Toengoeska


zie onder Geologie
 
zie ook

Enorme vuurbal gefilmd boven diverse staten Amerika  /

       

april  2010

De vuurbal was 15 minuten lang zichtbaar en werd rond 10 uur ’s avonds voor het eerst gezien. 
Vanaf diverse locaties werd het indrukwekkende spektakel op video vastgelegd

‘De vuurbal werd boven de noordelijke hemel gezien en bewoog zich van het westen naar het oosten,’

aldus een woordvoerder van de National Weather Service (NWS). 
Ruim voordat de bal de horizon bereikte, brak deze in kleinere stukken, waarna er niets meer 
van te zien was. 
Er kwamen ook berichten binnen van mensen die een luide en aanhoudende knal hadden gehoord, die huizen, bomen en andere objecten deed trillen.
 De knal zou volgens de NASA veroorzaakt zijn door een meteoriet van ca. 1 meter doorsnee met een gewicht van ongeveer 1260 kilo, en net zo krachtig zijn geweest als een explosie van 20 ton TNT.’

Een video van het TV-station WISN laat zien hoe een enorme bal licht, die zichtbaar was in de staten Missouri, Illinois, India, Wisconsin en Ohio, met een felle flits explodeert in de lucht. Hoewel er geen officiële verklaring voor het verschijnsel is zou het gaan om een grote meteoriet die behoorde tot de Gamma Virginiden meteorenregen, die van 4 tot 21 april de baan van de Aarde kruist.

Volgens de NWS is het niet bekend of een deel van de geëxplodeerde meteoriet op Aarde terecht gekomen is. 
Op de website spaceweather.com wordt echter geschreven dat dit waarschijnlijk wel het geval is.

Die laatsdte  site spreekt tevens tegen dat de vuurbal deel uitmaakte van de Gamma Virginiden meteorenregen(1), omdat de timing en de baan van de vuurbal hier niet mee in overeenstemming zouden zijn.

(1)  Van 05-03  tot 02-04  2010 kon je meteoren van de jaarlijks terugkerende meteorenzwerm 
Virginiden  zwerm zien, Het maximum  aan “activiteit” van deze zwerm was 
voorzien op 20-03 met een zenithale uurfrequentie (ZHR) van 5. 
De radiant van deze zwerm bevond zich op de hemelcoördinaten: 
rechte klimming 14h04m en Declinatie -9°

De  waargenomen vuurbol is waarschijnlijk hierdoor te verklaren=alhoewel het reeds voorbij
2 april was ,kan het een “nakomertje” zijn    ….
Verder zijn er nog de Lyriden”, een zwerm welke aktief is tussen 16 en 25 april. 
Het maximum is op 22 april aan het begin van de avond met een zhr van 18.In dat geval is de
vuurbal een”voorlopertje”..

http://edition.cnn.com/2010/TECH/04/15/midwest.fireball/

We leven op een “Levende”Planeet in een oneindig groot Universum waar hier en daar wat brokstukjes rondzweven die af en toe bij ons binnen komen waaien.
Gelukkig hebben we Jupiter die als een stofzuiger voor dit soort ruimtepuin fungeerd. 
Als deze barriere toch genomen is hebben we de Maan nog. 
 
En als laatste kan er nog wat bij ons terecht komen die dan weer (grotendeels)door de atmosfeer wordt opgeruimd (verbrand). 
Alleen de grote jongens kan je bang van zijn want die kunnen de boel hier aardig op z’n kop 
zetten.

Op 30 juni 1908 vond in Toengoeska in Siberië een enorme explosie plaats, die bekend staat als de Toengoeska-explosie of Grote Siberische Explosie
Bij de explosie werden vele bomen ontworteld in een omtrek van 30 tot 40 kilometer. 
Over de oorzaak van de explosie wordt nog veel gespeculeerd, mede doordat deze in een zeer afgelegen gebied plaatsvond; de meest geaccepteerde verklaring is de ontploffing van een meteoriet op circa 8 kilometer boven het aardoppervlak
De schaarse ooggetuigen in het zeer dunbevolkte gebied zagen een vuurbal uit de hemel neerdalen en in de lucht exploderen. 
Dit ging gepaard met een zeer harde knal. 
Door de kracht van de explosie werden bomen in de omgeving ontworteld en mensen en dieren weggeblazen. 
De explosie was op vele kilometers afstand (meer dan 200 km) van het inslagpunt te voelen

Toengoeska: De Zwaarste Recente Inslag 
Credit: Leonid Krulik Expeditie, Wikipedia

Uitleg: Ja, maar kan uw meteoor dit aanrichten? De krachtigste natuurlijke ontploffing in de recente geschiedenis van de Aarde vond plaats op 30 juni 1908, toen een meteoor ontplofte boven de Toengoeska rivier in Siberië (Rusland). De Toengoeska inslag, een detonatie met een geschatte kracht die 1000 maal groter was dan de atoombom die boven Hiroshima tot ontploffing werd gebracht, ontwortelde bomen op meer dan 40 km afstand en veroorzaakte een zware aardbeving. Verklaringen van ooggetuigen zijn verbazingwekkend. De bovenstaande foto werd genomen door een Russische expeditie die pas bijna 20 jaar na de gebeurtenis naar de Toengoeska lokatie werd gezonden, en daar bomen aantrof die als luciferhoutjes tegen de grond lagen gekwakt. Schattingen van de diameter van de meteoor lopen uiteen van 60 m tot meer dan 1000 m. Recente aanwijzingen duiden er op dat het nabijgelegen Chekomeer wel eens het gevolg zou kunnen zijn van de inslag, hoewel deze theorie omstreden is. Hoewel meteoren zo groot als die van Toengoeska een stad kunnen platleggen, beslaan verstedelijkte gebieden slechts zo’n klein deel van het aardoppervlak, dat een directe inslag op een stad relatief onwaarschijnlijk is. Waarschijnlijker is een inslag in zee nabij een stad, die een gevaarlijke tsunami kan creëren. Eén van de doelen van de moderne sterrenkunde is om alle objecten in ons Zonnestelsel te vinden die een dergelijke vernietiging kunnen veroorzaken — ruim voordat ze op Aarde inslaan.

Toengoeska-krater gevonden?

http://noorderlicht.vpro.nl/artikelen/35372335/

Het Cheko-meer doet wel wat denken aan een nier. Onder het oppervlak zit een trechter van vijftig meter diep.                 Bron: Google maps

 

Er zit iets hards in de bodem van het Cheko-meer

Het Cheko-meer in de Siberische regio Toengoeska is waarschijnlijk een inslagkrater uit 1908, meent een Italiaans onderzoeksteam. Het meer is verdacht diep en heeft een trechtervorm. Bovendien lijkt in het midden van het meer iets massiefs te zitten, tien meter onder de grond.

Deze zaterdag is het precies 99 jaar geleden dat een enorme explosie in één klap tweeduizend vierkante kilometer Siberisch bos omver blies. De veroorzaker was een object uit de ruimte, dat vijf à tien kilometer boven de grond ontplofte met een kracht van tien tot vijftien megaton – minstens duizend keer zo krachtig dus als de atoombommen die in 1945 de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki troffen. Tachtig miljoen bomen werden geveld. Gelukkig woonde er geen mens in het uitgestrekte bos van de streek Toengoeska.

http://images.vpro.nl/img.db?41170268+s(400)

Tunguska, Rusland. Op 30 juni 1908 explodeerde een 65 meter grote asteroide boven midden-Siberie. Daarbij kwam 10 tot 15 megaton energie vrij, duizend keer meer dan bij de explosie van de eerste atoombom boven Hiroshima. Over een oppervlak van tweeduizend vierkante kilometer werden naar schatting zestig miljoen bomen in de as gelegd. (Foto: 1927) 

Bij de explosie in 1908 werden ongeveer tachtig miljoen bomen geveld. 

Er zijn sindsdien veel expedities naar het gebied geweest om een krater te zoeken, altijd zonder succes. Waarschijnlijk ís er helemaal geen krater, concludeerden de wetenschappers uiteindelijk, omdat het aanstormende object – misschien een reusachtige ijsklomp of een rotsblok van tientallen meters in diameter – in heel veel stukken uiteen is gespat. En die zijn verdampt of verbrand voordat ze de grond konden raken. Maar een groep Italiaanse onderzoekers onder leiding van Luca Gasperini claimt nu tóch een mogelijke inslagplaats te hebben gevonden.

In 1999 bezochten de Italianen voor het eerst het Cheko-meer, gelegen in een bocht van het riviertje de Kimchu. Aanvankelijk om in de bodem naar moleculaire sporen van de mysterieuze meteoriet te zoeken. Maar gaandeweg raakten ze er steeds meer van overtuigd dat deze min of meer ronde waterplas een inslagkrater zou kunnen zijn.

Niet vanwege die ronde vorm trouwens. Cirkelvormige en ovale meren zijn er heel veel in Siberië. Ze ontstaan door een proces dat ‘thermokarst’ heet. Daarbij begint de permanent bevroren, waterrijke ondergrond ergens te dooien. De grond zakt op die plek in. In de kuil verzamelt smeltwater zich, en vanwege de stijf bevroren onderlaag kan het niet wegstromen. Aan de randen doet het water meer grond ontdooien, die daardoor ook weer inzakt. Via deze kettingreactie ontstaat een steeds groter, ondiep meer.

Als je er langs loopt, lijkt het vijfhonderd meter brede Cheko-meer sprekend op zo’n thermokarst-meer. Maar de plas is veel te diep, ontdekten de Italiaanse onderzoekers. De bodem heeft een trechtervorm en staat in het midden vijftig meter onder water. Die vorm kan niet door thermokarst zijn ontstaan, schrijven Gasperini en zijn collega’s in het vakblad Terra Nova, en ze weten ook geen andere geologische processen te bedenken die dit op hun geweten kunnen hebben.

Ze zien eigenlijk maar één plausibele verklaring: een brok ruimtemateriaal heeft in 1908 een gat in de grond geslagen. Waarschijnlijk een afsplitsing van de oorspronkelijke kluit, die zich onder een hoek van ongeveer 45 graden in de bevroren bodem heeft geboord . Uit de valrichting van bomen en de verhalen van ooggetuigen is afgeleid dat het centrum van de explosie ongeveer acht kilometer verderop heeft gelegen.

De gedachte dat het Cheko-meer een verse inslagkrater is, wordt ondersteund door nog meer feiten. Het meest opwindende: grondradar laat zien dat er in het midden van het meer iets compacts zit, tien meter onder de bodem. Grond die door de kracht van de inslag is samengeperst, of het onbekende ruimte-object zelf? De onderzoekers namen wel bodemmonsters, maar konden niet dieper komen dan 1,80 meter.

Volgend jaar gaan ze terug, met apparatuur om in de bodem van het meer te boren. Dan moet duidelijk worden waaruit de klont stevig spul in de bodem bestaat.

Elmar Veerman

Luca Gasperini e.a.: ‘A possible impact crater for the 1908 Tunguska event’, Terra Nova (online editie), 15 juni 2007

Zo zou het meer eruitzien als het waterpeil dertig meter lager zou staan. De onderzoekers hebben deze reconstructie gemaakt op basis van hun metingen.

Op dit beeld van de grondradar is te zien dat er iets reflecterends in de bodem onder het meer zit, mogelijk een meteoriet of grond die door de inslag is samengeperst

.

Toengoeska-explosie mogelijk toch door planetoïde veroorzaakt

 – Vroeg in de ochtend van 30 juni 1908 vond boven de Toengoeska-rivier in Siberië een enorme explosie plaats, die complete wouden velde.

Wat er precies is gebeurd, is nog niet duidelijk, maar Italiaanse wetenschappers zeggen nu aanwijzingen te hebben gevonden dat er onder de bodem van het Tsjeko-meer – waarvan sommige wetenschappers vermoeden dat het een jonge inslagkrater is – een rotsachtig object verborgen ligt.

Over de Toengoeska-explosie bestaan allerlei theorieën, waaronder ook enkele zeer exotische. De meeste wetenschappers gaan er echter van uit er vijf tot tien kilometer boven het gebied een komeet of kleine planetoïde uit elkaar is gespat. En omdat er tot nu toe geen restanten van het ontplofte object zijn teruggevonden, lijkt een komeet – een vrij losse opeenhoping van ijs en gruis – de meest voor de hand liggende verklaring.

Planetoïdentheorie

Op basis van seismisch en magnetisch onderzoek concluderen de Italiaanse wetenschappers echter dat er tien meter onder de meerbodem een rotsachtig object ligt, wat meer in overeenstemming zou zijn met de planetoïdentheorie.

Dezelfde onderzoekers hadden in 1999 al vastgesteld dat de sedimenten in het meer hooguit honderd jaar oud zijn. Het is overigens nog maar de vraag of andere wetenschappers de nieuwe bevindingen overtuigend genoeg vinden. Dat zal waarschijnlijk pas het geval zijn als boringen uitwijzen dat er inderdaad een grote ruimtesteen onder het Tsjeko-meer ligt.

Door: NU.nl/Allesoversterrenkunde.nl

Over tsjok45
Gepensioneerd . Improviserend jazzmuzikant . Instant composer. Jamsession fanaat Gentenaar in hart en nieren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: