Overbevolking


Terug van weggeweest  ….

Thomas Malthus.jpg

Thomas Robert Malthus

Zorgt natuurlijke selectie voor de ondergang van de mensheid?

 20 maart 2011 37

In het wild overleven de best aangepasten. Dat zijn bijna nooit de grootste en daarmee sterkste. Evolutie  gaat ook niet om het individu maar om de soort. Kleintjes hebben nou eenmaal minder voedsel nodig.

Soorten die samenwerken hebben ook een grotere kans op voortbestaan. 

Tegenwoordig vindt er nog steeds natuurlijke selectie plaats: organismen die beter in hun omgeving passen, hebben meer kans om te overleven en voor nakomelingen te zorgen.

Maar wist u dat natuurlijke selectie wellicht ook   zorgt voor de ondergang van de  succesrijke mensheid?

De  evolutionair geprogrammeerde  genetische uitrusting    van de mens is primair  gericht op succesvol  nageslacht.

Zoveel mogelijk nageslacht.

Ieder mens streeft naar zoveel mogelijk succes    (–>  wat uiteindelijk resulteert in   het enige wat  evolutinair van belang is =  voortzetting/horizontale en verticale  verspreiding  van onze  succesvolle  genen in de volgende generaties ) , dat is de grond van  onze(biologische )  aard.

Daar maakt de Belgische professor Christian de Duve zich zorgen over.

“De prijs van ons succes is de uitputting van natuurlijke bronnen, waardoor er een energiecrisis ontstaat en waardoor het klimaat verandert”, zegt De Duve in New Scientist. “Als u natuurlijke bronnen uitput, dan is er niets meer over voor uw kinderen. Stel, we gaan zo door, dan is het mogelijk dat de mens ooit uitsterft.”

Heden vs toekomst

De Duve is van mening dat natuurlijke selectie ons tegenwerkt. “Natuurlijke selectie heeft geen vooruitziendheid, maar is bezig met het hier en nu”, zegt de professor.

Hij beweert dat egoïsme een eigenschap is die we hebben gekregen dankzij natuurlijke selectie. “Onze voorouders hadden wellicht iets aan deze eigenschap, maar tegenwoordig kan egoïsme uiterst schadelijk zijn.”

Stel, een mens kan kiezen: of vandaag 50 euro of over tien jaar 50 euro, dan gaat diegene sowieso vandaag nog met dit biljet naar huis. Een mens zit genetisch zo in elkaar dat vandaag belangrijker is dan morgen, overmorgen of volgend jaar. En dat is een slecht teken. “Er is wijsheid nodig om iets op te offeren dat niet direct handig of voordelig is omwille van iets dat belangrijk zal zijn in de toekomst”, zegt De Duve.

“Natuurlijke selectie doet dat niet. Natuurlijke selectie houdt geen rekening met uw kleinkinderen, of de kleinkinderen van uw kleinkinderen.”

Genesis 3
De Duve vermoedt dat de genetische tekortkomingen van de mens al vroeg werden opgepikt door de schrijvers van het Bijbelse boek Genesis.

“Zij bedachten de mythe van de erfzonde om dit beeld te versterken”, meent De Duve.

Of Genesis 3 een mythe is of niet, dat is een filosofische en geen wetenschappelijke discussie. Toch is het interessant dat De Duve met dit voorbeeld komt. Genesis 3 staat symbool voor de hedendaagse samenleving. De verboden vrucht staat voor alle ‘mooie’ zaken die aarde te bieden heeft, zoals fossiele brandstoffen en voedsel. De mens heeft een zwakte voor de verboden vrucht, neemt een hap en uiteindelijk leidt dit tot de ondergang.

Oplossingen
Is er eigenlijk een manier om erfzonde tegen te gaan? Om te vechten tegen onze genetische mankementen?

“Ja, we moeten ons verweren tegen natuurlijke selectie en enkele genetische eigenschappen verwerpen”, concludeert de professor.

Een mooi voorbeeld is actieve geboortebeperking

“Het draait allemaal om getallen. Als we deze planeet leefbaar willen houden voor iedereen, dan moet het aantal inwoners binnen de perken blijven. Jagers doen dit door oude of zieke dieren af te schieten. Dit is niet erg etisch als we hebben over mensen, dus rest ons maar één oplossing: geboortebeperking. We hebben meer dan genoeg praktische, ethische en wetenschappelijke methoden om te zorgen dat er niet te veel kinderen worden geboren. Dat is de meest ethische manier om de bevolking te krimpen.”

Ook is De Duve van mening dat vrouwen meer macht in handen moeten krijgen.

“Ik denk dat vrouwen minder agressief zijn dan mannen. Zij spelen een grote rol in de opvoeding van kinderen. Vrouwen kunnen kinderen helpen om hun genetische erfstukken te overwinnen.”

Christian de Duve is gematigd optimistisch over de toekomst.

“Ik probeer optimistisch te blijven, omdat ik een boodschap van hoop wil doorgeven aan jonge mensen. Probeer er iets aan te doen! Helaas zie ik op dit moment nog niet dat er iets aan het veranderen is.”

Een sombere toekomst
De Duve is niet de enige persoon die zich zorgen maakt over de toekomst van de mensheid. Ook wetenschapper Frank Fenner maakt zich zorgen.

“We zullen hetzelfde lot ondergaan als de mensen op Paaseiland. De klimaatverandering is nog maar net begonnen, maar we zien nu al opmerkelijke veranderingen in het weer.”

“De eerste mensen hebben aangetoond dat ze zonder wetenschap en de productie van koolstofdioxide en klimaatverandering zo’n 40.000 tot 50.000 jaar konden leven. Maar de wereld kan dat niet. Het menselijk geslacht gaat dezelfde kant op als de soorten die we hebben zien verdwijnen.”

In 2011 werd  de zeven miljardste wereldburger geboren. En dat zorgt voor problemen, zo houdt Fenner vol.

“Als de bevolking blijft groeien tot zeven, acht of negen miljard dan zullen er door voedseltekorten veel oorlogen komen. De kleinkinderen van de huidige generatie zullen in een veel moeilijkere wereld moeten leven.”

Bronmateriaal:
Biology Nobelist: Natural selection will destroy us” – New Scientist
Genetics of Original Sin” – Yale University

°

Weldra afgelopen met de mensheid.?

We overbevolken  de aarde met steeds grotere horden dommere mensen die elkaar naar het leven staan en de aarde verder  verpesten……. m.a.w   roofzucht  / egoïsme ( en korte termijn denken ) zullen  niet wijken voor langetermijn denken,…. Integendeel  “We moeten de problemen slechts (vlug ) oplossen wanneer ze zich stellen ” ( wie zei dit ook al weer ? ) wordt het meest dwingende  devies dat zelfs het korte termijn denken zal vervangen door impulsief reageren ( =een kat in het nauw maakt rare sprongen ) 

-dat we het zelfde lot beschoren zijn als de mensen die vroeger leefden op het paaseiland is i een terechte vrees. Als er ooit iemand de laatste boom omhakt, zoals toen, is ons lot bezegeld.

-Geboortebeperking als oplossing  ?  De “vergrijzing.” is  toch eveneens een groot supplementair  probleem  er bovenop  .?

1.-   Vergrijzing duurt maar één of twee generaties, en heb je alleen in Rusland, Japan en West-Europa……Over zo’n jaar of 30 zijn de senioren overleden en is de bevolkingsopbouw  daar  weer in evenwicht …Maar  ondertussen verbruiken ze wel in toenemende mate  de zo al schaarser wordende middelen  … Bovendien vergroten ze de ecologische voetafdruk van een bevolking  in hoge mate omdat ze noden hebben die  kostelijke voorzieningen  vragen  en die niet in diezelfde mate   zo belangrijk  zijn voor jongeren ( medicatie , instellingen , medische begeleiding ) ….

2.- In het overgrote deel van de wereld (Afrika, Azië, Zuid-Amerika) is meer dan 50% van de bevolking jonger dan 18 jaar. en staan dus  die generaties  aan  de startlijn  van  een lange   “vruchtbare ” voortplantingsperiode

3.-  het gaat vooral  om de  exponentieele  mondiale aangroei van de wereldbevolking  door de ongebreidelde  kweekcapaciteiten  van de mensheid en  veel minder  om  de  langere levensduur  van  plaatselijke gepriviligeerden   die (weliswaar )   veel  middellen opsouperen

4.- als je ( onder plaatselijke  omstandigheden  )het leven van ouderen gaat rekken en je de geboorte van kinderen gaat beperken, krijg je ook geen evenwicht ..Bovendien  mond  dergelijke samenleving uit in   eentje met  een   globaal   onevenwichtig en vooral  zwakker  incasseringsvermogen  dan jongere  (= niet westerse ? ) samenlevingen ?   In het overgrote deel van de wereld is er natuurlijk geen probleem met vergrijzing. Daar is een kind een investering voor de toekomst. ….Bij ons dus niet  ….

“Club Van Rome ” WISKUNDE 

y=x^2 geeft de reeks 0,1,4,9,16,25,36,49,64,81,100

okee factor 100 in tien stappen
bij x =20 zitten we op 400

30 dan 900
40 –>1600

50—>2500

100 —>10000
dus in 100 stappen factor 10000

Dit is dus een exponentiele functie : maar dat zegt niks
Waarop is die  dan wél van toepassing  ?

Grotere bevolkingsgroei = grotere wereldwijde behoefte  —> dus het aantal individuen met een footprint neemt toe   en individueel neemt de grootte van de footprint  ook  toe

-desondanks blijft de aarde even groot : ook haar niet duurzame bronnen ; zoals alle elementen (van waterstof via koper goud tot uranium etc)

 °  bacterien- kolonies   in petrischaaltje   zijn een   analogie voor mensen op aarde  : 

We zijn  net als de bacterien in een petrischaaltje met agar-agar voedingsbodem : die groeien aanvankelijk  ook exponentieel maar dan, grenzend (= de begrenzingen van de  oplossingsruimtes  voor de  opduikende  problemen  ) aan randen van het schaaltje  ; vertonen ze  een   s curve

dus groei gaat van 0 –>via exponentieel –> terug naar  0  =  oftewel massale sterfte

Conclusies ;   Dus  zijn er voor de mensheid een  aantal mogelijkheden  om dat te verhelpen ? –>inkrimpen beevolking  , –>vergroten van overlevings-middelen bronnen(–> toenemende vervuiling en druppel op een hete plaat ? )

Maar de mens denkt vooral in het voordeel van de   eigen familie   / De individuele mens is niet zozeer  altruistisch mondiaal /noch mondiaal  lange termijn denker  ––>dat is  de menselijke   genetische preoccupatie en conditie 

°

-De wereldbevolking is al  lang  bezig met een  ongecontroleerder exponentionele groei.

-Vooral in arme gebieden is de bevolkingsgroei enorm. Dit heeft met dingen te maken als lage opleiding en religie. Kinderen zijn een zege van god en een investering voor hun oude dag. Vroeger stierven veel kinderen, dus als je er genoeg over wil houden heb je er veel nodig. Tegenwoordig blijven er veel meer in leven( dank zij de hulp van de rijkere landen ? ) .

-Er zijn zelfs landen die grote aantallen kinderen nog aanmoedigen en zelfs financieel belonen. India is er een voorbeeld van. Strength in numbers. Vooral tegen hun vijand Pakistan. Dat die numbers in schrijnende armoede moeten leven is voor hen niet belangrijk.

In rijke gebieden als Japan en West-Europa zie je dit wel afnemen.Maar dan gaan ze veel langer leven en  de arme kinderen en mensen  van de rest van de wereld  helpen  om (kinder)sterfte cijfers  naar beneden te krijgen

Dus is het de vraag: kunnen we deze oude denkbeelden inruilen voor gezond verstand en komt dat op tijd?

m.a.w;  —>  Kunnen we onze genetische programmering overstijgen?

 

De ondergang tegemoet: hoe sterft de mens uit?

We zijn momenteel met meer dan zeven miljard. We zijn daarmee dan ook zeker geen bedreigde soort te noemen. Maar veilig zijn we allerminst: de mensheid kampt met diverse grote problemen. De grote vraag is dan ook: kunnen we ze het hoofd bieden? En zo nee, welk probleem wordt dan onze ondergang?

Het kan de beste overkomen: uitsterven. Talloze soorten zijn in de geschiedenis van onze planeet een tijdje heer en meester van de aarde geweest, om vervolgens roemloos ten onder te gaan. Denk aan de dinosaurussen. Of de vliegende reptielen en indrukwekkende zeemonsters. Stuk voor stuk hebben ze het af moeten leggen. En als het hen kon overkomen, waarom zou het dan ook ons – de mens – niet kunnen gebeuren? Het is misschien momenteel een beetje moeilijk voor te stellen. De mens staat praktisch overal ter wereld bovenaan de voedselketen en onze soort telt meer dan zeven miljard exemplaren. Toch zijn er genoeg scenario’s te bedenken die tot de ondergang van onze soort leiden en veel van die scenario’s komen – paradoxaal genoeg – voort uit het feit dat we met zovelen zijn en het technologisch gezien zo ver geschopt hebben.

 

Een noodhospitaal dat vanwege de Spaanse griep werd opgericht.

1. Pandemie
In het verleden hebben we al verschillende pandemieën de revue zien passeren. De Spaanse Griep in het begin van de vorige eeuw eiste meer dan twintig miljoen levens. En ook de Zwarte Dood die in de veertiende eeuw toesloeg, kostte aan tientallen miljoenen mensen het leven. En vrij recent waren we er nog getuige van hoe verschillende griepvirussen zich in rap tempo over de aarde wisten te verspreiden. Een pandemie wordt door velen dan ook gezien als een aannemelijke manier waarop de mensheid zijn ondergang tegemoet kan gaan. Tegelijkertijd moet worden opgemerkt dat pandemieën in het verleden tientallen miljoenen mensen fataal werden, maar de mensheid geen moment in gevaar hebben gebracht.

 

2. Meteorietinslag
De dino’s kunnen ons er alles over vertellen: meteorieten zijn killing. Ze kunnen een groot gebied met de grond gelijk maken en – misschien nog wel erger – de aarde in een langdurige winter onderdompelen. Wanneer een grote planetoïde of komeet inslaat, komt er onder meer stof en as in de atmosfeer terecht en als het om grote hoeveelheden stof en as gaat, kan het zomaar zijn dat de aarde afkoelt, omdat zonlicht het oppervlak niet of nauwelijks bereiken kan. Planten gaan dood, dieren die planten eten, lijden honger en sterven, waarop dieren die deze dieren weer eten het ook lastiger krijgen. En zo is de inslagwinter in alle lagen van de voedselketen voelbaar. Grote inslagen zoals de inslag die de dino’s fataal werd, zouden regelmatig plaatsvinden. De vraag is dan ook niet of ons in de toekomst weer zo’n grote inslag te wachten staat, maar wanneer we die verwachten mogen en of we die inslag nog tijdig kunnen afwentelen.

“ONZE SOORT INTRODUCEERT NIEUWE EXISTENTIËLE RISICO’S”

Bovengenoemde manieren om als mensheid ten onder te gaan, zijn allemaal heel ellendig. Wat ze verder gemeen hebben? We hebben er geen controle over. Natuurlijk kunnen we een pandemie bestrijden en een meteoriet proberen tegen te houden, maar het zijn allemaal trucjes die we pas kunnen gaan toepassen als het gevaar dreigt. We hebben immers geen controle over het moment waarop een pandemie uitbreekt en het moment waarop een meteoriet zijn neus op de aarde richt. Het zijn natuurrampen. En die risico’s bedreigen ons altijd al.

“De mensheid heeft wat we ‘natuurlijke existentiële risico’s’ noemen al honderdduizenden jaren overleefd, dus is het op het eerste gezicht is het onwaarschijnlijk dat één van deze ons in de komende eeuw fataal wordt”  schrijft filosoof Nick Bostrom in zijn zeer boeiende paper ‘Existential Risk Prevention as Global Priority‘.

“Deze conclusie wordt versterkt wanneer we de specifieke natuurlijke gevaren, zoals meteorietinslagen, supervulkanen, aardbevingen, gammaflitsen enzovoort analyseren.

De kans dat we door dit soort risico’s op de tijdschaal van de komende eeuw uitsterven is extreem klein.

” Veel groter is de kans dat we op korte termijn van de aardbodem verdwijnen door toedoen van…onszelf.

Onze soort introduceert nieuwe existentiële risico’s,” stelt Bostrom. En we weten niet of we die nieuwe bedreigingen het hoofd kunnen bieden, simpelweg omdat we dat – in tegenstelling tot de eerdergenoemde risico’s als een meteorietinslag of pandemie – nog nooit gedaan hebben. Waar moeten we dan precies aan denken. Nou, bijvoorbeeld hieraan:

 

Het gezicht van klimaatverandering: de ijsbeer. Afbeelding: Rubyblossom (cc via Flickr.com).

3. Klimaatverandering

–> Het klimaat is aan het veranderen en dat hebben we grotendeels aan onszelf te danken.

Wetenschappers proberen momenteel – onder meer met computermodellen – inzicht te krijgen in hoe dat veranderende klimaat zich de komende decennia en eeuwen ontwikkelen zal. Maar dat valt niet mee. Het klimaatsysteem is namelijk ingewikkeld. Veranderingen brengen weer tal van andere veranderingen met zich mee die de opwarming weer op hun eigen manier beïnvloeden.

Wat zo langzamerhand wel steeds meer duidelijk wordt, is dat de klimaatverandering verstrekkende gevolgen zal hebben. Extreem weer, droogte, hittegolven, diersoorten die zich niet kunnen aanpassen en uitsterven, overstromingen, en ga zo maar door. En dan gaan we nog uit van een redelijk milde klimaatverandering zoals onder meer het International Panel on Climate Change die voorspelt.

Maar wat als het werkelijk uit de hand loopt en onze aarde gaat lijden aan het ‘Venus-syndroom’, waarbij de opwarming van de aarde zo uit de hand loopt dat we met Venusachtige omstandigheden te maken krijgen?

Met een temperatuur van 460 graden Celsius is het er allesbehalve aangenaam. Hoewel zo’n scenario héél ver weg lijkt en in ieder geval niet het resultaat lijkt te kunnen zijn van antropogene (door mensen veroorzaakte) klimaatverandering is het wel iets waarmee we te maken zouden kunnen krijgen als de zon het einde van zijn leven nadert.

 

4. Overbevolking en uitputting van de aarde

Reeds één op de acht mensen op onze planeet is chronisch ondervoed. En ondertussen groeit de wereldbevolking gestaag. Naar verwachting is een tekort aan voedsel het grootste probleem waar onze planeet tegen 2050 mee te maken heeft.

De aarde lijkt simpelweg niet genoeg te bieden te hebben voor meer dan negen miljard mensen en is tegen die tijd mogelijk de uitputting nabij. Dat brengt weer andere problemen met zich mee: politieke onrust en oorlogen, bijvoorbeeld. Stuk voor stuk zaken die onze toekomst er nu niet bepaald rooskleuriger uit laten zien.

5. Kernoorlog
Verschillende landen hebben ze nog: kernwapens. In 1945 zagen we wat twee van deze bommen kunnen aanrichten. Wat zou er gebeuren als bijna alle bommen tijdens een wereldwijde kernoorlog tot ontploffing worden gebracht?

Hoewel er door sommige onderzoekers serieus getwijfeld wordt aan de claim dat kernwapens de mensheid kunnen uitroeien, is een kernoorlog toch zeker een factor die de mensheid in het nauw kan drijven en wellicht zelfs – in combinatie met andere bedreigingen – fataal kan worden.

 

 

little boylittle boy 

6. Wetenschappelijke vooruitgang
Wetenschappelijke vooruitgang is iets heel moois, maar kan eveneens heel gevaarlijk zijn.

Denk aan onderzoekers die meer te weten proberen te komen over virussen door ze zo aan te passen dat ze bijzonder dodelijk zijn.

Of onderzoekers die middels geo-engineering proberen om klimaatverandering een halt toe te roepen.

Een ongeluk zit ook in het laboratorium in een klein hoekje en wat als bepaalde technologieën in verkeerde handen vallen?

Er zijn vast nog wel meer manieren te bedenken waarop de mensheid ten onder kan gaan.

Het leven is kwetsbaar en er zijn bedreigingen genoeg. Maar hoe reëel is het nu dat één van de genoemde bedreigingen onze soort daadwerkelijk fataal wordt?

Die kans is bijzonder klein. Maar wanneer meerdere van deze dreigingen de krachten bundelen, wordt die kans groter, zo suggereert recent onderzoek.

“Zonder een combinatie van ingewikkelde, ernstige en catastrofale gebeurtenissen is het onwaarschijnlijk dat het menselijk ras verdwijnt,” zo schrijven onderzoekers in het blad Futures, nadat ze verschillende doemscenario’s simuleerden. “We waren verrast hoe moeilijk het was om een plausibel scenario te bedenken waarbij het gehele menselijke ras zou uitsterven.”

Het onderzoek toont ook aan dat natuurrampen vernietigende gevolgen kunnen hebben, maar de mens waarschijnlijk niet als gevolg van één natuurramp of een combinatie van natuurrampen zal uitsterven. In plaats daarvan lijkt het aannemelijker dat het uitsterven van het menselijk ras het resultaat is van het werk van machtige mensen.

Dus we leerden dat we als menselijk ras enige invloed hebben op onze overlevingskansen.”

Zal de mensheid de dans kunnen blijven ontspringen?

Of moeten we onze kansen spreiden door de ruimte te koloniseren?

Of de manier waarop we met de aarde omgaan radicaal omgooien?

Of moeten we ons er gewoon bij neerleggen dat doodgaan een onontkoombare consequentie van het leven is?

“Het is nu eenmaal gevaarlijk om in leven te zijn,” merkt Bostrom nuchter op

 

Bronmateriaal:
Making Things Clearer: Exaggeration, Jumping the Gun, and The Venus Syndrome” – Columbia.edu
Human extinction scenario frameworks” – Sciencedirect.com
Dinosaurs, Dodos, Humans?” – Nickbostrom.com

 

 

De wereld is slecht voorbereid op klimaatveranderingDe wereld is slecht voorbereid op klimaatveranderingDe wereld is nog lang niet klaar voor klimaatverandering. Desalniettemin zijn de gevolgen van klimaatverandering reeds op alle…
Onze CO2-uitstoot beïnvloedt het klimaat mogelijk nog honderdduizenden jarenOnze CO2-uitstoot beïnvloedt het klimaat mogelijk nog honderdduizenden jarenWanneer wetenschappers het hebben over de gevolgen van klimaatverandering kijken ze vaak niet verder dan het jaar 2100.…

°

‘Earth Overshoot Day’, de dag waarop de consumptie dedraagkracht van de aarde overstijgt,

20/08/13,

” op 20/08/2013   Draagkracht van de aarde voor dit jaar overschreden”

© epa. Dit jaar valt ‘Earth Overshoot Day’, de dag waarop de consumptie de draagkracht van de aarde overstijgt, twee dagen eerder dan vorig jaar.

Vandaag heeft de mensheid in 2013 al meer geconsumeerd dan wat de aarde in een jaar tijd kan produceren. Deze zogeheten ‘Earth Overshoot Day’ komt dit jaar twee dagen vroeger dan vorig jaar, zegt milieuorganisatie WWF.

Elk jaar berekent het Global Footprint Network de ‘Earth Overshoot Day’: de dag wanneer de menselijke consumptie van natuurlijke hulpbronnen de capaciteit van wat de aarde in één jaar tijd kan produceren, overschrijdt.

Consumptie overstijgt draagkracht
Vroeger was de natuur steeds in staat zich te herstellen en de menselijke consumptie te compenseren. Sinds het begin van de jaren 70 van de vorige eeuw werd een kritische drempel overschreden. Sinds toen passeert de consumptie de draagkracht van wat de aarde jaarlijks kan produceren aan grondstoffen en absorberen in termen van vrijgekomen CO2.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Earth_Overshoot_Day

5,3 keer oppervlakte België nodig
Vandaag leeft meer dan 80% van de wereldbevolking in landen die meer verbruiken dan ze zelf kunnen produceren. Om aan de behoeften van de Japanners te voldoen is er 7,1 maal de oppervlakte van Japan nodig. De Italianen consumeren het equivalent van 4 Italiës, de Egyptenaren 2,4 maal Egypte. Belgen hebben 5,3 maal de oppervlakte van België nodig.

Duurzame energie
Volgens het WWF is meer dan 50% van de menselijke ecologische voetafdruk te wijten aan de emissies van door de mensen geproduceerde broeikasgassen.

Het WWF voert gedurende een jaar campagne voor een heroriëntatie van de investeringen naar duurzame energie. Vandaag zou nog goed 1.900 miljard dollar per jaar aan subsidies naar fossiele brandstoffen gaan.

Alleen al door dat geld weg te halen bij fossiele brandstoffen zouden de CO2-emissies met 13% kunnen verminderen.

°

De ellende begon toen de eerste mensen het idee hadden dat zij de omgeving naar hun hand konden zetten, een menselijke eigenschap die sindsdien alleen  maar in omvang is toegenomen.
Vuur was handig om te domesticeren, en met een paar sprongen in de tijd zijn we aanbeland bij de tijd dat er voor het eerst sprake was van landbouw.
Dieren werden gefokt en bij de nederzetting gehouden wat al met al erg handig was omdat men zich dan niet zoveel hoefde ter verplaatsen.
E.e.a. kan gesymboliseerd worden door de eerste persoon die een stuk grond afhekte, er een geit in deed en de onsterfelijke woorden:
“Dit is van mij“, sprak.
Affijn, de technologische ontwikkeling kabbelde rustig verder en de bevolking ook.

De samenlevingen werden groter, hier en daar was zelfs sprake van een massaslachting, dat kan immers als er voldoende mensen zijn die dicht bij elkaar  leven en ook technologisch in staat zijn om het doen.

De kontrole op de omgeving ( inzonderheid ook de sociale omgeving )is eveneens een menselijke trek en de mores tegenover leden binnen de groep is anders dan tegenover soortgenoten buiten te groep ( ook bij chimps )
De technische  inventiviteit van de mens kende een historisch hoogtepunt tijdens de Industriele Revolutie.
Hiermee was men meteen onomkeerbaar de weg ingeslagen van de industrialisatie en urbanisatie.

Landbouw, industrie en infrastructuur werden inderdaad revolutionair verbeterd.
Als gevolg hiervan explodeerde het aantal mensen op aarde die in toenemende mate in steden gingen wonen en daarmee de complexiteit van samenlevingen deden toenemen.

Met een volgende sprong in de tijd zijn we in het heden beland.
Industrie, landbouw en logistiek zijn geoptimaliseerd en we zijn er compleet afhankelijk van.

De enige manier om een wereldpopulatie van 6 miljard mensen in stand te houden is een uitbuiting van de natuur en natuurlijke bronnen.

Om de huidige massa’s   te voeden is zeer veel land nodig…. dit oppervlak kan alleen maar verkregen worden door de daar aanwezige oorspronkelijke natuur te vervangen door monoculturen.
In het kader van vleesproductie   vinden we het nog altijd   acceptabel om dieren te incorporeren in een industrieel systeem, de bio-industrie.

De wereldwijde behoefte aan landbouwgrond neemt intussen toe, terwijl overal ter wereld de hoeveelheid bruikbare  vruchtbare  landbouwgrond afneemt.

De belangrijkste oorzaken hiervan zijn erosie, toename van het aantal mensenmeer en grotere huizen, meer individueel ruimtegebruik en de aanleg van wegen en bedrijfsterreinen.Dit alles is uiteindelijk  afhankelijk van de verbranding van goedkope (  een  “verborgen subsidies” zei Alvin Tofler ooit  )  fossiele brandstoffen met  ernstige consequenties voor het milieu.
Toekomst: meer mensen hogere behoefte aan voedsel, meer industrie, al met al hogere energiebehoefte, stijgende olieprijzen, te weinig alternatieven,productie van alles wordt duurder, als dit een kritische grens bereikt treden hongersnoden ( en oorlogen /  ) op met een drastische reductie van het aantal mensen tot gevolg.
Kortom, het punt is dat de huidige mensenpopulatie alleen maar in stand is te houden door uitbuiting van de natuur
De wereldbevolking groeit van 6,9 miljard mensen nu tot 10,1 miljard in 2100.
Dat hebben demografen van de Verenigde Naties in mei 2011  gezegd.
De gegevens worden gebruikt om programma’s te financieren op het gebied van klimaatverandering tot en met   moedersterfte.
De bevolkingsafdeling van de VN presenteerde de cijfers dinsdag.
Zij schat dat de wereldbevolking op 31 oktober 2011 uit zeven miljard mensen bestaat.
In 2025 passeert de wereldbevolking de grens van 8 miljard, schat de Deutsche Stiftung Weltbevölkerung (DSW).
Elke seconde komen er gemiddeld 2,6 nieuwe aardbewoners bij.
De bevolking in Afrika groeit procentueel het snelst.
Het aantal bewoners op het Afrikaanse continent steeg halverwege dit jaar al tot boven de 1 miljard.
Rond 2050 zal dat verdubbeld zijn tot circa 2 miljard mensen.
De armoede en honger verergeren waarschijnlijk door de bevolkingstoename.
De Duitse stichting zet zich in voor familieplanning en gezondheidsprojecten in Afrika en Azië.
De verwachtingen van de demografen  zijn gebaseerd op vruchtbaarheidscijfers en het feit dat mensen door medicatie langer leven.UIt prognoses blijkt dat China in 2025 wordt ingehaald door de India als land met de meeste inwoners.
Nigeria heeft ook te maken met een exponentiele groei van de bevolking en is in 2055 het op twee na grootste land.
De grootste bijdrage aan de groei leveren de ‘hoge vruchtbaarheidslanden’, die zich vooral in het Afrika beneden de Sahara bevinden.
Daarnaast neemt het verschijnsel toe dat   “westerse  welgestelde”  gezinnen  steeds minder kinderen willen.
Verwacht wordt dat vooral een toename van het aantal mensen in arme landen voor problemen kan zorgen.
Ongebreidelde aanwas.  Al in de 70er jaren van de vorige eeuw werd hier door diverse wetenschappers voor gewaarschuwd.
Echter beperking van groei en aanwas zijn zaken die niet echt op de politieke agenda staan.Het is ook een  zwaar religieus thema dat steeds opnieuw kroostrijke gezinnen  , armoede  en  heikele leefomstandigheden  als voedingsbodem gebruikt …..
In gesprekken hierover merk ik dat veel mensen hierover wel een soort knagend ongerust gevoel hebben maar dit liever op de achtergrond houden. Kortom het ligt een beetje in de taboesfeer hierover te praten.
In het verleden werd alles met oog op komende wereldvrede en voorschrijdende technologie goedgepraat.
Maar beiden hebben ondanks de vooruitgang hierin niet gezorgt voor een significante  mondiale verbetering.
Veel problemen als, energieschaarste, milieubelasting, ziekte pandemieen, bioindustrie, oorlog, criminaliteit, files hebben onontkenbaar een directe link met de steeds groeiende   bevolkingsaanwas.
De verkeerde remedies werden bovengehaald
*meer wegen
*meer huizen
*hogere energiekosten,
*bij grotere onvrede  wordt dan nog maar  weer  eens  meer geconsumeerd.
Ook
De oproep om het zuiniger te doen is waarschijnlijk vergeefs ;
Het blijkt dat steeds meer mensen moeite hebben om te gaan inleveren als het gaat om besteedbaar inkomen en vrije tijd.
Er worden schattingen gemaakt van een ‘stabiele’ wereldbevolking van 10 miljard  aan het einde van deze eeuw.
(volgens Lovelock  zullen er in 2040 misschien een miljard  mensen overblijven  , als  we geluk hebben  )

Remmende factoren in het recente verleden op de groei van de wereldbevolking waren koloniale uitbuiting op diverse continenten,een stagnerend en machteloos China, de Eerste Wereldoorlog, de Spaanse griep, de heerschappij van Mussolini, Stalin, Hitler en Franco in Europa en de Japanse expansie drang in het Verre Oosten.

Soortgelijke situaties hebben zich eigenlijk na de Tweede Wereldoorlog niet meer voorgedaan
(uitgezonderd de ‘Grote Sprong Voorwaarts’ met tientallen miljoenen slachtoffers in China).

Ik kan me niet inbeelden  dat er genoeg voedsel en drinkwater op de aarde is voor 10 miljard mensen.
Waarschijnlijk zal daarom in de nabije toekomst de strijd losbarsten om drinkwater, voedsel en natuurlijke energiebronnen en voorraden

Westerlingen zijn misschien wel,ondertussen bereid gevonden  minder te gaan kweken mits de levensstandaard stijgt maar in de rest van de wereld is men druk bezig zich te vermenigvuldigen  en is een levenstandaard op westers niveau  en voor iedereen, onmogelijk

Maar al met al groeit de bevolking ook in westen  gestaag  zij het “langzamer”(?)  door….
Voor een leefbare toekomst zou feitelijk naar een krimp gestreeft moeten worden
Zijn er oplossingen  ? Ik kan me zo voorstellen dat bij   het groeien van de bevolking en de verdere toename van industrialisatie, de draaglast van de bevolking de draagkracht van de aarde uiteindelijk  te boven gaat. In de praktijk betekent dat bijv. dat met het verdere stijgen van de olieprijzen het transport en” kunstmatige”   productie van voedingsmiddelen ook  duurder zal worden.Wanneer men voedingsgewassen gaat gebruiken om er brandstoffen uit te trekken( of beschikbare gronden gaat gebruiken  voor energie-plantengroe )  , verhoogt nog eens de voedselprijs  …..  

EN er zal alleen maar een stijgende behoefte zijn aan productie en vervoer.
Zoals het nu gebeurt wordt voedsel de hele wereld over verscheept wat in de toekomst wellicht te duur is, en verder in de tijd kan het nog wel eens onbetaalbaar worden (ervanuit gaande dat een vat ruwe olie 600 dollar kost i.p.v. de huidige  ongeveer  10´% van die verwachte prijs ).
Dat zijn dingen die hoe dan ook gaan gebeuren, natuurlijk gaan dergelijke verhalen al  decennia de ronde, maar het zal echt gaan gebeuren.

Het gevolg is dat de huidige voedselvoorziening radicaal gewijzigd moet  worden naar lokale teelt:  als men in de eigen omgeving niet voldoende voedsel kan produceren vanwege de omstandigheden dan heeft men dus een  reuzengroot probleem.
Maar je kan zelf wel verder bedenken wat er allemaal gebeurt als de oilieprijzen nog een paar keer over de kop gaan…
Olie is maar één voorbeeld waaruit blijkt dat we de draagkracht van de aarde te boven gaan.

Een andere manier is kijken naar wat het resultaat is van grote groepen mensen die gezamelijk een politiek-economisch-militair etc. samenwerking moeten onderhouden.
Zullen mensen elkaar niet nog meer de hersens inslaan?
De wereldpopulatie moet eigenlijk van 6,5 miljard naar 2 miljard.
Maar hoe krijg je dat voor mekaar?
* alleen een grote ramp, of een  wereldoorlog met nucleaire explosies kan daarvoor zorgen . Dat laatste  is een zeer groot  risico met een mogelijk  uitsterven van de gehele mensheid  en/ of misschien zelfs    een  serieuze  bottleneck voor de afstamlijnen  van alle  meercellige organismen
*Ik ben niet bang voor de nucleaire  ijstijd of een day after tomorrow,maar wel voor een  finale  crash van de wereldeconomie.
 
<Als de  atmosferische storingen en  stormen krachtiger worden en veelvuldiger hoe vaak kan dan  een rijk land zich herbouwen  zonder steun van andere landen  ?  .
<Of er breekt een pandemie uit, ( en dat is geen science fiction   :  we zijn al  lang  over tijd )
Of   
het lucht -verkeer wordt stil gelegd.

Dan mogen we nog zo goed  zijn  achter on pctje  , maar dan staan we bij de boeren te smeken voor een aardappel.
We zijn allemaal veel te afhankelijk van elkaar en uiteindelijk werkt dat tegen ons.

Ondanks dalende geboortecijfers zal de wereldbevolking tegen 2050 nog fors aangroeien.
Volgens een prognose van de VN zullen er tegen dan zowat 2,3 miljard mensen zijn bijgekomen, wat het totaal brengt op 9,1 miljard.
De aangroei is bijna helemaal beperkt tot de ontwikkelingslanden.

In de 49 armste landen verdubbelt de bevolking tegen 2050 tot 1,7 miljard mensen. In de industrielanden komen er slechts 50 miljoen mensen bij, wat het totaal brengt op 1,28 miljard.
(belga/sam) 11/03/09

“Een groot gezin is milieu-misdadig”

Wie veel kinderen heeft, maakt zich schuldig aan een milieu-misdrijf dat vergelijkbaar is met het rijden in een terreinwagen of het overvloedig gebruik van plastic zakken.”
Dat staat te lezen in een rapport van een Britse milieu-organisatie, dat de Sunday Times kon inkijken.Minder kinderen
De Britse Optimum Population Trust kopt met een heel eigen, nieuwe remedie om ons leefmilieu te beschermen: minder kinderen maken. Want in een rapport van dit instituut, dat morgen verschijnt, wordt het hebben van een groot gezin bestempeld als een van de belangrijkste redenen voor de opwarming van de aarde.620 vluchten
Volgens professor John Guillebaud, co-voorzitter van de OPT, maken mensen die kiezen voor een groot gezin zich schuldig aan een milieumisdrijf, omdat koppels die drie kinderen hebben, in plaats van twee, hun uitstoot van CO2 verhogen met wat het ‘milieuvoetspoor’ is van maar liefst 620 retourvluchten van Europa naar Amerika. Vergrijzing
Het pleidooi van Guillebaud staat haaks op de bezorgdheid die met name in Europa bestaat over de trend om steeds minder kinderen te krijgen, met alle gevolgen vandien voor de vergrijzing.
(belga/hln)
Kommentaren ;
Demografie als oorzaak van  onder meer de klimaatmiserie
Die professor vertelt iets waarvan je zou vermoeden dat iedereen met een klein beetje gezond verstand beseft dat hij 100% gelijk heeft.
Moet je lezen wat voor reakties daar op komen :2
*Van egoisten die alleen maar hun wens naar een groot gezin willen bevredigen en die het geen fluit kan schelen wat er met de wereld aan het gebeuren is.
* En dat gezever van ” het is de schuld van de industrie”
Voor wie maakt  de industrie produkten ?.
En maar afgeven op de industrie. maar ze verbruiken wel allemaal  die producten
die gefabriceerd worden (als we ze niet verbruiken, zullen ze niet gemaakt worden hoor)  Die wetenschappers hebben gelijk-alleen durft niemand hen gelijk geven.Hoe meer mensen de km2 – en hoe meer “luxe” die mensen gewend zijn, des te belastender voor het milieu.
Als de ganse wereld bevolkt was zoals Vlaanderen + dezelfde luxe-niveau was de mens allang uitgestorven. Dit heeft niets met industrie te maken, maar alles met  vrije markt princiepes en drang naar max. comfort …
* 1 (Westerse) mens is verantwoordelijk voor 35000 TON afval in zijn leven.
Het begint met pampers, en het eindigt met zijn eigen knoken.
Veel daarvan wordt nog eens omgezet in CO2! door verbranding.
*Zij die pleiten voor veel kinderen, om welke problemen dan ook op te lossen,maken die problemen alleen maar erger, alleen komen ze dan een paar generaties later
Iedereen zou moeten weten dat de wereld serieus overbevolkt is
: geboortebeperking is dringend nodig.
*Alles gaat kapot door de  massa’s mens
De planeet groeit toe met bebouwing,elk zijn wagen,huis ect.
Alles verdwijnt,de natuur( en haar buffercapaciteit )  krimpt van dag tot dag.

Mensheid te nietig?

  • DOOR: ELMAR VEERMAN
aarde & klimaat

‘Ja, maar de mens is veel te nietig om het klimaat te veranderen.’

menigte
© James Cridland

Als je de hele mensheid in het IJsselmeer zou kunnen laten zakken, dan zou de waterspiegel daar nog geen halve meter door stijgen (Geloof je het niet? Reken maar uit – het IJsselmeer is 1100 vierkante kilometer groot en er zijn 7 miljard mensen).

Zo weinig stellen we voor.

Dus kunnen wij het klimaat wel veranderen op zo’n enorme planeet?

Het antwoord is inmiddels goed bekend:

ja, dat kunnen we zeker, en dat doen we ook.

-Vooral door het CO2 dat we in de lucht brengen, maar ook door andere gassen en roet.

-Het is wetenschappelijk volstrekt onomstreden dat CO2 een broeikasgas is.

-Het staat ook vast dat menselijke uitstoot er de oorzaak van is dat het gehalte CO2 in de atmosfeer met ruim 40 procent is gestegen sinds 1850.

Misschien is het verhelderend om te bedenken hoe veel CO2 je zelf in je leven al hebt geproduceerd, direct en indirect. En dan gaat het niet om je adem, want die komt uit biologische bronnen. Nee, fossiele brandstoffen zijn het hoofdprobleem.

Iedere kubieke meter aardgas die je verbruikt wordt omgezet in een kubieke meter CO2. Tienduizend kilometer per jaar rijden in een auto die, redelijk zuinig, 1 op 15 rijdt? Per gereden kilometer stoot je 156 gram CO2 uit, dat is 88 liter. Maal tienduizend geeft 880 duizend liter oftewel 880 kubieke meter. En er rijden natuurlijk ook veel vrachtwagens rond met spullen die jij verbruikt, je maakt af en toe een vliegreis, je verbruikt stroom die met steenkool is opgewekt, enzovoort.

Dat wordt een ingewikkelde som, leuk voor de liefhebber.

Hier kies ik maar even een ruwere aanpak.

Hoe veel broeikasgas komt er dankzij de gemiddelde Nederlander per jaar in de lucht terecht?

Als land produceren we, als je alle broeikasgassen omrekent naar CO2, jaarlijks zo’n 200 megaton, tweehonderd miljard kilo dus. Dat is per Nederlander (er zijn er nu 16,8 miljoen) ongeveer 12 ton. Een ton CO2 neemt (op zeeniveau) 556,2 kubieke meter in, dus in totaal ben je als gemiddelde Nederlander goed voor 6621 kubieke meter CO2 per jaar. Daar kun je ruim tweeënhalf Olympisch zwembad mee vullen. Alle Nederlanders samen produceren 111 kubieke kilometer CO2, en dat is bijna genoeg om het IJsselmeer twee keer te vullen.

Toch is dat geen eerlijke som, want de uitstoot van internationale vrachtschepen en van vliegtuigen is niet meegerekend.

Bovendien wordt de CO2-uitstoot van landen als China grotendeels veroorzaakt door fabrieken die produceren voor de westerse markt. Chinezen hebben nu per hoofd dezelfde gemiddelde uitstoot als EU-burgers. De driehonderd miljoen Amerikanen ruim het dubbele. Om te compenseren voor het feit dat wij onze CO2-productie voor een deel naar andere landen hebben geëxporteerd, lijkt een gemiddelde uitstoot van tienduizend kubieke meter CO2 per Nederlander nog een vrij lage schatting.

Met tienduizend kuub kun je het CO2-gehalte van heel veel lucht verhogen. Stel dat we het huidige wereldgemiddelde, 400 ppm (die afkorting staan voor delen per miljoen), naar 500 ppm willen brengen. Met die tienduizend kubieke meter CO2 waar jij dit jaar verantwoordelijk voor bent, kun je dat doen voor het tienduizendvoudige volume. Dat is honderd miljoen kubieke meter, oftewel 0,1 kubieke kilometer lucht. Best veel, toch?

Het is dan ook geen wonder dat de wereldwijde CO2-concentratie met zo’n 3 ppm per jaar stijgt. Dat zou zelfs het dubbele zijn als onze hele productie in de lucht bleef hangen.

Oceanen en bossen nemen de helft op.

Maar het is onwaarschijnlijk dat ze dat in dezelfde mate blijven doen, de komende eeuw.

Er zijn nu ruim 7 miljard mensen op aarde. Samen kunnen die heel goed het klimaat veranderen, en dat doen ze dan ook. Dat is vooraf voorspeld, het wordt nu gemeten, dus wie het wil ontkennen moet met heel sterke argumenten komen.

Er zijn te veel mensen.
Moest die populatie halveren dan zou de aardbol al gezonder (kunnen) worden-
Indien de godsdiensten gezond verstand hadden en hun schaapjes aanzetten om zich minder voort te planten dan zou de wereld beter af zijn.
We zijn met teveel;—->   9.2 miljard mensen tegen 2050.
Al die mensen moeten hun auto hebben, hun voeding, hun verwarming, … en dat zorgt logischerwijze voor een enorme impact die nog toeneemt naarmate de bevolking groeit.
*De miljardenmassa moet worden gevoed,
*Enorme vuilhopen en allerlei uitputtingen van  grondstoffen inclusief  voedselreserves en produktie ,  tot gevolg
* De aarde kan ons niet onuitputtelijk blijven voeden, vooral niet als wij roofbouw op haar plegen en haar voortdurend  vergiftigen.
* Meer mensen is sowieso meer vervuiling, daar lijkt me zelfs geen onderzoek voor nodig te zijn…
De enige manier om de aarde op termijn nog te redden is drastische maatregelen
Die prof  heeft gelijk, alleen is dit ” economisch en ethisch ”  niet verantwoord.
Zoals aangegeven zit je al met een sterke vergrijzing. Indien je dit doorvoert zullen er 3-4 generaties een grote daling van de levenskwaliteit ondervinden.
Het is niet mogelijk  te blijven “groeien”. 
*Maar de wetten worden nog altijd gedicteerd door het verleden, en door druk vanuit de economie voor meer consumenten en meer werknemers.
*Ook de staat wil inkomsten via de belastingen.
* Daardoor blijft het verkeerd gaan, ondanks het groeiende collectief bewustzijn en de signalen uit de maatschappij (minder kinderen) In plaats van de ernstige gevolgen voor de mens en maatschappij op lange termijn te bekijken, denken velen enkel aan hunzelf en aan hun geld (pensioen).
* Wanneer onze aarde ‘naar de klote’ is, zal de droevige  restbevolking   geen  haalbare belangen of toekomst   meer hebben.
Het alternatief voor ingrijpende oplossingen ( of wachten tot het schip de wal raakt ) is ( voor de mens ) waarschijnlijk wreedaardig ;op een of ander manier zal de onverschillige blinde en totaal onbewuste en  meedogenloze natuur dit recht trekken …
De natuur wreekt en herstelt zich. draai of keer het zoals je het wil, er zijn inderdaad veel te veel mensen op deze aardkloot.
*waar de mens komt wordt de natuur verwoest en de omgeving vervuild.
*de rekening zal door de natuur vroeg of laat gepresenteerd worden …
*We denken dat we de natuur  kapot( kunnen  )maken( of blijven verkrachten ) , maar dat is  dodelijke  onzin.
We maken DEEL uit van de natuur, en die zoekt steeds naar  een nieuw  evenwicht. 
We zorgen er nu momenteel voor dat het toekomstig   leven voor  mensen (en dieren) moeilijker (lees: onmogelijk ? ) wordt:
wat gebeurt er uiteindelijk: de mensen( en hun biotoop ) zullen samen met vele andere organismen  (uit)sterven, maar de natuur herstelt zich wel ….. ‘T is hard, maar waar…..Alleen zijn  we er dan niet meer om dat vernieuwd   ” herstel” of nieuw gevonden evenwichten  nog  mee te maken
Men moet  echter niet vergeten dat het menselijk ras, mede dankzij taal, een culturele evolutie is begonnen die miljoenen keren sneller evolueert dan de biologische evolutie.

*De mens heeft als het ware een manier gevonden om vals te spelen.Hij kan  ( misschien ) zijn eigen evolutie  bijsturen ?

De mens is het enige wezen dat in opstand kan komen tegen zijn schepper ; zijn genen ” ( R Dawkins )
is mischien  alleen maar een vaag soort wensdenken , maar is beslist het overwegen waard

* Het is echter  niet duidelijk te zeggen  hoe  de biologische evolutie hier op zal reageren.

* De evolutie is geenzins  kontroleerbaar noch voorspelbaar  …

 

Drinkwatercrisis erger dan gevreesd

De wereldwijde drinkwatercrisis is volgens een vooraanstaand waterdeskundige erger dan zelfs door de meeste experten wordt gevreesd.
Ook de boeren zullen in de toekomst niet voldoende levensmiddelen kunnen produceren, indien hun watergebruik niet dringend verbeterd wordt, waarschuwde de Canadese professor Andrew Benedekaan het begin van de Internationale Waterconferentie in Singapore. Slechts massale investeringen kunnen een schaarste aan levensmiddelen voorkomen.Volksverhuizingen
Ook de Singaporese regeringsleider Lee Hsien Loong waarschuwde voor het conflictpotentieel bij steeds schaarser wordende bronnen.
De wereld wordt met de grootste volksverhuizingen in het menselijk bestaan van het platteland naar de steden geconfronteerd, zei de voorzitter van Wetenschappelijke Stichting van Singapore, Tony Tan.
De voorziening van de mensen met drinkwater en toiletten vormen voor de regeringen enorme uitdagingen.Steden
In Singapore beraden deze week ongeveer 5.000 waterdeskundigen en ministers uit 60 landen over problemen rond de watervoorziening, vooral in de snelgroeiende megasteden in Azi챘.
 “In 1900 waren er slechts 16 miljoenensteden, vandaag zijn dat er meer dan 400“, zei Lee.
Volgens conferentievoorzitter Tommy Koh kan reeds op het eind van het jaar meer dan de helft van de wereldbevolking in steden leven
 “Dat kan uitdraaien op een nachtmerrie-scenario, al naargelang wat we plannen”, zei hij.
“Zich om moeder aarde bekommeren, betekent dat we de oude wijsheden weer moeten leren kennen, met de natuur in harmonie leven.”Waterbesparing
De voorzitter van het Soaedische ontziltingsagentschap berichtte dat zijn land 40 tot 50 procent water heeft bezuinigd door het isoleren van de leidingen en een waterbesparingscampagne.
Toestellen voor waterbesparing werden kosteloos verdeeld, maar de investering was al binnen de twee weken terug verdiend.
Feliciano Belmonte, burgermeester van Quezon op de Filipijnen, herinnerde eraan dat de basisvoorziening in grote steden enkel mogelijk is bij goed regeringsbeleid.
Ook de ondervoozitter van de Wereldbank voor Oost-Azi챘, James Adams, verlangt de professionalisering van de lokale besturen en meer verantwoordelijkheid van de politieke ambtsdragers.Afvalwater
De Verenigde Arabischen Emiraten willen volgens hun minister van Water, Fahmi Bin Ali Al-Jowder, meer afvalwater tot drinkwater verwerken. Dat functioneert vooral dankzij het baanbrekend wetenschappelijk membraanonderzoek van Benedek.
De Singaporese regering kende hem daarvoor de eerste Lee-Kuan-Yew-waterprijs toe, die met 300.000 Singaporese dollar (141.000 euro) gedoteerd is. Singapore wil met de technologie tegen 2011 ongeveer 30 procent van zijn waterbehoefte door de verwerking van afvalwater voorzien. Meer doden
Ongeveer 1,1 miljard mensen wereldwijd hebben volgens Benedek geen toegang tot zuiver drinkwater en 2,6 miljard mensen beschikken niet over een toilet.
Vijftig procent van de ziekenhuispati챘nten lijdt aan ziektes die door onzuiver water veroorzaakt werden.
En 1,8 miljoen kinderen sterven elk jaar aan door onzuiver drinkwater veroorzaakte diarree.
Bovendien zakt de grondwaterspiegel in regio’s als Pakistan, India, China en de Verenigde Staten, soms met meer dan een meter per jaar.
De klimaatsverandering vermindert de wateropslagcapaciteit van vele bodems.
“De problemen zijn enorm”, zei Tan, voorzitter van de Singaporese Wetenschappelijke Stichting.
 “Maar met de nodige vastberadenheid moeten ze opgelost worden”.
“De membraantechnologie heeft de kosten voor de oplossing van de watercrisis drastisch laten dalen”, zei Benedek.
(dpa/gb)
24/06/08
 “Dagelijks 4.000 doden door vervuild drinkwater”
      
In de hele wereld sterven er dagelijks ongeveer vierduizend mensen door vervuild drinkwater.
Dat zegt de Wereldgezondheidsorganisatie WGO.
 “Als de nationale regeringen niks ondernemen, sterven er dit jaar 1,6 miljoen mensen aan ziektes die het gevolg zijn van verontreinigd drinkwater”, aldus de WGO.

Verbetering in de situatie zit er volgens de WGO ook niet meteen aan te komen.”In veel regio’s zal het gebrek aan proper drinkwater alleen maar toenemen door de alsmaar groeiende wereldbevolking en de opwarming van het klimaat”, klinkt het.

De Wereldgezondheidsorganisatie vraagt dat er wordt ge챦nvesteerd in technologie om zeewater te ontzilten en afvalwater te hergebruiken.Volgens de Aziatische Ontwikkelingsbank hebben alleen al in Azië 700 miljoen mensen niet genoeg drinkwater.
 (hlnsydney/sps)
24/06/08

Reactie :

*  er zijn op deze aarbol minstens 10x teveel mensen, draai of keer het zoals je wil. al de rest is larie.en het zal er niet meer op verbeteren.
Wereldwijde watercrisis op komst
Tegen 2030 zal meer dan de helft van de wereldbevolking te maken krijgen met een tekort aan water. De wereldwijde oogst zal teruglopen met liefst 30 procent en miljoenen mensen zullen sterven.

Dat is de grimmige conclusie van het waterrapport van het World Economic Forum, aan de vooravond van het Wereld Water Forum.

door Kim Van de Perre
Istanbul l

Ook het nieuwe World Water Development Report van Unesco schetst een dramatisch toekomstbeeld als er niet snel wordt ingegrepen. Het toenemende gebrek aan water ‘verhoogt het risico op enorme nationale en internationale conflicten’, klinkt het.

In Istanbul was er in  in maarft  het vijfde Wereld Water Forum . Wetenschappers, waterdeskundigen en regeringsleiders vanuit de hele wereld verzamelen zich gedurende zes dagen in de Turkse stad om oplossingen te zoeken voor het wateronevenwicht in de wereld.

Geen moment te vroeg, zo lijkt het. Twee nieuwe rapporten die op het Forum worden gepresenteerd, schetsen een dramatisch toekomstperspectief. In ‘De luchtbel staat op barsten’ voorspelt het World Economic Forum (WEF) een heuse waterramp binnen dit en twintig jaar.

“Na een financiële crisis stevenen we ook af op een bankroet op het vlak van onze watervoorraad en in veel gebieden is de schade al onherstelbaar”, zegt het rapport.
Momenteel leven maar liefst 2,8 miljard mensen in gebieden waar men moeilijk aan water raakt.

In 2030 zal dat aantal oplopen tot 3,9 miljard, meer dan de helft van de wereldpopulatie. “Ons huidige waterverbruik is totaal onhoudbaar”, zegt Margeret Catley-Carlson, voorzitter van de WEF-raad inzake Waterveiligheid. “Er is vandaag evenveel water op onze planeet te vinden als in de tijd van Julius Caesar. Alleen is het bevolkingsaantal sindsdien gestegen van 4 miljoen tot zo’n 6,5 miljard, en stijgt het nog steeds. Sommigen spreken van 8,5 miljard bewoners in de nabije toekomst. Als je weet dat steeds meer mensen 2.500 liter water per dag verbruiken door de toenemende welvaart, dan lijkt het rekensommetje me snel gemaakt.”

Voedselproblemen
Een economische ramp lijkt ondertussen onafwendbaar. Vooral de landbouwsector zal volgens het rapport sterk gaan lijden onder de waterschaarste en dat terwijl verwacht wordt dat de vraag naar voedsel met 70 tot 90 procent zal toenemen.

Als men op dezelfde manier met water blijft omgaan, zal de oogst wereldwijd teruglopen met 30 procent, het equivalent van al het graan dat wordt geproduceerd in India en de Verenigde Staten. In India is het zo erg met het grondwater gesteld dat een kwart van de nationale oogst waarschijnlijk verloren zal gaan in 2025.
“Met het toenemende watertekort, de klimaatverandering en de energiebehoeften in het achterhoofd, zullen we in de toekomst niet langer aan onze voedselnoden tegemoet kunnen komen als we op het huidig elan verder gaan”, stelt Josette Sheeran van het Voedselprogramma van de Verenigde Naties. Meer dan de helft van de wereldbevolking zal in dat geval binnen twintig jaar volledig afhankelijk zijn van geïmporteerd voedsel, omdat hun leefgebied geen water meer bevat voor eigen productie.
Bovendien neemt ons waterverbruik met immense snelheid toe.

In de twintigste eeuw is de wereldbevolking verviervoudigd, maar het aantal liter aan water dat men verbruikte vernegenvoudigde. De gevolgen laten zich zowel op het platteland als in de steden voelen. Zo kampt 60 procent van de Chinese steden met een ernstig tekort aan water. Berekeningen tonen aan dat 25 procent van de immense Gele Rivier in China voldoende is om de lokale natuur in stand te houden. Menselijk verbuik laat vandaag slechts 10 procent over. Tien jaar geleden stond de rivier al eens 226 dagen droog tot 600 kilometer landinwaarts.
In Centraal-Azië dreigen de smeltende ijskappen van het Himalayagebergte 2 miljard mensen zonder drinkwater te zetten.

Australië en Texas kampen nu al regelmatig met periodes van verschrikkelijke droogte.

‘Wateroorlogen’
Het nieuwe World Water Development Report van Unesco onthult dat het tekort aan water al voor economische problemen zorgt in Californië, China, Australië, India en Indonesië. Unesco vreest dat het Midden-Oosten, Haïti, Sri Lanka, Colombia en vele andere landen weldra in hun voetsporen zullen volgen. Behalve voor de dood van miljoenen mensen waarschuwt het rapport voor toenemende conflicten over het gebrek aan water, op nationaal en internationaal vlak. Water zou stilaan de plaats van petroleum innemen als belangrijkste conflictbron.

“Vooral in gebieden waar waterbronnen de grenzen overschrijden, zorgt dit vaak voor acute spanningen“, zegt Koïchiro Matsuura, directeur-generaal van Unesco. “Sommigen maken zelfs gewag van toekomstige ‘wateroorlogen’.”

Europa ontsnapt evenmin aan de ‘wereldwijde watercrisis’, zo meldt het WWF. De milieuorganisatie voorspelt een ineenstorting van de landbouwsector rond de Middellandse Zee en het einde van populaire vakantiegebieden, als de situatie aanhoudt.

Zowel het WWF als WEF concluderen dat er op politiek vlak nog veel te weinig aan het probleem wordt gedaan. In het rapport van het WEF wordt dan ook opgeroepen om op het Wereld Water Forum constructief aan oplossingen te werken en waterschaarste bovenaan op de politieke agenda te plaatsen.
Rapport World Economic Forum:
We stevenen af op bankroet van watervoorraad en in veel gebieden is schade al onherstelbaar


zetten.

Publicatiedatum : 2009-03-16/De Morgen /Sectie : Algemeen

China, het land van de onlesbare dorst (en de immense verspilling) 
door Catherine Vuylsteke

De Olympische Spelen in Peking en de tijdelijke milieumaatregelen die China daarvoor moest nemen, richtten de aandacht van de wereld op het luchtvervuilingsprobleem in het land. De pollutie van ’s lands waterwegen is echter niet minder erg. Zeventig procent van alle water in China’s rivieren is ernstig vervuild. Uit een onderzoek in Chongqing in 2006 bleek dat het water dat daar uit de kraan kwam niet minder dan tachtig van alle 101 geïdentificeerde verboden chemicaliën bevatte.

Toen de 3,5 miljoen inwoners van de noordoostelijke stad Harbin in november 2005 twee weken lang geen drinkwater meer hadden door de benzeenvergiftiging in de rivier Songhua, werd China’s water even voorpaginanieuws.

Maar wat te denken van de resultaten van een in januari 2007 vrijgegeven overheidsstudie, waaruit bleek dat er in 2006 161 grote vervuilingsincidenten waren geweest, goed voor één milieuramp om de twee à drie dagen. En kijk naar de statistieken die voor 2007 werden gepubliceerd: er waren 51.000 gevallen van ‘sociale onrust’ gelieerd aan vervuiling, goed voor 139 incidenten elke dag van het jaar.
Vorig jaar werd de milieuwetgeving inzake industriële lozingen verscherpt, maar nog steeds is er een plafond aan de boetes die opgelegd worden aan bedrijven die hun afvalwater zomaar in de rivier lozen. “Vaak is het betalen van de boete veel goedkoper dan het investeren in zuiveringsinstallaties”, zo schrijft Elizabeth Economy in When the river runs black. 

Vervuiling

Bovendien is China’s waterprobleem er niet alleen een van vervuiling. Geen land ter wereld verbruikt meer water dan het Rijk van het Midden, en tegelijk is het in dit opzicht niet meteen royaal bedeeld. Per inwoner heeft China slechts één vierde van het wereldgemiddelde aan oppervlaktewater beschikbaar en bovendien is dat water erg ongelijk over het land verdeeld. Kijk naar de nieuwsberichten van de lente van 2006: die over Zuid-China gewaagden van zo’n 70 doden bij overstromingen, terwijl in het noorden en westen van het land 95 miljoen mensen werden getroffen door de grootste droogte in tijden.
De ongelijke verdeling gaat ook over het feit dat het noorden en noordwesten van het land over meer dan de helft van het akkerland van heel China beschikken, maar slechts over 7 procent van het water. Vroeger noemde men dit ‘het land van de hongersnood’ maar sinds de jaren vijftig is het aandeel van de geïrrigeerde akkers meer dan verdrievoudigd, met een navenante stijging van de graanproductie tot gevolg. Die bevloeiing werd grotendeels gerealiseerd door het boren van erg diepe putten. Probleem: het grondwater werd sneller opgepompt dan het zich kon aanvullen. Gevolg: de noordelijke meren droogden op. In de provincie Qinghai waren er voor de hervormingen in 1979 begonnen meer dan 4.000 meren, schrijft Leslie Brown van het World Watch Institute. Nu zijn er al 2.000 verdwenen. En in de provincie Hebei, die Peking omringt, ging het nog harder. Van de 1.052 meren die deze regio twee decennia geleden nog telde, zijn er al 969 verdwenen. De resterende zien hun waterniveau almaar dalen.

Rivieren omleggen

Naast het boren van diepe putten bestrijdt de overheid de waterschaarste in het noorden ook door de al even omstreden afleiding – sinds 2002 – van water van het zuiden naar het noorden. De oostelijke lijn is reeds in gebruik, de centrale lijn zou binnenkort gebruiksklaar zijn, maar op de erg omstreden westelijke is het nog even wachten. Die betreft water uit Tibet dat naar het Chinese binnenland moet vloeien. Hoewel het daar in de Tibetdiscussie zelden om gaat, is dit hoogland goed voor 30 procent van China’s totale waterreserves. Het is de bedoeling om water af te tappen uit de Yarlong Tsangporivier, de hoogst stromende (gemiddelde hoogte: 4.000 m) grote rivier ter wereld. Momenteel vloeit die in zuidelijke richting door het Indiase Assam, waar hij later in de Brahmaputra en de Ganges overgaat, en in de grootste rivierendelta ter wereld uitmondt, waar 300 miljoen mensen van afhankelijk zijn.
De Indiase premier Singh zei vorig jaar bij zijn bezoek aan Peking nog garanties te willen dat de loop van de rivier niet wordt gewijzigd. Eerder hadden China’s leiders daar garanties voor gegeven. Bij het bezoek heette het dat ‘waterschaarste een van China’s grootste problemen’ is en premier Wen Jiabao wou dan ook niets beloven.
De Chinese overheid wil rivieren als deze ook aanwenden om hydro-elektriciteit op te wekken. Dat vereist de bouw van enorme waterkrachtcentrales. De Yarlong Tsangpo zou met zijn grote verval in staat zijn om 40.000 megawatt aan energie op te leveren, alleen zou ook dat grote gevolgen hebben voor India.
Water, zo schrijven tal van experts, is een van de grootste potentiële twistpunten tussen beide giganten. Een blik op de kaart zegt voldoende: Van alle grote rivieren in Azië – Gele Rivier, Yangzi, Mekong, Salween, Irrawaddy, Brahmaputra, Indus, Sutlej en Ganges ontspringt alleen laatstgenoemde niet aan de Chinese kant van de Himalaya. Niet minder dan 476 miljoen mensen op het hele continent zijn van die rivieren afhankelijk. Het hoeft daarom niet te verwonderen dat de US National Intelligence Council in zijn vierjaarlijkse rapport in november 2008 stelde dat “de wereld de terugkeer zou kunnen zien van strijd om natuurlijke hulpmiddelen, wat de mogelijkheid van een conflict tussen China en India sterk doet toenemen”.
Water is een
van de grootste potentiële twistpunten tussen de giganten China en India

Publicatiedatum : 2009-03-19

 

Een dam tegen waterkrachtcentrales 
door Catherine Vuylsteke

De 76-jarige gewezen rector van de universiteit van het Indiase Kanpur kwam de afgelopen tijd om opmerkelijke redenen in het nieuws. In juni van vorig jaar en opnieuw in februari 2009 legde G.D. Agarwaleen zwijggelofte af en ging hij in hongerstaking tegen het Loharinag Palaproject, dat de bouw van verschillende dammen in onder meer de Bhagirathirivier behelst, vlakbij de bron van de voor vele Indiërs heilige Ganges. Opmerkelijk genoeg kreeg hij twee keer gedaan wat hij wilde. De eerste keer kwamen er na negen dagen al garanties van de overheid van de deelstaat Uttarakhand, de tweede keer zag hij na 37 dagen van zwijgen en vasten zijn eis ingewilligd. De man had zich toen al wel bijna doodgehongerd.
Agarwal is dan ook niet de eerste de beste. Niet alleen leidde hij de campus van Kanpur, tegelijk hielp hij de milieu- wetgeving van India in orde te brengen en was hij lid van de belangrijke Milieuvervuilingsraad. Momenteel leidt hij in Dehra Dun een ecologische denktank.

Met dammen bezaaide Himalaya
Mediaberichten leggen veel nadruk op zijn uitspraak dat het water van de Ganges niet zomaar water is voor een Indiër. Maar het was de wetenschapper toch niet louter te doen om de cultureel-religieuze waarde van de rivier, zo mag blijken uit een rapport van de ngo International Rivers. “Als de helft van alle geplande dammenprojecten wordt uitgevoerd, dan wordt de Himalaya het meest met dammen bezaaide gebied van de hele wereld. De reservoirs, tunnels, transmissielijnen en aanverwante installaties zullen duizenden huizen, rivieren, wouden, spirituele sites en zelfs delen van de Karakoram Highway, de hoogst gelegen ‘snelweg’ ter wereld, vernietigen”, aldus Shripad Dharmadhikary, auteur van Mountains of Concrete.
Bovendien zijn de risico’s op rampen niet gering. “De hele regio is seismisch actief”, schrijft de auteur, “wat betekent dat deze dammen een groot gevaar lopen op catastrofale gebeurtenissen ten gevolge van aardbevingen”. Tegelijk vraagt hij zich af of bij de opmaak van de blauwdruk van nieuwe dammen wel rekening is gehouden met de opwarming van de aarde. Als de gletsjerkappen smelten, zal het debiet in de rivieren en de dammen snel en sterk stijgen, “wat de veiligheid van de dammen in gevaar brengt en grote risico’s op overstromingen meebrengt. Bovendien worden veel projecten gepland zonder deugdelijke voorafgaandelijke risicostudies en vooral zonder dat gekeken wordt naar het cumulatieve effect van de vele nieuwe dammen”.
In totaal zouden ze voor 150.000 megawatt aan stroom moeten zorgen voor de bevolkingen van India, Pakistan, Nepal en Bhutan, die momenteel af te rekenen hebben met veelvuldige stroomonderbrekingen. Alleen blijkt uit het onderzoek van International Rivers dat het niet de burgers in de Himalaya en zijn uitlopers zijn die daar veel baat bij zouden hebben. Zij riskeren wel het slachtoffer te worden van de overstromingen of aardbevingen maar de electriciteit die de dammen zal genereren is voor verafgelegen stedelijke centra bedoeld en in het geval van Nepal en Bhutan zelfs voor het buitenland. Die twee naties zouden hun energie immers aan India verkopen.
Zowel India, Pakistan als Bhutan en Nepal hebben al waterkrachtcentrales, waarvan de bouw in de jaren zestig en zeventig plaatsvond. In de daaropvolgende decennia werden de plannen opgeborgen, mede door grote tegenstand van zowel de lokale bevolking als experts, maar het is duidelijk “dat een nieuwe agressieve drive is begonnen”, aldus Dharmadhikary.
Momenteel halen Bhutan en Nepal nagenoeg al hun energie uit waterkrachtcentralels, terwijl dat voor Pakistan een derde uitmaakt en voor India een kwart. Maar als het aan Bhutan ligt komt er een verachtvoudiging van zijn capaciteit door de bouw van nieuwe dammen in de komende tien jaar, Nepal plant zijn capaciteit maar liefst veertig keer te verhogen, Pakistan wil die met de helft opdrijven tegen 2016 en India wil met één derde uitbreiden tegen 2017 en heeft grootse plannen in het decennium daarna. De plannen kosten in totaal meer dan 65 miljard euro.

Dammen-himalaya

Tibet warmt extreem snel op

In Tibet stijgen de temperaturen tengevolge van het opwarmen van de aarde veel sneller dan in de rest van China. Dat heeft als gevolg dat zich steeds vaker droogtes en branden voordoen in het hoog in de Himalaya gelegen gebied.

De gemiddelde temperatuur in Tibet is in de afgelopen veertig jaar gestegen met 0,3 graden Celsius per tien jaar, terwijl de gemiddelde stijging over heel China 0,4 graden per honderd jaar bedraagt, aldus een bron bij het klimaatbureau van de meteorologische dienst van Tibet.

Hoe hoger, hoe gevoeliger
Het is al langer bekend dat hooggelegen delen van de wereld veel gevoeliger zijn voor de klimaatverandering en Chinese geleerden hebben al vaker gewaarschuwd dat de stijgende temperatuur het milieu van Tibet verandert doordat gletsjers smelten, de sneeuwgrens opschuift en er woestijnvorming plaatsvindt. Het persbureau Xinhua meldde vandaag dat rampen als droogtes, aardverschuivingen, sneeuwstormen en branden in Tibet steeds vaker voorkomen.

Waarschuwing van Dalai Lama
De Dalai Lama, de in ballingschap levende geestelijk leider van de Tibetanen, waarschuwde vandaag tijdens een bezoek aan Japan voor de schade die Chinese industrieën aan het Tibetaanse milieu toebrengen. Industriële vervuiling van het kwetsbare hoogland kan honderden miljoenen mensen in Azië schade berokkenen, omdat veel van de rivieren waaraan Azië zijn drinkwater onttrekt, in Tibet ontstaan, zei hij.

Corruptie
“Het klimaat van het Tibetaanse plateau is hoog en droog en deskundigen zeggen dat zo’n milieu, als je het eenmaal schade hebt toegebracht, veel langer nodig heeft om te herstellen dan lager gelegen gebieden.”. De regering heeft weliswaar milieuregels ingesteld, zei de Dalai Lama, maar door corruptie wordt daar gemakkelijk de hand mee gelicht.

(novum/eb)

Publicatiedatum : 2009-03-19

Smeltende watertorens

Niet alle rivieren rond Himalaya drogen op

2010   …….Als de gletsjers van de Himalaya verdwijnen, verdrogen de akkers van China en India. Het IPCC zag dit doemscenario al voor zich, maar Nederlands onderzoek nuanceert het beeld. Zo afhankelijk zijn de grote rivieren niet van de gletsjers.

Ze worden wel de watertorens van Azië genoemd, de toppen van de Himalaya met hun gletsjers die de grote rivieren van India en China voeden. De Indus, Ganges en Brahmaputra aan de ene kant, en de Yangtze en de Gele rivier aan de andere. Bijna anderhalf miljard mensen zijn voor hun voedselvoorziening afhankelijk van dit watertransport.
Die voorziening staat onder druk, stond er in het laatste IPCC-rapport. Als het smelten van de gletsjers zo doorgaat, worden het allemaal seizoensrivieren die niet meer op de gewenste tijden water leveren waarmee de akkers kunnen worden bevloeid. Het IPCC schatte dat in 2050 enkele honderden miljoenen tot misschien wel een miljard mensen zullen kampen met zoetwatertekorten.
Ophef
Dat valt wel mee, beweren Nederlandse onderzoekers in Science. Zo afhankelijk zijn de rivieren volgens hen niet van het smeltwater. Alleen langs de Indus in Pakistan en de Brahmaputra in Bangladesh verwachten zij in de komende decennia echte tekorten en wordt de voedselzekerheid van zo’n 60 miljoen mensen bedreigd.
“Ons onderzoek nuanceert de conclusies van het IPCC,” zegt Walter Immerzeel, hydroloog aan de Universiteit Utrecht en verbonden aan het Wageningse onderzoeksbureau FutureWater. Dan doelt hij niet op de ophef die eind vorig jaar ontstond over IPCC-conclusies rond het lot van de Himalaya-gletsjers. “Dat waren gewoon fouten. Het jaartal waarin de gletsjers zouden zijn verdwenen, klopte niet, net zo min als hun totale oppervlakte.”
Dat neemt niet weg dat het IPCC zich zorgen maakte over het lot van de gletsjers en daarmee ook van de mensen die van dat smeltwater afhankelijk zijn. De onderzoekers kunnen die zorgen voor een groot deel wegnemen omdat ze voor het eerst de waterhuishouding van de rivieren kwantitatief hebben gemodelleerd. Tot nu toe wezen studies alleen globaal op het belang van de gletsjers of rekenden ze de ontwikkelingen voor een klein gebied door.
Regenwater
De Nederlanders (allen verbonden aan de Universiteit Utrecht) brachten eerst in kaart waar de rivieren hun water vandaan halen. Op basis van allerlei modellen vergeleken ze de hoeveelheid water uit smeltende gletsjers en sneeuw die in de bergen was gevallen, met het regenwater dat er in de benedenloop bijkomt en de hoeveelheden die daar verdampen.
Daaruit bleek dat de Indus erg afhankelijk is van zijn gletsjers – hij betrekt er 60 procent van zijn water uit – en in iets mindere mate, de Brahmaputra die er voor 20 procent van afhankelijk is. De andere rivieren teren veel meer op de regen.
K2
Vervolgens kwam vraag twee: wat gaat er veranderen? Ofwel: Hoe snel krimpen de gletsjers en wat betekent dit voor de jaarlijkse hoeveelheid smeltwater?
Hoewel langjarige trends laten zien dat de gletsjers van de Himalaya zich al sinds de laatste ijstijd terugtrekken, gaven satellietmetingen een genuanceerder beeld. Sommige gletsjers werden inderdaad gestaag kleiner, maar in het westen daarentegen, rond de K2, waar de Indus zijn oorsprong heeft, leken de ijsmassa’s de laatste jaren redelijk stabiel.
Op basis van klimaatmodellen maakten de onderzoekers daarna een schatting voor de hoeveelheden gletsjerwater die over vijftig jaar naar beneden komen. Alle rivieren moeten daar volgens deze schattingen flink op inleveren, maar dat zou gedeeltelijk weer worden goedgemaakt door extra neerslag in de bergen. De Gele rivier gaat er volgens de modellen zelfs op vooruit.
Ten slotte modelleerden de onderzoekers wat er in de benedenloop van de rivieren gebeurde; hoeveel regenwater komt er daar bij en hoeveel verdampt er? Met die laatste schatting konden ze een uitspraak doen over de irrigatiemogelijkheden in de landbouw. In 2050 zouden er in de delta van de Brahmaputra zo’n 35 miljoen monden minder gevoed kunnen worden en in het stroomgebied van de Indus rond de 25 miljoen minder. Bij de andere rivieren zijn de aantallen veel kleiner terwijl de klimaatverandering voor de Gele rivier zelfs positief lijkt uit te pakken.
Moessonregens
Het smelten van de gletsjers is dus niet de enige factor is en de regionale verschillen zijn groot. Net als de onzekerheden, erkent Immerzeelvan FutureWater. “De meeste modellen hebben nog grote moeite te voorspellen wat er met de moessonregens gebeurt, en met de jaarlijkse variatie in de neerslag. Waarom zijn de gletsjers rond de K2 stabiel? Wellicht omdat daar meer neerslag in de wintermaanden is terwijl het elders meer in de zomer regent waardoor regen- en smeltwaterpieken samenvallen. Er is nog veel onderzoek nodig voor we dat goed in de vingers hebben. Maar de conclusie dat de gevolgen minder ernstig zijn dan het IPCC voorspelde, lijkt toch gerechtvaardigd.”
Joep Engels
Walter Immerzeel e.a.: ‘Climate Change Will Affect the Asian Water Towers’, in Science van 11 juni 2010.

http://www.wetenschap24.nl/nieuws/artikelen/2010/juni/Smeltende-watertorens.html

°

Himalayawater blijft stromen

‘Tot 2100 juist meer water in de rivieren’

  • DOOR: ELMAR VEERMAN
aarde & klimaat

Klimaatverandering in de Himalaya leidt deze eeuw niet tot toenemende watertekorten, zeggen Utrechtse onderzoekers. Volgens hun simulatie zal er juist meer water uit het gebergte gaan stromen, want de smeltende gletsjers leveren meer op en de neerslag neemt toe.

Himalaya
© Allan Pope

Goed nieuws voor de anderhalf miljard mensen die rond het Himalayagebergte wonen en grotendeels afhankelijk zijn van het water dat uit deze bergen stroomt. Klimaatwetenschappers schreven in het vierde klimaatrapport van het IPCC nog dat hun akkers deels zouden verdrogen, omdat machtige rivieren als de Ganges, de Indus, de Brahmaputra, de Yangtze en de Gele Rivier gaandeweg steeds minder smeltwater van verdwijnende gletsjers zouden vervoeren, en misschien zelfs een deel van het jaar helemaal droog zouden vallen. Een nieuwe inschatting is veel optimistischer.

Drie jaar geleden concludeerden de Utrechtse hydroloog Walter Immerzeel en zijn collega’s al dat er weliswaar een afname van de hoeveelheid rivierwater op komst was, maar beduidend minder snel dan in het IPCC-rapport werd gevreesd. Nu komen ze tot een nog optimistischer conclusie: de waterstromen gaan juist groeien. Datschrijven ze in Nature Geoscience.

Immerzeel:

‘We hebben nu met verbeterde klimaat- en gletsjermodellen gerekend, en die laten zien dat de gletsjers minder snel smelten en vooral dat de hoeveelheid neerslag sneller toeneemt dan we eerder dachten. Het resultaat is dat de rivieren waarschijnlijk allemaal juist meer water gaan vervoeren in de komende eeuw. En dat geldt zowel in een scenario waarin de mens steeds meer CO2 gaat uitstoten als in een scenario waarin die uitstoot snel daalt. Sterker nog: hoe meer opwarming, hoe meer neerslag en daardoor ook meer water in de rivieren.

Gehalveerde gletsjers

De gletsjers smelten dus wel degelijk, en sommige zullen in het jaar 2100 meer dan de helft van hun huidige volume kwijt zijn. Maar tot ongeveer 2050 leidt juist dat smelten tot meer uitstromend water, laten de berekeningen zien. Daarna neemt de bijdrage van de gletsjers aan de rivieren af. Gelukkig is er dan nog de toegenomen neerslag.

De onderzoekers hebben eerst naar het hele gebied gekeken, en vervolgens de situatie in twee stroomgebieden apart doorgerekend voor een gedetailleerder beeld. Immerzeel: ‘Die twee hebben we gekozen omdat ze heel verschillend zijn. Andere gebieden liggen er qua eigenschappen tussenin. In het Lantang-bekken, dat verbonden is met de Ganges, zijn de gletsjers veel minder dik dan in het Baltoro-bekken, dat water levert aan de Indus.’ De Indus, die door Pakistan stroomt, is veel meer dan de Ganges afhankelijk van smeltwater, voegt hij toe.

Beide bekkens gaan volgens de simulatie meer water opleveren tot 2100. Hoe representatief is dat voor de hele Himalaya? ‘Ik durf wel te zeggen dat dat behoorlijk representatief is’, zegt Immerzeel.

De gletsjers in dat Baltoro-bekken, en daaromheen, gedragen zich nu al niet zoals klimaatwetenschappers hadden verwacht. Het is een van de weinige gebieden waar de gletsjers groeien, of in elk geval nog niet erg krimpen. Dat gaan ze wel doen, zegt Immerzeel. Gek genoeg zal snelle opwarming tot langzamere krimp leiden dan langzame opwarming. Dat komt door de extra sneeuw die met de opwarming gepaard gaat.

Goed nieuws dus, al kan de toekomst altijd anders uitvallen dan een model berekend heeft. En er is nog een minpuntje: de fluctuaties in de rivieren worden groter. Tijdens de moesson komt er ineens extra veel water omlaag, de rest van het jaar juist minder, na het jaar 2050 tenminste. Dat moessonwater is alleen nuttig voor de landbouw als het ergens in de bovenloop van de rivier wordt opgevangen, en dan geleidelijk doorstroomt. Gaat dat lukken?

‘Daarin ben ik geen specialist’, zegt Immerzeel, ‘maar ik weet wel dat er in het stroomgebied van de Indus een paar enorme reservoirs zijn. Of de capaciteit van de reservoirs groot genoeg is om de veranderingen aan te kunnen, tja, dat is een interessante vraag voor de toekomst. Een probleem is nu al dat de reservoirs dicht dreigen te slibben door gronderosie in de bovenloop van de rivieren. Dat slib is lastig te verwijderen.’ Rustig achteroverleunen is er dus niet bij, voor de mensen die afhankelijk zijn van het Himalayawater.

4 augustus 2013

’s Werelds droogste plek is een Chileens spookdorp 
door Lode Delputte

Al veertig jaar voert het Noord-Chileense Quillagua, in de Atacamawoestijn, de ranglijst van droogste oorden ter wereld aan. Een droevig record, want in het dorp, dat in 1990 nog 800 zielen telde, wonen vandaag geen 200 mensen meer. De rest is vertrokken omdat er geen water meer was, of beter: omdat alle water door de mijnen werd opgeslokt. Op kreeft vissen in de Loarivier of groente telen op de oevers is een verhaal van vroeger, toen water nog geen koopwaar was, en Chili het revolutionaire waterprivatiseringsprogramma nog niet had doorgevoerd.
Maar eerst wat goed nieuws: lang niet alle dorpen in de Noord-Chileense Andes is het als Quillagua vergaan. Ook het vissersplaatsje Caleta Chunungo had een mijn, zij het dat die het dorp met water bevoorraadde en dat de levering stopte toen ze de boeken sloot. Caleta Chunungo, dat minder dan 700 mm regen per jaar krijgt – raakte op tankwagens met drinkwater aangewezen, een zeer dure oplossing voor de arme boeren en vissers.

Van misoogsten naar mist oogsten

Maar toen gooiden ze het er over een andere boeg: regen valt er in Caleta Chunungo misschien wel niet, mist hangt er vaak, in de dikke Atacamavariant die camanchaca heet. Sindsdien is Chunungo wereldberoemd voor de eenvoudige techniek die fog harvesting heet: netten waartegen de mist condenseert en in druppels neersijpelt, genoeg om het dorp zowel van drink- als irrigatiewater te voorzien. Ofschoon de techniek bijzondere geografische en meteorologische omstandigheden vereist, is ze met succes geëxporteerd naar andere Andeslanden en berggebieden in Afrika, met name Oman.

Handel in waterrechten

Jarenlang hebben experts het Chileense waterbeleid krediet gegeven. Velen gewaagden van een intellectuele en politieke triomf toen in 1981, onder het regime van Augusto Pinochet, de nationale Watercode werd goedgekeurd. Daartoe geïnspireerd door de School van Chicago, bouwde Pinochet Chili om tot een proefstation van de neoliberale orde. Ook de waterdistributie en -zuivering, toen nog stevig in handen van de staat, werden met het oog op de privatisering efficiënt en winstgevend gemaakt. Gedaan met dure verspilling en obsolete infrastructuur. Prijsverhogingen maakten niet enkel broodnodige moderniseringen mogelijk, ze deed het waterverbruik zelfs dalen op een moment dat land- en mijnbouw, de erg dorstige ruggengraat van ’s lands economie, boomden en Chili een Latijns-Amerikaanse economische tijger werd.
Prompt werd over het Chileense model gesproken: armlastige watermaatschappijen werden niet voor een peulenschil verpatst zoals elders in Latijns-Amerika, maar verkocht voor veel geld, dat dan gebruikt werd om de armste consumenten een korting op de waterrekening te geven. De privatisering bleef ook niet beperkt tot hernieuwbare concessies. Hele rivieren en waterlagen werden aan de meest biedende afgestaan.
“Het Chileense beleid”, zegt waterspecialist Carl J. Bauer van de Amerikaanse denktank Resources for the Future, “had twee economische voordelen: ten eerste heeft het gerechtelijk kader voor privé-eigendom de investeringen in agrarische en niet-agrarische sectoren aangezwengeld, en ten tweede heeft de vrije handel in waterrechten tot een beter watermanagement geleid.”
Alleen wegen de voordelen van het Chileense beleid niet op tegen de nadelen, aldus Bauer: met waterconflicten, duurzaam beheer en leefmilieu houdt de wet amper rekening, en kleine boeren die hun waterlopen aan agro- en mijnindustrie verkocht zagen werden er niet beter maar veel slechter van. Machtige economische belangengroepen zijn er bovendien in geslaagd de wet zo vast te betonneren dat terugschroeving of correctie ook voor centrum-linkse regeringen onmogelijk is gebleken.
En zo belanden we weer in Quillagua, het droogste dorp. Dat krijgt zijn water vandaag, net als Caleta Chunungo jaren geleden, door trucks aangeleverd. Het luttele vocht dat nog door de Loarivier stroomt – een beekje, zoals The International Herald Tribune deze week schreef – behoort voor driekwart het mijnbedrijf Soquimich toe. Dat financiert de tankwagens, maar uit onderzoek blijkt dat het stroomopwaarts veel meer water uit de Loa pompt dan afgesproken.
Eerder, in 1997 en 2000, werd de povere oogst die Quillagua nog opleverde vernield door een vervuiling afkomstig van staatskoperreus Codelco. Toch zijn de laatste, oude dorpsbewoners, enkele Aymara-inheemsen, vastberaden: wijken zullen ze niet, ze willen vechten tot de laatste druppel. (LD)
Kleine boeren en het milieu profiteerden aanvankelijk van het revolutionaire waterbeleid in Chili, maar inmiddels zijn ze er de grootste slachtoffers van

Publicatiedatum : 2009-03-19

EXTREME   WEERFENOMENEN  & LANDBOUW  &   OVERBEVOLKING

“Wereldwijde voedselcrisis onvermijdelijk tegen 2030”

De alsmaar groeiende wereldbevolking zal tegen 2030 een wereldwijde voedselcrisis veroorzaken.
Dat zegt de Britse wetenschapper John Beddington. Volgens Beddington en berekeningen van de Britse wetenschapsraad zal de vraag naar voedsel en energie tegen 2030 met liefst 50 procent stijgen,
de vraag naar water met 30 procent. Op dat moment(in 2030  )zou de wereldbevolking 8,3 miljard mensen bedragen(1,5 miljard meer dan nu).
Klimaatveranderingen kunnen de op til zijnde crisis nog verergeren, waarschuwt Beddington.
Milieuconferentie
De aanwezige grond- en brandstoffen op aarde zijn volgens hoofdwetenschapper John Beddington ontoereikend voor die situatie. Hij presenteerde de voorspelling op de milieuconferentie Sustainable Development UK 09 in Londen.
“Het wordt een noodlottige storm”, zo verklaart Beddington op BBC News“De wereld zal weliswaar niet totaal instorten, maar als we niets aan deze problemen doen, dan wordt het een erg zorgelijke situatie.
Er zullen grote internationale voedsel- en watertekorten ontstaan
. “
Niet afwachten
De huidige lage prijzen voor olie en voedsel zorgen volgens Beddington voor onderschatting van het probleem. “Dat de prijzen nu zijn gedaald, betekent niet dat we rustig kunnen afwachten.”
Volgens de wetenschapper kan een wereldcrisis in 2030 mogelijk worden voorkomen door nieuwe technologieën.
Zo gaat in de landbouwsector op dit moment gemiddeld 20 tot 30 procent van de oogst verloren door ziektes en dierenplagen.
Betere oogsttechnieken
“We hebben meer resistente planten nodig en betere oogsttechnieken”, aldus Beddington.
Genetische modificatie kan een deel van de oplossing vormen. Met genetische technologie zouden we mogelijk plantsoorten kunnen kweken die resistent zijn tegen droogte.”
Totale ondergang
“Het is niet dat we moeten spreken van de totale ondergang”, zegt de Britse professor.
Maar als we de problemen niet op een ernstige manier aanpakken, ziet het er héél slecht uit.
De voedselcrisis zal de vergelijking met de huidige crisis in de banksector met glans doorstaan. Internationaal zal er een tekort aan voedsel en water zijn.
In het Verenigd Koninkrijk zullen we er nog relatief goed vanaf komen, al zullen voedsel- en energieprijzen een stuk de hoogte inschieten.”

De Verenigde Naties voorspellen tegen 2025 een tekort aan water in Afrika, Europa en Azië.
De hoeveelheid water beschikbaar per hoofd zou tegen dat tijdstip gevoelig dalen.
Prijzen
Beddington steekt een waarschuwende vinger op als de dalende prijzen ter sprake komen.
“Het is niet omdat prijsdalingen thans het geval zijn, dat we dat thema uit onze agenda mogen schrappen en rustig achterover kunnen leunen.
Dertig tot veertig procent van de gewassen gaat op dit moment verloren door pesticiden en besmettingen voor het geoogst kan worden.
Een verbetering van de landbouwmethoden dringt zich echt op.
We hebben installaties nodig die immuun zijn voor droogte en vervuiling. Betere wateropslagplaatsen zijn ook een absolute noodzaak
.” (lpb)
20/03/09

Arme landen worden slachtoffer van klimaatrampen
13/12/2007
In 2006 vielen in Indonesië en de Filippijnen 1.300 doden door noodweer en overstromingen.
Tachtig procent van de slachtoffers van klimaatrampen woont in een ontwikkelingsland. Dat heeft een nieuwe studie bevestigd. De organisatie Germanwatch en de verzekeringsmaatschappij Munich Re hebben hun onderzoeksrapport verspreid in de marge van de klimaatconferentie in Bali.”De meest getroffen landen in 2006 waren de Filippijnen, Noord-Korea en de gastheer van deze klimaattop: Indonesië”, aldus de onderzoeksleider Sven Harmeling in een persbericht. In 2006 vielen in Indonesië en de Filippijnen 1.300 doden door noodweer en overstromingen, aldus het rapport. En in Noord-Korea vielen naar verhouding (per 100.000 inwoners) vier maal zoveel slachtoffers als in Indonesië.De studie toont ook aan dat het aantal rampen zoals orkanen en cyclonen sinds 1950 is verdubbeld. Het aantal droogteperioden, hittegolven en overstromingen is verviervoudigd. “De tien grootste natuurrampen in termen van slachtoffers in 2007 gebeurden in arme landen”, aldus Thomas Loster van Munich Re. (afp/tdb)
* Ook de Ontwikkelde landen worden   getroffen door “natuur /Millieu “rampen  :  dat is misschien  wél  minder zichtbaar  ( door de  voorlopig betere  economische en financieele  buffer-reserves )  maar beslist     even   erg  ; vooral  omdat  daar   de  meeste  van de  grootstevoedselproducenten ter wereld zijn gevestigd  ….
Februari 2011   Monster  cycloon Yasi 

http://www.youtube.com/watch?v=8Z6DRwz1gjI                              http://www.youtube.com/watch?v=zZ7F8i_haok                             http://www.youtube.com/watch?v=Em9fbjCh2n0                            http://www.youtube.com/watch?v=r3tO9nw5B4M

Lester Brown  19 02  2011/ De Morgen

De klimaatverandering zorgt ervoor dat overal in de wereld steeds vaker extreme weerfenomenen optreden.

In het voorbije jaar beleefde Rusland een hittegolf. Pakistan werd getroffen door overstromingen met Bijbelse proporties. In niet minder dan negentien landen werden hitterecords gebroken (wat op zich ook een record is). India brak met 53,3 graden het warmterecord voor heel Azië. Australië kreeg af te rekenen met aanslepende droogtes, overstromingen en onlangs nog een orkaan. In Europa en in de Verenigde Staten kwam het openbare leven de afgelopen winter bij momenten tot stilstand vanwege buitengewone hoeveelheden sneeuw en abnormale vrieskou.

Minder zichtbaar maar veel dramatischer is dat op heel wat plekken in de wereld graanoogsten mislukken. Als het aanbod daalt, dan stijgen de voedselprijzen op de wereldmarkt. Landen die graan invoeren, worden daardoor het hardst getroffen. Daar zijn heel wat Arabische landen bij, met op kop Egypte, de grootste graanimporteur ter wereld. Omdat vele inwoners van die landen op de rand van de absolute armoede leven en zich dus geen duurder eten kunnen permitteren, gaat de bevolking aan het morren. Voeg daar de al langer sluimerende grieven bij en het onvermijdelijke gebeurt: revolutie.

KLIMATOLOGISCH KANTELPUNT

“Het verband tussen klimaat, voedsel en sociale onrust is iets wat velen, inclusief het Amerikaanse leger, zeer serieus nemen”, zegt professor Gegory Nemet, een klimaatwetenschapper aan de Harvard-universiteit, net buiten Boston.

“Het linke is dat het met de huidige kennis over het klimaatsysteem in essentie onmogelijk is één specifiek weersverschijnsel toe te schrijven aan de klimaatverandering. We kunnen hooguit zeggen dat de klimaatmodellen droogtes, hittegolven en ander extreem weer voorspellen. Er zullen wellicht dus ook problemen met de landbouwproductie komen. Dat zou leiden tot wild schommelende en waarschijnlijk hogere voedselprijzen, en velen verwachten dat instabiliteit, conflicten en vluchtelingenstromen daar het resultaat van zullen zijn.”

Volgens Lester Brown, oprichter van het Earth Policy Institute in Washington DC en een toonaangevende denker in de milieubeweging, is de tijd echter gekomen om een mentale stap vooruit te zetten.

Volgens hem is de wereld op een kantelmoment gekomen. “Ik denk niet dat we ons realiseren hoe snel de dingen kunnen veranderen”, zegt hij.

“Als we in de voorbije eeuw hittegolven, overstromingen of droogtes hadden, wisten we dat het later weer normaal zou worden. Maar nu is er geen ‘normaal’ meer, want het hele systeem is aan het kantelen. En voedsel is de zwakke schakel van onze moderne beschaving, net als voor de Sumeriërs, de Maya’s en alle andere beschavingen die ons voorgingen.”

2010 was het warmste jaar ooit. Volgens Munich Re, de grootste verzekeraar ter wereld, valt de klimaatverandering niet meer te ontkennen.

De stijging van het aantal extreme weersverschijnselen “kan niet uitgelegd worden zonder opwarming van de aarde”, schrijft de firma op haar website.

Volgens de FAO, de voedsel- en landbouworganisatie van de VN, stegen de wereldvoedselprijzen in de tweede helft van 2010 met 32 procent.

In januari bereikten ze hun hoogste peil ooit. Daarmee braken ze het record van 2008, toen er van Somalië tot Haïti voedselrellen uitbraken. Die stijging van de voedselprijzen is scherp voelbaar in het Midden-Oosten. Niet toevallig eisten de demonstranten die op straat kwamen en komen in Tunesië, Egypte en andere Arabische landen banen én eten.

Heel speciaal jaar

“Een van de belangrijkste factoren voor de prijsstijgingen van de laatste maanden is het zeer slechte weer in 2010”, zegt FAO-hoofdeconome Concepcion Calpe vanuit het hoofdkwartier van de organisatie in Rome.

“Het is niet aan mij om te zeggen of je dat aan de klimaatverandering kunt wijten, want ik ben geen klimaatspecialiste. Maar het was een zeer speciaal jaar, met abnormaal weer in zeer veel landen.”

Het klimaat is niet de enige factor die de stijgende voedselprijzen verklaart.

Ook de aangroei van de wereldbevolking, de gestage toename van de middenklasse in de nieuwe industrielanden en het gebruik van een deel van de graanoogsten voor de productie van biobrandstoffen spelen een rol.

Maar volgens Calpe komen extreme weersomstandigheden stilaan te vaak voor om zomaar te stellen dat ze eenmalige anomalieën zijn.

 “In Australië houdt de droogte al jaren aan. Op ander plekken zie je hetzelfde. Het is normaal dat je elk jaar wel ergens op de wereld problemen ziet, maar dan verwacht je dat de condities elders beter zijn, zodat het evenwicht bewaard blijft. In 2010 was dat niet zo. Toen had je overal slecht weer en waren er zeer weinig plaatsen op de wereld die normaal, goed weer hadden. Wordt dit de nieuwe normale toestand? Ik hoop van niet.”

Vorige week waarschuwde de FAO dat abnormale droogte voor mislukte oogsten dreigt te zorgen in het noorden van China. Daar is sinds oktober nauwelijks regen gevallen, wat de wintertarweoogst in gevaar brengt. De Chinese regering trok in januari al 15 miljard dollar uit om de landbouw te steunen en deed daar vorige week nog eens 2 miljard bovenop. Ook in China stijgen de consumentenprijzen voor voedsel. Premier Wen Jiabao kondigde aan dat China een beroep zal doen op zijn graanreserves en import om de prijzen te stabiliseren. Als China aanzienlijk meer graan moet importeren, dan zou dat de prijzen op de wereldmarkten nog meer omhoog stuwen.

VOEDSEL EN REVOLUTIES

Lester Brown (Earth Policy Institute) schetst het bredere kader:

“De vuistregel die landbouweconomen gebruiken om het effect van de klimaatverandering op gewassen te analyseren, is simpel: een stijging van één graad Celsius tijdens het groeiseizoen zorgt voor een daling van 10 procent in de graanoogst. Onze landbouw is geëvolueerd in 11.000 jaar waarin het klimaat opmerkelijk stabiel was. Het systeem is gemaakt voor de maximalisatie van de productie in dat klimaat. Naarmate de aarde opwarmt, zal de landbouw dus steeds meer moeite hebben om te volgen.”

Volgens Brown was de Russische hittegolf van vorig jaar een geluk bij een ongeluk.

 “Had die zich niet voorgedaan in Moskou, maar in Chicago, dan waren de gevolgen veel ernstiger geweest”zegt hij. “Door die hittegolf heeft Rusland 40 procent van zijn graanoogst verloren. Dat wil zeggen: 40 miljoen ton op honderd. De VS produceren 400 miljoen ton graan per jaar. Als daar 40 procent van verloren was gegaan, had de wereld 160 miljoen ton graan minder gehad. Dan waren de prijzen helemáál door het dak geschoten. Allerlei landen zouden hun graanexport beperkt hebben om hun eigen voedselprijzen onder controle te houden, maar daardoor zou de rest van de wereld nog hogere prijzen gezien hebben. Vervolgens zouden de olie-exporterende landen olie zijn gaan bieden in ruil voor graan. Voor de andere landen die graan importeren – vaak zijn dat arme landen – zou er niets anders op gezeten hebben dan te vechten om de kruimels. We zouden voedselrellen en revoluties gezien hebben als zelden tevoren.”

“Er zijn twee dingen die mensen verwachten van hun regering”, zegt Brown. “Eén is persoonlijke veiligheid. Het andere is voedselveiligheid.”

Brood en spelen 

Het is eigenlijk nooit anders geweest: De Romeinse machthebbers  wisten het al zeer goed   = “Geef het volk  brood  en als het even kan … ook spelen  ”

’50 miljoen ‘milieuvluchtelingen’ rond 2020′

22 februari 2011

Rond 2020 zullen vijftig miljoen mensen naar het noordelijke deel van de aarde zijn getrokken op de vlucht voor voedseltekorten als gevolg van klimaatveranderingen. Dat hebben experts gezegd op een wetenschappelijk conferentie in Washington.

Gebrek aan voedsel brengt regeringen ten val. Dat is al zo sinds de oudheid. Daarom bedachten de Romeinen brood en spelen. Om mensen rustig te houden, moet er voldoende eten op tafel staan.”

”Als mensen in niet meer vol te houden omstandigheden leven, dan migreren ze’’, aldus professor Cristina Tirado van de University of California op de jaarlijkse bijeenkomst van de internationale wetenschappelijke organisatie AAAS die maandagavond eindigde.

Het getal van vijftig miljoen ‘milieuvluchtelingen’ is gebaseerd op berekeningen van de Verenigde Naties.

Volksopstanden  : Zuid-Europa heeft op dit moment al te maken met een grote toestroom van migranten uit Afrika, van wie velen hun leven riskeren om over zee naar landen als Spanje of Italië te gaan. De volksopstanden in landen als Tunesië en Egypte hebben de vluchtelingenstroom nog verder gestimuleerd.

‘Wat we onlangs in Tunesië zagen, een machtswisseling en plotseling een heleboel mensen die naar Italië gaan, zal een patroon worden”, aldus professor Ewen Todd van de Michigan State University.

De volksopstanden waren volgens hem vooral het gevolg van voedseltekorten, wijdverbreide werkloosheid en armoede.

Overleven  :  In die omstandigheid zijn het de armste mensen die zeggen ”ik moet eten, ik moet overleven” en het besluit nemen naar Europa te trekken, aldus Todd. Daarnaast zijn er de ‘klassieke’ vluchtelingen uit ‘zwart’ Afrika die het continent ontvluchten omdat ze niet meer in hun levensonderhoud kunnen voorzien.

Door onder meer droogte, ontbossing en woestijnvorming als gevolg van de klimaatverandering kan er niet meer genoeg voedsel geproduceerd worden.

Ook toegenomen regenval op andere plekken als gevolg van de klimaatverandering heeft vaak desastreuze gevolgen voor de landbouw.

Gebrek aan ruimte even dringend als klimaatverandering

Als de wereldbevolking de komende decennia inderdaad groeit tot 9 miljard mensen, zal de vraag naar ruimte een even groot probleem worden als de klimaatverandering.
Om de voedsel- en watervoorziening op peil te houden, is bescherming van de biodiversiteit van groot belang. Dat blijkt uit een VN-rapport dat vandaag is verschenen.Cruciaal
De onderzoekers hebben opgeschreven wat de gevolgen zijn van de
“veelal verslechterde milieuveranderingen voor de mondiale kwaliteit van leven”.
Volgens hen is het verbeteren van het milieu van cruciaal belang om de andere zogenoemde Millennium Ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties te halen.
In VN-verband is in het jaar 2000 afgesproken dat de ergste armoede, honger en ziekte in 2015 moeten zijn gehalveerd. Halverwege de looptijd gaat het niet goed met de ambitieuze plannen; ze liggen lang niet op schema.Kwetsbaar
De onderzoekers stellen dat armen, ouderen, kinderen, vrouwen en de lokale bevolking het meest kwetsbaar zijn voor de gevolgen van milieuveranderingen. De geïndustrialiseerde landen krijgen de schuld. Zij wentelen volgens de VN-rapporteurs hun milieuproblemen af op ontwikkelingslanden met directe gevolgen voor de kwetsbare groepen daar.Voorbeelden
“Voorbeelden hiervan zijn de import van palmolie als energiebrandstof waarbij de effecten voor de lokale bevolking niet meegenomen worden, het verdringen van lokale werkgelegenheid in de visserij door de internationale vloot en lokale gezondheidseffecten als gevolg van het verplaatsen van productie en exporteren van afval”, aldus het MNP in een toelichting. “
De verdeling van natuurlijke hulpbronnen draagt in veel situaties bij aan het versterken van al bestaande spanningen in potenti챘le conflictgebieden”.Drinkwater
In het VN-rapport staat verder dat de toegang tot proper drinkwater afneemt. In 2025 hebben ongeveer 1,8 miljard mensen een gebrek hebben aan drinkwater.
Het drinken van verontreinigd water blijft daarmee de komende decennia op het terrein van milieu de belangrijkste veroorzaker van slechte gezondheid en sterfte”, stelt het MNP.Spanningen
Naar schatting 2 miljard mensen krijgen te maken met de gevolgen van vervuiling, bodemerosie, waterschaarste en verzilting.
In toenemende mate zal de competitie om land en water vanuit verschillende gebruiksfuncties zoals landbouw, biobrandstoffen, natuur en verstedelijking tot spanningen leiden”,
voorspellen de onderzoekers.
(novum/sam)

Ruim 200 miljoen migranten in 2050 door klimaatverandering

Tegen 2050 zouden tweehonderd miljoen mensen ge챘migreerd zijn omwille van de klimaatverandering. Dat waarschuwden experten van verschillende VN-agentschappen donderdag in Athene. “Het Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen (UNHCR) heeft berekend dat zowat 24 miljoen mensen al geëmigreerd zijn omwille van het milieu”, aldus de Griekse minister van Buitenlandse Zaken Dora Bakoyannis, die de internationale conferentie over de klimaatverandering in Athene opende.De secretaris-generaal van de Meteorologische Wereldorganisatie, Michel Jarraud, bevestigde dat de kwalitatieve en kwantitatieve achteruitgang van drinkbaar water nieuwe spanningen zal teweegbrengen. De landbouw in de getroffen gebieden zal achteruitgaan en dat zal migratie aamoedigen.De onderdirecteur van het Wereldvoedselprogramma (WFP), John Powell, omschreef dat momenteel twee miljoen mensen in onvruchtbare en droge gebieden wonen. Negentig procent van de landbouwers in de ontwikkelingslanden moet dagelijks brood op de plank brengen om zijn familie te onderhouden.De directeur van het United Nations University Institute for Environment and Human Security (UNU-EHS), Janos Bogardi, zei dat er vijftig miljoen migranten in 2010 en tweehonderd miljoen migranten in 2050 zullen zijn.
De verwoestijning en het stijgende zeeniveau zullen migratie veroorzaken“, voegde hij eraan toe.
In Egypte treft de verwoestijning zestien miljoen mensen.
In Vietnam zou het bruto binnenlands product (BBP) een verlies kennen van dertig procent door het verhoogde zeeniveau.“Men moet nu handelen om de migratiestroom tegen te houden”, aldus Bogardi. “De aanpak van migratie wordt altijd bekeken vanuit het standpunt van het Noorden, maar we moeten de mensen uit het Zuiden centraal stellen”, besloot hij. (belga/jv)
29/05/08

Miljard migranten tegen 2050 13/05/2007

Minstens een miljard mensen zullen tegen 2050 migreren door de opwarming van de Aarde, die de huidige conflicten en natuurrampen op de spits zal drijven en er nieuwe zal creëren.
Dat blijkt uit een rapport van een Britse humanitaire organisatie. In het rapport ‘Mensenzee: de echte migratiecrisis’ waarschuwt de Britse niet-gouvernementele organisatie Christian Aidonomwonden voor de snelheid waarmee de bevolking zich in de 21ste eeuw verplaatst.
“Het aantal mensen dat zijn huizen heeft verlaten omwille van conflicten, natuurrampen en grote projecten, is nu al verbazingwekkend gestegen (163 miljoen volgens schattingen van de organisatie)”, luidt het in het rapport.“In de toekomst zullen de klimaatsveranderingen dat aantal nog optrekken“, schrijft de organisatie, die de internationale gemeenschap oproept tot “dringende actie” en “sterke preventiemaatregelen”.
Christian Aid vermoedt dat aan het huidige tempo
“een miljard mensen extra tegen 2050 gedwongen zullen zijn alles achter te laten”. “De gedwongen migratie zal het grootst zijn in arme landen en ontwikkelingslanden.”
Christian Aid, dat opgericht werd om slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog te helpen, publiceert dit rapport naar aanleiding van zijn jaarlijkse actie in Groot-Brittannië. (afp/hln)

Klimaatsverandering kan tot oorlogen leiden  23/11/2007

De opwarming van onze planeet zou tot oorlogen, economische ontreddering en volksverhuizingen kunnen leiden. Dat schrijven wetenschappers in Hongkong die de effecten van extreme temperaturen hebben bestudeerd. Volgens de onderzoekers moeten de regeringen zich voorbereiden op de sociale en ecologische gevolgen van de opwarming. De klimaatsverandering verstoort het ecosysteem en zou humanitaire rampen kunnen veroorzaken. Ze stelden vast dat in de voorbije eeuwen extreem koud weer vaak gepaard is gegaan met oorlogen, bevolkingsafnames en economische problemen. (belga/gb)
feedback systemen ….
Klimaatvluchtelingen  veroorzaken bevolkingsexplosie in Bengaalse sloppenwijken 
A 7 maart 2012   IPS
De honderdduizenden Bengalezen die elk jaar van het platteland naar Dhaka en andere steden trekken, doen de geboortecijfers daar steil omhoogschieten. Veel van die migranten zijn klimaatvluchtelingen. De snel groeiende bevolking in de steden veroorzaakt sociale spanningen en nieuwe milieuproblemen.
Bangladesh, een land dat bijna vijf keer groter is dan België, telt 160 miljoen inwoners. Volgens een schatting van de Wereldbank leeft iets meer dan een kwart van die bevolking in steden, maar die verhouding verandert snel. De hoofdstad Dhaka telt nu ongeveer 12 miljoen inwoners, en volgens sommige bronnen komt daar elk jaar een half miljoen migranten bij. Velen komen van de kustgebieden en uit dorpen aan de oevers van de talloze rivieren die het land doorsnijden.
Ahsan Uddin Ahmed, de directeur van het Centrum voor Mondiale Verandering, een Bengalese organisatie, schat dat erosie, verzilting en te vochtige bodems elk jaar tot 100.000 Bengalese boeren naar de steden doen vluchten. Overstromingen zetten nog veel meer mensen in beweging.
Het laaggelegen Bangladesh wordt steeds vaker getroffen door overstromingen, het gevolg van stormen en overvloedige neerslag. Waarschijnlijk worden die extreme weersomstandigheden in de hand gewerkt door de klimaatverandering.
Sloppenwijken
Klimaatvluchtelingen kiezen vaak voor de steden.
 Dhaka is bijvoorbeeld goed voor meer dan 30 procent van het bruto binnenlands product van het hele land en biedt dus veel werkgelegenheid. Maar de levensomstandigheden van veel nieuwkomers in Dhaka zijn slecht.
Volgens het Centrum voor Stedelijke Studies, een Bengalese denktank, leefden er in de hoofdstad in 2005 al 3,4 miljoen mensen in sloppenwijken. Nurun Nabi, een hoogleraar aan de Universiteit van Dhaka, schat dat er nu in heel het land ongeveer 17 miljoen mensen in sloppenwijken wonen.
De bewoners van de sloppenwijken leren weinig over gezinsplanning, kunnen moeilijk aan veilige anticonceptie komen en hebben geen sociaal vangnet. Daardoor krijgen ze liefst veel kinderen, in de hoop dat die hun ouders op hun oude dag zullen helpen. Volgens een officieel onderzoek naar de gezondheid van Bengalese stedelingen in 2006 krijgen vrouwen in de sloppenwijken gemiddeld 4,5 kinderen, twee kinderen meer dan het nationale gemiddelde.
Terwijl het Bengalese geboortecijfer in de voorbije decennia fors gedaald is, is de bevolkingsgroei in de steden nog helemaal niet onder controle. De steden zullen de komende decennia dan ook voor steeds grotere economische, sociale en ecologische problemen komen te staan.
Meer onderwijs en gezondheidszorg

Volgens Ahmed van het Centrum voor Mondiale Verandering moet de overheid in de eerste plaats zorgen voor meer onderwijskansen en gezondheidszorg voor vrouwen en meisjes in de sloppenwijken. Internationale studies hebben aangetoond dat de geboortecijfers op die manier gegarandeerd teruglopen.

M.M. Neazuddin, directeur-generaal van het Bengalese Directoraat voor Gezinsplanning, zegt dat zijn dienst dit jaar nog een programma lanceert om de bevolkingsgroei in de sloppenwijken in te dammen.
Maatregelen die in het verleden succesvol bleken, kunnen daarbij opnieuw worden ingezet. In het verleden werden er in Bangladesh bijvoorbeeld van deur tot deur gratis voorbehoedmiddelen uitgedeeld.
 Nu zijn die gratis middelen alleen nog in gezondheidscentra te krijgen, maar vooral voor inwoners van sloppenwijken is dat vaak te ver lopen
 
sloppenwijk in Dhakka
Sociaal geengageerde  en bewogen  mensen  zeggen nogal dikwijls  
Overbevolking is niet het probleem, armoede is het probleem, “

Maar de  Overbevolking houdt armoede wél in stand. :

 en  zal bovendien  roofbouw op de natuur en de verspilling van  grondstoffen nog gaan versnellen   
°
°

Ongecontroleerde groei van de bevolking versnelt de klimaatverandering , veroorzaakt 
schade aan ecosystemen en veroordeeld  vele landen tot armoede

Wat zal het leven zijn op aarde in 2050  op een Aarde met 11 miljard mensen. (Dit cijfer is in tegenspraak   met  de onderschattende prognoses die  de VN voorspelde )
De wereldbevolking groeide vanaf het einde van de 20 eeuw van 6 tot de 8 miljard en verwacht wordt een groei van 8- tot 10, 5 miljard in het midden van de eeuw.

Onderzoekers beweren dat  een dergelijke   verwachte wekelijkse toename van de bevolking met 1, 5 miljoen onvermijdelijk moet leiden tot een nog snellere overbelasting van het milieu, en honger
en dood van sommige staten.
99% van de verwachte groei zal het ontwikkelen van landen, met name in Afrika waar in 2050 er twee miljard mensen zullen wonen, voorgoed fnuiken

In 1798, toen er niet meer dan een miljard mensen rondliepen ,berekende de Britse wiskundige Thomas Malthus dat de exponentiële groei van de bevolking onvermijdelijk  zal leiden tot hongersnood.

De conclusies werden serieus genomen totdat bleek dat landbouwmachines dat doemscenario schenen te kunnen oplossen
Naar aanleiding van de “Groene Revolutie”uit 1960 werden velen gerustgesteld met de gedachte dat de rijkdommen van de aarde onuitputtelijk zijn.
Maar Nu, wanneer de vraag weer groter dan het aanbod, landbouwgronden afnemen , minder vissen rondzwemmen , het grondwater en het klimaat dreigen drastisch te veranderen ,hebben wetenschappers opnieuw herinnerd aan Thomas Malthus……

“Ignoring the elephant in the room”

19. December 2009, 14:44In Kopenhagen draait alles rond CO2! De reductie van de uitstoot van koolzuurgas – in de eerste plaats door de reductie van de verbranding van fossiele brandstoffen – wordt gezien als het mantra voor een betere wereld. Maar is dit de weg naar een betere wereld? En is dit überhaupt mogelijk? De uitkomst van Kopenhagen laat het antwoord al vermoeden.Het toegenomen atmosferische koolzuurgasgehalte en de daaraan gekoppelde opwarming van het aardse klimaat is uiteindelijk maar een symptoom van een zieke planeet. Planeet Aarde heeft koorts. En de ziekte waaraan ze lijdt, die heet de mens! Maar dat mag niet gezegd worden …

Op het einde van de laatste ijstijd, zo’n 10.000 jaar geleden, bevolkten ongeveer 6 miljoen mensen de wereld. Tijdens de laatste ijstijd nam het ongeveer 10.000 jaar in beslag om de wereldbevolking te verdubbelen. Maar dit veranderde tijdens het holoceen, de tussenijstijd waarin we vandaag de dag nog steeds leven. Dit had alles te maken met de overgang van migrerende jager-verzamelaarsamenlevingen aangepast aan de grillige ijstijdwereld naar sedentaire landbouwgemeenschappen die mogelijk werden in het opmerkelijk stabiele klimaat van de tussenijstijd (‘neolithische revolutie’). Zo’n 5.000 jaar geleden was de wereldbevolking gegroeid tot ongeveer 50 miljoen (verdubbelingtempo van 1.600 jaar); tegen het jaar 0 tot ongeveer 250 miljoen (verdubbelingstempo van 1.200 jaar). De kaap van 1 miljard werd gerond in 1804, van 2 miljard in 1927 (verdubbeling in 123 jaar), van 3 miljard in 1960, van 4 miljard in 1974 (verdubbeling in 47 jaar), van 5 miljard in 1987, en van 6 miljard in 1999 (verdubbeling in 39 jaar). De teller vandaag staat op meer dan 6,8 miljard (zie World POPClock – http://www.census.gov/ipc/www/popclockworld.html).

Een belangrijke aansturende factor in deze demografische explosie hangt nauw samen met technologische innovatie (bv. domesticatie van plantgewassen en dieren). Elke innovatiestap verhoogt immers het ‘demografische plafond’ en laat een verdere bevolkingsgroei toe. Maar de snelheid van de bevolkingsgroei overschaduwt steeds het tempo van technologische innovatie. Het gevolg is dat het demografische plafond doorbroken wordt en een samenleving zich bezondigt aan de overexploitatie van zijn natuurlijke omgeving – ‘overshoot’. Een onhoudbare situatie die onvermijdelijk die samenleving onder spanning brengt (Malthusiaanse crisis). Als dan veranderingen in de natuurlijke omgeving nog tegenzitten (bv. klimaatwijziging) dan kan deze ‘overshoot’ die gespannen samenleving het ravijn indrijven. J. Diamond noemt dit in zijn boek Collapse een samenleving die ecologische zelfmoord – ‘ecocide’ – pleegt. Een iconisch voorbeeld zijn de Rapanui op het Paaseiland in de Stille Oceaan op het moment dat zij de laatste boom op het eiland kapten …

Onze huidige geglobaliseerde samenleving bevindt zich sinds de jaren ’80 in ‘overshoot’. Globaal verbruikt de mens 1,3 planeten. Het demografische plafond van de huidige kapitalistische, op fossiele brandstoffen gebaseerde maatschappij is duidelijk doorbroken.

Technologische en maatschappelijke innovatie kan de bevolkingsgroei – en de daaraan verbonden plundering van de Aarde – niet volgen.

Daarbovenop komt een klimaatsopwarming.

De moderne samenleving pleegt voor het ogenblik een ecologische zelfmoord.

Bevolkingen die leven in extreem fragiele ecosystemen (bv. Sahel) zijn het eerste slachtoffer. Niet alleen is de bevolkingsgroei dermate dat ook zij boven de capaciteit van deze fragiele ecosystemen leven, ook het wijzigende klimaat maakt deze ecosystemen nog fragieler. Er rest hen twee alternatieven: migratie … maar naar waar? of een hongerdood sterven … tot de bevolkingsdichtheid binnen de capaciteit van deze fragiele ecosystemen herleid is.

De huidige demografische crisis zal niet opgelost worden door de reductie van de uitstoot van koolzuurgas, maar zal zijn oplossing vinden in een drastische reductie van de groei van de wereldbevolking.

Deze oproep wordt onder andere uitgedragen door de Optimum Population Trust (zie http://www.optimumpopulation.org/), waarvan Sir David Attenborough de meest gekend pleitbezorger is.

Klimaatconferenties à la Kopenhagen zijn allemaal mooi en wel. Maar met de ‘ongezonde’ focus op de reductie van de uitstoot van koolzuurgas, het symptoom, negeren zij ‘the elephant in the room’, de ongebreidelde aangroei van de wereldbevolking, de ziekte.

Misschien moet rond deze problematiek eens een wereldconferentie georganiseerd worden?

‘Wereldbevolking stopt niet met groeien als er 10 miljard mensen zijn’

Geschreven op 20 maart 2013 om 14:28 uur door 9

heel veel mensen

De Verenigde Naties voorspellen dat de wereldbevolking tegen het eind van deze eeuw – als er zo’n 10 miljard mensen zijn – stopt met groeien. Maar nieuw onderzoek wijst erop dat dat niet het geval is. Misschien dat de groei even stopt, maar het is aannemelijk dat deze daarna weer doorzet.

Dat schrijven wetenschappers in het blad Frontiers in Ecology and the Environment. Ze baseren hun conclusie op een model.

Dit model is weer gebaseerd op de observatie dat er een verband is tussen de groei van de populatie en het energieverbruik per capita. Als er meer energie voorhanden is, zet de economische ontwikkeling door en dalen de geboortecijfers.

Als de geboortecijfers wereldwijd voldoende dalen, kan dat ervoor zorgen dat de wereldbevolking stopt met groeien.Maar het is zeker niet aannemelijk dat dat tegen het eind van deze eeuw gaat gebeuren, zo blijkt uit het model.

“Als er tien miljard mensen zijn, is een groeistop inderdaad binnen handbereik,” erkent onderzoeker Oskar Burger. “Maar alleen als er constant voldoende energie per capita beschikbaar blijft.” En dat is zeer onaannemelijk.

“Sinds 1960 groeit de populatie sneller dan de hoeveelheid beschikbare energie wereldwijd.” Waar het op neerkomt, is dat er per hoofd van de bevolking dus steeds minder energie voorhanden is. En die trend zet alleen maar door.

Het lijkt er dan ook op dat we niet naar een groeistop, maar juist van een groeistop vandaan bewegen.

Het is best mogelijk dat de wereldbevolking zodra deze tien miljard mensen telt, even stopt met groeien. Maar er is volgens het model van Burgers en zijn collega’s maar een kleine verandering nodig wil de wereldbevolking daarna weer gaan groeien.

“Natuurlijk is ons model van de groei van de wereldbevolking heel simpel,” vertelt Burger. Het is dan ook niet bedoeld om de voorspellingen van de VN te vervangen. Wel hopen de onderzoekers dat het mensen aan het denken zet en aanzet om meer variabelen in hun modellen omtrent de groei van de wereldbevolking in te zetten.

Rekening houden met de hoeveelheid beschikbare energie is daarbij een eerste stap.

Het menu  :   De wereldbevolking groeit rap. Hoe gaan we die mensen tegen 2050 allemaal van eten voorzien? Wetenschappers werken er hard aan. Lees hier meer over enkele van hun ideeën.

Bronmateriaal:
World population: The end of growth is improbable” – MPG.de
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door Ville Miettinen (cc via Flickr.com).

(- 1)
  • De bevolkingsgroei is afhankelijk van veel factoren die snel kunnen wijzigen: verwachte levensstandaard en dus de economie, overlevingsdrang, oorlogsdreiging en epidemieën, geloofsovertuiging, voorlichting en mogelijkheden tot anticonceptie en zwangerschapsafbreking, financiële steun of politieke druk op het aantal kinderen.

    Nu krijg je in België minder kindergeld voor het eerste kind en meer voor de volgende. Er wordt voorgesteld om dit om te keren, wat het financiëel moeilijker maakt om rond te komen met meerdere kinderen.

    De toename van de levensstandaard en het loskomen van de geloofsdruk heeft het aantal kinderen per gezin doen afnemen in het westen.
    Vermoedelijk zal dat ook gebeuren in moslimmiddens en in arme landen als deze zekerheid van voeding en zorg krijgen.
    Veel meer dan extrapoleren, wat de VN doet, is dus niet mogelijk.

    De levensstandaard en levenszekerheid van de arme landen verhogen zal wellicht leiden naar minder kinderen per gezin.

    Een andere visie kan echter leiden tot meer kinderen per gezin: meer kinderen opgevoed met een bepaalde visie geeft meer macht in een democratie. Ook de geloofsdruk is nog lang niet afgelopen (wereldwijd ) integendeel het neemt zelf nog toe : 
    Een grotere bevolking geeft ook meer macht en mogelijkheden als er voldoende voedsel, energie en begeleiding is.

    • Het blijft een groot demografisch probleem, hoewel wij in het Westen bijna niet of slechts met maar zeer geringe bevolkingsgroei te maken hebben.(maar we leven wel langer en onze ecologische voetafdruk is dus  minstens ook een paar maal  groter dan bij een  arme bevolking  omdat iedereen hier  een  hogere levensstandaard verwacht en eist )   De andere  ‘probleemhaarden’met alle begeleidend   geweld vandien  ,   liggen in Zuid-Oost Azië, India, Afrika en Zuid Amerika. Opvallend genoeg ook nog de landen waar het woord Gods (u zult zich vermenigvuldigen!) nog bijzonder sterk aanwezig is en zich opvallend uitbreid  

      De V.N. in het bijzonder moet hier zijn inspanningen verdubbelen om mensen voor te lichten over de negatieve gevolgen van grote gezinnen, alsmede de armoede die er maar al te vaak mee gepaard gaat.

      °

      Bedreigde aarde  (= een  bedreigde  wereld die een menswaardig bestaan  mogelijk blijft maken want  ook zonder de mensheid   zal de aarde verder boeren  ) 

      Een teveel aan kinderen werkt armoede in de hand, daar er meer monden zijn om te voeden.

      – De Aarde kan eigenlijk al geen 7 miljard mensen aan en wij dienen spoedig te handelen.

      Anno 2012 zou de Aarde slechts 5 tot 6 miljard mensen voldoende kunnen voeden. We kunnen wel uitgaan van ‘toekomstige “technologische “ ontwikkelingen’, maar daar hebben wij nu niets aan bij deze galloperende groei ( die zîch nog enige tijd zal doorzetten ) waarschijnlijk zijn we het  natuurlijke  “point of no return “(qua wereldbevolkingstoename en exponentieele verdubbeling) en de buffercapaciteit van de aarde  , allang voorbij ?

      Voedselschaarste blijft oplopen en historisch gezien heeft een tekort aan voedsel maar al te vaak een oorlog ontketend. Ik wil een dergelijk scenario graag niet realiteit zien worden. ……

      -Voedseloverschotten ( bijvoorbeeld datgene wat we dagelijks ongebruikt weggooien )  worden  sneller geconsumeerd dan ze beschikbaar komen  ( = meer kinderen  en langer levende consumenten met steeds grotere behoeften   ) een klassiek geval van een druppel op een  hete plaat …..

      -Er is zal ook voedseltekort onstaan door het klimaat (mislukte oogsten , verdorde landbouwgronden etc ….) Het klimaat greep al altijd in : anders had de wereldbevolking vandaag misschien wel enkele miljardjes meer geteld.

      Mensen kunnen er alleen maar aan denken dat er  meer  plaats moet zijn voor de mensen?   Er wonen ook andere wezens op deze planeet hoor!

      •  de mannen in de jurken lobbyen ze in de VN (samen met bijvoorbeeld  de RK ) om de geboortebeperking in de arme en vooral  ook de rooms katholieke landen tegen te gaan  en  wél  om met die aangroeiende   miljarden zieltjes en miljoenen doden de planeet compleet te verwoesten.

         Grote gezinnen zijn nog steeds  in de grootste delen van de wereld “gelovige “gezinnen ( en of dat nu Allah is of een andere middeleeuwse  vorm van god  ,doet daar niets aan )  De andere groepen van grote gezinnen zijn dan weer armere gezinnen, dit fenomeen ziet men terug over gans de wereld…….En ja  armen zullen ook hun hoop vestigen op de hulp van een  bovennatuurlijke  kracht   —> het magische  en het wensdenken van het obscurantisme zijn nooit  weggeweest … alleen zijn we dat in het rijke westen een beetje  vergeten ( en ook hier lopen nog genoeg van dat soort( bij)gelovigen rond  die denken dat dit “zin” en “richting”  kan geven aan hun  leven ipv er zelf wat aan te gaan doen  )

        • nog steeds wordt in  de grootste delen  van de wereld  het woord Gods gevolgd . of het nu Allah, god, dieu, Jahweh of wat dan ook is. (en moest u een christen zijn en daarom niet graag dit vergelijk hoort en denkt dat er een verschil is tussen God of Allah dan spijt het me maar het is een grote soep met weliswaar verschillende groentjes erin maar met eenzelfde smaak)

          • Trouwens  het woord Allah komt weliswaar voor in de Koran en is daarom het middelpunt en fundament van het islamitische geloof, maar wordt ook gebruikt door joodse en christelijke minderheden in Arabisch-sprekende landen.”

        • Met de gelovigen zijn voorbehoedsmiddelen taboe, met de armere landen-gezinnen, verhoogt grotere gezinnen het inkomen, maar word de kans ook groter dat 1 van die kinderen de volwassen leeftijd bereikt-kan bereiken.

DE  GROTERE   ECOLOGISCHE  VOETAFDRUK  DOOR  BETERE  LEVENS_STANDAARD  : 
Een goed voorbeeld  is de  gemiddelde  gewichtstoename van de bewoners  van  “rijke landen ” 
(in veel culturen was  of is   een  dikke mens  nog steeds    een status- symbool van  rijkdom  )

het gewicht van de mensheid bedreigt de aarde  ?

18 juni 2012   14

Hoeveel wegen alle volwassen op aarde samen? 287 miljoen ton, zo blijkt uit een nieuw onderzoek. Zo’n 18,5 miljoen ton daarvan is het resultaat van overgewicht of obesitas. En dat is een probleem.Dat zijn even heftige cijfers. Toch zijn ze niet direct bedoeld om mensen wereldwijd aan een dieet te krijgen. Nee: de onderzoekers berekenden deze cijfers omwille van het milieu.

De cijfers
De onderzoekers berekenden de totale massa van volwassen mensen op aarde. Maar ze keken ook hoe al die kilo’s over de wereld verspreid zijn en welk deel ervan het resultaat is van overgewicht en obesitas.

Uit de cijfers blijkt dat mensen wereldwijd gemiddeld een lichaamsmassa van zo’n 62 kilo hebben.

In Noord-Amerika is de lichaamsmassa het grootst: gemiddeld 80,7 kilo.

Om dat even in het juiste perspectief te plaatsen: in Noord-Amerika woont ‘slechts’ zes procent van de wereldbevolking, maar is wel 34 procent van de biomassa die het gevolg is van obesitas, terug te vinden.

En als het gemiddelde BMI van de Amerikanen wereldwijd het gemiddelde BMI zou zijn, dan zou de wereldbevolking in één klap 58 miljoen ton zwaarder worden. Dat is vergelijkbaar met een extra 935 miljoen mensen met een gemiddeld (62 kilo) gewicht.

 

In 2050
De onderzoekers willen met deze studie een bijdrage leveren aan die ene grote vraag: hoe gaan we de steeds groter wordende populatie mensen in de toekomst van basisbehoeften (eten, drinken, enzovoort) voorzien?

Wanneer wetenschappers het over dat probleem hebben, wijze ze er vaak op dat de aarde tegen 2050 mogelijk negen miljard mensen telt. Maar dit onderzoek laat wel zien dat niet alleen het aantal mensen op aarde van belang is. Ook de omvang van mensen speelt een belangrijke rol wanneer we het over de voedselvoorziening van de toekomst en dus ook de exploitatie van onze planeet hebben.

Meer energie
De onderzoekers wijzen erop dat mensen die een grotere massa hebben ook meer energie nodig hebben. Simpelweg omdat een groter lichaam meer energie nodig heeft om zich te verplaatsen. Maar ook bij rust verbrandt een groter lichaam meer energie. “Onze resultaten benadrukken dat het belangrijk is om naar de biomassa en niet alleen naar de bevolkingsaantallen te kijken wanneer het gaat om de ecologische invloed van een soort,” concludeert onderzoeker Sarah Walpole.

Iedereen lijkt het er ondertussen wel over eens dat de groei van de wereldbevolking een bedreiging vormt voor het milieu.

“Onze studie laat zien dat het gewicht van de populatie ook een enorme bedreiging is,” stelt onderzoeker Ian Roberts. Hij benadrukt dat we zowel de groei van de populatie als de groei van mensen moeten aanpakken.

INITIATIEVEN EN OPLOSSINGEN  ?  

The weight of nations: An estimation of adult human biomass” – Eurekalert.org
De foto bovenaan dit artikel is gemaakt door mrd00dman (cc via Flickr.com).

  • The Georgia Guidestones

    THE MESSAGE OF THE GEORGIA GUIDESTONES

    1. Maintain humanity under 500,000,000 in perpetual balance with nature.
    2. Guide reproduction wisely – improving fitness and diversity.
    3. Unite humanity with a living new language.
    4. Rule passion – faith – tradition – and all things with tempered reason.
    5. Protect people and nations with fair laws and just courts.
    6. Let all nations rule internally resolving external disputes in a world court.
    7. Avoid petty laws and useless officials.
    8. Balance personal rights with social duties.
    9. Prize truth – beauty – love – seeking harmony with the infinite.
    10.Be not a cancer on the earth – Leave room for nature – Leave room for nature.

    http://www.radioliberty.com/st…

    Georgia Guidestones

    http://nl.wikipedia.org/wiki/G…

°

DE MENSELIJKE VRUCHTBAARHEID  

“mislukking ” van het  één kind gezin  ? 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Eenkindpolitiek

De economisce en sociale gevolgen van de Chinese éénkindpolitiek kunnen de Chinese economie en maatschappij ernstig beperken. Daarom wordt de éénkindpolitiek steeds meer losgelaten.

Inmiddels mogen 2 op de 3 Chinese gezinnen 2 kinderen krijgen. De algemene verwachting is dat Chinese beleidsmakers de éénkindpolitiek in de toekomst helemaal zullen afschaffen.

Door de seksuele revolutie en de toegenomen rijkdom (–> met als gevolg een nog steeds   toenemende  verloedering van het plaatselijke en het wereldomvattend  millieu )  in China zal het vruchtbaarheidscijfer waarschijnlijk niet meer heel hoog worden.(maar het zal wel groeien, zij het minder snel   ? ) 

Vanuit de Chinese bevolking komt er ook steeds meer verzet tegen de éénkindpolitiek. Echter bij het aantreden van Chinese president Xi Jinping in 2013 werd aangegeven dat de éénkindpolitiek gewoon van kracht blijft

 

 

°

http://news.sciencemag.org/biology/2014/10/no-way-stop-human-population-growth?utm_campaign=email-news-latest&utm_source=eloqua

 

 

Over tsjok45
Gepensioneerd . Improviserend jazzmuzikant . Instant composer. Jamsession fanaat Gentenaar in hart en nieren

5 Responses to Overbevolking

  1. Pingback: IJSTIJDEN « Tsjok's blog

  2. Pingback: Evolutionaire geneeskunde « Tsjok's blog

  3. Pingback: De smeerlapperij formatie | Tsjok's blog

  4. Pingback: ZEESPIEGEL | Tsjok's blog

  5. Pingback: DOEMDENKEN of VOORZIENBAAR ? | Tsjok's blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: