA) bij verschillende organismen al een en ander opgeleverd.

Als we het menselijk genoom naast dat van de chimpansee leggen, valt op dat de genen die coderen voor de huidproteïnen erg verschillen. In tegenstelling tot de chimpansee codeert het menselijke genoom voor proteïnen die onze huid waterafstotend maken en ervoor zorgen dat ze minder snel ‘verslijt’. Zonder die twee eigenschappen zou ons haarverlies ons fataal zijn geworden. We kunnen dan ook besluiten dat die genetische verschilpunten het pad effenden voor de naakte mens. Onze huid vormt een uitstekende beschermlaag door de structuur en samenstelling van de buitenste laag van de opperhuid, de hoornlaag (stratum corneum). Die is opgebouwd uit verschillende lagen platte dode huidcellen,corneocyten, die onder andere het eiwit keratine (hoornstof) bevatten. Flinterdunne laagjes lipiden vullen de legeruimte tussen de corneocyten, waardoor die stevig aan elkaar worden verankerd.

De meeste genen die de ontwikkeling van de hoornlaag regelen, stammen al uit de oertijd en komen bij de meeste gewervelden voor. Dat die genen bij de mens zo sterk afwijken, betekent dat ze onontbeerlijk waren om te overleven. Ze staan in voor de aanmaak van een unieke combinatie van proteïnen die alleen in de opperhuid voorkomen, zoals aparte soorten keratine en involucrine. Een aantal laboratoria probeert op dit moment te ontrafelen hoe dat precies in zijn werk gaat.

Andere wetenschappers nemen de evolutie van keratine in het lichaamshaar onder de loep. Zo hopen ze te kunnen vaststellen welke mechanismen ervoor verantwoordelijk zijn dat die haartjes zo fijn en dun verspreid zijn op onze huid. Roland Moll van Philipps University in Marburg en zijn collega’s hebben al kunnen aantonen dat de keratine in ons lichaamshaar erg broos is. Daardoor breken ze veel makkelijker dan dierenharen. De bevindingen die Moll in 2008 in een artikel beschreef, geven aan dat haarkeratine voor het overleven van de mens minder van tel was dan voor de andere primaten. Ergens in onze evolutie verloren ze hun nut en werden ze zwakker.

Een andere vraag waarover genetici zich buigen is hoe de menselijke huid aan zoveel eccriene klieren komt. Dat komt zo goed als zeker door wijzigingen in genen die coderen voor de stamcellen in de opperhuid. Die cellen krijgen pas in het embryo een specifieke functie toegewezen. Vroeg in de ontwikkeling is er op bepaalde plaatsen interactie tussen de epidermale stamcellen en de cellen van de onderliggende lederhuid. Genetisch geprogrammeerde chemische signalen bepalen daar of de stamcellen in de haarzakjes, eccriene klieren, talgklieren of gewone opperhuid belanden. Verschillende onderzoeksgroepen bestuderen hoe die plekjes in de opperhuid ontstaan en in stand worden gehouden. Als we daar het antwoord op vinden, komen we meteen ook te weten hoe het lot van embryonale epidermale cellen wordt bepaald en hoe meer van deze cellen in het menselijk lichaam aan de slag gaan als eccriene zweetklieren.

Hier en daar wat meer haar
Hoe we onze vacht ook verloren, de evolutie ging er niet overal met de grove borstel doorheen. De verklaring van onze haarloosheid moet ook kunnen uitleggen waarom we het op sommige plaatsen hebben behouden. Zowel onder de oksels als in de schaamstreek heeft het twee voor de hand liggende functies: het helpt als ‘smeermiddel’ de wrijving te verminderen als we bewegen, en het helpt feromonen te verspreiden, chemische stoffen die bij anderen bepaalde gedragingen uitlokken. Het haar op ons hoofd hebben we waarschijnlijk behouden om ons te beschermen tegen de warmte van de zon.

WAT LUIZEN ONS LEREN.     De afgelopen jaren nam de wetenschap luizen onder de loep, in de hoop dat de parasieten ons iets zouden vertellen over onze haarloosheid.
In 2003 schoven Mark Pagel van de universiteit van Reading en Walter Bodmer van John Radcliffe Hospital in Oxford de hypothese naar voor dat de mens zijn vacht verloor om ziekteverspreidende luizen en andere parasieten kwijt te raken, en om te laten zien hoe gezond zijn huid was.

Hoofdluizen en lichaamsluizen zijn een interessante onderzoekspiste om te weten te komen hoe lang onze voorouders zonder kleren door het leven gingen. Als we kunnen achterhalen wanneer de lichaamsluis ontstond, zijn we al een heel stuk wijzer, want de beestjes voeden zich wel met bloed, maar ze leven op onze kleren.

Door gensequenties te bestuderen kunnen wetenschappers min of meer bepalen wanneer de twee soorten zich ontwikkelden. Die analyse onthult dat hoofdluizen de mens al van oudsher teisterden, maar dat lichaamsluizen hem pas veel later het leven zuur maakten. De tijdlijn van het luizenbestaan geeft aan dat onze voorouders meer dan een miljoen jaar lang in hun blootje rondliepen voor ze zich voor de eerste keer aankleedden.

Dat klinkt misschien tegenstrijdig, maar die dichte haarbos op ons hoofd creëert een isolatielaag van lucht tussen de zwetende schedel en de warme buitenkant van het haar. Op een bloedhete zomerdag absorbeert het haar de warmte. Daardoor blijft het isolatielaagje ietsje koeler en kan het zweet op de schedel toch nog verdampen. Kroeshaar biedt de beste bescherming voor het hoofd.

De dikke haardos vergroot de afstand tussen de schedel en de bovenkant van het haar, en maakt meer luchtcirculatie mogelijk. De evolutie van ons hoofdhaar is nog lang niet uitgespit, maar het zou best kunnen dat kroeshaar de norm was bij de vroege moderne mens. De andere haartypen zouden in zo’n scenario pas later zijn ontstaan, nadat sommige van onze voorouders het tropische Afrika achter zich hadden gelaten.

Ook van ons lichaamshaar weten we nog niet alles, zoals waarom we niet allemaal even behaard zijn. Weinig behaarde bevolkingsgroepenleven voornamelijk in de tropen en erg behaarde groepen daarbuiten. Dat lijkt vreemd, want onze haren bieden -zelfs als we er heel veel hebben- niet bepaald veel warmte. Wat we wel zeker weten is dat verschillen in harigheid tenminste gedeeltelijk toe te schrijven zijn aan testosteron, want overal ter wereld hebben mannen meer lichaamshaar dan vrouwen. Dat zou kunnen gegroeid zijn door seksuele selectie.

Vrouwen zouden bijvoorbeeld een voorkeur hebben voor mannen met een vollere baard en meer lichaamshaar, omdat dat zou wijzen op (seksuele) kracht.

Een andere theorie stelt dat mannen in de loop van de evolutie een voorkeur kregen voor vrouwen die er jeugdig uitzien.

Die  jeugdige vrouwen zijn meestal minder behaard  dan de oudere seksegenoten

Het zijn interessante hypothesen, maar vooralsnog heeft niemand ze in de praktijk uitgetest. We weten dus nog niet of behaarde mannen bijvoorbeeld sterker of fertieler zijn dan hun gladdere soortgenoten. Bij gebrek aan empirisch bewijs hebben we er het raden naar waarom we niet allemaal evenveel lichaamshaar hebben.

Naakte ambitie
Ons haarverlies was niet alleen een evolutionair overlevingsmiddel. Het had ook ingrijpende gevolgen voor latere ontwikkelingsstadia van de moderne mens. Met een naakte huid en een beter systeem om overtollige warmte af te geven, kon ons meest temperatuurgevoelige orgaan drastisch groter worden. Het brein van Australopithecus was gemiddeld vierhonderd kubieke centimeter groot, ongeveer zo groot als dat van een chimpansee. Homo ergaster had dubbel zoveel grijze materie, en op een tijdsspanne van een miljoen jaar waren onze hersenen nog eens vierhonderd kubieke centimeter gegroeid. De moderne mens heeft dus drie keer zoveel in zijn hersenpan als zijn vroege voorzaat Australophitecus. Er zullen ongetwijfeld nog andere factoren hebben gespeeld, zoals de verschuiving naar een calorierijker dieet om de energetisch veeleisende hersenen van brandstof te voorzien. Maar we zouden nooit bollebozen zijn geweest als we niet eerst ons haar waren kwijtgeraakt.

Onze naaktheid had ook sociale gevolgen. Onze nekharen komen nog steeds overeind als kleine spieren aan de basis van de haarzakjes samentrekken, maar ze zijn zo fijn en slap dat we er in tegenstelling tot honden en katten of de chimpansee niet op moeten rekenen om indruk te maken. We moeten het ook rooien zonder camouflagepakje of opvallend tenue zoals de zebra en het luipaard. Het lijkt dus best mogelijk dat we universeel menselijke trekken zoals blozen en complexe gelaatsuitdrukkingen hebben ontwikkeld als compensatie voor het afgedankte harige communicatiemiddel.

In elk geval wordt het liçhaam in alle culturen beschilderd, opgemaakt, getatoeëerd en op uiteenlopende andere manieren versierd.

Zo maken we duidelijk dat we tot een bepaalde groep behoren, een zekere status hebben, of andere belangrijke sociale informatie die je in de oertijd gewoon kon afleiden uit iemands lichaamsbeharing.

Ook lichaamshoudingen en handgebaren maken veel van onze gevoelens en bedoelingen duidelijk, en we kunnen elkaar precies vertellen wat ons bezighoudt door taal te gebruiken.

Als je het zo bekijkt, hielp die naakte huid ons niet alleen om het hoofd koel te houden -ze maakte ons mens.

Farao Ramses II  had een baard en kop vol haar toen hij nog leefde.

Head of Ramses II, Mummy

Nu hij een mummie is, zijn al zijn glorie en faam vergaan, maar zijn haar blijft bestaan. Het ziet er onder de microscoop misschien niet meer zo fris en glad uit als een levend haar, maar het is een geruststellende gedachte dat je zelfs als je meer dan 2.000 jaar lang in een graf ligt, nog niet al je wilde haren kwijt bent.

Ancient Egyptians & mummies

Het haar van Ramses II is niet het oudste haar ter wereld.

-Die eer komt toe aan de   mammoet van Jarkov, http://www.learnersonline.com/weekly/archive99/week43/

Het oudste mensenhaar is van Ötzide prehistorische mens die onder het ijs werd teruggevonden.

http://www.lcm.tuwien.ac.at/pr/arch/arch_iceman_pic.htm

De oudste luis ter wereld is niet teruggevonden in de haardos van een holenmens, maar werd in 1990 onder een elektronenmicroscoop van de universiteit van Manchester gevangen.   Ze zat in de haardos van een Egyptische mummie van 5.000 jaar oud.

HAARGROEI  l kan haar de tand des tijds doorstaan, het is wel dood.  Want het gemiddelde haar wordt helemaal geen 5.000 jaar, maar amper drie à vier jaar oud.

Haren hebben een groeicyclus die uit drie fasen bestaat.

De eerste fase is de anagene fase, waarin het haar groeit en groeit en groeit. Die fase duurt zo’n drie jaar. Dan is het einde nabij: de catagene fase treedt in. Het haar stopt met groeien, een proces dat drie weken duurt. Het blijft echter nog drie maanden lang in ons hoofd zitten, wat de telogene fase wordt genoemd. Daarna valt het uit, omdat een nieuw haar ruimte nodig heeft om te groeien in de haarwortel. De haarwortel is een unieke verzameling van cellen in ons lichaam. De haarwortel is namelijk in staat tot regeneratie, het opnieuw laten groeien van een lichaamsdeel. En dat doet de haarwortel zo’n 20 tot 25 keer, daarna is het gedaan en worden we kaal.

Dat mannen vlugger kaal worden dan vrouwen, heeft alles te maken met de groeisnelheid van hun haar.

Omdat ze meer testosteron hebben, groeit het haar op hun schedel veel sneller, waardoor ze vlugger door hun 25 nieuwe haren heen zijn.

Hoeveel testosteron een man heeft, hangt af van individu tot individu en wordt vaak erfelijk bepaald. Het gevolg is dat vrouwen niet alleen zelden kaal worden, maar ook dat hun haar veel langer kan worden dan dat van een man.

De gemiddelde haarcyclus bij de man duurt twee tot vier jaar, en die van de vrouw vier tot zes jaar.

De gemiddelde snelheid waarmee haar groeit is  0,3 millimeter per dag voor vrouwen, 0,5 millimeter voor mannen. .

Mannen merken dat, want zij moeten vaak vlugger terug naar de kapper dan vrouwen.Al zie je soms vrouwen met haar dat tot over hun achterste hangt, ook de lengte van ook de lengte van het vrouwelijk haar heeft zijn grenzen. Zelfs het haar van een vrouw wordt zelden langer dan 60 centimeter omdat het dan sterft en uitvalt.    En daar valt niks tegen te doen.

Als we een verkeerd kapsel hebben gekregen van de kapper, lijkt ons haar altijd veel trager te groeien. Maar alles samengeteld groeit er in een maand tijd 1,3 kilometer nieuw haar op ons hoofd. En elk jaar krijgen we er zo’n 16 kilometer haar bij. Dus veel reden tot klagen hebben we niet.

Haar kan sterven, maar hoe komt het dat zoveel baby’s al met een flinke bos haar worden geboren?

Een kijkje in de baarmoeder naar een embryo van drie maanden oud leert ons dat er zo vroeg in de ontwikkeling al haarcellen gevormd worden. Het is dus geen wonder dat zes maanden later een baby geboren wordt van wie je het haar al moet kammen

Pasgeboren hebben ook het zogenaamde  donshaar  of Laguno

Haartooi  ,Vals haar, status en mode in het ‘westen ‘

Elke morgen zorgt het ervoor dat we vijftien minuten voor de spiegel blijven staan   En toch zouden we het niet willen missen

Omdat hoofdhaar niet meer  functioneel is ( op  een zonnige savanne kan het nog steeds bescherming bieden tegen zonnehitte op de schedel en dat helpt misschien de hersenen langer koel te houden ? )   is het nu  ook in gebruikt als communiatiemiddel met zowel sexuele als  sociale  betekenis ( en  ” kosmetische ” korrekties   bij afwezigheid  of  slechte kwaliteit van haren  ) ..

Bovendien zijn  pruiken van echt mensenhaar nu onderdelen geworden van  iconen  en sexsymbolen  :Als toemaatje  ___bijvoorbeeld bij zwarte vrouwelijke  artiesten ___ook standaarduitrusting geworden  : ze benadrukken  daarbij het  supra-raciale  en ze verhogen de media sex-appeal

Vals haar, het is  ook zoiets als valse tanden. Je wilt liefst verbergen dat ze niet echt zijn. De pruiken die vandaag gedragen worden, zijn dan ook zo realistisch mogelijk.: Maar vroeger was dat anders. Hoe extravaganter, hoe beter.

En hoe hoger de pruik die een vrouw droeg, hoe hoger haar status in de samenleving.Toch is de rage van het pruiken dragen niet de schuld van een ijdele vrouw.

Nee, het is allemaal begonnen in 1633, toen Lodewijk de dertiende, koning van Frankrijk, kaal werd. Hij zette een pruik op om zijn kale hoofd te camoufleren, en zijn hofhouding, en op de duur volgde de hele adel massaal.

6139925377-ecc8ca38d2

Tegen het einde van de zeventiende eeuw kwam een respectabele edelman niet meer buiten zonder pruik. Mannen en vrouwen deden massaal mee met de nieuwe mode.

In het begin van de achttiende eeuw begonnen hoge pruiken voor vrouwen in de mode te komen. De pruiken van vrouwen werden steeds hoger en hoger. Want hoe hoger het kapsel, hoe belangrijker de vrouw. Er werden metalen torentjes gemaakt waar rond vakkundig paardenhaar werd gedrapeerd. De torentjes van haar werden nog versierd met juwelen, linten, bloemen, maar ook met grotere decoratieve objecten, zoals opgezette vogels of een houten zeilschip. Pommade, gemaakt van dierenvet, moest ervoor zorgen dat er geen haartje of veertje verkeerd zat.

Pruiken werden ook vaak gepoederd of geparfumeerd om de drager een lekker geurtje te geven.

Er was één groot probleem met pruiken: ze proper houden.

Luizen en vlooien konden zich geen betere speeltuin dan een grote pruik bedenken, en veel edele dames en heren voelden het dan ook regelmatig kriebelen op hun hoofd. Maar voor elk probleem vindt een vrouw wel een oplossing. Vrouwen wapenden zich met een luizenkrabbertje, een schattig takje met een krabbertje aan, om tijdens diners en gesprekken in het salon op esthetisch verantwoorde manier van dat gekriebel op hun hoofd verlost te raken.Met de hand door de haardos krabben, werd gezien als erg onbeschaafd. Een alternatief was de pruik af en toe eens in een pot met kokend water gooien, zodat alle beestjes levend gekookt werden.

Aan het einde van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw werd zwaarder geschut ingezet tegen ongedierte op pruiken.Petroleum kwam in zwang om pruiken te reinigen van allerlei kriebelende beesten. Het nadeel was wel dat petroleum enorm stonk, en dat een pas gereinigde pruik even fris rook als de gemiddelde garagist. Een ander probleempje is het licht ontvlambare karakter van petroleum. Nadat enkele vrouwen in vuur en vlam waren geschoten tijdens een dineetje bij kaarslicht, werd aangeraden om petroleum met mate te gebruiken.

De laatste fans van de  status pruik lopen vandaag rond in de gerechtshoven.

Ugly-judges

Al eeuwenlang is het traditie dat er pruiken en toga’s in gerechtshoven worden gedragen, en dat is een traditie die tot op vandaag in sommige landen in ere wordt gehouden. Kenmerkend aan de pruik van een rechter is wel dat ze van paardenhaar gemaakt is, op deskundige wijze gekruld wordt en dan op een netje wordt genaaid. Als de rechter naar bed gaat, houdt hij zijn pruik niet op. Dan rust de pruik op een houten blok in de vorm van een hoofd, zodat ze niet uit vorm kan raken

WENKBRAUWEN   COMMUNICATIE 

“SEXY”  WIMPERS

200px-Eye-lashes-with-makeup

Wimpers voelen met je mee // 24 oktober 2007

Wimpers dienen niet alleen om stof uit onze ogen te houden. Onderzoekers hebben ontdekt dat de gezichtsharen ons ook helpen voelen.

Dieren en mensen zonder wimpers reageren minder snel op fysieke gebeurtenissen, zoals blootstelling aan heet water of gepor in de zij met een stok.

Prikkels
Om te onderzoeken of wimpers ook gebruikt worden bij het voelen, werden twee soorten muizen onderzocht. Een gewone muis en een gemuteerde met lichte wimpers. De staarten van de muizen werden door de onderzoekers in warm water gedompeld en vervolgens maten ze hoe lang het duurde voor de muizen als reactie met hun staart gingen zwaaien.

Ook werden de muizen zachtjes op hun achterpoten gedrukt. De druk die op de pootjes werd uitgeoefend werd langzaam verhoogd tot het moment dat de muizen hun pootjes introkken. In beide gevallen bleek de gemuteerde muis, degene met wimpers, sneller te reageren op de prikkels dan zijn wimperloze soortgenoot.

Stofdeeltjes
Wimpers zijn dus niet alleen bedoeld om stofdeeltjes uit het oog te houden. Dat de ooghaartjes gevoelig waren was al bekend, maar niet dat ze ook meespelen in het registreren van prikkels die op een geheel ander deel van het lichaam worden uitgeoefend.

De nieuwe kennis is volgens de onderzoekers gunstig voor het onderzoek naar ziektes waarbij mensen hun wimpers verliezen, zoals de ziekte Bardet Biedl.

Links:

Wikipedia over de wimper

Wimper

Wimpers zijn de haren die in rijen op de oogleden groeien, en zijn zeer tastgevoelig.

Wimpers zijn relatief dikke, stugge haren die in een enkele rij op zowel het bovenste als het onderste ooglid aanwezig zijn; die op het bovenste ooglid zijn echter aanmerkelijk langer en dikker. Het doel van wimpers is om stofdeeltjes buiten het oog te houden; als ze worden beroerd door het kleinste object wordt het oog in een reflex gesloten. Wimpers vernieuwen zich echter regelmatig en losrakende haren zijn soms eerder een ‘doorn in het oog’ dan een bescherming.

Wimpers bepalen een belangrijk deel van de oogopslag, en worden over het algemeen als mooier ervaren naarmate ze dikker, massaler en langer zijn. Het is een vorm van non-verbale communicatie en daarom maken mensen de wimpers soms op met mascara om ze voller te laten lijken en er bestaan ook kunstwimpers.

Er zijn verschillende ziekten gerelateerd aan wimpers, zoals ingegroeide wimperharen en ontstoken wimperhaarzakjes, deze worden ook wel strontjes genoemd. Ook kan de schaamluis zich op wimperharen vestigen omdat deze van wat dikkere haren houdt, zoals schaamharen en wimpers, in tegenstelling tot de hoofdluis die zich alleen aan dunne haren kan vastklampen.

Categorieën: Menselijke biologie | Menselijke beharing

HOOFDHAAR,  OKSELHAAR   , SCHAAMHAAR , FERONOMEN &seksuele selectie  

feromonen

http://feromonen.startpagina.be/
Schaam en oksel haar   …..hebben als functie het vasthouden van geuren (en feromonen) om een eventuele partner aan te trekken.
Sexueel dus van nut  …
Schaamhaar beschermde  bovendien  de genitaliën (tegen wrijving )  .

Okselhaar moet je ook  zien als anti-wrijvings-inrichtingen   die de huidoppervlakken beschermen tegen het schuren wanneer deze elkaar raken.

Voor mannen heeft schaamhaar volstrekt geen nut meer  , en voor de meeste vrouwen van tegenwoordig ook niet trouwens.
Toch is het niet verdwenen alhoewel het een schuilplaats bood voor (o.a.) schaamluizen  , wat dan een hinderlijk en zelf enige schade aanrichtende uitrusting blijkt te zijn …
Hoofdhaar  was(is ) om het hoofd te beschermen.  (tegen de felle zon  ?)
We verliezen ook veel warmte via onze hoofd. ( haar is  een goede isolatie ….
maar heeft voor de huidige mens geen  nut meer .

Ook geen sexuele  –> zie kalende mannen
Kale mannen  worden door sommige vrouwen  nu wel  ook als sexueel aantrekkelijk bevonden.
Maar  ook al word de man  wel zo oud…tegen de tijd   dat hij zijn haar verliest zal hij meestal de leeftijd van de seksuele selectie wel al gepasseerd zijn…( alhoewel oude mannen erg lang vruchtbaar blijven en veel jonge vrouwen  vallen voor  vaderfiguren  )

Waarom kalen mannen  trouwens  veel meer dan vrouwen?
Zijn kalende vrouwen seksueel weggeselecteerd?
Maar dat heeft  alles  te maken met   een van de bijwerkingen van  teveel  testosteron.

Echter
Niet alle veranderingen aan ons lichaam in de loop van ons leven(zoals kaal worden )  hoeven positief te zijn.
..Als je vraagt waarom worden sommige mannen dan kaal, kan je je ook afvragen waarom de mens allerlei ouderdomsziektes krijgt, moeilijker kan gaan met de loop der jaren, spieren stram worden, de huid rimpelt,….  Slijtage, of het niet meer aanmaken van afgestorven cellen,…?

°
Hoewel hoofdhaar een nut kan hebben gehad, is het geen onoverkomelijk probleem heden ten dage om geen hoofdhaar te hebben. Daar komt bij dat vroeger  toen de mens  nog niet zo oud werd, de selectie op ‘gebrek aan hoofdhaar’ dan ook bijna niet zal  zijn voorgekomen

°
Ook baardhaar heeft tegenwoordig geen enkel nut meer  tenzij als  een seksueel(en zelfs als een status)  signaal  .

°

In de schaamstreek is de beharing   een restant ten gevolge van seksuele selectie, terwijl het quasi verlies van de rest van ons haar een gevolg is van de natuurlijke selectie aan dewelke we onderhevig zijn sinds het ontstaan van het bipedaal stappen bij de vroegere mensachtigen.

°
Tengevolge van die bipedie is ons hoofdhaar overgebleven om onze hersenen te beschermen tegen de invallende zonnestralen, (zonneslag) aangezien dit nog het enige lichaamsdeel was waarop de zon ‘rechtstreeks’ inviel bij het rechtop lopen.

“Nutteloze “eigenschappen verdwijnen trouwens meestal   niet  zomaar uit de soort
Ze zijn   neutraal  wat betreft de Natuurlijke  selectiedruk
Een eigenschap zal enkel en alleen verdwijnen wanneer deze werkelijk schadelijk wordt.
Uiteraard  kunnen die “nutteloze ” eigenschappen muteren  en kunnen alle kanten uit
( voor zolang ze geen schade aanrichten )

Wanneer een eigenschap geen nut meer heeft en alleen nog maar energie kost om in stand te houden, levert het een voordeel op om de specifieke eigenschap te laten vervallen.
Een dergelijke energie verspillende   eigenschap is dan schadelijk geworden (en niet alleen maar nutteloos)

Een klassiek voorbeeld van dit soort  energie-besparingen   is te vinden in bacteriën met bijvoorbeeld een ampicilline resistentie op een plasmide. Wanneer ze deze ampicilline resistentie niet meer nodig hebben zal deze plasmide uit de cel worden gewerkt.
Zweetklieren:   Zweetklieren behoren tot de exocriene klieren (v.h. Gr. exo ‘naar buiten’ en krinein ‘afscheiden’).

      Exocriene klieren hebben een

afvoerbuisdirect naar buiten het lichaam (bv. traan-, zweetklieren) óf indirect met een afvoerbuis naar een lichaamsholte die met de buitenwereld in contact staat (bv. mond-, maag-, darmklieren). Het nuttige product daarvan heetsecreet ‘afscheiding’.Endocriene klieren zijn klieren zonder afvoerbuis. Zij geven hun product direct of indirect aan het bloed en ook wel aan het darmkanaal, maar zeker niet door een afvoerbuis. Hun nuttige product heet  hormoon

Is het klierproduct nuttig of niet?
Als het product een bijdrage levert aan het functioneren van het lichaam, dan noemen we het product een secreet en de productie secretie ‘afscheiding’. Is het nuttige product een hormoon, dan gebruiken we zelfs de sporadische termen increet en incretie. Producten die niet nuttig zijn voor het lichaam en naar buiten worden gebracht heten excreten en het produceren daarvan excretie‘uitscheiding’ (bijv. urine). Bij het wat grovere werk van het darmkanaal spreken we van excrementen ‘uitwerpselen, feces’.

Hoe scheiden de kliercellen hun product af?
Dat kan op een drietal manieren.
1. De kliercellen laten hun blaasjes met product (vesicula) fuseren met het celmembraan en stoten het secreet aldus uit. Dit heet de eccriene afgifte. De cellen blijven dus intact. Vb. kleine zweetklieren, speekselklieren.
2. De kliercellen werken wat ‘slordiger’ en snoeren tegelijk met de vesicula stukken af waarin ook nog celplasma aanwezig is. Dit heet de apocriene afgifte. Delen van de cellen verdwijnen als het ware mee (Gr. apo ‘afkomstig van, weg van’). Vb. Borst- en okselzweetklieren.
3. De kliercellen gaan in hun geheel mee als afscheidingsproduct. De cel gaat daarbij te gronde. Dit heet de holocriene afgifte. Vb. Talgklieren.
Opm.:
De vormen 1 en 2 worden samen merocrien genoemd. Reden: Het afscheiden in delen (Gr. meros ‘deel, gedeelte’).

Mensen zweten om hun lichaamstemperatuur op peil te houden. Zweetklieren komen over de gehele huid voor, maar zijn het talrijkst op de behaarde hoofdhuid en in het gelaat. Zweet bestaat vooral uit water en natriumchloride zout, maar het bevat ook orthocresol en paracresol, die een antiseptische werking hebben. Er kunnen twee soorten zweetklieren worden onderscheiden:

Eccriene zweetklieren: zijn kluwenvormige zweetklieren (ca. 2 miljoen) komen over het gehele lichaam voor, maar in grotere aantallen in hoofdhuid, handpalmen en voetzolen. Zij spelen een belangrijke rol in de thermoregulatie van de lichaamstemperatuur. Wanneer het lichaam oververhit dreigt te raken door bijvoorbeeld inspanning of koorts kan door het produceren van zweet de oppervlakte van de huid nat worden gemaakt waardoor het lichaam makkelijker afkoelt.

Apocriene zweetklieren: deze klieren geven behalve vocht ook geurstoffen af, onder andere feromonen. Zo scheidt een man androstadiënon af, een sterk ruikend derivaat van het hormoon testosteron. Bij de mens bevinden deze klieren zich op de behaarde plaatsen van het lichaam, vooral onder de oksels, bij de huid rond de anus en rond de tepels. In combinatie met de bacteriën die onder de oksels aanwezig zijn kunnen deze klieren zorgen voor de bekende zweetlucht. De apocriene zweetklieren treden pas in werking vanaf de puberteit. Bij dieren spelen deze klieren een rol in de wederzijdse herkenning, het afbakenen van het territorium en bij de (seksuele) aantrekkingskracht. In hoeverre deze functies -met name de laatste- ook bij mensen een rol spelen is een populair onderwerp van diverse onderzoeken.
Sommige dieren, zoals de hond, hebben nauwelijks zweetklieren. Zij kunnen bij warm weer alleen op andere manieren hun overtollige lichaamswarmte kwijtraken, bijvoorbeeld door speeksel op hun tong te laten verdampen (door hijgen).

Emotioneel zweet: Bij zweet denkt men in de eerste plaats aan zware fysieke inspanningen en zomerse temperaturen. Maar het meeste zweet wordt gegenereerd door emotionele spanningen. De productie van emotioneel zweet (zoals bij schrik of zenuwen) is vijf keer zo groot als de fysieke zweetproductie. En dat is niet het enige verschil: emotioneel zweten gebeurt ‘plotseling’, fysiek zweten gebeurt eerder geleidelijk.

Rood haar is hot.
De Stentor, 14 nov. 2007, p. 20-21.

De haarkleur is afhankelijk van het gehalte aan kleurstofdeeltjes in de schors van elke haar afzonderlijk.

Haarkleur is normaliter een erfelijk raskenmerk. De bruine kleuren (blond tot zwart) worden veroorzaakt door dezelfde kleurstof, het melanine, die ook de iris en de huid hun kleur geeft; de kleurstof wordt gevormd door melanocyten. Hoe meer melanine, hoe donkerder de haren, de ogen en de huid.

Rood haar wordt veroorzaakt door een ander pigment, nl. trichosiderine óf pheomelanine; het is geen raskenmerk. Donkere kleur wordt veroorzaakt door het eumelanine. (tricho gr. ‘haar’; pheo gr. ‘donker’;eu gr. ‘echt’; mela gr. ‘zwart’; sidero gr. ‘ster, zon’.

Op oudere leeftijd verdwijnt de kleurstof uit de schors en komen er meer luchtblaasjes in de haren; hierdoor worden de haren grijswit (canītiës). Tegen dit grijs worden bestaat geen behandeling.

Kleurloze haren komen ook voor bij de albino’s.

Roodharigen danken hun opvallende huid en haar waarschijnlijk aan een genetische verandering die zo’n 50.000 jaar geleden optrad bij een Neanderthalerstam in de buurt van Iran. “Rood haar is eigenlijk een afwijking, maar wel een mooie.”
Door Gert-Jan van den Bemd.

Tim Wentel aio op de afdeling dermatologie van het Erasmus MC in Rotterdam hierover:
“Roodharigen hebben doorgaans een lichte huid en dat gaat samen met een verhoogd risico op dermatologische problemen. Rood haar is eigenlijk een afwijking in het proces van de pigmentvorming. Mijn interesse voor roodharigen is dus beroepsmatig, maar daarnaast vind ik het zeker ook esthetisch: rood haar, een lichte huid en sproetjes vind ik gewoon erg mooi.”

Waarom hebben roodharigen een witte huid en rode haren? Drs. Wentel: “Onze huid- en haarkleur wordt bepaald door het pigment melanine. Dit is een eiwit dat in twee vormen wordt aangemaakt. Er bestaat bruin tot zwart eumelanine en geel-rood pheomelanine. De verschillen tussen beide melanines worden bepaald door de bouwstenen, de aminozuren, waaruit deze eiwitten zijn opgebouwd:eumelanine bevat voornamelijk het aminozuur tyrosine, terwijl pheomelanine veel cysteïne bevat.
Mensen met een lichte huid en blond haar hebben meer pheomelanine, mensen met een donkere huid en zwart haar hebben vooral eumelanine.

Er zijn meerdere genen betrokken bij de pigmentvorming, maar het belangrijkste is het melanocortine-l receptor gen (MC1R). Bij roodharigen zijn er veranderingen in de genetische code van het MC1R-gen opgetreden, waardoor er meer pheomelanine dan eumelanine wordt gevormd. Dat verklaart het rode haar en de blanke huid.

De haarkleur van roodharigen verandert bij het ouder worden over het algemeen niet zoals bij blond- en donkerharigen. Ze worden nauwelijks grijs, het gaat eerder verbleken.

Rood haar door Neanderthaler-gen.    ?
Gelders Dagblad, 17 april 2001, p.1, k.7.

    

– Mensen met rood haar hebben volgens Britse onderzoekers waarschijnlijk een gen van de Neanderthalers meegekregen.

zie ook   °VERMENGING BINNEN HET GENUS HOMO EN BIJ ANDERE HOMINES.docx (846.7 KB)

Het gen dat voor hun rode haren verantwoordelijk is, kan daardoor wel eens 100.000 jaar oud zijn, en daarmee dus ouder dan de Homo sapiens die 40.000 jaar geleden uit Afrika naar Europa trok.

Waarschijnlijk zijn de genetische veranderingen zo’n 50.000 jaar geleden ontstaan bij een Neanderthalerstam die leefde in de buurt waar nu Iran ligt. Later vermengden de Neanderthalers zich (gedeltelijk ) met de Homo sapiens uit Afrika en heeft rood haar zich over Europa verspreid.

Voor genetische begrippen is 50.000 jaar geleden recent. Roodharigen komen nog niet zo lang voor als je beseft dat de mens al een paar miljoen jaar op aarde rondloopt.

“De bleke huid maakt roodharige mensen veel gevoeliger voor verbranden door de zon. Het is heel lang mode geweest een bleke huid te hebben. Het doorschemeren van blauwe aderen door de bleke huid, het hebben van ‘blauw bloed’, gaf status en was het summum van schoonheid.
In 1928 kwam mode-ontwerpster Coco Chanel gebruind op een grote modebeurs. Ze was eigenlijk per ongeluk verkleurd, maar de dames op de beurs pikten de nieuwe trend direct op. En nu leven we in een zoncultuur, waarbij men bewust bruin probeert te worden.

“Bruin worden is niets anders dan een verdedigingsmechanisme van de huid tegen schadelijke zonnestralen.

‘Rood haargen  was voordelig  in omgevingen met  tekort

aan zonlicht’

20 september 2013

Het allel  voor rood haar ontstond waarschijnlijk door een tekort aan zonlicht, zo blijkt uit nieuw wetenschappelijk onderzoek.

Foto:  ANP

De genvariant V6OL kwam ongeveer 50.000 jaar geleden voor het eerst  als blijvertje tot uiting bij mensen die vanuit Afrika emigreerden naar gebieden in Europa waar de zon minder vaak scheen.

Een  genetische verandering (1) zorgde voor roodachtig haar en een zeer lichte huid,maar in omgevingen met weinig zonlicht werd het uitgeselekteerd  waardoor mensen ondanks een tekort aan zonlicht toch genoeg vitamine D konden opnemen.(2)

°

(in het oorspronkelijke  artikel stond :

  1. Het gen voor rood haar ontstond waarschijnlijk door een tekort aan zonlicht, zo blijkt uit nieuw wetenschappelijk onderzoek.”                                                                                                                            
  2. “het gen ontstond”? Dit moet zijn: “een variant  allel ontstond”. Het gen voor haarkleur was er al. 
  3. Dat zinnetje suggereert echter ook  dat een tekort aan zonlicht er de oorzaak van is dat een bepaalde mutatie getriggerd werd .  Maar   zo werkt evolutie volgens de theorie niet.
  4. er zijn alleen maar willekeurige mutaties. Als het gunstig/niet schadelijk is, blijft het bestaan. 
  5. alweer onverantwoorde journalisten op de diletttante toer, allicht  ?     )

°

Dat melden Spaanse onderzoekers in het wetenschappelijk tijdschrift Molecular Biology and Evolution.

Pigment

De onderzoekers kwamen tot hun bevindingen door genen voor haarkleur en pigment te analyseren bij enkele duizenden mensen in Spanje.

De studieresultaten verklaren waarom een genvariant die leidt tot een zeer lichte huid en daarmee een hoger risico op ziektes als huidkanker toch bleef bestaan in de loop van de evolutie.

“De consequentie van de depigmentatie van de huid was een indirect gezondheidsrisico”, verklaart onderzoekster Saioa Lopez in de Britse krant The Telegraph.

Famous redheads: Actress Christina Hendricks, Prince Harry and Geri Halliwell

Famous redheads: Actress Christina Hendricks, Prince Harry and Geri Halliwell  Photo: Getty Images/Rex

Voortplanting

Evolutionair gezien was dat echter geen probleem, omdat huidkanker meestal pas op latere leeftijd optreedt en de voortplanting dus niet in gevaar komt.

Kortom: rood haar en de bijbehorende lichte huid is evolutionair gezien geen slechte eigenschap. “Het heeft  geen effect op de genetische bijdrage van een individu op toekomstige generaties”, aldus Lopez.

Door: NU.nl/Dennis Rijnvis

(1)

  1. depigmentatie van de huid (wat niet gelijk is aan albinisme )  heeft  dus  in het noorden  voordelen  –  in het zuiden  niet.

 Bestaan er  roodharige negro’s  ?  /

(Fortean Times : )

“Not all Africans have got black hair. There are Africans who are regarded as very holy, as very sacred. These are Africans who are born with natural red hair. These Africans are believed to be very spiritually powerful. Now, in Africa, such people, albeamers or red-headed Africans, were the most victims of sacrifice, especially when they were just entering maturity – whether they were males or females.”

  1. Het allel  voor rood haar onstond door een willekeurige mutatie en was succesvol door een tekort aan zonlicht ..
    Misschien is het ook wel af en toe   in tropisch Afrika ontstaan maar grote kans dat de drager van dat allel  vroegtijdig stierf …
  2. of dat het eigenlijk een neutrale mutaties was/is (met een nadeel /zie boven ?)  in  afrika  . 

Over het algemeen zijn  ethnische types ook te herkennen aan de microscopische  structuur van  hun haar  

(2) Rond  Noordzee en noordelijker  was (is) rood  en blond  haar dus een fittness factor

—>Maar  ook Eskimo’s leven al duizenden jaren in  het  Noorden  : zijn  er daar ook  roodharige types  onstaan  ?

http://en.wikipedia.org/wiki/Blond_Eskimos

http://evoandproud.blogspot.be/2009/01/blond-inuit.html

Stefansson advanced four possible explanations:  a) recent European intermixture with whalers or fur traders; b) ancient European intermixture with the Greenland Norse; c) ancient migration of a fair-haired Eurasian people from across the Bering Strait; and d) independent mutation. He was skeptical about the first two explanations:

Stefansson opted for the last explanation as the most probable: “It is possible that for some so-called accidental reason blond individuals may have been born from time to time in the past from parents of pure Eskimo blood, and that these may have perpetuated themselves” (Stefansson, 1908, p. 381).

Some new light has been shed by a team of researchers headed by Palsson (2008). They collected genetic data from 299 Inuit on Victoria Island and at adjacent locations, as well as from other Inuit or Inuit-related groups (Greenland Inuit, Chukchi, Siberian Yupiit, and Alaskan Aleut). No evidence of European admixture is apparent in the Victoria Island Inuit with respect to either maternally or paternally inherited lineages. But there is evidence of maternal lineages from a pre-Inuit source, possibly the Dorset people who inhabited the Canadian Arctic a thousand years ago.

linked-image

Blondism in Quechua has been studied and has nothing to do with Europeans either  . In fact, like Aborigines and Melanesians, their hair gets darker with age.

(1)

°

is de mutatie veeleer  een  zeldzaamheid  ?  

http://en.wikipedia.org/wiki/Red_hair

Red hair occurs naturally on approximately 1–2% of the human population.[1] It occurs more frequently (2–6%) in people of northern or western European ancestry, and less frequently in other populations. Red hair appears in people with two copies of a recessive gene on chromosome 16 which causes a mutation in the MC1R protein.

melanesians

Woman with red hair, Papua New Guinea. Melanesians have a significant incidence of fair hair, caused by a genetic mutation different from European blond and red hair[4]

Kirgiezen
zJLrj

Turkmeens meisje °

http://www.eupedia.com/genetics/origins_of_red_hair.shtml

 

°

Meeste kans in Schotland

  • Rood is de zeldzaamste haarkleur bij de mens. Wereldwijd is minder dan een op de honderd mensen roodharig, in Nederland is dat 1 op de 50. De grootste concentratie roodharigen ter wereld leeft in Schotland: 1 op 7 heeft daar rode lokken.
  • Om als echte roodharige geboren te worden, moet je twee gemuteerde MC1R-genen hebben: één van je vader en één van je moeder. In Schotland heeft 13 % van de bevolking deze combinatie. Van de Schotten draagt dan 46 % één kopie van het gemuteerde MC1R-gen en de overigen, dus 41 %, geen gemuteerd gen. Hoe de berekening hiervan verloopt wordt – weliswaar met een ander gegeven dan 13 % – uitgelegd in dat onderdeel van de erfelijkdsleer dat Populatiegenetica wordt genoemd. (Geg.: N = normaal; n = gemuteerd. Dan is te berekenen uit nn = 13 % dat NN = 41 % en Nn= 46 % moet zijn).
  • Ook het hebben van één gemuteerd MC1R-gen is genoeg om lichte eigenschappen van een roodharige te hebben. Zo’n persoon kan haar hebben met een rossige gloed of een bleke huid metsproeten. We spreken in zo’n geval van onvolledige dominantie van het normale gen.
    Sproeten zijn eigenlijk kleine huideilandjes met normale pigmentvorming, de bleke huid eromheen heeft die niet.

Fabel of feit?

      Rond roodharigen zijn er allerlei volkswijsheden.
    • Roodharigen bloeden heviger:
      Onzin. Toch is het fabeltje hardnekkig: nog steeds komt het voor dat roodharigen na een ingreep langer in het ziekenhuis moeten blijven omdat het medisch personeel vreest voor nabloedingen.
    • Roodharigen hebben eerder blauwe plekken:
      Waarschijnlijk niet waar. Mogelijk vallen blauwe plekken door de lichte huid eerder op.
    • Roodharigen zijn gevoeliger voor pijn:
      Waarschijnlijk waar. Anesthesist Edwin Liem van de universiteit van Louisville in Kentucky (VS) gaf in een onderzoek gestandaardiseerde stroomstootjes aan een groep roodharige en een groep donkerharige vrouwen. Hij moest de roodharigen twintig procent meer pijnstillende middelen toedienen dan de donkerharigen om te voorkomen dat zij de stroomstootjes voelden.
      De verklaring: de stoffen die een rol spelen bij de pigmentvorming spelen ook een rol bij de pijnregistratie in de hersenen.
  • http://www.hln.be/hln/nl/33/Fit-Gezond/article/detail/964475/2009/08/11/Roodharige-mensen-voelen-meer-pijn.dhtml
    • Roodharigen zijn temperamentvoller:
      Dat is niet uitgesloten. Roodharigen vallen meer op. Misschien zijn ze daarom wat assertiever dan andere mensen, komen ze eerder voor zichzelf op. Mogelijk hebben roodharigen ook iets hogere adrenalinespiegels in het bloed dan andere mensen.
  • http://omdv.punt.nl/content/2009/04/zijn-roodharige-vrouwen-echt-wilder-in-bed
    • Roodharigen hebben per vierkante centimeter hoofdhuid de meeste haren:
      Ze lijken een volle bos haar te hebben, maar het tegendeel is waar.
      Blondharigen hebben ongeveer 150.000 haren op hun hoofd, donkerharigen 100.000 en roodharigen moeten het met 90.000 haren doen.
      Blonde haren zijn wel dunner dan rode haren, maar er is waarschijnlijk geen verschil tussen de haardikte bij rood- en donkerharigen.

(1)

Zelfs jezus was  soms eens  “roodharig ” ….  toch   ?

  Afbeelding

Lol                   of  …..is het een van deze  artistieke vrijheden ?

Over tsjok45
Gepensioneerd . Improviserend jazzmuzikant . Instant composer. Jamsession fanaat Gentenaar in hart en nieren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: