Ardipithecus


INHOUD —-> https://tsjok45.wordpress.com/2012/09/03/evodisku/

 

°

http://blogs.discovermagazine.com/loom/2009/10/01/ardipithecus-we-meet-at-last/#.UswzjfTuKSo

  • Ardipithecus is een uitgestorven zeer vroeg geslacht van de geslachtengroep Hominini, waar de mens toe behoort. De tanden lijken wat op die van Australopithecus. Ardipithecus leefde 4,4 miljoen jaar geleden in het vroege Plioceen. Wikipedia

Eerste vondst   /portret (Jason Sannar (via Wikimedia Commons).)en sculptuur 

 

                               ARDI DeMorgen (klik op de afbeelsing )

BONOBO    /    In de chimpansee lijn zijn blijkbaar zowel nieuwe eigenschappen ontwikkeld of oudere verloren gegaan sinds de split met de hominiden .Dit is een bewijsstuk voor een gemeenschappelijke voorouder-model die nu eens geen chimpansee ” clone” is .                                                                                             

Verder onderzoek zal dit zeker nog gaan verduidelijken . Wat het “oudste”( oorspronkelijk/ primitiefste ) lijkt bij moderne chimpansees , zoals zware hoektanden , lange ledematen( in het bijzonder de armen ) de haakachtige vingerplaatsing om beter te kunnen slingeren in de bomen en geschikte handen en polsen voor knokkel-loop zijn misschien recentere ontwikkelingen ( na de split ) 

Volgens die insteek , zou de menselijke hand wel eens de meer “primitieve ” uitrusting kunnen zijn die nog alle kanten op kon .

” Het zijn de chimpansees (en zelfs de gorilla’s geweest die als gek evolueerden wat –> convergent ? )betreft voortbeweging en daaraan aangepaste ledematen , niet de hominimen” zegt Kent State University anthropologist Owen Lovejoy

” Wij volgden een ander spoor …(eigenlijk een andere oplossing ) We werden socialer

*Afwachtende  en kritische  reacties vooral   op de manier waarop dit nieuws is gebracht  in openbaarheid ….  

http://johnhawks.net/weblog/reviews/tv/discovering-ardi-release-2009.html

 

 http://dsc.discovery.com/tv/ardipithecus/ardipithecus.html

http://sandwalk.blogspot.com/2009/10/good-science-bad-science-journalism.html

 

Het is één van de oudste mensachtigen die ooit is teruggevonden:
Ardi.

Een mengelmoes aan voorouders en verwanten aan de basis van de struik waaruit uiteindelijk ook homo sapiens tevoorschijn kwam
Voluit heet hij Ardipithecus ramidus, maar voor het gemak wordt hij regelmatig als Ardi aangeduid.
Ardi mag dan de boeken ingaan als een mensachtige, hij had toch nog heel veel weg van een aap.
Zo had Ardi opmerkelijk lange armen en een kort lijf (van ongeveer 120 centimeter lang).

De set met de meeste resten van Ardi werden in 1994 in Ethiopië teruggevonden.
De leeftijd van de fossiele resten werd vastgesteld op ongeveer 4,4 miljoen jaar. Met de vondst hadden de onderzoekers een belangrijk puzzelstukje opgeduikeld.
Ardi kon wel eens een lang gezochte (en nu gevonden ) belangrijke voorouder of minstens verwant van ons mensen, zijn geweest.
Naarmate de tijd vorderde, werden meer gegevens over Ardi verzameld en al snel bleek dat de onderzoekers gelijk hadden: Ardi ligt aan de basis van onze mensen en mensachtigen struik en vertegenwoordigt een tot dusver onbekende soort.

Bouw
In Ethiopië hadden de onderzoekers verschillende delen van een skelet opgegraven.
Met veel geduld werden die delen bij elkaar gelegd zodat (een flink deel van) een skelet ontstond.
Het skelet kreeg de naam ‘Ardi’. Uit de bouw kunnen de onderzoekers afleiden dat Ardi waarschijnlijk van het vrouwelijke geslacht was en ongeveer 50 kilo woog.

Maar het skelet vertelt ons nog veel meer. Zo wijst de bouw erop dat Ardi een prima bomenklimmer was.
In de boom gebruikte ze allevier haar ledematen. Maar op de grond verplaatste ze zich hoogstwaarschijnlijk op twee benen.
Ook kunnen de onderzoekers op basis van de resten concluderen hoe groot het brein van Ardi was: de mensachtige had een herseninhoud van 300 tot 370 kubieke centimeter.

Geen hardloper
De voeten van Ardi zijn echt bijzonder: ze zijn in veel opzichten een mengeling van eigenschappen die we tegenwoordig aan de voeten van mensen en apen toeschrijven.
Het is niet aannemelijk dat Ardi grote afstanden aflegde.
De A. ramidus had een vrij platte voet en miste een boog in de voet (zoals wij dat tegenwoordig wel hebben).
Hierdoor kon deze geen grote afstanden lopen en ook rennen moet lastig zijn geweest.
Het is ongelofelijk hoeveel informatie wetenschappers aan enkele botjes kunnen aflezen.
Zelfs het menu van Ardi kent geen geheimen voor ons.
De resten van het gebit van Ardi wijzen erop dat hij vruchten, groen, maar ook insecten en zoogdieren at.
Bijtsporen op de botten van A. ramidus wijzen erop dat ook Ardi zelf op het menu van sommige dieren stond.
Waarschijnlijk ging het om roofdieren zoals hyena’s.

Stap voor stap
De vondst van A. ramidus is nog jong.
Ardi houdt de wetenschap dan ook nog flink bezig.
Zo gaan er nog regelmatig stemmen op dat Ardi helemaal geen voorouder van de mens zou zijn.
Het zijn kreten in een voortschrijdend onderzoek waarmee we uiteindelijk een beter beeld van onze afkomst moeten krijgen.
Want van Ardi weten we ondertussen heel wat, maar de context is een stuk onduidelijker.

Want wie mogen A. ramidus op onze stamboom omringen?
En hoe leidde dat alles tenslotte uiteindelijk tot de moderne mens? Vragen genoeg.
Maar het plaatje wordt gelukkig wel steeds completer en dat hebben we in grote mate aan Ardi te danken.
Lang zaten we opgezadeld met voorouders die echt aap waren en voorouders die al veel te veel van ons mensen weghadden.

Een soort die overduidelijk een mengelmoes van aap en mens( een mozaik ) was – een soort geuige van een overgangsfase – ontbrak.
Tot we op Ardi stuitten: ongetwijfeld één van de meest interessante getuige van mogelijke stapjes in onze lange evolutie.

In totaal werden skeletresten en stukjes bot van in totaal 35 individuen gevonden.

(een deel-verzameling van deze vondsten ->Op basis van die verschillende fossielen is door sommigen al geconcludeerd dat de fysieke verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke Ardipitheci(= sexueel dimorphisme)niet groot zijn geweest

-De in 1992 gevonden geplette schedel en het gedeeltelijke skelet waren dat van een vrouwelijke mensachtige, die de onderzoekers Ardipithecus ramidus noemen.

  • -Het hoogtepunt in de zoektocht en reconstructieproces lag in 1994-95, toen het team van Tim White onder een verhoging in het terrein stukjes van een bekken, een been, een voet en een schedel vonden, kortom een onvolledig skelet.Ardi heeft veel meer dan Lucy sterkte aapaachtige kenmerken en had de bouw en de enorme grijphanden en voeten voor een (gedeeltelijk?) leven in de bomen. 
_______________________________________________________________________________________ Ann Gibbons (2009)
‘Ancient Skeleton May Rewrite Earliest Chapter of Human Evolution’,
Science 1 Oct 2009The Analysis of Ardipithecus ramidus — One of the Earliest Known Hominidshttp://www.youtube.com/watch?v=EC9aIth1ah4http://www.sciencemag.org/content/326/5949/60.2.fullMore than a million-years older than “Lucy,” Ardipithecus ramidus and the associated fossils provide the most detailed snapshot of early hominid life. This video features interviews with Project Co-Director Tim White (University of California, Berkeley), Science correspondent Ann Gibbons, and paleoanthropologist Andrew Hill (Yale University). Produced by Robert Frederick and Michael Torrice.

Ardipithecus

                                             <ardipithecus-skeleton-white-2009.jpg

Two species from the Middle Awash region of Ethiopia

The holotype of Ardipithecus ramidus (White et al.,1994) comprises a set of ‘associated teeth from one individual’and the paratype series has various associated cranial fragments, two partial cranial bases, a juvenile mandible and associated and isolated teeth dated c. 4.4 Ma

Dentitions from human (left), Ar. ramidus (middle), and chimpanzee (right), all    males. Below are corresponding samples of the maxillary first molar in each. Red, thicker enamel (~2 mm); blue, thinner enamel (~0.5 mm). Contour lines map the topography of the crown and chewing surfaces.
http://www.sciencemag.org/cgi/content/full/326/5949/69/DC2.

Molars are characterized as having absolutely and relatively thinner enamel than those in Australopithecus (White et al., 1994, 995).

   <  Kabada (holotype)

The holotype of Ardipithecus kadabba Haile-Selassie,Suwa & White, 2004 comprises part of a right mandible with associated teeth, and various isolated teeth and postcranial fragments, some from the same site as the holotype; dated to c. 5.2–5.8 Ma (Haile-Selassie, 2001; Haile-Selassie et al.,2004).

http://www.blackwellpublishing.com/pdf/jbi_2141.pdf

   <  relationships on the genus level

Afbeelding

http://www.stoneageinstitute.org/news/gona_nature_paper.shtml
http://nl.wikipedia.org/wiki/Ardipithecus
http://en.wikipedia.org/wiki/Ardipithecushttp://www.geocities.com/palaeoanthropology/Aramidus.html http://nl.wikipedia.org/wiki/Ardipithecus

    Ramidus -competing-hypotheses of descendance
Three hypotheses of early hominin evolution.
Top – That there was a straight line of hominin evolution, each “species” being the phase or grade of one true natural species.
Middle – A single line of hominin evolution with a speciation event in the same area in which the earliest Australopithecus split from Ardipithecus ramidus.
Bottom – Ardpithecus ramidus as one of the last members of a more archaic lineage which existed after a speciation event elsewhere in Africa that gave rise to the first Australopithecus. Published in this week’s issue of Science.
°
ARDI  ZIT OP DE MENSENLIJN   
°

Ardi = Een aap- en tegelijkertijd mensachtig organisme dat zo’n 4,4 miljoen jaar geleden leefde. Wie of wat  is Ardi (nu) : een aap met mensachtige trekjes of een mens met aapachtige trekjes?

De kogel lijkt nu eindelijk door de kerk!

°

Ardi Mozaïk 

–>Ardipithecus ramidus (kortweg ‘Ardi’) had een klein brein en grote tenen waarmee deze takken vast kon grijpen. Een echte aap, zou u zeggen.

–> Maar Ardi had tegelijkertijd ook kleine, mensachtige tanden en het grote bekken stelde Ardi in staat om op twee benen te lopen. Mensachtig, zou u zeggen. En daarmee belanden we direct in een vurig debat in de studie naar de oorsprong van de mens.

Mensachtig? Of aapachtig?

Onderzoekers van de Arizona State University scheppen met een nieuw onderzoek iets meer duidelijkheid. Ze bestudeerden de onderkant van de schedel van A. ramidus en vergeleken het met de onderkant van de schedel van moderne mensen. Dit deel van het lichaam is heel interessant, omdat het heel complex is en verband houdt met het brein, de houding van een organisme en de manier waarop een organisme kauwt.

Maar misschien nog wel belangrijker: dit deel van het lichaam is bij apen heel anders dan bij mensen.

De onderzoekers ontdekten dat dit deel van de schedel van Ardi grote overeenkomsten vertoont met dat van moderne mensen en juist helemaal niet lijkt op dat van apen.

De vondst wijst erop dat Ardi nauwer verwant is  aan mensen dan aan chimpansees

“Gezien de hele kleine omvang van Ardi’s schedel zijn de overeenkomsten tussen de onderkant van de schedel van Ardi en de mens verbazingwekkend,” merkt onderzoeker William Kimbel op.

Bronmateriaal:
‘Ardi’ skull reveals links to human lineage” – ASUnews.asu.edu

ardiskullrev

The 4.4 million-year-old cranial base of Ardipithecus ramidus from Aramis, Middle Awash research area, Ethiopia.
Photo by: Image courtesy Tim White.
°
KORTE  GESCHIEDENIS  ( en oudere  situeringen ) VAN DE   RAMIDUS -ontdekkingen aan het begin van deze 21 eeuw    
Dit geeft een idee waarneer de hominines  leefden, en in hoeverre de tijden waarin ze leefden elkaar overlappen:

Het gaat bij de ontdekking  van   (beide ) ramidus-soorten  vooral   om een lacune tussen de wereldberoemde Lucy, die werd ontdekt in 1974 en tussen de 3,3 en 3,6 miljoen jaar oud zou zijn, en de  eerste ontdekte ramidus  fossielen die 4,1 miljoen jaar oud zijn. Die  fossielen vormen een soort ‘Transitionnal “.

Wetenschapper Yohannes Haile Selassie verklaarde dat de   eerste   a.  ramidus  vondsten  , twee menselijke genera   ( ramidus ___vertegenwoordigd  door enkele volledige tanden en beenderen___ en australopithecus afarensis   ) met elkaar verbindt en een licht werpt op de periode tussen het bestaan van de twee, een tijdspanne in de evolutie waarover weinig bekend is.
De fossielen  werden aangetroffen in Afar, in het noordoosten, op ongeveer 30 kilometer vanwaar Lucy werd gevonden.
Wat we nu  hebben, past ongeveer in dat gat. We kunnen hierdoor beter de evolutie van de mens begrijpen“,
aldus Haile Selassie.
(belga/hln)

Yohannes Haile Selassie

Het gaat bij de ontdekking  van   (beide ) ramidus-soorten  vooral   om een lacune tussen de wereldberoemde Lucy, die werd ontdekt in 1974 en tussen de 3,3 en 3,6 miljoen jaar oud zou zijn, en de  eerste ontdekte ramidus  fossielen die 4,1 miljoen jaar oud zijn. Die  fossielen vormen een soort ‘Transitionnal “.

Wetenschapper Yohannes Haile Selassie verklaarde dat de   eerste   a.  ramidus  vondsten  , twee menselijke genera   ( ramidus ___vertegenwoordigd  door enkele volledige tanden en beenderen___ en australopithecus afarensis   ) met elkaar verbindt en een licht werpt op de periode tussen het bestaan van de twee, een tijdspanne in de evolutie waarover weinig bekend is.
De fossielen  werden aangetroffen in Afar, in het noordoosten, op ongeveer 30 kilometer vanwaar Lucy werd gevonden.
Wat we nu  hebben, past ongeveer in dat gat. We kunnen hierdoor beter de evolutie van de mens begrijpen“,
aldus Haile Selassie.
(belga/hln)
Zie ook

HOW APES BECAME HUMAN

http://www.time.com/time/archive/preview/0,10987,1000380,00.html

Creationisten zwatel  ;

http://www.echt-nieuws.nl/evolu.htm

http://www.darwinism watch.com/darwinist_prop_17.phphttp://www.answersingenesis.org/docs/4113.asp

http://www.doesgodexist.org/NovDec01/ApemenAndTheMedia.html

http://www.drdino.com/print.php?type=article&spec=59

http://www.apologeticspress.org/articles/127

DE  ONTDEKKING   van    belangrijkste recente  vondsten  
Antropologen vinden fossielen van 4,5 miljoen jaar oude hominiden in Ethiopië // januari 2005

http://sesha.net/eden/nieuws.asp

BLOOMINGTON, VS. – Wetenschappers van de Indiana Universiteit in het Amerikaanse Bloomington (IUB), tezamen met wetenschappers van zeven andere wetenschappelijke instituten hebben een aantal fossielen opgegraven van menselijke voorouders die zo’n 4,5 miljoen jaar geleden leefden. De fossielen, die deze week beschreven werden in het wetenschappelijke tijdschrift Nature, kunnen wetenschappers helpen bij het bestuderen van de mysterieuze transformatie van primitieve chimpanseeachtige hominiden naar meer menselijke vormen.

De fossielen werden gevonden in het Gona onderzoeksgebied in het noorden van Ethiopië, slechts een van twee plaatsen waar de fossielen zijn gevonden van Ardipithecus ramidus.

“Een aantal ontwikkelingen in Afrika geven ons een nieuwe blik op de fossielen die gevonden zijn van de eerste hominiden,” zei IUB paleoantropoloog Sileshi Semaw, die het onderzoek leidde.

Semaw en zijn collega’s rapporteren ook nieuw bewijs dat laat zien dat de menselijke voorouders leefden in een omgeving met antilopen, neushoorns, apen, giraffes en nijlpaarden in een Ethiopië dat veel natter was dan het nu is. De reconstructies van de leefomgeving tonen een mozaïek van verschillende landschappen, van bosland tot grasweiden. Het onderzoek in Gona gaat door om precies te achterhalen aan welke omgeving ramidus de voorkeur gaf.

“We hebben nu meer dan 30 fossielen van tenminste 9 individuen, die we dateren tussen de 4,3 en 4,5 miljoen jaar oud,” aldus Semaw die directeur is van het Gona Palaeoanthropological Research Project en onderzoekswetenschapper aan het Stone Age Instituut.

In hun brief aan Nature, beschrijven Semaw en zijn medeauteurs de gevonden delen van een bovenkaak en twee onderkaken – met de tanden intact – een aantal lossen tanden, een deel van een teenbeentje en intacte vingerbeentjes. De wetenschappers denken dat de fossielen behoren aan negen individuen van de soort Ardipithecus ramidus. De onderzoekers gebruikten Argon isotopen om vulkanisch materiaal dat werd gevonden in de buurt van de fossielen, om hun leeftijd te schatten.

In de elf jaar sinds de benaming van de soort Ardipithecus ramidus door Tim White, antropoloog aan de universiteit van Californië in Berkeley en anderen, zijn er slechts een handvol fossielen van deze soort gevonden en alleen op twee plaatsen – Middle Awash en Gona, beide in Ethiopië. Andere fossielen van iets oudere leeftijd zijn gevonden in Kenia en Tsjaad. De onderzoekers die in Ethiopië werken denken echter dat Ardipithecus het eerste hominide genus is – dat wil zeggen dat zij de eerste menselijke voorouders waren die leefden na de splitsing tussen mens en chimpansee.

Ondanks de miljoenen jaren die ons scheiden, hebben moderne mensen toch een aantal dingen gemeen met A. ramidus. Fossielen van Gona en Awash laten zien dat de oer-hominide op twee benen liep en diamandvormige hoektanden had, niet V-vormige tanden die chimpansees gebruiken om ergens in te bijten. Van buiten lijkt A. ramidus echter veel meer op een chimpansee dan op de moderne mens.

Gona blijkt tot nu toe een zeer productieve vindplaats. In een Nature artikel in 1997 kondigde Semaw en een aantal collega’s aan dat zij de oudste stenenwerktuigen tot dan toe hadden gevonden. De vondsten uit Gona toonden aan dat de mensen al zo’n 2,5 miljoen jaar geleden stenen werktuigen gebruikte.


2005, American Association for the Advancement of Science

Nieuwe Ethiopische fossielen leveren bewijs voor nieuwe soort   maart 2004

BERKELEY – Paleoantropologen van de universiteit van Californië in Berkeley en van het Natuurhistorisch Museum in Cleveland hebben fossielen gevonden van een bijna 6 miljoen jaar oude menselijke voorouder, van welke de eerste fossielen drie jaar geleden voor werden aangekondigd. Hiermee verstevigen zij het belang van de soort als de eerste hominide die verscheen na de afsplitsing van de chimpansee lijn.

Toen de soort voor het eerst aangekondigd werd in het tijdschrift Nature in 2001, werden de fossielen Ardipithecus ramidus kadabba genoemd, een subsoort van een jongere hominide soort Ardipithecus ramidus, die eveneens in de Middle Awash regio in Ethiopië werd gevonden. De nieuwe fossielen – zes tanden – leveren genoeg bewijs voor de stelling dat het hier toch om een aparte soort gaat, dus Ardipithecus kadabba in plaats van een subsoort Ardipithecus ramidus.

“Ardipithecus kadabba zou wel eens de eerste soort kunnen zijn op de menselijke lijn na de evolutionaire afscheiding van de lijnen die naar de moderne chimpansees en die die naar de mens leiden,” zei Yohannes Haile-Selassie, curator en hoofd van de afdeling fysieke antropologie van het museum in Cleveland.

Haile-Selassie en coauteurs Tim White van de Berkeley universiteit en Gen Suwa van het museum van de universiteit van Tokio rapporteerden hun vondst in de uitgave van 5 maart van het tijdschrift Science.

Tussen 1997 en 2000 legde Haile-Selassie 11 hominide fossielen bloot van tenminste vijf individuen die eens in een bosrijk landschap leefden waar de omgeving nu droog en rotsachtig is, in de Afar driehoek midden in de Ethiopische Middle Awash regio. Samen met White en geoloog Giday WoldeGabriel van het Amerikaanse Los Alamos National Laboratory, interpreteerde hij de beenderen als die van een tweebenige hominide ter grootte van een chimpansee die tussen de 5,2 en de 5,8 miljoen jaar geleden leefde.

De zes tanden werden gevonden tijdens een maand lange afgraving op een locatie die Asa Komo (Rode heuvel) Locality 3 werd genoemd. Deze locatie had eerder al een deel van een arm en een enkele tand opgeleverd. Asa Koma is gelegen aan de westelijke grens van het onderzoeksgebied zo’n 290 kilometer ten noordoosten van de Ethiopische hoofdstad Addis Abeba.

Onder de gevonden tanden bevinden zich een hoektand uit de bovenkaak, voorkiezen uit beide kaken en maalkiezen uit de bovenkaak. Alle tanden kwamen uit een geologische laag die tussen twee vulkanische lagen in zat. Deze vulkanische lagen konden worden gedateerd op respectievelijk 5,54 en 5,77 miljoen jaar oud. De datering werd verricht op het Berkeley Geochronology Center door Paul Renne, adjunct professor aard- en planetaire wetenschap aan de Berkeley universiteit.

Hoewel de wetenschappers slechts over 17 fossielen beschikken, waarvan de meeste tanden zijn, kunnen zij hier toch veel uit opmaken, bijvoorbeeld over hoe deze wezens leefden. De tanden in het bijzonder zijn van belang om te kunnen differenti챘ren tussen de fossielen van mens en chimpansee.

“In alle mensenapen – fossiele en moderne – worden de grote, slagtandachtige, uitstekende hoektanden als wapens gebruikt, en bij de meeste gebruiken de mannetjes ze in hun gevechten met rivalen om zo toegang te krijgen tot vruchtbare vrouwtjes,”. Aldus White. “De eerste hominiden hebben deze aanpassing niet, zij hebben veel kleinere hoektanden die geheel niet op die van chimpansees lijken.”

In de mensapen, slijpen de bovenste hoektanden constant langs de derde voorkiezen in de onderkaak om ze zo scherp te houden. Volgens White hebben mensen deze functionaliteit niet.

Volgens hem zijn de implicaties van dit verschil in gebitten dat de nieuw ge챘volueerde hominiden in een totaal verschillende, minder strijdlustige sociale structuur leefden dan die die we zien bij moderne chimpansees. Antropoloog Owen Lovejoy stelde in de tachtiger jaren dat de afname van de hoektanden betekende dat de mannetjes meer betrokken waren bij het opvoedproces en dat het dragen van kinderen en voedsel sterke evolutionaire druk legde op deze hominide waardoor ze zich ontwikkelden in de richting van een spier- en skeletbouw die perfect was voor het lopen op twee benen.

De nieuwe fossielen laten de meest primitieve hoektanden zien van alle eerder gevonden hominiden.

“We zien slijtagepatronen op de voorkiezen van Ardipithecus kadabba die we in A. ramidus niet zien,” zei Haile-Selassie. “We weten niet zeker of de A. kadabba individuen een functioneel slijpmechanisme hadden – we hebben maar een voorbeeld daarvan – maar wat we zeggen is dat de primitieve vorm en de aanwezigheid van dit patroon op de bovenste hoektand en de derde voorkies A. ramidus doet verschillen van A. kadabba, zodat we de laatste zien als een aparte soort.”

De onderzoekers geven aan dat er nog twee andere vindplaatsen zijn die fossielen hebben opgeleverd uit dezelfde periode, tussen de 5 en 6 miljoen jaar oud. Een groep fossielen, die in 2002 in Tsjaad werd gevonden, werd Sahelanthropus tchadensis gedoopt, de andere groep, die in Kenia werd gevonden in 2000, heet Orrorin tugenensis . Al deze fossielen komen zodanig overeen dat ze allemaal onder dezelfde soort, Ardipithecus kadabba, zouden moeten worden geplaatst vind het team.

Deze zienswijze wordt niet gedeeld door David R. Begun van de universiteit van Toronto. Hij werpt tegen dat de gebitten van A. kadabba, Sahelanthropus en Orrorin op een aantal belangrijke punten van elkaar afwijken. “In plaats van een enkele lijn van opvolging zou het [hominide] fossielenbestand uit het late Mioceen wel eens een integrerende uitspreiding kunnen laten zien vanuit een bronpopulatie in Eurazië of een nog niet ontdekte populatie in Afrika, de eerste van verschillende uitspreidingen die gedurende de evolutie van de mens heeft plaatsgevonden,” schrijft hij in een bijgevoegd commentaar. Maar de mate van onzekerheid over de fragmentarische fossielen die tot dusver bekend zijn maakt het onmogelijk de meningverschillen die leven tussen zij die denken dat er veel soorten zijn geweest en zij die denken dat er niet meer dan 1 of 2 menselijke soorten tegelijkertijd hebben geleefd bij te leggen. “De oplossing komt voor in de mantra van alle paleontologen,” concludeert hij. “We hebben meer fossielen nodig!”


2004, UC Berkeley

Nog oudere mensachtige gevonden  ?  
19 maart 2004:
 SAMENVATTING
Antropologen vonden in Ethiopië  tanden van een zes miljoen jaar oude mensachtige. Medeontdekker Haile-Selassie spreekt van een nieuwe hominide soort, mogelijk de eerste van de menselijke tak. Paleontoloog De Vos reageert sceptisch.

In Asa Koma (Rode Heuvel) in de Ethiopische Middle Awash-vallei hebben paleoantropologen zes tanden opgegraven van een hominide (mensachtige) die tussen de 5,54 en 5,77 miljoen jaar geleden leefde. In die tijd was de mens nog maar een paar honderdduizend jaar van de aap afgesplitst. De fossielen zijn ruim twee miljoen jaar ouder dan die van Lucy, een Australopithecus afarensis van 3,5 miljoen jaar oud.

Asa Koma: het Ethiopische berggebied waar de paleoantropologen o.a. zes tanden van misschien wel onze oudste voorouder hebben ontdekt.

De losse tanden bestaan uit voorkiezen uit beide kaken, en een hoektand en enkele kiezen uit de bovenkaak. Paul Renne, hoogleraar aard- en planeetwetenschap aan de universiteit van Californié (Berkeley), dateerde de tanden door de argon/argon-methode toe te passen op de vulkanische sedimenten waarin ze lagen.

Yohannes Haile-Selassie: een van ontdekkers van het fossiele gebit

De fossielen werden al in 2002 gevonden door Yohannes Haile-Selassie (beheerder en hoofd antropologie van het Cleveland Museum of Natural History), Tim White (universiteit van Californi챘, tevens de ontdekker van Lucy) en Gen Suwa (universiteit van Tokyo). Zij rapporteerden over hun vondst in Science.

Aanvulling
De tanden zijn een aanvulling op elf andere hominide fossielen (tanden en botten) die Haile-Selassie tussen 1997 en 2000 in de Middle Awash-vallei vond. Volgens hem zijn de botten van tenminste vijf tweevoeters, die tussen de 5,2 en 5,8 miljoen jaar geleden leefden. Toen hij deze ontdekkingen in Nature in 2001 voor het eerst meldde, noemde hij de hominide nog Ardipithecus ramidus kadabba, een subsoort van de jongere Ardipithecus ramidus. De aapachtige kenmerken van de nieuwe tandfossielen vindt hij echter voldoende reden om Ardipithecus kadabba als nieuwe hominide te introduceren: “De hoektand heeft meer de vorm van een snijtand, en vertoont slijtage die typerend is voor apen.”

De fossiele overblijfselen van de Ardipithecus ramidus kadabba zijn ruim twee miljoen jaar ouder dan de overblijfselen van “Lucy”. Bovenaan de foto (rode cirkel) zijn de tanden te zien.

Eerder vonden paleontologen fossielen in Kenia (2000) en Tsjaad (2002) van soorten uit ongeveer dezelfde periode die ze respectievelijk Orrorin tugenensis en Sahelanthropus tchadensis noemden. Volgens Haile-Selassie en White moeten die fossielen eveneens tot A. kadabba  gerekend worden.Dr John de Vos, paleontoloog aan het Nationaal Natuurhistorisch Museum Naturalis in Leiden, vindt de aanduiding kadabba overbodig: “Op basis van één tand wordt een nieuwe soort geïntroduceerd! Wat mij betreft behoren de tandfossielen tot A. ramidus.” Bovendien meent De Vos dat Haile-Selassie inconsequent is: “Hij beschrijft de verschillen tussen zijn fossielen en die van A. ramidus zeer nauwkeurig om aannemelijk te maken dat het om twee aparte soorten gaat, terwijl hij zijn fossielen met die uit Kenia en Tsjaad op één hoop veegt.”

Volgens Haile-Selassie en White is het mogelijk dat A. kadabba de eerste hominide soort is die ontstond na de evolutionaire splitsing tussen mens en aap.

De Vos lacht:   “Ik ken White heel goed. Altijd als hij beweert de ‘eerste’ te hebben gevonden, denk ik: “wat heeft ie nou weer ontdekt!”

Wijselijk voegt hij daaraan toe:“Maar dat denk ik bij elke onderzoeker die zoiets beweert.”

Mar 5, ’05

IU Bloomington paleoanthropologist Sileshi Semaw holds the fossil of a hominid mandible (lower jaw bone) believed to be about 4.5 million years old. (Photo by: Sileshi Semaw)

A. ramidus has a strong claim to being the oldest forerunner of modern Man ever to be identified. In 2001, one specimen found in the Afar was carbon-dated at around 5.2 million years old


Oudste skelet tweevoeter ter wereld ontdekt in Ethiopië

05/03/2005

 

In het noordoosten van Ethiopie is een skelet van een tweevoeter van 3,8 à 4 miljoen jaar oud ontdekt.
—->Het grote belang van de vondst ligt in het feit dat ook de onderste ledematen zijn gevonden
—->De vindplaats ligt op 60 kilometer van waar Lucy gevonden werd in 1974, een tweevoeter van 3,2 miljoen jaar.
Volgens een van de ontdekkers, Bruce Latimer, zal de ontdekking de kennis over de evolutie van de mensheid revolutionair bijsturen.
Het nieuwe skelet kan een link vormen tussen Lucy en een skelet van 4,4 miljoen jaar, van een viervoeter.
De onderzoekers hopen te ontdekken hoe de mensheid van vier naar twee voeten evolueerde.
Het geslacht en de soort van het nieuwe skelet moeten nog bepaald worden. (kva)
zie ook :
In januari 2005 doken al een 30 tal restanten op van de
“ardipithecus ramidus ” en afkomstig van minstens 9 individuen
2012 
The new discovery—eight bones from the front part of a right foot—comes from Ethiopia’s Woranso-
 
BRT-VP-2,73

a, Dorsal view of all elements of the specimen. b, Dorsal, plantar, lateral, medial, distal and proximal views of the first metatarsal. c, Dorsal, lateral, medial, proximal and distal views of the second metatarsal. d, Dorsal, lateral, plantar, distal ……

http://www.nature.com/nature/journal/v483/n7391/full/nature10922.html

………Fossil foot reveals Lucy wasn’t alone: Lucy’s species, Australopithecus afarensis, lived roughly 3.0 million to 3.9 million years ago. So when researchers unearthed eight 3.4-million-year-old hominid foot bones in Ethiopia, they expected the fossils to belong to Lucy’s kind. The bones do indicate the creature walked upright on two legs, but the foot had an opposable big toe useful for grasping and climbing. That’s not something you see in A. afarensis feet. The researchers who analyzed the foot say it does resemble that of the 4.4-million-year-old Ardipithecus ramidus, suggesting that some type of Ardipithecus species may have been Lucy’s neighbor. But based on such few bones, it’s too soon to know what to call this species……

Nieuwe vondsten wijzen erop dat de tweebenige Lucy de wereld deelde met andere mensachtigen die nog in bomen leefden.

Dat schrijven wetenschappers in het blad Nature. Ze baseren hun conclusie op 3,4 miljoen jaar oude botjes die in Ethiopië zijn teruggevonden. De botjes zijn ongeveer even oud als Lucy: de eerste resten die van de mensachtige Australopithecus afarensis werden teruggevonden. De resten van Lucy werden eveneens in Ethiopië ontdekt.

Voet
De gevonden botjes maakten ooit deel uit van een voet. Het zijn zeker geen botten van deAustralopithecus afarensis. De voet van Lucy was namelijk geschikt om op twee benen te lopen. Deze botjes zijn dat niet en wijst erop dat de soort waar deze aan toebehoorden zich nog gewoon op vier benen voortbewoog.

Twee benen
Het is voor het eerst dat onderzoekers ontdekken dat twee mensachtige soorten met verschillende vormen van voortbeweging zo’n 3,4 miljoen jaar geleden tegelijkertijd in het oosten van Afrika leefden.

“De botjes laten duidelijk zien dat Lucy’s soort die rechtop liep, zo’n 3,4 miljoen jaar geleden niet de enige mensachtige soort in dit deel van Ethiopië was,” vertelt onderzoeker Yohannes Haile-Selassie in een persbericht.
“Haar soort bestond naast nauw verwanten die nog meer aangepast waren op het klimmen in bomen, net zoals de soort van Ardi –Ardipithecus ramidus – die zo’n 4,4 miljoen jaar geleden leefde.”Lucy versus de ander
Terwijl de soort van Lucy zich toelegde op een leven op de grond, ging de andere soort verder  om – in ieder geval zo’n 3,4 miljoen jaar geleden – nog in de bomen te blijven. Anno 2012 is wel duidelijk welke ingeslagen weg menselijker werd  : Lucy wordt gezien als één soort  uit de groep  van de voorouders van de mens en lijkt het daarmee aanzienlijk verder te hebben geschopt dan de soort die in de bomen bleef zitten.
2009

Het jaar van Ardi

(Steven Stroeykens —) Ze was maar één meter twintig groot, ze is al 4,4miljoen jaar dood en al wat er van haar overblijft zijn 125 stukjes bot. –> Maar toch   ‘Doorbraak van het Jaar’, volgerns het Amerikaanse wetenschappelijke vakblad Science 

Ardi (kort voor Ardipithecus ramidus) onttroont Lucy (koosnaampje voor Australopithecus afarensis) als de oudste mensachtige waarvan een min of meer compleet skelet is overgebleven.
Haar overblijfselen werden al in 1994 gevonden, in Ethiopië, maar de wetenschappers die haar opgroeven, hebben rustig de tijd genomen om alles grondig te onderzoeken.
Dit jaar zijn eindelijk de conclusies gepubliceerd, in een reeks artikelen in Science.
Het is nog maar het zesde goede skelet van een mensachtige ouder dan een miljoen jaar, en meteen het oudste.Mogelijk was het genus  Ardipithecus een voorloper van Australopithecus, (die zelf een  struik is ,   waaruit   het genus homo ontsproot .) Maar het zou ook kunnen dat Ardi een doodlopende zijtak van de menselijke familie vertegenwoordigde.
Ze liep, volgens de reconstructie van haar verbrijzelde bekken, waarschijnlijk rechtop, maar nog niet zo goed als Lucy.
Haar hersenen waren even groot als die van een chimpansee, maar haar schedel lijkt meer op die van latere mensachtigen dan op die van de  hypothetische  gemeenschappelijke voorouder van mens en chimpansee.
De vondst werpt op die manier een interessant nieuw licht op de evolutie van onze soort. Een van de conclusies die uit de analyse van Ardi te trekken zijn, is dat na het uiteengroeien van de mensentak en de mensapentak van onze grote familie, zo’n drie miljoen jaar vóór Ardi, niet alleen de menselijke tak maar ook de mensapentak (met onder meer de chimpansee) sterk geëvolueerd moeten zijn.
 Het is niet zo dat wíj (evolutionair)veranderd zijn en zíj(evolutionair )   ter plaatse bleven trappellen  ; de twee takken zijn beide sterk veranderd.

OO

Over tsjok45
Gepensioneerd . Improviserend jazzmuzikant . Instant composer. Jamsession fanaat Gentenaar in hart en nieren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: