oudste dieren


 

BIODIVERSITEIT (DIEREN ) —

°

http://blogs.discovermagazine.com/loom/2011/08/23/how-many-species-are-there-my-latest-for-the-new-york-times/

Terminologische kwestie’s

(voorbeeld) Sponzen en Koralen zijn geen echte metazoa(1) (=meercelligen= een verouderde term ) maar het zijn wel veelcellige dieren

Koralen (net als andere cnidaria) zijn = eumetazoa😦2) ze bezitten georganiseerde weefselstucturen en radiale symmetrie .
Sponzen ( dieren) zijn samen met placozoa(geen dieren noch planten ) vooral losse “meer”-celligen

Waarbij placozoa (slijmzwammen ) vooral weefselnetwerken van cytoplasma zijn met daarin diverse stukken DNA materiaal die overal “amoebaal” kunnen rondkruipen op hun voedsel substraat en daarvan hun voornaamste overlevingstaktieken maken …terwijl sponzen gemakkelijk kunnen uiteenvallen in individuele (choano-flagellate ) cellen( met individuele kernen ) en toch terug kunnen regenereren/uitgroeien tot nieuwe “sponsen”stucturen
“Parazoa”–> sponzen en plocozoa
(1) TOL web
http://tolweb.org/Animals/2374
gebruikt “metazoa” als een synoniem voor “dier”
TOLWeb has both corals and sponges as metazoa.

“Metazoa”was de gebruikelijke oude term om “echte “animalia te onderscheiden van dierachtige protista ( een celligen met dierlijke kenmerken = geen cellulose “cel”-skelet ) –> de protozoa

(2) Eumetazoa =
Radiata (Cnidaria Ctenophora), en
Bilateria,
*arrowworms,
*superphylum Deuterostomia,
*en het allegaartje Protostomia, ( superphylae ; Ecdysozoa, Platyzoa en Lophotrochozoa /. de Protostomia verdeling is ,afhankelijk van de taxonoom ,nogal veranderlijk
)

Eerste dier was al relatief complex
Auteur: prof. dr. A.J. (Tom) van Loon

1 Mei 2008, jaargang 10 nr. 5 artikel 921

http://www.geologischevereniging.nl/geonieuws/geonieuwsart.php?artikelnr=921

Het eerste dier op aarde was waarschijnlijk veel complexer dan tot nu toe werd aangenomen. Dat blijkt uit een studie waarbij enorme hoeveelheden DNA van een kleine honderd diersoorten is geanalyseerd (er waren ruim 100 computers nodig voor de verwerking van alle gegevens). Uit die studie komt onder meer de eerste splitsing in de stamboom van de dieren naar voren. Bij die eerste afsplitsing lijken de zogeheten ‘ribkwallen’ (Ctenophora) te zijn ontstaan; uiteraard zijn de eerste vertegenwoordigers van dat taxon waarschijnlijk in veel opzichten verschillend van hun huidige nazaten (bij gebrek aan fossielen is dat overigens niet vast te stellen), maar het bouwprincipe is waarschijnlijk in al die tijd niet essentieel veranderd.

Bestudering van huidige ‘ribkwallen’ kan dus veel inzicht geven over het primitiefste dierenleven op aarde. De twee mogelijke scenario’s voor de afstamming van de ribkwal; dat sponzen veel primitiever zouden zijn dan hun meer complexe voorouders, is hoogst onwaarschijnlijk.

Dat betekent dat de ribkwal op z’n minst heel dicht bij het oudste dier op aarde staat.


Deze bevinding is opzienbarend, want tot nu toe werden de sponzen beschouwd als de eerste dieren die zich afsplitsten van de evolutionaire lijn die teruggaat tot de – nog steeds mysterieuze – gezamenlijke voorouder van alle dieren. De onderzoekers schrokken zelf ook van deze opmerkelijke ontdekking, en dachten aanvankelijk dat ze bij hun onderzoek een fout moesten hebben gemaakt. Dat bleek echter niet het geval. Een en ander is des te opmerkelijker omdat de ribkwallen – waarvan de recente vertegenwoordigers weefsels hebben en een zenuwstelsel – zich dus al moeten hebben afgesplitst voordat de sponzen – die weefsels en een zenuwstelsel ontberen – dat deden.

921b

921d921c

Recente vertegenwoordigers van de ribkwallen

Volgens de onderzoekers is het nauwelijks denkbaar dat de ribkwallen al weefsels en een zenuwstelsel bezaten toen ze zich als groep afsplitsten. Dat betekent volgens hen ofwel dat de ribkwallen hun complexe aard ontwikkelden na hun afsplitsing, en die complexiteit dus onafhankelijk van de andere diergroepen (die vaak een vergelijkbare complexiteit hebben) ontwikkelden, ofwel dat de sponzen – die een primitief bouwplan hebben – zich ontwikkelden uit veel complexere voorouders. Dat is weliswaar niet onmogelijk, maar het is uiterst onwaarschijnlijk. Overigens blijft het vooralsnog onduidelijk wanneer precies de ribkwallen en de sponzen zich evolutionair hebben afgescheiden.

Het is wellicht aardig dat de studie ook een aantal andere evolutionaire vragen heeft beantwoord. Zo was het tot nu toe onduidelijk of de duizend- en miljoenpoten dichter bij de spinnen staan of bij de insecten. De studie geeft aan dat ze het nauwst met de spinnen gelieerd zijn.

Referenties:
  • Dunn, C.W., Hejnol, A., Matus, D.Q., Pang, K., Browne, W.E., Smith, S.A., Seaver, E., Rouse, G.W., Obst, M., Edgecombe, G.D., Sørensen, M.V., Haddock, S.H.D., Schmidt-Rhaesa, A., Okuso, A., Kristensen, R.M., Wheeler, W.C., Martindale, M.Q. & Giribet, G., 2008. Broad phylogenetic sampling improves resolution of the animal tree of life. Nature 452, p. 745-749.

Foto’s (van Casey Dunn) en lijntekening (van Zina Deretsky): National Science Foundation (Verenigde Staten van Amerika)

http://www.sciencedaily.com/releases/2008/04/080410153648.htm

Voer voor creationisten of een alternatief voor het sponsen verhaal ?

De ribkwal: Deze wonderbaarlijke wezens geven licht, hebben weefsels, ingewanden en een zenuwstelsel en zijn in ‘honderden miljoenen jaren’ niet veranderd

Wetenschappers kwamen, gebruik makend van meer dan 100 computers, tot de vaststelling dat niet de sponsdieren, maar de ribkwallen de oudste complexe levensvormen zijn.

Het is “zo onverwacht dat we in eerste instantie dachten dat er iets helemaal fout gegaan was“, zei Casey Dunn, woordvoerder van het onderzoeksteam.

“De aanwezigheid van de relatief complexe ribkwal aan de basis van de stamboom van het leven, doet vermoeden dat het eerste dier waarschijnlijk complexer was dan voorheen werd gedacht,” aldus Dunn.

De sponsen werden als de eerste meercellige dierlijke levensvormen gezien, maar dat een in verhouding zeer complex dier als de ribkwal die positie gaat innemen is hoogst opmerkelijk.Een artikel op Science Daily liet Dunn verder aan het woord Volgens hem zouden de ribkwallen onafhankelijk hun eigen complexiteit hebben ontwikkeld, of de sponzen zijn in de loop der tijd minder complex geworden.

In het artikel worden we ervan verzekerd dat de vroegste ribkwallen er heel anders uitzagen, al klaagt Dunn wel over het gebrek aan voldoende fossiel bewijs hiervoor.

Een nieuwe stamboom van het dierenrijk

januari 28, 2009 door Wim

Trichoplax adhaerens. Credit: Ana Signorovitch, Yale University

http://www.physorg.com/news138620780.html

http://ncseweb.org/image/trichoplax-adhaerens

De hoofdrolspeler van dit verhaal is een wel heel bijzonder beestje. Het ziet eruit als een bewegend klompje cellen, is een paar millimeter groot en komt voor in zout water zowat overal ter wereld. Het heet Trichoplax adhaerens en wordt als enige soort ingedeeld in het phylum van de Placozoa. Ter vergelijking: ons eigen phylum, de Chordata, omvat álle gewervelden en nog een aantal aanverwante groepen. Dat deze Trichoplax adhaerens haar eigen phylum gekregen heeft, zegt dus genoeg: er bestaat geen enkel dier dat hier ook maar een béétje op lijkt. Bewegende beelden van dit vreemde wezen vind je hier.

Men wist tot dusver niet goed wat men met dit beestje aan moest in de grote stamboom van het leven. Maar dat ze een unieke positie bekleden, stond wel vast. Hoe zit die stamboom van de (meercellige) dieren nu in elkaar? Even de verschillende groepen overlopen. De Bilateria (de grote groep van complexe dieren die de meeste bekende phyla omvat, zoals de Chordata, de Mollusca (weekdieren), de Arthropoda (geleedpotigen), de Plathelminthes (platwormen),… ) vormen één grote groep die uit een gemeenschappelijke voorouder moeten zijn ontstaan. Daarnaast zijn er nog vier groepen waarvan de verwantschap met de anderen minder duidelijk is: de sponzen (Phylum Porifera), de neteldieren (Phylum Cnidaria), de ribkwallen (Phylum Ctenophora), en tenslotte de vijfde groep: de Placozoa, enkel vertegenwoordigd door die vreemde Trichoplax adhaerens.

Oudste diertje geeft geheimen prijs over evolutie” – UU.nl
.Utrecht, 30 januari 2013

Nieuwe inzichten over ontstaan van dieren

Oudste diertje geeft geheimen prijs over evolutie

Samenvatting

Onderzoekers van de Universiteit Utrecht hebben samen met Duitse collega’s nieuwe inzichten gekregen in de evolutie van eencellige organismen naar dieren. Ze bestudeerden daartoe het oudste en meest primitieve diertje op aarde en vonden onder andere tekenen van een nieuw communicatiesysteem tussen cellen. Ook ontdekten ze dat het diertje een gen heeft overgenomen uit bacteriën zodat het noodzakelijke voedingsstoffen uit voedsel kon halen. De resultaten verschenen in het wetenschappelijke tijdschrift Nature Communications.

Het heersende idee is dat de eerste diertjes op aarde grazers waren die bovenop hun voedsel bewogen en dit aten. Het diertje Trichoplax adhaerens , doet dit nog steeds op deze manier

jeffrey ringroseJeffrey Ringrose

 

Trichoplax adhaerens Bernd Schierwater

Trichoplax adhaerens 4 Karolin von der Chevaleri

Trichoplax adhaerens.      Foto: Bernd Schierwater

De Wetenschappers  onderzochten Trichoplax adhaerens, het oudste en primitiefste diertje op aarde  , dat bestaat uit een paar duizend cellen van vijf types. Aan de hand van het DNA, dat codeert voor de eigenschappen van het organisme, maakt het diertje eiwitten aan om die eigenschappen tot uiting te brengen. De onderzoekers brachten deze eiwitten in kaart en keken naar hun functie.

Trichoplax adhaerens

 .  Trichoplax adhaerens, Karolin von der Chevalerie
Foto’s : trichoplax5 Karolin von der ChevalerieKarolin von der Chevalerie

trichoplax2 Wolfgang Jakob

*

(foto wolfgang jacob )

Communicatie tussen cellen
De onderzoekers vonden onder andere nieuwe aanwijzingen dat er 600 miljoen jaar geleden een nieuw communicatiesysteem in cellen ontstond, dat meercellige organismen mogelijk maakte. In het diertje troffen ze veel fosfaat-markeringen van een nieuwe klasse aan in de eiwitten. Eiwitten in de cellen van organismen kunnen deze markeringen van eiwitten schrijven en aflezen. Cellen gebruiken dit om in de cel informatie over te brengen en om onderling te communiceren. “Zoveel fosfaatgroepen van die specifieke klasse hadden we niet verwacht”, zegt Jeffrey Ringrose, een van de betrokken onderzoekers. “Dit betekent dat kort na het ontstaan van dit systeem het gebruik van dit type fosfaat markeringen explosief toenam. Later in de loop van de evolutie nemen deze markeringen weer af en is dit systeem kennelijk meer gestroomlijnd.”

Eerste grazers
Ook ontdekten de onderzoekers dat het diertje een gen heeft overgenomen van bacteriën zodat het noodzakelijke nutriënten uit het voedsel beschikbaar kan maken. “Het heersende idee is dat de eerste diertjes op aarde grazers waren die bovenop hun voedsel bewogen en dit aten. Trichoplax adhaerens doet dit nog steeds op deze manier”, aldus Ringrose. “Onze bevinding laat zien dat deze stap in de evolutie van eencelligen naar dieren geholpen werd door het overnemen van een gen van een andere reeds bestaande levensvorm (bacteriën)”.

Publicatie
Deep proteome profiling of Trichoplax adhaerens reveals remarkable features at the origin of metazoan multicellularity; J.H. Ringrose, H.W.P. van den Toorn, M. Eitel, H. Post, P. Neerincx, B. Schierwater, A.F.M. Altelaar, A. J. R. Heck; Nature Communications 2013, DOI 10.1038/ncomms2424; Online publicatie 29 januari 2013.

Dit onderzoek werd verricht in de Faculteit Bètawetenschappen van de Universiteit Utrecht en gesubsidieerd door het Netherlands Proteomics Centre.

30-01-2013

Oudste diertje geeft geheimen prijs (Vroege Vogels

Oudste diertje blijkt leerzaam (ScienceGuide.nl)

Oudste diertje geeft geheimen prijs (Gezondheidskrant)

http://www.scientias.nl/wetenschap-neemt-meest-primitieve-diertje-onder-de-loep/80232

http://nl.wikipedia.org/wiki/Plakdiertjes

Voor de onderlinge verwantschappen van deze vijf groepen zijn al verscheidene, erg uiteenlopende stambomen voorgesteld, maar over geen enkele ervan bestond eensgezindheid.

Het genoom van Trichoplax adhaerens werd vorig jaar reeds in kaart gebracht en gepubliceerd in het tijdschrift Nature.

Een groep wetenschappers heeft nu in een nieuw onderzoek morfologie en genetisch materiaal van Trichoplax adhaerens vergeleken met die van andere dieren. Stamboom

Dit leverde hen nieuwe inzichten op in de onderlinge verwantschappen van de vijf diergroepen, en ze stelden op basis daarvan een nieuwe stamboom voor

(zie vereenvoudigd schema hierboven een meer uitgebreide versie staat hieronder )

journal.pbio.1000020.g002

Het bijzondere aan deze stamboom is dat enerzijds de Bilateria, en anderzijds de vier andere takken volgens deze visie parallel aan elkaar zijn ontstaan uit een vroege gemeenschappelijke voorouder. Complexe organen van de twee verschillende groepen, zoals het zenuwstelsel, moeten zich dan onafhankelijk van elkaar hebben ontwikkeld. Een bijzonder opmerkelijke conclusie, maar de auteurs voegen eraan toe dat beide groepen wel vertrokken zijn van een zelfde genetische toolkit die al aanwezig was in de gemeenschappelijke voorouder. Onze Trichoplax adhaerens is volgens hen een soort “levend fossiel” die nog het meeste gemeen heeft met die ene gemeenschappelijke voorouder van alle dieren.De auteurs publiceerden gisteren een artikel over het onderzoek in het tijdschrift PloS Biology.Het valt nu af te wachten of deze nieuwe stamboom algemeen aanvaard zal worden, of dat verder onderzoek toch weer een andere visie zal opleveren. We zijn er dus nog niet. Maar dat Trichoplax adhaerens een evolutionair curiosum is, dat staat wel vast.

Bronnen:

Bernd Schierwater, Michael Eitel, e.a. (2009). Concatenated analysis sheds light on early metazoan evolution and fuels a modern “urmetazoon” hypothesis. PLoS Biology 7(1): e1000020.
Mansi Srivastava, Emina Begovic, e.a. (2008). The Trichoplax genome and the nature of placozoans. Nature 454: 955-960.

http://viersterren.wordpress.com/2009/01/28/een-nieuwe-stamboom-van-het-dierenrijk/
http://www.nature.com/nature/journal/v454/n7207/full/nature07191.html

Author Summary (Schierwater et al. 2009)

” …..Following one of the basic principles in evolutionary biology that complex life forms derive from more primitive ancestors, it has long been believed that the higher animals, the Bilateria, arose from simpler (diploblastic) organisms such as the cnidarians (corals, polyps, and jellyfishes). A large number of studies, using different datasets and different methods, have tried to determine the most ancestral animal group as well as the ancestor of the higher animals. Here, we use “total evidence” analysis, which incorporates all available data (including morphology, genome, and gene expression data) and come to a surprising conclusion. The Bilateria and Cnidaria (together with the other diploblastic animals) are in fact sister groups: that is, they evolved in parallel from a very simple common ancestor. We conclude that the higher animals (Bilateria) and lower animals (diploblasts), probably separated very early, at the very beginning of metazoan animal evolution and independently evolved their complex body plans, including body axes, nervous system, sensory organs, and other characteristics. The striking similarities in several complex characters (such as the eyes) resulted from both lineages using the same basic genetic tool kit, which was already present in the common ancestor. The study identifies Placozoa as the most basal diploblast group and thus a living fossil genome that nicely demonstrates, not only that complex genetic tool kits arise before morphological complexity, but also that these kits may form similar morphological structures in parallel….”

Segmentation Is the Secret Behind the Extraordinary Diversification of Animals

http://www.sciencedaily.com/releases/2010/07/100726222316.htm

a Vietnamese cave centipede

An example of animal with highly-visible repeated anatomical units: a Vietnamese cave centipede (Credit: Copyright CNRS Photothèque / DEHARVENG Louis)

ScienceDaily (July 27, 2010) — Segmentation, the repetition of identical anatomical units, seems to be the secret behind the diversity and longevity of the largest and most common animal groups on Earth. Researchers from CNRS and Université Paris Diderot have shown that this characteristic was inherited from a common segmented ancestor thought to have lived 600 million years ago and whose presence “changed the face of the world.”

De sponsdieren geven hun aanspraken op de titel van oudste dier nog lang niet op

18/08/’10

In het Australische park Flinders Ranges ontdekten wetenschappers van de Universiteit van Princeton naar verluidt oude dierenfossielen .

 

Het gaat om enkele fossielen die de grootte hebben van een menselijke hand en overblijfselen van sponsdieren zouden bevatten.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Sponsdieren

Volgens het wetenschappelijk tijdschrift Nature Geoscience zijn de resten 640 tot 650 miljoen jaar oud. Als die bewering klopt, zijn ze 90 miljoen jaar ouder dan de meercellige dierlijke fossielresten die tot nu toe de klever van ‘oudsten’ hadden.

De vorsers konden de sponsdieren identificeren door kleine laagjes van de fossielen af te schrapen om er vervolgens een driedimensionaal beeld van te maken.

De Britse deskundige Martin Brasier, verbonden aan de Universiteit van Oxford, is nog niet overtuigd. Hij meent dat de fossielen wel eens de resten van eencellige organismen zouden kunnen zijn en niet van sponsdieren, die de (naar algemeen en tradititionele overtuiging en heersende consensus ) meest primitieve nog levende dieren op aarde zijn.

Sponzen zijn de meest primitieve dieren op aarde. Uit genetisch onderzoek is gebleken dat deze organismen lang voordat zo’n 543 miljoen jaar geleden allerlei andere diersoorten ontstonden, ze reeds de aarde bevolkten. Restanten van zulke oude sponzen werden echter nooit gevonden. Tot nu.

Steen
Onderzoeker Adam Maloof vond het fossiel in een stuk steen ter grootte van een vuist. Om het fossiel te onthullen, moest de steen voorzichtig worden ‘afgepeld’. Maloof haalde er elke keer laagjes van een millimeter dik af en maakte tijdens dit proces voortdurend foto’s. Zo kon een driedimensionaal beeld van het fossiel worden gemaakt.

Bacteriën
Op dit beeld zijn herhaalde asymmetrische vormen en kriskras kanaaltjes van een millimeter breed te zien. Volgens Maloof is het dan ook niet alleen een spons die al miljoenen jaren in de steen zit opgesloten. Ook bacteriën die veelvuldig in de omgeving van de spons voorkwam, fossiliseerden.

Nader onderzoek
Experts zijn blij met de vondst, maar zijn tevens voorzichtig. De structuren mogen nu misschien op een spons en bacteriën wijzen, maar het zou net zo goed een enorm eencellig organisme kunnen zijn.

Vooralsnog wordt het onderzoek van Maloof echter heel serieus genomen. Zijn bewijsvoering is sterk. Paleontoloog /bioloog Andrew Knoll pleit voor nader onderzoek naar stenen die eveneens uit deze tijd stammen.

Interessant
Die aanmoediging heeft Maloof echter niet nodig; hij is dat al van plan. Samen met enkele studenten gaat hij elk jaar drie tot vier maanden het veld in.

We blijven vreemde, oude fossielen vinden,” vertelt hij. “Hopelijk zullen sommige net zo interessant blijken als deze sponzen.”

Wilt u meer weten over de ontleding van dit oude fossiel?
Maloof legt het in een filmpje op deze site allemaal uit!

http://www.newscientist.com/article/mg20727740.201-found-worlds-oldest-animal-fossils.html?DCMP=OTC-rss&nsref=online-news

video http://bcove.me/iqv0aqq9

http://www.nu.nl/wetenschap/2314627/oudste-dierenfossielen-wereld-gevonden—.html

(Kommentaar ) een (mogelijk) schitterend voorbeeld van hoe evolutie en geologie hand in hand gaan en voorspellingen kunnen doen die getest kunnen worden.? De theorieën voorspelden de aanwezigheid van spons fossielen in een bepaald gesteente en voila, daar wordt het ook gevonden.

06/02/2012

Wetenschappers hebben in het Etosha National Park in Namibië sponsachtige fossielen ontdekt die weleens van ’s werelds eerste meercellige dieren afkomstig zouden kunnen zijn.

zie over de oudst geclaimde fossielen van meercellige organismen –>

05-07-2010  Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.<—GABONESE chips
Het gaat over kleine vaasvormige fossielen van wezens, die in de rotsen van Namibiës Etosha National Park en van andere streken in het land werden ontdekt door een tienkoppig internationaal team van wetenschappers.De vondst kan betekenen dat het ontstaan van meercellig dierlijk leven op Aarde miljoenen jaren eerder in de tijd plaats vond tot diep in het Precambrium . Het onderzoek werd gepubliceerd in het African Journal of Science.

De fossielen zijn tussen de 760 en 550 miljoen jaren oud. Tot nog toe ging de wetenschap ervan uit dat de eerste samengestelde dieren 600 tot 650 miljoen jaren geleden opdoken. Volgens de onderzoekers is het niet uitgesloten dat het allereerste meercellige dierlijke leven al 100 tot 150 miljoen jaren eerder ontstond.

De holle lichamen hebben de grootte van een stofvlok en waren beschut in grotten , hun lichamen zaten vol kleine gaatjes die het mogelijk maakten dat water door hun lijf sijpelde.

Dit zou onze verste voorouder kunnen zijn, volgens één auteur. : co-auteur en geoloog Tony Prave aan de University of St Andrews in Schotland. “Als je naar de familieboom kijkt en die retrospectief terugprojecteert tot op de zogenaamde stamgroep, de voorouder van alle meercellige dieren, ja, dan zou dit inderdaad onze verste voorouder kunnen zijn”, aldus Prave.

SpongeAnimalCStengelOST onze voorouder spons

Onze verre voorouder leek erg veel op deze spons, een dier dat zich voedt door micro-organismen te filteren

*Dieren worden geclassificeerd als meercellige, heterotrofe, eukaryote (met celkern) organismen, zonder strakke(cellulos) celwanden.
*Sponzen zijn de meest primitieve organismen die aan deze kenmerken voldoen

*De vondst van Brain et al. heeft een complexe, meercellige rigide structuur die erg lijkt op die van hedendaagse sponzen. Dit stemt overeen met moleculaire analyse van huidige dieren, die suggereert dat de oudste gemeenschappelijke voorouder van de huidige dieren een sponsachtige was.

Nog volgens Prave komt het fossiele bewijs dat er 760 miljoen jaren geleden al dieren waren overeen met wat genetici veronderstelden op grond van berekeningen rond ‘moleculaire klokken’ ;

Dat is namelijk een algemaan aanvaarde manier om de ouderdom van het onstaan van een soort te meten aan de hand van het procentuele verschil tussen het DNA ervan en het DNA van een andere soort.

Al langer bleek uit genetische klokken dat dieren veel eerder dan de tot nu toe aangenomen 600 miljoen jaar geleden, zich hebben gediversificeerd : waaronder deze sponsen /dieren, waarvan tot nu toe werd geloofd dat ze pas aan het begin van het Cambrium, opdoken,Ze zijn dus minstens al honderd tot honderdvijftig miljoen jaar langer op aarde aanwezig ..

Als DNA van alle bekende diergroepen wordt vergeleken blijkt aan de hand van het voorkomen van mutaties dat deze rond de 760 miljoen jaar geleden deel moeten hebben uitgemaakt van een en dezelfde diersoort.

De nu gevonden geologische ouderdom van die fossielen sluit hier mooi op aan

De fossielen sluiten ook mooi aan op de embryology …..Inderdaad kent de mens (en andere meercellige diersoorten) een fase in de ontwikkeling van het embryo, de blastula, die wel iets weg heef van een holle cylinder .

Volgens de in ere herstelde opvatting en meer genuanceerdere moderne opvattingen binnen evo-development -biology volgt de embryonale ontwikkeling van onder meer de mens in grote lijnen de evolutionaire voorgeschiedenis van de mens.

Wat niet wil zeggen dat ,dat een ontwikkelend embryo ook noodzakelijk “echo’s of herhalingen van volwassen exemplaren van voorgangers ” zal gaan bouwen …..

Bronnen
1. Gess, The Oldest Animal Fosils, South African Journal of Science, 2012
2. Namibia sponge fossils ‘are world’s first animals’,AFP, 2012

http://www.evolutietheorie.ugent.be/node/757

Oudste organisme met skelet ontdekt
Caroline Hoek
9 maart 2012

De resten van het organisme zijn tussen de 560 en 550 miljoen jaar oud en werden teruggevonden in het zuiden van Australië.

De onderzoekers vonden niet zomaar één C. acula terug, zo is in het blad Geology te lezen. Nee: ze troffen honderden fossielen aan. Blijkbaar leefden de organismen in groepen.

De paleontologen die de ontdekking deden, hebben het organisme de naam Coronacollina acula gegeven. Het is een heel verrassend exemplaar. C. acula stamt namelijk uit het Ediacarium, de periode voor het Cambrium.

In het Cambrium ging leven de aarde pas rap veroveren en ontstonden de meest uiteenlopende organismen. De wetenschap dacht altijd dat in die periode ook de dieren met skeletten ontstonden. Maar C. acula laat iets anders zien. “Nu hebben we een organisme uit een periode voor het Cambrium en het heeft individuele harde lichaamsdelen,” vertelt onderzoeker Mary Droser. “Daarom is dit het oudste organisme met harde onderdelen.”

Belangrijk

De onderdelen waren heel belangrijk. Ze ondersteunden het organisme. “Ze houden het in essentie overeind. Dit is een belangrijke innovatie voor organismen.”

Voorloper

C. acula was waarschijnlijk tussen de twee en vijf centimeter hoog. Qua bouw doet het organisme denken aan de sponzen die in het Cambrium ontstonden. Daarmee is dan ook overduidelijk bewezen dat C. acula een voorloper van de organismen in het Cambrium was.
“Het lot van de eerste Ediacarium-dieren is het onderwerp van discussie geweest, waarbij velen suggereerden dat de dieren kort voor het Cambrium uitstierven. Onze ontdekking laat zien dat dat niet klopt.”

Lange naalden

Waarschijnlijk leefde C. acula op de bodem van de zee. Qua vorm doet het organisme sterk denken aan een vingerhoed. Aan die vingerhoed zijn lange naalden bevestigd die zo’n 20 tot 40 centimeter lang waren. Deze naalden waren hard. Met behulp van deze naalden kon C. acula op de bodem van de zee gemakkelijk op zijn plaats blijven. Het skelet diende enkel ter ondersteuning en was niet bedoeld om C. acula tegen roofdieren te beschermen, zo benadrukken de onderzoekers. Er waren in deze tijd immers nog geen roofdieren.
Waarschijnlijk kon C. acula zichzelf niet voortbewegen en kwam deze op dezelfde manier als sponzen aan eten (namelijk door water te filteren).
Het is onduidelijk hoe C. acula zich voortplantte.

De onderzoekers vonden niet zomaar één C. acula terug, zo is in het blad Geology te lezen.
Nee: ze troffen honderden fossielen aan.
Blijkbaar leefden de organismen in groepen.

Oudste tunnels van wormen ontdekt

29 maart 2012

http://www.scientias.nl/oudste-tunnels-van-wormen-ontdekt/59485

Paleontologen hebben fossielen van tunnels, gemaakt door wormen, ontdekt. Het is het oudste voorbeeld van dieren die aan bioturbatie doen.

In tegenstelling tot eerdere veronderstellingen van wetenschappers, blijkt nu dat de worm al meer dan 550 miljoen jaar geleden in de modder groef. Een team paleontologen vond fossielen van de tunnels die zij creëerden. Het is het oudste voorbeeld van bioturbatie: het door elkaar werken en verplaatsen van sediment. Daarnaast denken de wetenschappers dat deze bioturbatie veel impact had op de evolutie van dieren.

Fossielen
Het team vond de fossielen in het midden van Siberië, in een gesteente dat ooit diep onder de modder in zee lag. De fossielen zijn zeer kleine, halvemaanvormige sporen van vijf centimeter lang in oud sediment. Ze zien eruit als kleine tunnels, gemaakt door organismen die door de modder kropen. Volgens de wetenschappers kan alleen een dier met een bilaterale symmetrie dit gedaan hebben, dus met een voor- en een achterkant en een boven- en een onderkant. Zij denken aan een primitieve worm.

Bioturbatie
Het graven van de worm, dat hij waarschijnlijk deed om voedsel te vinden, hielp mogelijk ook bij het creëren van woonruimte voor andere organismen. De bioturbatie zorgde namelijk voor zachtere modder, bevrijd van de stijve microbiële mat, die toentertijd een groot deel van de zeevloer bedekte.

De zachte modder zou de oorzaak zijn van het verspreiden van meer divers macroscopisch leven tijdens het Ediacarium, een geologisch tijdvak dat duurde van 630 tot 542 miljoen jaar geleden. Vlak daarna begon het Cambrium, het tijdperk waarin een groot deel van de belangrijkste dierengroepen zoals wij die vandaag de dag kennen, ontstond.

Dit wordt ook wel de Cambrische explosie genoemd. Dat bioturbatie zo vroeg optrad, zou zelfs een impact hebben gehad op de gehele planeet. Het zou namelijk geholpen hebben bij het recyclen van koolstof en zwavel terug in de oceaan. Als gevolg hiervan zou de chemie van het zeewater en zelfs de zuurstofniveaus in de atmosfeer veranderen.

Volgens de wetenschappers geeft dit oude bewijs van bioturbatie veel aanwijzingen voor de vroege evolutie van dieren en de impact die dit had op de aarde.

Oudste bilaterataal fossiel is zeker 30 miljoen jaar eerder dan gedacht

Wetenschappers hebben bewijs gevonden dat bilaterata minstens 585 miljoen jaar geleden al op aarde voorkwamen. Daarmee is dat soort dierlijk leven zeker 30 miljoen jaar ouder dan gedacht.

Wetenschappers bestudeerden sedimenten in Uruguay. In de sedimenten vonden ze gefossiliseerde sporen die zeker 585 miljoen jaar geleden zijn achtergelaten. Dat meldt het blad Science.

Bilateria
De sporen zijn achtergelaten door een dier dat veel weghad van de moderne naaktslak. Het dier wordt een bilateria wordt genoemd. Deze dieren onderscheiden zich duidelijk van simpelere levensvormen door de symmetrie van het lichaam – de onderzijde is anders dan de bovenzijde – en de unieke sporen die ze achterlaten.

Sporen
Het dier zelf is niet teruggevonden: alleen zijn sporen zijn bewaard gebleven.

“Wanneer we sporen van een dier met een zacht lichaam vinden, dan vinden we over het algemeen geen lichaam, omdat zij (de sporen en het lichaam, red.) onder hele verschillende omstandigheden fossiliseren,” vertelt onderzoeker Murray Gingras.

Hiervoor zijn al wel vaker sporen of resten van heel oude bilaterata teruggevonden, maar geen één daarvan was zo oud als deze. De oudste resten die eerder werden aangetroffen, bevinden zich in Rusland en zijn 555 miljoen jaar oud.

De vondst van sporen van een dier dat 585 miljoen jaar geleden al leefde, is natuurlijk geweldig, maar roept ook heel wat nieuwe vragen op.

Bijvoorbeeld: wanneer ontstonden de (bilateratale) dieren nu precies? En onder welke omstandigheden?

.

video van NewScientist  ” OLDEST FOSSILS ” 

Attachment:

long%20australia-gehling.pdf

 

Over tsjok45
Gepensioneerd . Improviserend jazzmuzikant . Instant composer. Jamsession fanaat Gentenaar in hart en nieren

3 Responses to oudste dieren

  1. Pingback: INHOUD D | Tsjok's blog

  2. Pingback: WP EVODISKU INHOUD B | Tsjok's blog

  3. Pingback: Darwin’s Paradox of ecosyteem met sponzen | Tsjok's blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: