Dromaeosauridae


Dinosauricon inhoud WP https://tsjok45.wordpress.com/2012/09/05/dinosauricon-inhoud/

(Het volgende is grotendeels afkomstig van http://www.dinosaurus.net/Overzicht/deinonychosauria.htm )

 

dromeosaur claws

De Dromaeosauridae wordt verdeeld in twee groepen, de Velociraptorinae (Deinonychus, Saurornitholestes and Velociraptor) en Dromaeosaurinae (Dromaeosaurus en misschien Adasaurus).
Dit is een van de bekendste familie’s (na de tyrannosauriden)
Toch bestaat deze familie maar uit zo’n 6 genera waarvan met 100% zekerheid te zeggen is dat ze in deze familie horen.

UPDATE: Tegenwoordig zijn er veel meer (vooral kleine) dromaeosauriden gevonden en is de lijst  uitgebreid en aangepast met o.a. onderstaande  soorten  .

Dromaeosauridae

Achillobator giganticus Achillobator

http://en.wikipedia.org/wiki/Atrociraptor_marshalli

http://www.dinosaur-world.com/feathered_dinosaurs/dromaeosauridae.htm

 

http://en.wikipedia.org/wiki/Bambiraptor

Buitreraptor gonzalezorum

http://nl.wikipedia.org/wiki/Buitreraptor
http://www.eurekalert.org/pub_releases/2005-10/fm-ndb101005.php
http://www.geologischevereniging.nl/geonieuws/geonieuwsart.php?
Reconstructed skeleton of Buitreraptor gonzalezorum.
Long hindlimbs indicate it was a fast runner.
Elongated arms and massive shoulder girdle suggest powerful prey-grasping abilities.
© 2005 Field Museum, Photo by John Weinstein

artikelnr=626http://i.livescience.com/images/051012_dino_fossil_02.jpg
The skeleton of Buitreraptor gonzalezorum in the field.
A string of vertebrae and the right shoulder (lower left) and femur are showing.
The matchstick shows scale.
Photo by Peter Makovicky, Courtesy of the Field Museum

Dromaeosauroides bornholmensis http://en.wikipedia.org/wiki/Dromaeosauroides

Graciliraptor lujiatunensis http://www.dinosaurus.net/genera/GGG/graciliraptor.htm

Microraptor zhaoianus http://en.wikipedia.org/wiki/Microraptor

Microraptor gui <-

Neuquenraptor argentinus

Nuthetes destructor

Pyroraptor olympus

Sinornithosaurus millenii

Unenlagia comahuensis

Utahraptor ostrommaysorum



Dromaeosaurinae

Adasaurus mongoliensis

Dromaeosaurus albertensis
http://www.dinosaur-world.com/feathered_dinosaurs/dromaeosauridae.htm

Velociraptorinae

Deinonychus antirrhopus

Saurornitholestes langstoni

Tsaagan mangas / Linheraptor esquisitus
Deze laatste twee verduidelijken de verwantschappen binnen de velociraptorinea van de dromeosauridae

. Photographs of the holotype of Linheraptor exquisitus (IVPP V 16923).
The specimen was collected in twoseparate plaster-jackets: the main jacket (A) contains the majority of the skeleton; the second jacket (B) contains thepartial tail. Abbreviations: II-3, pedal ungual, digit II; ax, axis; ch, chevrons; cv, cervical vertebra; g, gastralia; hy, hyoid;lt, left tibia; mc, metacarpal; mt, metatarsal; ns, neural spine; pd, pedal digit; prz, elongated prezygapophyses; ra, radius;rf, right femur; rfib, right fibula; rh, right humerus; rp, right pubis; rs, right scapula; rt, right tibia; sk, skull; st, sternum. Scale bar equals 20 cm.
Een Britse en een Amerikaanse student-paleontologie ____ Jonah Choiniere en Michael Pittman van de University College in London ___vonden ( in 2008 ) de in zeer goede staat verkerende resten van circa 75 miljoen jaar oud in de Gobi-woestijn.
De linheraptor werd gevonden in een oude rode zandsteenpartij van de” Wulansuhai Formation”
Het is de 5e dinosaurus die in deze rotsen werd ontdekt. ( een andere belangrijke vondst uit diezelfde rotsen , beroemd om hun komplete exemplaren , is de basale Mahakala –> Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pluimgewicht ),
Ook de velociraptor werd hier ontdekt.

Onderzoekers stellen dat het dier ongeveer 25 kilo woog en 2,50 meter lang was. Deze dromaeosauride zou een snel roofdier zijn geweest ; de belangrijkste prooidieren waren (mogelijk )kleine verwanten van de triceratopsen ( ?)
De gelijkenis met de Tsagaan Mangas schedel (eveneens uit de Gobi woestijn ) is echter frappant ….

De resultaten van het eerste onderzoek, onder leiding van Xu Xing zijn gepubliceert op 19 Maart 2010 in ” Zootaxa

Xu etal., A new dromaeosaurid (Dinosauria: Theropoda) from the Upper Cretaceous Wulansuhai Formation of Inner Mongolia, China’, Zootaxa, March 2010, 2403: 1–9
z02403p009f.pdf lineraptor.pdf (156.9 KB) <–klik

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mongolie 20-03-2010        De Linheraptor esquisitus valt onder de familie Dromaeosaurida.
Dit zijn kleine tot middelgrote gevederde carnivoren.

De velociraptor schedel =

ht-turner921HR-070920-ms

Zowel de fossiele schedels van Tsangaan Mangas als die van de Linheraptor bezit een “ maxilaire fenestra ” dat minstens evengroot is als de neusholte : bij develociraptor is deze maxilaire holte kleiner dan de neusholte

Dat is ook een van de redenen waarom tsagaan en linheraptor als nauw verwant worden beschouwd


( de “maximilaire fenestra” is de tweede opening ( na de neusholte ) wanneer je vanaf de snuit naar het achterhoofd gaat , het is het driehoekige gat dat voor de antioribatel fenestra ligt http://tsjok45.multiply.com/photos/album/2659#photo=100)

Tsagaan mangas

Het skelet van het tsagaan mangas ( 2006) holotype is niet compleet maar er is wel een complete schedel gevonden! Het is trouwens pas de tweede soort van dit type dinosaurus, na Velociraptor, dat uit deze regio komt. Van Velociraptor zijn wel meerdere skeletten gevonden natuurlijk en er zijn tanden gevonden die op dromaeosauriërs wijzen maar dit is de tweede benoemde dromaeosauride soort: Tsaagan mangas.
De aardlagen stammen uit het Boven-Krijt en worden de Djadokhta formatie genoemd van Ukhaa Tolgod, Mongolië.

Fossielen van theropode dinosaurussen zijn op zich al zeldzaam maar van de meestal kleine dromaeosauride dinosaurussen zijn de vondsten nog zeldzamer. Er zijn twaalf geldige genera bekend waarvan enkele zeer fragmentarisch.
De meeste vondsten stamden tot voor kort uit Azië en Noord-Amerika, maar daar is Zuid-Amerika onlangs nog bijgekomen.
(Hoewel er uit Europa ook vondsten bekend zijn wordt daar in de oorspronkelijk beschrijvingen niet over gerept)

Uit China (Azië) zijn natuurlijk de gevederde dinosaurussen bekend waarvan enkele tot de dromaeosauriden gerekend worden.
Analyses wijzen er op dat dit tweede genus uit Ukhaa Tolgod een meer basale positie inneemt in de classificatie dan Velociraptor mongolienses.

Bijlagen:
z02403p009f.pdf lineraptor.pdf (156.9 KB)

Dromaeosauridae have a few things that make them different from other dinosaurs. First, they have bony rods in their tails that keep them stiff for most of the length of their tail. They also had very large hand claws that would have been perfect for ripping and holding onto prey animals. Even more deadly than that, they had a very large toe claw on their second toe that would have been able to cut deep gashes into their prey. This probably made them a very effective hunter.

The proof that they were good hunters is shown from the fact that they survived from the Early Cretaceous right to the end of the Late Cretaceous. They changed sizes, but the basic body plan stayed the same. The largest found so far is Utahraptor at about 6 meters. Most of the Dromaeosaurs found at the end of the Cretaceous were much smaller at about 2 meters (Velociraptor). Dromaeosaurs have been found in Asia, North America, and possibly Australia. This group includes Velociraptor, Dromaeosaurus, Saurornitholestes, Utahraptor, and Deinonychus. There are also at least two more kinds from Mongolia and two more from America

For Adasaurus we must depend on a few schematic drawings (pelvis, metatarsus, pedal digit II), since Barsbold (1988) neither described it besides noting a couple features, nor does he allow photos to be circulated. There was a photo of the holotype online which has since disappeared, but shows Barsbold’s pelvis illustration is inaccurate, and to make it worse Kubota (pers. comm. to Senter, 2010) indicates the supposed small sickle claw doesn’t belong. I’m just hoping Kubota plans to redescribe the taxon like Kobayashi did for Barsbold’s basal ornithomimosaurs. Until then, we depend on codings from Norell et al. (2001), Senter (2007) and Longrich and Currie (2009), and a few scattered notes. Hopefully Turner et al.’s upcoming dromaeosaurid monograph has some juicy photos.http://en.wikipedia.org/wiki/Adasaurus
Predatory ecology of Deinonychus Ostrom 1969 & avian theropod flapping flight origin
AMNH
J. Aerts
http://www.dinosaurus.net/pics/NewYork/Deinonychus.jpg
Het ( tot nu toe ) enige “echte “deinonychus fossil
Deinonychus antirrhopus: The little evil-looking buggers with the massive sickle claws on the feet. The description of Deinonychus has been directly credited with inspiring the renaissance in views on dinosaur metabolism. Older reconstructions of sluggish, low energy dinosaurs just made no sense when applied to this obvious speedster
Squelette de Deinonychus.
On peut remarquer les grandes griffes, le crâne haut et robuste ainsi que
la queue raidie par des tendons osseux.
By DYFL
Skull and spine of Deinonychus skeleton, the photo was taken at the Philadelphia Academy of Natural Sciences.
Deinonychus was related to the Velociraptor and lived during the early Cretaceous Period (around 110 million years ago).
The first Deinonychus fossils were found in 1931 in southern Montana but it wasn’t until 1969 that studies were published
and it was officially named. Other Deinonychus fossils have since been found in Oklahoma and other parts of North America.
Deinonychus reached around 3.4 metres (11 feet) in length and 73 kg (170 lb) in weight.
Deinonychus had around 60 teeth and studies suggest that it had about the same bite force as an alligator.
Studies of the Deinonychus helped lead to the widely accepted theory that birds descended from dinosaurs.
Two Deinonychus approach a Tenontosaurus herd, by Michael Skrepnick
At top, two Deinonychus approach a herd of tenontosaurs.
…… they attack and bring down their prey. © Michael Skrepnick.
Deinonychus attack a tenontosaur, by Michael Skrepnick
°
Comparison of Deinonychus foot with that of a modern pigeon, by Michael Skrepnick
The foot of Deinonychus compared with that of a modern pigeon (not to scale). ©Michael Skrepnick.
°
Terrible claw …The “killing claw” of dromaeosaurs is an incredible structure useful for just that: killing. It was normally held off of the ground during locomotion, but when the muscles of the toe were contracted, the claw swept down quickly. The claw base-to-tip angle maximized the transmission of forces from the leg to the tip of the claw, providing for a powerful slash that may have been able to disembowel prey swiftly. The stiffened tail would have been good to stabilize the body while the grasping arms and jaws held onto the prey for balance. Although there is no conclusive evidence for this, it has been suggested that dromaeosaurs could have performed leaps onto large prey and used all four limbs to rip wounds in them. Truly an example of evolution producing a killing machine. Dromaeosaurs were probably not the fastest of dinosaurs since dromaeosaurs have fairly large femora (thigh bones); ornithomimids probably were fastest (see our dinosaur speeds exhibit for more information), but persuasive evidence in any case is lacking. It has been argued that dromaeosaurs were similar to lions in predatory behavior, preferring ambushes, quick chases using their high maneuverability, and pack tactics. This is speculation of course; we can’t really know what dromaeosaurs were like, but we can have loads of fun speculating. New finds of dromaeosaur specimens in the last few years will hopefully tell us more about these strange and exciting dinosaurs.

 

 
Velociraptor by Michael Skrepnick
Because of their close relationship to birds, dromaeosaurs likeVelociraptor may have had feathers.

Volgens paleontologen gebruikten velociraptors hun beruchte klauw om te klimmen en om hun prooi vast te grijpen. In  films was de klauw een populair onderwerp en werd gesteld dat de dinosaurussen hun prooi ermee levend opensneden en zo vermoordden.

Bomen
Wetenschappers van de universiteit van Manchester hadden al vastgesteld dat de klauwen niet scherp genoeg waren om de huid van een prooi open te snijden. Nu stellen ze dat de roofdieren hun klauwen waarschijnlijk gebruikten om in bomen te klimmen. Mogelijk sprongen de velociraptors vanuit de bomen op hun prooi om zich vervolgens met hun klauwen aan hun maaltijd vast te klampen.

Klimmer
Een andere kleinere dinosaurus, de microsaurus, gebruikte dezelfde methode en beschikte over veren waarmee hij vlot vanuit een boom naar zijn prooi kon zweven. Bovendien lijken de poten van de velociraptor beter geschikt om te klimmen dan om te lopen. (gb)

°

UTAHRAPTOR 

Utahraptor

Utahraptor

°
UtahraptorLeg2

utahraptor leg

http://www.dinosaursrock.com/Museum_and_Mall_Exhibits.html

http://www.ceumuseum.freewebsitehosting.com/dinosaurs.htm



http://dinosaurs.about.com/od/carnivorousdinosaurs/p/utahraptor.htm

Les Dromaeosauridés

Rapides et féroces, les dromaeosauridés étaient de véritables terreurs pour les autres dinosaures.
Deinonychus « griffe terrible », Velociraptor « voleur rapide » ou Saurornitholestes étaient de petits prédateurs agressifs, attaquant en meute.

Caractéristiques des dromaeosaures    …..  Avec leurs corps légers, leurs membres athlétiques et leurs griffes acérées en forme de faucille, ils étaient parfaitement adaptés à la vitesse.

Griffes dromaeosaure

Griffes d’un dromaeosaure. © dinosoria.com

Les mâchoires des dromaeosauridés étaient pourvues de dents recourbées et coupantes. Les mains et les pieds avaient trois doigts munis de grosses griffes crochues.

L’énorme griffe du deuxième orteil était deux fois plus longue que les autres.

Griffes de Velociraptor

Griffes de Velociraptor. © dinosoria.com

Les dromaeosauridés mesuraient entre 2 m et 6 m de long environ. Tous les fossiles datent du Crétacé mais il est probable qu’ils étaient déjà présents au Jurassique.

A ce jour, Utahraptor est le plus grand des Dromaeosauridés avec 6 m de long.

On pense que les Dromaeosauridés bondissaient en horde sur leur proie, les quatre pattes tendues en avant, la longue queue osseuse servant de balancier.
Ils pouvaient ainsi maintenir la victime avec les mains et la lacérer avec les griffes des pattes postérieures.

Combat entre un Velociraptor et Protoceratops

Velociraptor et Protoceratops. Combat fossilisé. © dinosoria.com

Des découvertes récentes suggèrent que les dromaeosaures étaient recouverts de plumes. En effet, depuis 1996, des sortes de plumes fossilisées, ont été découvertes sur deux petits théropodes de la famille des dromaeosaures : Sinornithosaurus « lézard oiseau » et Microraptor « petit voleur ».

Velociraptor possédait lui aussi des plumes selon les dernières découvertes.

Quelques Dromaeosaurides

Deinonychus et ses proches parents marchaient seulement sur les 3ème et 4ème orteils. Grâce à des muscles spéciaux, la patte et les orteils pouvaient se rabattre en un éclair.

Deinonychus

Sur cette illustration, on peut voir que Deinonychus comme tous les Dromaeosauridés avait un doigt rétractable à l’extrémité de chacun de ses pieds. Sa griffe géante pivotait vers le bas quand il attaquait

Malgré sa taille assez modeste, 3 à 4 m de long, Deinonychus était une véritable terreur du Crétacé inférieur.
Dans la mesure où des fossiles de Deinonychus ont été souvent trouvés dans les mêmes endroits que ceux de l’ornithopode Tenontosaurus, on pense que le prédateur attaquait en meute ce grand herbivore.

Les premiers fossiles de Velociraptor ont été découverts dans les années 1920 dans le désert de Gobi. Depuis, des squelettes ont été retrouvés en Mongolie et en Chine. De petite taille, pas plus d’1,80 m, le velociraptor pouvait chasser de grosses proies grâce à son organisation sociale de groupes.

Velociraptor

Le nouveau look du Velociraptor. © BBC

Il fait un peu penser au loup actuel. Il possédait une vive intelligence, démontrée par un cerveau volumineux par rapport à sa taille. Par rapport à Deinonychus, le crâne de Velociraptor est moins haut et moins solide.

Crane Velociraptor

Crâne Velociraptor. © dinosoria.com

Sa meilleure arme était ses griffes redoutables. Lorsqu’il marchait, les griffes étaient repoussées en arrière pour ne pas qu’elles s’émoussent inutilement. Il faisait fonctionner sa deuxième griffe, la plus longue, comme un couteau, en poignardant sa proie.
Cette déchirure provoquait très probablement la mort de la proie par hémorragie. Velociraptor a vécu au Crétacé supérieur.

On compte parmi les dromaeosauridés, d’autres espèces moins connues comme Dromaeosaurus qui a donné son nom à cette famille.

Dromaeosaure

Dromaeosaurus. © dinosoria.com

Les fossiles retrouvés en Amérique du Nord sont assez fragmentaires.
Sa taille est estimée à environ 1,80 m de long. Il vivait au Crétacé supérieur.

Saurornitholestes est encore plus mal connu. Les seuls fossiles retrouvés sont des fragments de crâne, quelques dents et des os du bras. Ces fossiles ont été découverts au Canada. Il vivait également au Crétacé supérieur.

(Dernière Découverte sur les Dromaosauridés (Octobre 2005)  La découverte d’un nouveau dinosaure de cette famille, Buitreraptor gonzalezorum, en Argentine, remet totalement en question leur arbre généalogique. Lire l’article  )

V.Battaglia (03.2004) M.à.J 14.10.2005

°

http://nl.wikipedia.org/wiki/Dromaeosauridae

Dromaeosaurus

De Dromaeosauriden zijn bekend van het Krijt van Europa, Noord-Amerika en Azië. Het waren net a

ls de Coelurosauriërs snelle lichtgebouwde rovers maar hun schedels waren forser daarbij bezaten de Dromaeosauriden een grote sikkelvormige klauw op de tweede teen van beide voeten. 

De Dromaeosauridae behoren met de Troodontidae tot de klade Deinonychosauria

naamloos

http://www.dinosoria.com/dromaeosaures.htm
Reconstitution du squelette de Dromaeosaurus

dromaeosaurus_albertensis

Dromaeosaurus .albertensis

Het fossiel van Dromaeosaurus werd in 1914 gevonden in Canada. In 1922 werd de typesoort benoemd met de naam Dromaeosaurus albertensis, wat zoiets betekent als “rennende sauriër uit Alberta“.

http://commons.wikimedia.org/wiki/Image:Dromaeosaurus_skull_paris

skull

Model van een  Dromaeosaurus  schedel

Dromaeosaurus-schedel

Een schedel van een Dromaeosaurus. © J. Arts
http://www.dinosaurus.net/Fysiologie/anatomie.htm
dromeosaurus

feather1

°

In april 2001 werd in noord-oost China door Chinese en Amerikaanse paleontologen de resten van een kleine en snelle vleesetende dinosaurus die zich op twee poten voortbewoog. Het fossiel is ca. 130 miljoen jaar oud en bezat goed ontwikkelde veren met een centrale schacht en barbula, de in elkaar hakende “haartjes”die het veeroppervlak vormen. Dit fossiel is zo goed         feather2bewaard gebleven dat de onderzoekers voor het eerst met de microscoop konden vaststellen dat de veren direct aan het lichaam vast zaten. Zij gaven het dier de de naam Dromaeosaurus

Andere aanwijzingen, afgeleid uit de bouw van het skelet tonen aan dat de Dromaeosaurus als voorouder kan worden gezien van de vogels: Veel Dromaeosauriërs hebben, net als vogels een boemerangvorming vorkbeen, een kenmerkend bot dat ontstaan is uit de fusie van de twee sleutelbeenderen. Ook ontwikkelden de Theropoden zich in de loop van de evolutie steeds langere armen en handen, die zij waarschijnlijk gebruikten om prooien mee te grijpen. Later vormden deze grote handen een prima uitgangspunt voor de ontwikkeling van vleugels. Zowel vogels als Dromaeosauriërs hebben typische holle beenderen, wat het skelet licht genoeg maakte om van de grond los te komen. Langzaam komt de evolutie van gevederde dinosauriërs naar echt vliegende primitieve vogels in beeld. Zo sterk zelfs dat de grens tussen vogels en dinosauriërs moeilijk te trekken is. Microraptor had net als moderne vogels klauwen die zich leenden om op een tak te zitten. Het dier had veren als een vogel, afmetingen van een vogel en een skelet als een vogel. Alleen de botjes in de staart zijn nog typisch voor een Dromaeosaurus. Proeven hebben aannemelijk gemaakt dat vogels nog een latente genetische aanleg bezitten om tanden te vormen die 60 miljoen jaar geleden tijdens de evolutie verloren is gegaan. Moleculaire proeven tonen aan dat schubben, zoals die de huid op vogelpoten bedekken ontwikkelingsbiologisch verwant zijn met veren. Dinosauriërs zouden dus uit hun schubben een isolerende verenlaag hebben kunnen ontwikkelen, aanvankelijk bestaande uit simpele, donsachtige protoveren, maar later in de evolutie uitgroeiend tot volwaardig vertakte veren met slagpennen die voldoende stevigheid boden om er een vleugelslag meet te maken. Vooral kleine dino’s koelen relatief snel af en hebben dus baat bij een huidbedekking. Het ontstaan van veren wordt daarmee zinnig. Dat houdt dus tevens in dat veren niet zijn ontstaan om te kunnen vliegen. Vliegen was pas een volgende stap. De gevederde dino’s waren overigens niet de eerste gewervelde dieren die het luchtruim kozen. De kale vliegende Pterosauria, die net als vleermuizen een huidflap gebruiken als vleugels, waren hen al voorgegaan. De Pterosauria zijn uitgestorven, maar de vogels zijn er op de een of andere manier in geslaagd te overleven

De vondst maakt duidelijk dat de ontwikkeling van de veren moet hebben plaatsgevonden, voordat er vogels ontstonden. De Dromaeosaurus kon niet vliegen omdat zijn voorpoten te kort waren om als vleugels te kunnen dienen. De onderzoekers veronderstellen daarom dan ook dat de veren niet – zoals vaak werd gedacht – zijn geëvolueerd om te kunnen vliegen maar dienden oorspronkelijk als isolatie om de dieren warm te houden.

De Dromaeosauridae vormen een familie binnen de Theropoda die in 1922 benoemd werd door Matthew en Brown om de soort Dromaeosaurus albertensis een plaats te geven. Later werd aangenomen dat Dromaeosaurus nauw verwant was aan vormen uit de Maniraptora en er werd een klade (dus géén “familie”) Dromaeosauridae gedefinieerd als de groep omvattende de laatste gemeenschappelijke voorouder van Dromaeosaurus en Velociraptor mongoliensis en al zijn nakomelingen. De familie is mogelijk zeer nauw verwant aan vogels en een zustergroep van de Troodontidae. Ze behoren tot de clade Maniraptora. Tot voor kort werd ook de Deinonychus ondergebracht bij de “Dromaeosauridae”, maar tegenwoordig deelt men dit dier in bij de klade Deinonychosauria

Aanvankelijk werden de Dromaeosauriërs (net als alle andere dinosauriërs) gezien als logge, koudbloedige, typisch reptielachtige wezens. Nader onderzoek van de Dromaeosauriërs laat echter een heel ander beeld zien. Lichaamsbouw en interne kenmerken suggereren dat ze ranke, actieve, dieren waren. Of dit betekent dat zij daarbij ook warmbloedig waren is nog niet duidelijk. De mogelijke nauwe verwantschap met vogels werd al snel erkend, maar relevante fossielen voor dit beeld ontbraken nog.

Dat weerhield Robert Bakker er niet van om dromaeosauriërs als eerste af te beelden met geavanceerd verenkleed. Aanvankelijk viel hoongelach hem ten deel, maar in de jaren ’90 werden fossielen in China ontdekt waarvan werd aangenomen dat ze veren hadden.

Sinornithosaurus  

Fossielen als SinosauropteryxBeipiaosaurus en Sinornithosaurus hebben echter haarachtige structuren waarvan wetenschappers menen dat het voorlopers van veren waren, maar die evengoed collageenvezels kunnen zijn geweest. Deze fossielen waren verder erg vogelachtige en samen met de ontdekking dinosaurusachtige vogels en andere veronderstelde voorlopers van veren bij de meest uiteenlopende families (tot aan de Tyrannosauriërs aan toe) maakt het voor de meeste wetenschappers aannemelijk dat Dromaeosauriërs (en alle Maniraptora) extreem vogelachtig waren en dat de scheiding tussen dinosaurus en vogel een min of meer kunstmatige is geworden.

Sommige auteurs gaan nog veel verder. Zij zien de haarachtige bedekking in fossielen van primitieve dromaeosauriërs het bewijs van voorlopers van volledig ontwikkelde vleugels (die overigens lijken aan te geven dat ze actief konden vliegen. De ontdekking van een fossiel van Archaeopteryx (algemeen geaccepteerd als de eerste vogel) waarin de karakteristieke ‘raptorklauw’ van de dromaeosauriërs zichtbaar is, heeft nog meer duidelijkheid gebracht). Het is voor hen zeer aannemelijk dat de dromaeosauriërs nauw verwant zijn aan de allereerste vogels, tot op het punt dat Archaeopteryx als lid van de dromaeosauriërs kan worden beschouwd. Als de eerste dromaeosauriërs actieve vliegers zijn geweest, die minstens zo geavanceerd zijn als Archaeopteryx, dan is de controversiële doch logische conclusie direct zichtbaar: dromaeosauriërs zijn vogels in de meest strikte definitie van het woord. Ze zijn hun vermogen om te vliegen kwijtgeraakt op een soortgelijke manier als struisvogels. Dit beeld is echter nog steeds controversieel en nog niet algemeen geaccepteerd.

De Dromaeosauriden zijn vooral bekend uit het Krijt, hoewel ze al eerder moeten hebben bestaan. Deze vrij slimme jagers hadden een speciaal wapen, namelijk aan elke achterpoot een teen die volledig naar boven was gedraaid. Daaraan zat een gigantische klauw waarmee ze bij hun prooi de romp binnendrongen wanneer ze hun prooi besprongen. Wellicht leefden ze in groepen. Zo konden ze grotere dieren aan. Deze theorie werd bedacht door John Ostrom, toen hij de staarten van verschillende Deinonychus vond bij een skelet van Tenontosaurus. Hij dacht dat ze bij een aanval op deze planteneter waren omgekomen. Tegenwoordig nemen we aan dat allen maaltijdresten waren van een grote Theropode die de benige staarten niet kon verteren

Van primitieveDromaeosauriërs zijn er drie, te weten CryptovolansMicroraptor en Sinornithosaurus, die haarachtige structuren bezaten die als voorlopers worden gezien van een volledig ontwikkeld verenkleed. Bij latere soorten is hier nog altijd geen bewijs voor gevonden, maar men gaat ervan uit dat ook zij een uitgebreid verenkleed hadden. In welke mate precies is nog niet te zeggen. De meeste Dromaeosauriden zijn klein, soms zo klein als een kip en meestal kleiner dan een mens. Enkele typen, zoals Utahraptor en Achillobator, waren echter zeer groot en konden tot 6 meter lang worden

Balaur bondoc

(reconstructie  Mick Ellison, Zoltan Csiki, Matyas Vremir, Stephan Brusatte, Mark Norell, American Museum of Natural History).

http://nl.wikipedia.org/wiki/Balaur_(dinosauri%C3%ABr)

http://blogs.smithsonianmag.com/dinosaur/2010/08/balaur-bondoc-a-raptor-unlike-any-you-have-ever-seen/

dino uit Roemenië

 Caroline Hoek op 31 augustus 2010

Experts vonden in Transsylvanië de fossiele botten van een vreemde, vleesetende dinosaurus en paleontologen concluderen nu dat deze dinosaurus zich wel tot een heel bijzonder, roofzuchtig exemplaar ontwikkeld heeft.

De dinosaurus leefde zo’n 72 tot 65 miljoen jaar geleden in het huidige Roemenië en heeft de naam Balour bondoc gekregen. In die tijd was Europa grotendeels ondergelopen met water en vormde Roemenië een eiland. En dat verklaart volgens de onderzoekers waarom deze dino zich tot zo’n vreemd dier ontwikkelde.

Relaxt
Op eilanden neigt  de  evolutie  van  dieren naar eerder “biezondere ” dingen,” vertelt onderzoeker Zoltán Csiki. “Simpelweg omdat ze zich dat kunnen veroorloven. Selectieve krachten en beperkingen zijn op een eiland veel relaxter dan in de competitieve continentale omgevingen.”

Soorten die op een eiland voorkomen, vertonen vaak opvallende verschillen met verwante soorten op het vasteland. Dat is te verklaren doordat de evolutie van een soort grotendeels bepaald wordt door haar leefomgeving. Op een eiland kan bijvoorbeeld een beperkter voedselaanbod of de afwezigheid van roofdieren of concurrenten (die op het vasteland wel voorkomen) ervoor zorgen dat kleinere, grotere of morfologisch afwijkende exemplaren van een soort succesvoller zijn. En dat laatste moet bij Balaur het geval geweest zijn.

Sterk
Csiki bestudeerde de botten van de dinosaurus en concludeert dat het dier op twintig punten sterk verschilde van diens nabije familieleden. Zo heeft de dino twee grote klauwen op zijn voeten. Deze klauwen lijken op zeisen en zouden bedoeld zijn om prooi te slachten.

De dinosaurus had ook korte, stevige poten en voeten waarin de botten als het ware fuseerden. Waarschijnlijk was dat om het postuur te verstevigen. De spieraanhechting van het dier wijst erop dat het enorm sterk was.

Anders 

Balaur is een nieuw soort roofzuchtige dinosaurus die heel anders is dan wat we tot op heden gezien hebben,” vertelt onderzoeker Stephen Brusatte. “Zijn anatomie laat zien dat het dier waarschijnlijk op een heel andere manier joeg dan zijn familie.” De dinosaurus was een soort vogelachtige vleeseter en nauw verwant aan onder meer de Velociraptor.

“In vergelijking met de Velociraptor was de Balaur veel meer een kickbokser dan een sprinter. En de Balaur is waarschijnlijk in staat geweest om dieren die groter waren dan hemzelf te doden.”

Landbrug
De dinosaurus was zo’n 1,8 tot 2,1 meter lang en zou gejaagd hebben op diverse soorten dinosaurussen die op hun beurt de grootte van een koe hadden.

Het is onduidelijk hoe de Balaur – maar ook de andere dinosaurussoorten – op het eiland terecht zijn gekomen. Csiki vermoedt dat landbruggen hieraan hebben bijgedragen. Via een soort natuurlijk ontstane zandwalletjes zouden de dieren naar het eiland zijn gewandeld.

Uit eerder onderzoek was al gebleken dat Roemenië in de tijd van de dinosaurussen een bijzonder levendig gebied was met onder meer vissen, kikkers, salamanderachtige amfibieën, schildpadden, krokodillen, vogels, slangen en diverse zoogdieren.

Wetenschappers vermoeden dat ook grotere vleeseters hier de dienst uitmaakten, maar daar zijn nooit restanten van gevonden.

http://www.geo.uu.nl/ngv/geonieuws/geonieuwsart.php?artikelnr=1082

Een dinosauriër met dubbele klauwen
Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon, AMU, Poznan

Van de vleesetende dinosauriërs uit het Laat Krijt in Europa is slechts weinig bekend. Er was zelfs niet één redelijk compleet skelet gevonden. Een groot deel van Europa was destijds, vanwege de hoge zeespiegelstand, opgesplitst in een grotere en kleinere eilanden, en in zulke gebieden kunnen zich bijzondere vormen ontwikkelen (zie o.a. Geonieuws 699 en 905). Zo was uit andere fossiele vondsten bekend dat de meeste dieren op deze Europese eilanden kleiner en primitiever waren dan hun verwanten die nog op het vasteland woonden. Deskundigen wisten daarom niet goed hoe de vleesetende dino’s uit het Europese Laat Krijt er hebben uitgezien, en ze wachtten dan ook vol spanning op de eerste grote vondst. Die is nu gedaan in Roemenië, dat destijds een eiland vormde. En het gaat inderdaad om een bijzondere dino.
Van het skelet zijn veel delen gevonden die een goede reconstructie mogelijk maken. Het dier, dat Balaur bondoc is gedoopt, was massief en had verrassend steltvormige poten waarvan de botten deels vergroeid waren. Maar dat is niet alles. De gevonden skeletresten vertonen maar liefst 20 eigenschappen die duidelijk verschillen van die van zijn verwanten, waaronder de bekende Velociraptor. De onderzoekers noemen Balaur bondoc dan ook ‘raar’. Een van zijn meest opvallende eigenschappen zijn de uiteinden van zijn achterpoten. Die bevatten een opnieuw geëvolueerde, functionele grote teen met een grote klauw die ver uitgestrekt kan worden. Daarmee kon hij een prooi gemakkelijk neerslaan. Dit is niet bekend van andere dino’s. Omdat hij ook een grote klauw aan zijn tweede teen had (wat gebruikelijk is voor de dromaeosariërs, de groep dino’s waartoe hij behoort), heeft hij een uiterst ongewone dubbelgeklauwde voet.

In tegenstelling tot zijn achterpoten zijn zijn voorpoten sterk in grootte gereduceerd, en ook hier zijn botten vergroeid. Met deze voorpoten kan hij moeilijk succesvol geweest zijn bij het jagen. Omdat zijn heupbeenderen enorm grote plaatsen voor spieraanhechtingen vertonen, wat betekent dat het dier zeer sterk was (en waarschijnlijk niet zo snel), moet worden geconcludeerd dat hij jaagde met zijn achterpoten, wat ook uitzonderlijk is. Meer een bokser dan een sprinter, was hij waarschijnlijk – net als veel huidige roofdieren – in staat om te jagen op dieren die groter waren dan hijzelf. Hij moet voor de fauna op het eiland Roemenië schrikaanjagend zijn geweest, temeer omdat er nooit een tand is gevonden die wijst op een andere grote jager. Echt groot was Balaur overigens niet: hij had waarschijnlijk het formaat van een fors uit de kluiten gewassen kalkoen.

Balaur bondoc compared in size to a human

Balaur is dus een volstrekt nieuw type dinosauriër, dat de hooggespannen verwachtingen van dit ‘eilanddier’ volledig waarmaakt. Overigens moeten er op de een of andere manier wel (tijdelijke?) verbindingen tussen de ‘Europese archipel’ en andere gebieden (Noord-Amerika, Azië en het vasteland van Europa) zijn geweest, gezien het feit dat dromaeosauriërs zowel op het Roemeense eiland als in de andere gebieden voorkwamen.

°

°

UTAHRAPTOR foot

Dromaeosauridae – Wikipedia

Mahakala    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.< klik / Pluimgewich

Unenlagiinae   Shanag   Buitreraptor  Rahonavis  Unenlagia

Microraptorinae  Microraptor  Graciliraptor  Sinornithosaurus

Velociraptorinae  Tsaagan  Saurornitholestes Deinonychus   Velociraptor Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.<klik   EEN PLUIM WAARD velociraptor mongoliensis  » Reageer (2)

Dromaeosaurinae      Adasaurus    Dromaeosaurus   Achillobator  Utahraptor

“Sid Vicious”  julieraptor/  

http://www.nytimes.com/2009/01/22/us/22fossil.html

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pluimgewicht     Alweer een nieuw fossiel  binnen  de dino-vogel connectie

Mahakala20small

Were dinosaurs warm-blooded?
http://pubs.usgs.gov/gip/dinosaurs/warmblood.html
Scientists have conflicting opinions on this subject. Some paleontologists think that all dinosaurs were “warm-blooded” in the same sense that modern birds and mammals are: that is, they had rapid metabolic rates. Other scientists think it unlikely that any dinosaur could have had a rapid metabolic rate. Some scientists think that very big dinosaurs could have had warm bodies because of their large body size, just as some sea turtles do today. It may be that some dinosaurs were warm-blooded. The problem is that it is hard to find evidence that unquestionably shows what dinosaur metabolisms were like.

Klik op de afbeelding om de link te volgen

Mahakala omnogovae. [Illustratie © Frank Ippolito 2007]
The newfound dinosaur Mahakala omnogovae bears feathers and winglike limbs in this artist’s reconstruction.
( Wat daadwerkelijk is gevonden
: Het fossiel bestaat uit holotype IGM 100/1033, een fragmentarisch skelet met delen van de schedel, ruggegraat en ledematen )
Het zou gaan om een bijna volwassen exemplaar

Onder de voorouderlijke groep van de vogels (in de familie van de theropoda ) kwamen kleinere specimens voor , zoals deze fossiele dinosaurus van 70 centimeters , die in het zuiden van de Gobiwoestijn (Mongolië )werd ontdekt, aantoont
“miniaturisatie gaat vooraf aan het verschijnen van nieuwe manieren van voortbeweging of van andere innovaties (bij bepaalde
dinosauriers en hun afstammingslijnen ) die uiteindelijk het vliegvermogen evolueerden ”

http://scienceblogs.com/loom/2007/09/06/dinosaurs-beyond-cute/

Zie verder ook mijn vorige blog over dino-vogels ;
KIP ZONDER KOP ? (<klik)

zie ook
VOGEL EVOLUTIE ( <klik)

Mahakala omnogovae,____ die naar één van beschermgoden uit het Tibetaanse boeddhisme werd gedoopt____, leefde minstens 80 miljoen jaren geleden , in het krijt , ( zoals werd verklaard door Alan Turner (American Natuurhistorisch museum of Natural History, NY) en zijn collega’s in het tijdschrift science van vrijdag 7 spetember 2007
De kleine omvang van deze Theropode toont aan dat de `’ miniaturisatie” bij de dinosaures zich reeds lange tijd voor de evolutie van het vliegen
heeft voorgedaan, in tegenstelling tot de opvatting dat de verkleining van de lichaamsafmetingen vaak als één van de laatste etappes voor het
verschijnen van de daadwerkelijke vlucht wordt beschouwd.

Door opnieuw de evolutie van de lichaamsafmetingen (gedurende de ontwikkeling in het het krijt) in de drie takken ( zie hieronder wiki artikel ) van de Theropoda ___
die worden beschouwd als de meest nabije verwanten van de primitieve vogels____te bekijken ;
, merkten Turner en zijn team op dat : voor twee geslachten de omvang met de factor twee of drie werden vergroot terwijl zij in het andere geslacht afnam .

Twee concurrerende ontwikkelings trends zijn dus te onderscheiden

http://www.sciencemag.org/cgi/content/full/317/5843/1378
A Basal Dromaeosaurid and Size Evolution Preceding Avian Flight (<klik)

http://research.amnh.org/scicomp/pdfs/wheeler/Norrell%26Wheeler2003.pdf

The new dinosaur species, Mahakala omnogovae, is at the base of the dromaeosaurids, one of the two dinosaur lineages most closely related to birds. The other lineage includes troodontids. Credit: copyright Alan Turner

http://www.livescience.com/animals/070906_mini_dinosaur.html

Van Wikipedia Mahakala (dinosauriër)

Mahakala omnogovae is een theropode dinosauriër behorend tot de groep van de Dromaeosauridae die tijdens het Late Krijt (Campanien) leefde in het gebied van het huidigeMongolië.

De soort is in 2007 beschreven door Turner. De geslachtsnaam verwijst naar Mahakala, een Dharmapala uit het Tibetaans boeddhisme; de soortnaam naar de provincie Ömnögovi in de zuidelijke Gobi.

Het fossiel bestaat uit holotype IGM 100/1033, een fragmentarisch skelet met delen van de schedel, ruggegraat en ledematen.

Mahakala was een erg kleine roofsauriër, ongeveer zeventig centimeter lang. Een kladistische analyse wijst uit dat het de meest basale bekende dromaeosauride was, een aanwijzing dat alle Paraves, de groep die de Deinonychosauria (Dromaeosauridae en Troodontidae) en Aves (vogels) omvat, afstammen van een kleine, wellicht vliegende, voorouder, zoals voorspeld door Gregory S. Paul. De vondst is dus niet in overeenstemming met een tot nu toe meer gangbare alternatieve hypothese dat de voorouders van de vogels eerst nog een grotere fase hebben doorgemaakt en afzonderlijk weer naar een kleiner formaat evolueerden.

Literatuur

Turner, A.H., D. Pol, J.A. Clarke, G.M. Erickson en M.A. Norell, 2007, “A Basal Dromaeosaurid and Size Evolution Preceding Avian Flight”, Science 317:1378-1381
A Basal Dromaeosaurid and Size Evolution Preceding Avian Flight (<klik)
Deinonychosauria

Verenkleed tegen koude, niet om te vliegen – 27-04-2001
http://www.xs4all.be/~dvdavid/mag_science/Natuur/mag_science.20010427152624.nl.html

Een dino met warme vleugeltjes
( een  oud  artikeltje uit de Morgen over de ontdekking van de dromaeosaurus )
Katrijn Serneels
2001-04-27
Dromaeosaurus  ergens  tussen vogels en dino’s  ?

http://www.answers.com/topic/dromaeosaurus

Boeren die in China een spade in de grond staken ontdekten hem.
De dromaeosaurus waarop ze stootten was niet alleen een hoopje botten, maar er zat ook vel over zijn been.
En veren, tot de grote verbazing van paleontoloog Mark Norell.

‘Deze vondst verandert voorgoed mijn visie over hoe deze prehistorische dieren leefden’, zegt dr. Norell.
Want de eerste veren bij dino’s waren niet gemaakt om te vliegen, maar voor koude winternachten.

Hij lijkt wat op een eend met een lange staart en een waterhoofd.
Maar de dromaeosaurus die 130 miljoen jaar geleden de dood vond in Chinese grond, was geen makke eend, maar een roofdier. Net naast zijn linkervoet spartelt vandaag nog steeds een versteende vis.

De dromaeosaurus was een kleine, maar snelle dino.
Hij jaagde op twee benen zoals de Tyrannosaurus Rex, maar de vorm van zijn botten, al zijn ze niet geschikt om mee te vliegen, doen heel sterk denken aan hoe vogelbotten er vandaag uitzien.

“Op deze dromaeosaurus zat ik te wachten,”
zegt professor Ji Quang van de Chinese Academie van Geologische Wetenschappen, die samen met Mark Norell in Nature de geheimen van de dromaeosaurus onthulde.

Want eerder waren er al wel dino’s ontdekt met een hoopje veren in de buurt, maar nooit zaten ze vast aan zijn vel.
Dus dachten paleontologen eerder aan een ongelukkig vogeltje dat ten prooi gevallen was aan de roofzuchtige dino, dan aan een dino met veren.

Maar nu staat het onomstootbaar vast dat dino’s die niet konden vliegen, ook een verendek hadden.”

De dino had zijn veren ook niet nodig om te vliegen, maar om de overgang van koudbloedig naar warmbloedig wezen te maken.

“Moderne vogels zijn warmbloedig en hun veren spelen een belangrijke rol om hen warm te helpen houden,” zegt dr. Mark Norell.
“Het lijkt me aannemelijk dat dino’s die niet konden vliegen, een primitieve vorm van veren ontwikkelden op dezelfde moment dat ze warmbloedig werden.
Dus kunnen we ervan uitgaan dat kleinere dino’s zoals deze dromaeosaurus en zelfs grotere en recentere soorten zoals de Tyrannosaurus Rex een lichaam met verendek nodig hadden om hun lichaamstemperatuur op peil te houden.”

De dromaeosaurus is de eerste dino waar je kunt zien hoe de veren in zijn vel waren ingeplant,
maar het is niet de eerste dromaeosaurus die gevonden is.

Al bij eerdere vondsten in Madagascar, Mongolië, Patagonië en Spanje ontdekten wetenschappers gelijkenissen met vogels.
In de vleugel van de moderne vogel zitten vandaag nog steeds drie botjes van  reptielenpootjes verborgen.
Ook de scherpe vorm van de snavel, en de drie tenen in hun vogelpootje, die trots naar voren wijzen, zijn een onmiskenbare erfenis van dino’s.

Van alle dinosaurussen ( die gevonden waren tot 2001)staat de dromaeosaurus het dichtst bij de vogels.En dankzij de vondsten van de laatste jaren zijn er meer dan honderd anatomische gelijkenissen ontdekt tussen de theropoden,
de klasse dino’s waartoe de dromaeosaurus behoort, en de vogels.

dr. Norell.
“Nu weten we dat de theropoden er in een verder stadium van evolutie niet uitzagen als gigantische hagedissen, maar eerder als rare vogels.”

Het idee dat dino’s en vogels familie zijn, is nog maar twee eeuwen jong.
Thomas Henry Huxley ontdekte rond 1850 iets vreemds toen hij vogels aan het observeren was.

Al heeft een dinosaurus geen snavel, de vorm en inplanting van zijn scherpe tanden deden Huxley verdacht veel aan vogelbekjes denken.
En toen hij ook de vorm en structuur van hun botten begon te vergelijken, groeide bij hem het vermoeden dat de dino misschien de grootvader van de vogel was.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Dromaeosauridae

Maniraptora  / Maniraptora ( engels)

phylogenies & classification   ;

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.<(klik)     http://www.bloggen.be/evodisku/archief.php?ID=1980139


Family Dromaeosauridae
The following classification of the various genera of dromaeosaurids follows the table provided in Holtz, 2011 unless otherwise noted.[2]

http://en.wikipedia.org/wiki/Dromaeosauridae


De  PILTDOWN  -KIP
(De Morgen )

Een belangrijke gebeurtenis was  in die  jaren  ook  de ontmaskering van een  frauduleus fossiel ….  Archaeoraptor liaoningensis:
Archaoraptor fraude  ” National Geographic’s Major Embarrassment.”
Lichaam is van uitgestorven vogel, staart van kleine dino
Een uitgestorven visetende vogel is door paleontologen geïdentificeerd als het onbekende lichaam van het fossiel dat ooit bekendstond als een transitie( missing link volgens de crea’s )   tussen dinosaurussen en vogels.
Wetenschappers hebben onomstotelijk bewezen dat het fossiel van de Archaeoraptor, met de staart van een dinosaurus en de gevederde vleugels van een vogel, wel degelijk een samenvoegsel was van twee of meer verschillende fossielen, aan elkaar gekleefd met stevige lijm.
Wetenschappers leggen bedrog met fossiel bloot

The Independent/ London / Steve Connor/ De Morgen
2002-11-23
the “ Piltdown-chicken “

Het fossiel kwam in 1999 aan de oppervlakte toen het magazine National Geographic een artikel publiceerde over de ontdekking en haar wetenschappelijke waarde. Meerdere paleontologen zouden bereid zijn om te sterven voor zo’n vondst, klonk het.
Al vlug echter verwerd de Archaeoraptor van “enige, echte ontbrekende schakel in de complexe keten die dinosaurussen met vogels verbindt” tot ‘Piltdown-kalkoen’, een verwijzing naar de bekendste vervalsing in de paleontologie.
Een team onder leiding van doctor Zhonghe Zhou van het Chinese Instituut van Paleontologie en Paleontropologie van Gewervelden in Peking heeft nu definitief een einde gemaakt aan de controverse.
De uitgestorven vogelsoort die gebruikt was om de chimaera te creëren, is geïdentificeerd.
In een studie, verschenen in het blad Nature, zegt doctor Zhou dat het lichaam van de Archaeoraptor eigenlijk dat van de Yanornis, een uitgestorven visetende vogel, is, gecombineerd met de staart van een kleine vleesetende dinosaurus van de groep van de dromaeosaurussen.
“Het lichaam van de Archaeoraptor, die volgens ons onderzoek nu zeker uit twee verschillende delen van twee verschillende soorten bestaat, is typisch voor de visetende vogel”,
 aldus de wetenschappers in Nature.
De Archaeoraptor was ‘ontdekt’ in de noord-oostelijke provincie Liaoning door een van de vele boeren die daar geregeld fossielen van dinosaurussen opgraven. Volgens Zhou was de verleiding om het fossiel een langere staart te geven wellicht te groot.
“Waarschijnlijk is dit specimen samengesteld door een Chinese boer die op die manier hoopte om het fossiel completer te doen lijken, om het zo voor een hogere prijs te kunnen verkopen.”
Het fossiel werd uit China gesmokkeld en belandde uiteindelijk in Amerika, waar een privé-verzamelaar het kocht voor 80.000 dollar. Het bleek het perfecte voorbeeld te zijn van een wezen dat half dinosaurus, half vogel was en groeide uit tot het ikoon van de evolutionaire overgang tussen de twee.

Maar kort nadat de artikels gepubliceerd waren, werd op dezelfde site in China de andere helft van de steen waarin het bewuste fossiel zat, gevonden. “Dat deel, waarin de staart en andere beenderen bewaard waren gebleven, bewees overduidelijk wat sommigen al vermoedden: de Archaeoraptor was inderdaad een samengesteld fossiel”, zegt Zhou.De staart van het fossiel werd geïdentificeerd als die van een Microraptor, een van de kleinste vleesetende dinosaurussen, die mogelijk in bomen leefde. De andere helft is nu dus geïdentificeerd als de Yanornis martini, die in diezelfde periode leefde, zo’n 115 miljoen jaar geleden. ”
Met de publicatie van deze studie is de identiteit van de beruchte Archaeoraptor eindelijk duidelijk. We kunnen nu met andere woorden zeker stellen dat hij was samengesteld uit de staart van de kleinste niet-vliegende dinosaurus, de Microraptor, en de middelgrote vogel Yanornis”, zegt Zhou
…… Deze ontmaskering, zegt doctor Zhonghe Zhou van het Chinese Instituut van Paleontologie en Paleontropologie van Gewervelden in Peking , brengt eerdere vondsten die duidelijk wijzen op een link tussen dinosaurussen en moderne vogels niet in diskrediet.
“Helemaal niet. Eerder dit jaar bijvoorbeeld hebben we een zeer primitieve vogel, de Jeholornis, beschreven.
Hij had een dromaeosaurus-achtige staart en heel wat eigenschappen die erop wezen dat hij kon vliegen”,
 zegt Zhou.
“Ondanks de onthulling van de Archaeoraptor zijn er nog voldoende geloofwaardige bewijzen die de dino-vogellink ondersteunen.”
Toch is het bedrog al uitgebuit door religieuze fundamentalisten die erop uit zijn elk bewijs van het “darwinisme “te ondermijnen.
Zhou:
“De belangrijkste les die we uit dit verhaal kunnen onthouden, is dat het illegale en niet-wetenschappelijk verzamelen en smokkelen van fossielen
de paleontologie geen goed doet.
We kunnen nooit te voorzichtig zijn in wetenschappelijk onderzoek.”

http://www.geo.uu.nl/ngv/geonieuws/geonieuwsart.php?artikelnr=293


SINOSAUROPTERIX  PRIMA  controverse

In 1996 werd in China een zogenaamde “gevederde dinosaurus” gevonden.
Hij kreeg de naam Sinosauropteryx prima.(China’s Feathered Dinosaur  1999
Peabody Museau of Natural History, Yale University)

John Ostrom (van Yale )is de auteur van de theorie( 30 jaar geleden geformuleerd )  dat vogels afstammen van dinosaurussen
Er zijn ondertussen  veel  rapporten over vondsten van “gevederde dinosaurussen”.
De vele fossiele vondsten uit  China  die sindsdien zijn  gedaan hebben ervoor gezorgd dat de meeste paleontologen Ostrom  gelijk geven.
Nog maar enkele tegenstanders hangen een andere theorie aan, die stelt dat vogels al lang voor het ontstaan van de dinosaurussen evolueerden,
en voortkomen uit primitieve reptielen.
Dat vogels en dinosaurussen op elkaar lijken, noemden die tegenstanders  bijkomstig:
de overeenkomsten ontstonden doordat vogels en theropoden beide op hun achterpoten liepen ( niet door  rechtstreekse verwantschap ) .
http://noorderlicht.vpro.nl/afleveringen/3606840/items/3678269/
http://noorderlicht.vpro.nl/afleveringen/3606840/items/3678271/
http://noorderlicht.vpro.nl/afleveringen/3606840/items/3678273/
http://noorderlicht.vpro.nl/afleveringen/3606840/items/3678295/
http://noorderlicht.vpro.nl/afleveringen/3606840/items/3678301/
http://noorderlicht.vpro.nl/afleveringen/3606840/items/3678307/
http://noorderlicht.vpro.nl/afleveringen/3606840/items/3678089/
Ostrom en zijn collega’s onderzochten het gevederde fossiel – ‘Sinosauropteryx prima’ gedoopt, ‘eerste Chinese drakenveer’ – maar twijfelde zeer aan het idee dat de afdrukken rondom het lichaam wel door veren waren achtergelaten.
De Amerikanen hielden het op huidplaatjes van bindweefsel( collageen ) .

Ostrom  (en drie andere paleontologen) besloten in 1997 dat de “veren” van  de fossiele Sinosauropteryx prima
(http://www.dinosaurus.net/nieuws/sinosaur.htm) in werkelijkheid geen ” echte ” veren waren maar iets anders ….(1)
Kort daarop bevestigden Chinese onderzoekers dat idee …..

Niettemin wordt deze ontdekking nog steeds beschreven als “veren” (2) (zeggen creationisten )

Noten  bij deze controverse

noot (1)

Het gaat allemaal   om proto-veren  /Deze zeer eenvoudige veren bestonden uit een eenvoudige twee-vertakte vorm,
gelijkaardig aan de secundair primitieve veren van  de  moderne kiwi.

(citaat )


http://www.bertsgeschiedenissite.nl/geschiedenis%20aarde/synosauropteryx.htm
De Sinosauropteryx, waarvan in 1997 en 1998 in het noordoost-Chinese provincie Liaoning twee bijna complete skeletten zijn teruggevonden, was net als de Archaeopteryx een overgangsvorm tussen reptiel en vogel.
Deze soort leefde ± 140 miljoen geleden in China.
Het meest spectaculaire aan de vondst van Sinosauropteryx is de zwarte halo die rond het bovenlichaam loopt, van de kop tot aan het eind van de staart en aan de onderzijde van de staart maar ook plukjes over de rest van het lichaam.
Bij vergroting lijkt deze halo te bestaan uit kleine zwarte haarachtige structuren, waarschijnlijk hol, van ongeveer 40 mm lengte. Omdat de haarachtige structuren door elkaar heen lopen zijn zij bij leven waarschijnlijk zacht en plooiend geweest.
Zeker nog geen echte veren maar misschien een soort van proto-veren, ook al omdat veren waarschijnlijk als zulke haarachtige structuren moeten zijn ontstaan.

Het dier had ongeveer de grootte van een kalkoen en was van kop tot staart ± 70 cm lang, had een zeer lange staart, en langs de nek, rug en staart een donkere band van met een vezelige structuur.
Volgens de onderzoekers was dit de afdruk van een donzige huidbedekking: korte dikke haren, die net als nagels waren opgebouwd uit keratine. “Protoveren” noemden ze die.; een eerste ontwikkeling van reptielschubben naar vogelveren. Ze waren tussen de 4 en 40 cm. lang en hadden zich ontwikkeld uit haarvormige structuren op de reptielenhuid. Deze protoveren hadden waarschijnlijk een isolerende functie en moesten de lichaamstemperatuur op peil houden. 

De Sinosauropteryx was volgens de onderzoekers nauw verwant met de Compsognathus, waarvan in Duitsland en Frankrijk fossielen zijn opgegraven van ± 147 miljoen jaar oud.
Maar deze eerste Chinese vondst was niet duidelijk genoeg: al tijdens de persconferentie merkte een journalist op:
Ik zie die veren niet”.
Daarna volgde ook uit wetenschappelijke hoek soms smalende kritiek.
De collageenvezels in de staart van een zeeslang kunnen ook een pluizige structuur achterlaten die verdacht veel lijkt op de huidbedekking van Sinosauropteryx.
In een fossiel is het vaak moeilijk om de exacte begrenzing van het lichaam te bepalen, dus misschien zaten de “veren” niet op, maar onder de huid. De echte voorouder van Archaeopteryx is dus nog steeds niet gevonden en kunnen de theropoden ook nog steeds niet definitief worden gekoppeld aan de vogels.

Laatst bijgewerkt: 27-10-06  


Er  doken  echter  IN 2007  nieuwe belangrijke ontwikkelingen / nieuwe studies  ,  op  in  verband  met deze controverse  bij het bestuderen van een nieuw  ontdekt  fossiel van deze soort

http://palaeoblog.blogspot.com/2007/05/sinosauropteryx-feather-debate.html
http://mattdowling.blogspot.com/2007/05/bald-dino-casts-doubt-on-feather-theory.html
http://laelaps.wordpress.com/2007/06/04/feduccia-is-at-it-again/

VOORAL =


http://www.publishing.royalsoc.ac.uk/media/proceedings_b/RSPB20070352.pdf

( abstract )

A new Chinese specimen indicates that  ‘protofeathers’ in the Early Cretaceous theropod dinosaur

Sinosauropteryx are degraded collagen fibres

Theagarten Lingham-Soliar

1,*, Alan Feducciaand Xiaolin Wang3

1

Biological and Conservation Sciences, University of KwaZulu-Natal, Private Bag X54001, Durban 4000, Republic of South Africa2Department of Biology, University of North Carolina, Chapel Hill, NC 27599-3280, USA3Institute of Vertebrate Paleontology and Paleoanthropology, Chinese Academy of Sciences,PO Box 643, Beijing 100044, China

Alleged primitive feathers or protofeathers in the theropod dinosaur

Sinosauropteryx have potentially profound implications concerning feathermorphogenesis, evolution of flight, dinosaur physiology and perhaps even the origin of birds, yet their existence has never been adequately documented. We report on a new specimen of Sinosauropteryx which shows that the integumental structures proposed as protofeathers are the remains of structural fibres that provide toughness. The preservation in the proximal tail area reveals an architecture of closely associated bands offibres parallel to the tail’s long axis,which originate fromthe skin. In adjacentmore exposed areas, the fibres are short, fragmented and disorganized. Fibres preserved dorsal to the neck and back and in the distal part of the tail are the remains of a stiffening system of a frill, peripheral to the body and extending fromthe head to the tip of the tail.These findings are confirmed in the holotype Sinosauropteryx and NIGP 127587. The fibres show a striking similarity to the structure and levels of organization of dermal collagen. The proposal that these fibres are protofeathers is dismissed.

Keywords:

theropod; Sinosauropteryx; collagen; protofeather


Merk op dat Alan Feduccia, een fervent opponent van de “birds are  dinosaurs” hypothese, coauteur is. Al in 1999 in z’n boek “The Origin
and Evolution of birds”

http://yalepress.yale.edu/yupbooks/book.asp?isbn=9780300078619
;   
kwam
 hij tot dezelfde conclusie, nl. dat het hier om collageenvezels  in de huid zou gaan.
Het laatste woord zal hierover nog wel niet gesproken zijn.

http://news.nationalgeographic.com/news/2007/06/070601-dino-feathers.html
http://dinobase.gly.bris.ac.uk/forum/viewtopic.php?pid=479
http://www.ucmp.berkeley.edu/diapsids/avians.html


Creationisten babbel in verband met deze controverse   :

( Sommige creationisten  zeggen ongeveer  ) :
” …. 
Het lijkt mij, dat hiermee de evolutie toch definitief is weerlegd,
en dat aangetoond is hoe wetenschappers samenzweren om een loopje met de waarheid te nemen….”

*Dat zou de creationistische strategie  kunnen worden ( van sommige simplistische  doorsnee creationisten  zoals op het net is te lezen ) om de resultaten van deze studies  zo  te interpreteren.
In werkelijkheid gaat het om  een poging  tot  de weerlegging van een deelhypothese door mensen die allang  de afstamming van de vogels uit de  groep der   
Compsognathidae   (< klik) betwisten .
( niet om de weerlegging van de theorie die de vogels van de compognathidae laat afstammen en nog veel minder om een falsificatie van de evolutietheorie ) .

Gezien de basale fylogenetische positie van Sinosauropteryx (Coelurosauria, Compsognathidae) kun je hooguit
concluderen dat bewijs voor een vederachtige lichaamsbedekking op dat niveau nog ontbreekt. Bij latere dino’s (bv. Microraptor) vinden we  onmiskenbare veren
http://en.wikipedia.org/wiki/Microraptor

*Ik zou trouwens  ook  niet weten waarom dit een probleem zou opleveren voor de evolutietheorie.
Er is namelijk meer dan zat ander bewijs.

* De evolutietheorie is in zijn algemeenheid nog  steeds wat hij ongeveer honderdvijftig jaar geleden was toen Darwin
hem opschreef, gebaseerd op variatie en “survival of the fittest” De  stellingen die niet juist blijken te zijn( zoals hier alweer ) , gaan over details,
Als wetenschappers een discussie hebben over de precieze diameter of de precieze massa van  de aarde, concludeer je daar toch ook niet uit dat de laatste
stelling bij de “rondheidstheorie” niet de juiste is?

noot (2)
dat zouden de creationisten graag willen maar dat is niet zo / de beschrijving is aangepast( zoals hierboven al is te zien  en in de links van wikipedia  hieronder )  ; de “echte” vogel- veren  claim  bysinosauropteryx prima   komt  alleen nog maar voor in veroudere artikels http://nl.wikipedia.org/wiki/Sinosauropteryx
http://www.dinosaurus.net/nieuws/sinosaur.htm
http://www.dinosaurus.net/genera/SSS/sinosauropteryx.htm

Er is geopperd dat  protoveren misschien zijn ontwikkeld om HET LICHAAM WARM TE HOUDEN  …

Bovendien zijn  Vogels(net als zoogdieren ) diersoorten  die in staat zijn hun lichaamswarmte te behouden

Was  sinoseuropteryx  koudbloedig  ?

Dit artikel behandelt de vraag of dinosauriërs warmbloedig (endotherm) of koudbloedig (ectotherm)waren. Dat heeft gevolgen voor de activiteit die dieren kunnen ontwikkelen, met name als de buitentemperatuur laag is. Geciteerd wordt uit het werk van de onderzoeker
Ruben uit Oregon, die meent te hebben aangetoond dat ze ectotherm waren, hoewel ze door het leven in een vrij warm klimaat en door hun enorme afmetingen toch vaak een redelijk hoge temperatuur bezeten zullen hebben. De schrijver zet vraagtekens bij de opvattingen van
Ruben.


http://www.cdbeta.uu.nl/vo/modelleren/literatuur/Paul.pdf

……Het Oregonteam onderzocht (ook )de longstructuur van Sinosauropteryx, de gefossiliseerde zachte weefsels hielpen het team bij hun conclusie dat Sinosauropteryx een relatief simpele krokodilachtige longstructuur bezat waardoor het dier niet in staat zou kunnen zijn geweest te voldoen aan de
benodigde hoeveelheid gasuitwisseling welke nodig is voor een leven als een endotherm.

Volgens Ruben is het niet noodzakelijk dat zij de zelfde zuurstofconsumptie of -activiteit bezaten als moderne hagedissen.
“Zij kunnen er iets tussenin hebben gehad.
Maar dit bewijs schijnt de mogelijkheid van een endothermisch bestaan van dinosauriërs uit te sluiten “…..

MYSTERIE   BEEST
Deinonychus  mirificus
http://www.dinosoria.com/licence.htm

 
 
 Deinocheirus from the Late Cretaceous of Mongolia. That’s still a mysterious animal. No one really knows what it is. That’s all that’s ever been found, those two very large arms.They’re terrifying.
It’s probably a type of dinosaur called a therizinosaur which is a very weird group of dinosaurs that’s not very well-known, which are actually close relatives of a lot of meat-eating dinosaurs but that became secondarily vegetarian, so they’re very odd, but the arms are all that’s ever been discovered of that particular species of dinosaur.Of course there are many, many dinosaurs that are known from just a few fragments, because that’s what you have with fossils, particularly with huge fossils, if you think about it. The larger an animal is the less likely it is that you’ll get it all preserved
Deinocheirus mirificus appears to have been a giant ornithomimosaur of Montolia. The holotype (2Pal MgD-1/6) is a set of limb elements. These remains were found in the Nemegt Formation at Altan Ula III, site 2, in Mongolia. They are of early Maastrichtian age (c 70 million years ago).

Phil R. Bell, Philip J. Currie, and Yuong-Nam Lee wrote an article titled Tyrannosaur feeding traces on Deinocheirus (Theropoda: ? Ornithomimosauria) remains from the Nemegt Formation (Late Cretaceous), Mongolia. It was published in 2012.
This quote from the abstract says:
Bite marks attributed to Tarbosaurus bataar are identified on fragments of gastralia from the giant putative ornithomimosaur Deinocheirus minificus. Hundreds of bone fragments collected from the holotype quarry of D. mirificus by members of the Korea-Mongolia International Dinosaur Project at Altan Uul III (Mongolia) were visually inspected for biomodification. Parallel striae and gouges were identified on two gastralia, which are interpreted as bite marks. Serration marks, interpreted from parallel striae, are broadly U-shaped and measure 0.5 mm in diameter. A comparison of these marks with the denticles of Nemegt theropods reveals the tyrannosaur, Tarbosaurus as the most likely culprit. The identification of tyrannosaur bite marks on the bones of D. mirificus sheds light on both the diet of Tarbosaurus and the taphonomy of the only known specimen of Deinocheirus. This link has the abstract and fossil photos.

 

Bijlagen:
1[1].pdf
A basal dromaeosaurid and size evolution ….wiz
Dromaeosaurids.wiz

Over tsjok45
Gepensioneerd . Improviserend jazzmuzikant . Instant composer. Jamsession fanaat Gentenaar in hart en nieren

One Response to Dromaeosauridae

  1. Pingback: archaeopteryx « Tsjok's blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: